2020 was een zeer moeilijk jaar voor ons allemaal. Geen festivals, alleen een paar live-optredens. Het was een ramp in de muziekwereld en zeker voor de bands bij het Rhythm Bomb Records label, dat in 2003 zijn eerste CD uitbracht, maar het was voor hun een grote kans voor hun heruitgave labels Pan American, Koko-Mojo en atomicat. De output was dan ook verbluffend, 102 releases in 2020 plus een heleboel onafgewerkte projecten. Dit label bracht dan ook 2 releases op Pan American, 9 op Rhythm Bomb, 35 op Koko-Mojo en 56 op Atomicat. Daardoor hebben ze hun reguliere output bijna verdubbeld ! En het beste van alles is dat mensen deze platen kochten omdat ze meer tijd besteedden aan het luisteren naar muziek. Deze releases die allemaal bij het Rockstar Records label verschenen, en maakt gebruik van een groot dealernetwerk, dus alle releases zijn overal verkrijgbaar. Ze zijn dan ook het enige bedrijf dat zich alleen richt op Rockin' Roots Music waarvan de meeste releases beperkt zijn tot 500 exemplaren, zijn dus wel verzamelobjecten. Rockstar Records is dan ook trots op een zeer succesvol 2020 met een sensationele goede output. En dit willen ze dan ook vieren met onze Rootstime lezers. Lees ook de volgende weken de CD recensies er zal zeker een CD uitspringen die je zeker wil aanschaffen.

Na hun debuutplaat “Shapeshifter” uit 2012 begon de gelijknamige, in 2011 opgerichte Gentse rockgroep rond songschrijver en zanger Mark Van der Eecken aan een uitgebreide reeks van optredens door het hele land waar ze zich langzaam maar zeker een positie als sterke live band wisten te verwerven. Om een proces met een gelijknamige Amerikaanse groep te vermijden moest de naam van de formatie lichtjes worden aangepast naar ‘Shapeshifted’ en onder die naam volgde in de zomer van 2014 een tweede album dat ‘Old Nick’s Fire” als titel kreeg. Van toen tot nu werden nog drie singeltjes op de markt gebracht door de groep die naast Mark Van der Eecken (The Highway Band, Sugar & Cream, The Shrimptons), bestaat uit gitarist Pieter Minne (Southern Voodoo, 70's Tush, Dandelion, Buzzkill Baby), bassist Jean-Marc Talloen (Red Zebra, Guy Swinnen Band, Letz Zeppelin, Derek & the Dirt, Weez) en drummer Peter De Bosschere (An Pierlé, Derek & the Dirt, Weez, Give Buzze, Needle & the Pain Reaction). In 2016 verscheen de vier songs tellende ep “Happy Di$€ase” met inderdaad het opvallende dollar- en euro-symbool in de titel verwerkt. En dat deze Belgische rockband bruist van energie konden ze als zoveel andere bands niet waarmaken, al waren ze eind 2019 net begonnen aan de opnames van hun derde cd en dat met de originele line up uit 2011. De vooruitgeschoven songs SOLDIER en SWEET FANNY MAE konden we eerder dit jaar al horen en dat ze volgend jaar hun 10 jarig bestaan uitgebreid zullen vieren bevestigen deze rockers meteen met hun nieuwste nummer GOOD TIMES WILL COME dat deze week uitgebracht zal worden en waarin we allemaal geloven.

 

THE BLUESBONES – LIVE ON STAGE

The BluesBones is een band van 5 gepassioneerde en ervaren muzikanten, die met onverminderd gevoel en vaardigheid blues rock spelen. Hun nummers variëren van bluesrock tot gevoelige bluesballads, moerassige slide muziek tot meer heavy rock. Dit uitgebreide scala aan muziekstijlen heeft de band een flinke fanbase opgeleverd. De band werd opgericht in 2011. Tijdens de Belgian Blues Challenge 2012 werden ze publiekslieveling. Dezelfde wedstrijd wonnen ze in 2016. Op de EBC 2017 in Horssens werden ze 2de. Het doel van The Bluesbones is allang geen publiek geheim meer en, dat ze “on stage” altijd alles geven, blijkt ook uit het live album dat ze op 09 november vorig jaar in Haacht opnamen. ‘Live on Stage’ verzacht even de pijn door het gemis van de artiesten die we voorlopig live niet meer mogen voelen en ondergaan…

 

NILS DE CASTER & SARA DE SMEDT
IT TAKES A BELIEVER

Hoe en vooral waarom zou ik nog een soort inleiding moeten verzinnen bij een nieuwe plaat van Nils De Caster? Die man wordt namelijk verondersteld te behoren tot de gekende leerstof, als het over rootsmuziek in Vlaanderen gaat. De term “multi-instrumentalist” is uitgevonden voor mensen als hij: zij die fraaie dingen maken op zowat alles waar muziek uitkomt en die dat dan ook nog kunnen in de meest diverse settings en genres. In het geval van Nils gaat het dan om de heel breed genomen “Gentse Scene”: van The Pink Flowers, Derek en HT Roberts over Roland, Johan Verminnen, Lieven Tavernier en Bruno Deneckere tot The Rielemans Family en uiteraard The Broken Circle Breakdown. Bij al deze mensen en bands kun je zijn snarenspel horen en kun je zijn geweldig gevoel voor terplekke bedachte harmonieën en arrangementen bewonderen en daarnaast is hij ook nog eens uitermate beminnelijk en benaderbaar. Dat was kennelijk ook zangeres Sara De Smedt opgevallen, want zo’n jaar of tien geleden stapte zij na een concert op Nils af met de vraag of hij het zag zitten om met haar muziek te maken. Sara De Smedt was zangeres en componiste van Mary's Bleeding Heart. Daarnaast speelde ze mee in producties van KVS, Theater Antigone, BroedBloeders VZW en MusicHall. Nu ze lief en bed en leed delen, staan ze heel vaak samen op het podium en Sara's stem laat niemand onberoerd, maar vloeide ook hun eerste liefdeskind, "It Takes a Believer".

 

Mocht je in het overweldigende bluesrock aanbod van de laatste tijd vergeten zijn hoe de blues in zijn meeste elementaire vorm ook al weer klonk, dan heb ik hier de perfecte albums voor je! Bob Corritore uit Chicago heeft namelijk, eerder niet beschikbare en nog niet vrijgegeven juweeltjes uit zijn uitgebreide master tape-archief, op de markt gebracht. De eerste drie albums in deze 'FROM THE VAULTS' serie zijn geproduceerd door Bob zelf voor zijn Southwest Musical Arts Foundation, en uitgebracht via de VizzTone label. Momenteel zijn het moeilijke tijden, en we realiseren ons dat velen niet de middelen zullen hebben om te doneren, maar houd er rekening mee dat uw pre-order van deze CD's ook echt zal helpen! Als u wel de middelen heeft, gaat elk stukje van uw donatie naar de voorbereiding van de volgende 'From The Vaults' opnames. Want er zijn nog vele master tapes van meer dan 100 sessies opgenomen over drie decennia die ze graag nog willen uitbrengen. Veel van deze artiesten waarmee opnames gebeurden zijn echter niet meer bij ons, zo zal denkelijk bij een nieuwe worp opnames, Louisiana Red er zeker al bij zijn. Zelfs is er genoeg sterk materiaal aanwezig om van deze opnames twee cd's van deze sessies uit te brengen! Maar zo is er ook nog veel nog niet uitgebracht materiaal van Pinetop Perkins, Big Jack Johnson, Robert Bilbo Walker, Honeyboy Edwards, Sam Lay, Magic Slim en nog veel meer!

Naked Song Walk Along wordt verplaatst van 12 december naar 15 mei 2021. Er wordt uitgeweken naar een andere datum, omdat de oorspronkelijke in de periode valt waarbinnen de aangescherpte coronamaatregelen van kracht zijn. Fink, David Keenan en Jordan Mackampa zijn en blijven de headliners van het festival en voor wat betreft de rest van het programma vindt er slechts één mutatie plaats: Meskerem Mees is verhinderd op de nieuwe datum, in haar plaats treedt Mooneye op. De lijntjes zijn kort, want momenteel hebben zij in eigen land België een gezamenlijke hit met het nummer ‘Bright Lights’. Naked Song Walk Along is een door de coronamaatregelen ingegeven speciale editie van het Naked Song festival, dat normaal gesproken en al meer dan tien jaar plaats vindt in Muziekgebouw Eindhoven. Omdat de 1.5 meter-maatregel beperkingen op bezoekerscapaciteit tot gevolg heeft, zijn er met Dynamo en K-19 twee extra optreedlocaties op loopafstand betrokken, om daarmee de mogelijkheden te kunnen vergroten. Omdat bleek dat FIFTH op de nieuwe datum geen onderdak kan bieden aan het festival, is het eveneens nabijgelegen K-19 als vervangende locatie in de routing opgenomen. K-19 is als live-eventlocatie onderdeel van culturele broedplaats LAB-1, gevestigd in de voormalige Zien Bioscoop. De genoemde hoofdacts spelen zowel in de middag als in de avond een set in het Muziekgebouw. Daarnaast treedt ieder dagdeel een viertal acts op, verdeeld over Muziekgebouw, Dynamo en K-19. Overdag zijn dat Iris Penning, Daniel Docherty, Alexandra Alden en Mooneye en ’s avonds Winnie Raeder, This Is The Kit, Benedict en Robin Kester. Ten behoeve van de spreiding kunnen bezoekers bij aanschaf van een ticket kiezen uit verschillende vooraf vastgestelde routes die ze te voet langs de optredende artiesten leidt. Kaarten zijn verkrijgbaar via de website, waar tevens meer informatie te vinden is.

SHEMEKIA COPELAND - UNCIVIL WAR

Alligator's nieuwe release, "Uncivil War", van de gepassioneerde, bekroonde blues / R&B / Americana zangeres Shemekia Copeland komt op 23 oktober uit. Dit album is meteen de laatste gewaagde stap in de artistieke evolutie van 's werelds meest soulvolle zangeressen. De laatste tien jaar heeft Shemekia haar muzikale visie verbreed. Sinds haar Alligator-debuut uit 1998, "Turn The Heat Up", uitgebracht toen ze juist 18 was, werd ze meteen een headliner op bluesfestivals en -clubs over de hele wereld. De titeltrack is een moedige uitspraak die pleit voor eenheid in een tijd van verdeeldheid, en is anders dan alles wat Copeland eerder heeft opgenomen. 'Uncivil War' kiest geen kant en spreekt tot ieders verlangen om veilig en vrij te zijn. Met de iconische mandolinespeler Sam Bush, dobromeester Jerry Douglas en met achtergrondzang van de populaire alternatieve band The Orphan Brigade, is het nummer tegelijkertijd troostend en uitdagend, zoals Copeland zingt: "Same old wounds we've opened before / Nobody wins an uncivil war". Shemekia brengt deze song met passie en inzicht over de chaos en onzekerheid in de wereld, terwijl ze toch licht vindt in de duisternis en hoop voor de toekomst.

recensie

DAVE SPECTER & BILLY BRANCH
The Ballad of George Floyd

"The Ballad of George Floyd" is Dave Specter's nieuwe nummer, met Billy Branch op zang en harmonica (al zingt en speelt Specter ook gitaar op het nummer), John Kattke op keyboards en Danny Shaffer op akoestische gitaar. Bij het horen van dit nummer is wel duidelijk dat de burgerzin van deze bluesmuzikanten veel verder dan hun muziek gaan. Dave Specter zegt hierover: “I wrote the song a few days after George Floyd was murdered and the lyrics pretty much wrote themselves. George Floyd didn’t die in vain. He helped spark a worldwide movement for justice and change. I’m proud to collaborate with the great Chicago bluesman Billy Branch on this tune. We share the same vision and are inspired by the words of John Lewis: ‘If it hadn’t been for music, the civil rights movement would’ve been like a bird without wings.'”.

 

ELVIN BISHOP & CHARLIE MUSSELWHITE
100 YEARS OF BLUES

25 september verschijnt het album "100 Years Of Blues", het allereerste album van Rock And Roll Hall Of Fame gitarist Elvin Bishop en Grammy-winnende harmonicaspeler Charlie Musselwhite. Kid Andersen deed met deze bluesmuzikanten een interview dat u hier kan bekijken.

 

Twee maanden geleden kondigde Clay Melton aan dat er een nieuwe album in de maak was, echter door de coronacrisis is het niet zover gekomen. Daarom besloten Clay en zijn band om een live video te maken van de single van het nieuwe album, maar niet zomaar een live video - Clay wilde de essentie van een rauwe en authentieke concertervaring vastleggen. Op 8 augustus ging Clay Melton samen met 5-voudige Grammy-winnaar en legende Malcolm Harper (Stevie Ray Vaughan, Kings of Leon, The Black Keys, Kid Rock) van ReelSound Recordings aan het werk. Bekijk HIER "Say That You Love Me".


"Homemade Disaster" is de eerste nieuwe muziek van Sugaray Rayford sinds zijn 2020 Grammy genomineerde album "Somebody Save Me". Dit jaar ontving Sugaray ook de Blues Music Awards voor 'B.B. King Entertainer of the Year' en voor het tweede achtereenvolgende jaar, 'Soul Male Blues Artist of the Year'. Bekijk HIER het interview dat we met Sug deden in Moulin Blues in 2014, of HIER in MOD, Hasselt in 2016, en HIER vorig jaar in Moulin Blues toen hij daar samen met The Blues Giants aldaar een geweldig optreden ten beste gaf !

 

MALFORD MILLIGAN
Nieuwe single - I'M SO TIRED

Malford Milligan ziet dat de verhalen vanuit de Black Lives Matter beweging in de Verenigde Staten en de rest van de wereld steeds meer steun krijgen en dat brengt ook bij hem herinneringen naar boven. Malford's nieuw nummer 'I'm So Tired' vertelt het verhaal over de pijn die hij als zwarte albino gedurende zijn leven heeft gevoeld. Malford groeide op in een gesegregeerd Texas en zoals deze tijden eens te meer illustreren is er nog een lange weg te gaan. 'I'm So Tired' gaat over de pijn die de zanger gedurende zijn leven voelde, en nog steeds voelt aangaande deze kwestie. Aan de andere kant gaat het nummer ook over de hoop dat het beter wordt en we elkaar beter leren begrijpen zowel als individu als mensheid.

 

CHRISTONE “KINGFISH” INGRAM
Nieuw nummer - ROCK & ROLL

Rock & Roll is een eerbetoon aan Ingram's moeder, wijlen Princess Pride, die in december 2019 overleed en is meteen ook Ingram's eerste originele nummer sinds zijn Grammy-genomineerde debuutalbum, "Kingfish".
She made a deal with the angels and they'll never let go
I'm gonna sell my soul to Rock and Roll
--Kingfish, Rock & Roll

 

interview met 
NICO en STEF (the BLUESBONES)
Versus Corona

In de huidige moeilijke Covid 19-dagen -waardoor heel wat voorstellingen en concerten zijn afgelast of uitgesteld- doet iedere creatieveling zijn best om te overleven en, als je beroepsmatig muzikant of artiest bent, om de weg te vinden die leidt naar andere mogelijkheden, om met je publiek in contact te blijven en zo alsnog ook wat cash te genereren. Een van deze omleidingen gaat via livestreams online die (o.a. via Facebook) mogelijk zijn en, waarmee een breed publiek de artiest live thuis kan volgen en virtueel “delen”. Ook Rootstime probeert hier iets aan bij te dragen door live vanuit zijn thuisbasis in Halen -vanuit vakantiewoning Bed ’n Blues- gratis concerten te organiseren, die live via de Facebookpagina van Rootstime te volgen zijn. Dit waren weekend twee Limburgse bands als eerste aan de beurt: het Stef Paglia Trio en het duo Big D & Captain Keys. De link tussen beide is de bluesband The Bluesbones, die in 2011 opgericht werd en waarvan o.a. Nico De Cock (zang) en Stef Paglia (gitaar) deel uitmaken. De band haalde in 2017 in Hell, NO, de finale van de Europese Blues Challenge. Hun (opgekropt) verhaal over de voorbije moeilijke corona-weken en hun toekomstplannen kan je horen in een interview dat we die namiddag met hen deden

bekijk hier het interview


LES COWBOYS FRINGANTS
vr. 16.04.21 - VORST NATIONAAL

 

KATIE McNALLY TRIO – NOW MORE THAN EVER

Het ‘Katie McNally Trio’ is een Amerikaanse folktrio uit Somerville nabij Boston, Massachusetts dat zich heeft gespecialiseerd in het spelen van traditionele fiddle-folkmuziek uit Schotland en het Kaap-Bretoneiland, een mooi eiland langs de Atlantische kust van Noord-Amerika waarvan de naam geassocieerd kan worden met het Franse Bretagne en dat bestuurlijk deel uitmaakt van de Canadese provincie Nova Scotia. De drie leden van dit folktrio zijn violiste Katie McNally, viola-speler Shauncey Ali en pianist Neil Pearlman. Ze debuteerden als trio in 2016 op plaat met het album “The Boston States” en ze komen nu met een opvolger voor die debuutplaat. Katie McNally had eerder in 2013 ook al een soloalbum uitgebracht dat “Flourish” als titel had. Het nieuwe album van het ‘Kate McNally Trio’ kreeg als titel “Now More Than Ever” en bestaat uit negen muziekstukken die ze zelf hebben samengesteld met traditionele nummers die in elkaar werden verweven.

Lees meer

 

SOUNDS LIKE KNOCKENGORROCH 2020

Knockengorroch Meadow is een rustig oord in de Carsphairn Hills in Kirkcudbrightshire in het district Dumfries en Galloway in het zuidwesten van Schotland. Sinds 1998 wordt er elk jaar in een natuurlijk amfitheater een groots openluchtfestival georganiseerd waar allerlei folkgroepen traditionele en nieuwe Keltische folk- en wereldmuziek presenteren. In het coronajaar 2020 moest de voor 21 tot 24 mei geplande 34e editie van dit ‘Knockengorroch World Ceilidh’-festival omwille van de vreselijke pandemie en de nationale lockdown echter uitgesteld worden en uiteindelijk zelfs verdaagd worden naar 2021. Om de vele fans van het jaarlijkse festival en de muziek die er gebracht wordt een vorm van troost en compensatie te bieden besloot men om een dubbel-cd uit te brengen met nummers van twintig verschillende artiesten en groepen waarvan de meesten er dit jaar hadden moeten optreden. De titel van deze dubbelaar is “Sounds Like Knockengorroch 2020”. Het album bevat nummers die ook te zien waren tijdens het eerste digitale festival ‘Virtually Knockengorroch’ dat online werd uitgezonden tijdens de origineel geplande festivalperiode. Dat bleek toen een groot succes te worden en het initiatief kon op zeer veel positieve respons rekenen van het geïnteresseerde muziekminnende publiek.

Lees meer

 

MOJO BLUES BAND – SHUTDOWN

De Mojo Blues Band is in Oostenrijk al decennia een geprezen bluesband, met vijf muzikanten, die technisch weten hoe het moet. Erik Trauner en Joachim Palden richtten in 1977 de band op en traden voor het eerst op als Mojo Bluesband in "Jazzland" in Wenen. Joachim Palden wint dat jaar de Boogie Woogie Contest in Zürich. In 14978 debuteerden ze met ‘Shake that Boogie’. In 1980 namen ze hun tweede album ‘Hey Bartender’ op en ontmoetten ze in Cafe Lange de Britse zangeres Dana Gillespie, met wie ze gingen samenwerken. In 1985 vervoegde Markus Toyfl als tweede gitarist de band. In 1991 in Wenen vonden ze drummer Peter Müller met wie ze hun zevende album ‘Alligator Walk’ opnamen. Christian Dozzler verliet de band in 1993 en werd op aanraden van Axel Zwingenberger vervangen door de Duitse pianist Henning Pertiet. In 1997 verhuisde Henning terug naar Duitsland en kwam pianovirtuoos Hannes Otahal bij de band. In 2001 traden ze op in België tijdens het Stekene Blues & Rock Festival en in de Banana Peel Jazzclub. Begin 2001 spraken ze af om de hele band tegen het einde van het jaar op te heffen. In december 2001 gaven ze hun laatste concert met de line-up die het langst had geduurd. Vanaf 2005 spelen (in plaats van Silvio Berger) drummers Bernhard Egger en Didi Mattersberger afwisselend. Anno 2020 vormen Erik Trauner (zang, gitaar, harp), Siggi Fassl (zang, gitaar), Charlie Furthner (piano, gitaar, boogie stick), Herfried Knapp (bas) & Didi Mattersberger (drums) de band, die in Wenen startte en die al zo’n 20 albums uitbracht.

Lees meer

 

HENRIK FREISCHLADER BAND – MISSING PIECES (CD/2LP)

Henrik Freischlader, de autodidact uit Wuppertal in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, is een zanger/songwriter, producer (Layla Zoe, Linda Sutti, Tommy Schneller) en multi-instrumentalist. In zijn jonge jaren speelde Henrik in verscheidene bluesbands, waarvan Lash en Bluescream de bekendste zijn. In 2004 richtte hij zijn eigen band, de Henrik Freischlader Band (HFB) op. In 2006 verscheen hun eerste album 'The blues'. THF was toen nog een trio (Freischlader, Carl-Michael Grabinger & Alex Grube) en behalve Henrik zelf blijft er niemand nog over in de huidige bezetting. 'The Blues' was in “der Heimat” dadelijk een voltreffer en men ging zelfs zo ver, om Freischlader “der Weiße” Jimi (Hendrix) te noemen. Was meinst du?...Als we ‘Live 2019’ even overslaan, zitten we met de release van ‘Missing Pieces’ in oktober 2020. Het nieuwe studioalbum kan worden gezien als een vervolg van ‘Hands on the Puzzle’, omdat het 13 tracks -de ontbrekende stukken- bevat, die alles -het totaalbeeld- compleet maken. Het werd door Martin Meinschäfer “live” opgenomen in de studio in één kamer, met de beste oldskool apparatuur, waardoor alles natuurlijk en onvervalst klinkt.

Lees meer

 

DOWN HOME BLUES: MIAMI ATLANTA & THE SOUTH EASTERN STATES

In de UK is Wienerworld een van leiders en specialist als het om Indie Music -lees: niet commerciële, voornamelijk op rock georiënteerde muziek- gaat. Hun cataloog bevat naast Dvd’s en Cd’s ook digitale en vinyl registraties. In de reeks ‘Down Home Blues’ verscheen recent een vijfde compilatiealbum ‘Miami Atlanta & the South Eastern States – Blues in the Alley’. De tracklist bevat niet minder dan 29 artiesten, die invloed hebben gehad op het voortzetten en ontwikkelen van de tradities van de blues in het zuidoosten van de States. ‘Down Home Blues: Miami, Atlanta & The South Eastern States’ is een set van drie cd's, met 83 nummers, allemaal uitstekend geremastered. Deze collectie is samengesteld dankzij de genereuze hulp van blues verzamelaars van beide kanten van de Atlantische Oceaan, met zeldzame opnames die voor het eerst beschikbaar zijn gesteld.

Lees meer

 

AJ CRAWDADDY – VAPORIZED

Zanger/gitarist Angelo J. Rossi aka "AJ Crawdaddy”, geboren in Palo Alto, Californië, is een inwoner van de SF Bay Area. AJ is als muzikant vooral bekend van zijn werk met de populaire (een in 1973 opgerichte poprockband uit Marin, San Francisco) Pablo Cruise, met wie hij o.a. ‘A Place in the Sun’ en ‘Worlds Away’ opnam. Hij is een door BMI gepubliceerde schrijver en stemgerechtigd lid van N.A.R.A.S. (Grammy). Broadcast Music Incorporation is een Sabam-achtige organisatie die in Amerika licentievergoedingen van bedrijven int, die muziek gebruiken namens songwriters, componisten en muziekuitgevers en verdeelt als royalty's onder de leden van wie de werken zijn uitgevoerd. AJ is ook eigenaar en exploitant van The Cave Recording Studio in Mountain View in CA, waar hij opneemt, produceert en samenwerkt met vele lokale blues artiesten als Bruce Conte (TOP), Terry Hiatt, Steve Freund, Paula Harris, Terrie Odabi en vele anderen. Verder werkte hij ook samen met opmerkelijke muzikale grootheden als Flora Purim, Airto, Jaco Pastorius, Huey Lewis, David Garibaldi en Kid Andersen, evenals met legendarische platenproducenten als Tom Dowd, Bill Schnee en Jim Gains. AJ Crawdady debuteerde solo in 2015 met ‘Vaporized’. Later volgden ‘Slow Cookin'’ (2017) en recent ‘Steppin' Out’.

Lees meer

 

EDDIE KOLD BAND feat. LARRY DOC WATKINS – CHICAGO ALLEY BLUES

Al sinds 2003 is de Eddie Kold Band de bluesband rond de Duitse frontman, zanger/songwriter en gitarist Eddie Kold (Jörg Fennekold) en drummer Christian Wübben (Erdmöbel). Op het nieuwe studio album ‘Chicago Alley Blues’, dat deze maand verschijnt, is Benjamin Garcia bassist en Lukas Diehl toetsenist. In 2004 vervoegde zanger Larry Doc Watson de band. Watson is afkomstig uit Virginia, maar woont al twintig jaar in Duitsland en stond al op het podium met o.a. Bernard Allison, de Matchbox Blues Band, de Manfred Häder Band, Gregor Hilden en Tom Knauer. Omdat Kold al meer dan dertig jaar regelmatige Chicago bezoekt (en er enkele jaren woonde), werd dit zowat zijn tweede thuis. Hij speelde er o.a. met Robert Jr. Lockwood, Dave & Louis Myers, Junior Wells, Son Seals, Billy Branch, Buddy Scott, Tyrone Davis, Alvin Cash, Barbara Acklin en Vance Kelly en tourde met LV Banks en Zora Young. ‘Chicago Alley Blues’ werd -het kon het vervolg zijn van zijn voorganger ‘Chicago Blues Heaven (2018)- ook in de Joyride Studio’s in Chicago, IL, opgenomen. Op het album is Kold de lead gitarist en zingt hij op drie nummers en Larry Doc Watkins op acht. Gasten, die allen gelinkt zijn aan Chicago, zijn Bernard Allison (gitaar), Omar Coleman (harmonica), Tom Holland (gitaar) & Charlie Love (zang, harmonica). Eddies dochter Millie Meckbach nam voor een nummer plaats achter de piano. Van de 12 tracks die ze opnamen zijn er negen origineel, waarvan Fennekold de muziek en Watkins de teksten schreef.

Lees meer

 

BIG HARP GEORGE – LIVING IN THE CITY

“Big Harp” George aka George Bisharat is een uit de San Francisco Bay regio afkomstige blues singer/songwriter en harmonica speler. George koos niet voor de in de blues wereld gangbare diatonische, maar voor de chromatische harmonica. In zijn vroeger leven was Bisharat een strafpleiter, hoogleraar in rechten aan het UC Hastings College of the Law en expert/commentator voor recht en politiek in het Midden-Oosten. George zegt qua muziekstijl beïnvloed te zijn door George "Harmonica" Smith, William Clarke en Paul deLay. George's laatste en recente release ‘Living in the City’, dat hij opnam met een kern van blues all-stars (met bekende namen als Baty: gitaar, Burns: keys en Kid + eega Andersen: bas, gitaar, b-vocs en daarnaast ook ander toptalent als Joe Kyle Alexander Pettersen (drums), Joe Kyle (bas), Michael Peloquin (sax), Mike Rinta (trombone, tuba), D’Mar (percussie), Loralee Christensen (zang) en Amal Markus (zang), toont zijn groeiende muzikale ambities. Hij surft vrijelijk doorheen andere muzikale genres en hierbij gebruik makend van ongewone instrumenten als Paraguyaanse harp (Carlos Reyes), citer (Firas Zreik) en Arabische percussie iiqae (Loay Dahbour), terwijl hij het hedendaagse leven aanspreekt door zijn verbluffende teksten en oneerbiedige humor.

Lees meer

 

GRÁINNE DUFFY – VOODOO BLUES

De Ierse singer-songwriter en gitariste Gráinne (Louica) Duffy is voor Rootstime en voor vele muziekliefhebbers zeker géén onbekende meer. Gráinne Duffy vond haar stek in Castleblayney (in de provincie Monaghan), een stad in het Noorden van Ierland naast de weg van Dublin naar (London)Derry, aan de grens met Noord-Ierland. Duffy is de zus van de populaire Ierse actrice Joanne Brennan. Duffy zingt géén Keltische folksongs. Haar specifieke genres zijn rock, blues, soul en Americana, met country- en popelementen. Een van haar handelsmerken is haar poëtisch gemaakte teksten en haar raadselachtige podiumpresentatie. Als zangeres stond Duffy in 2008 tijdens het Glastonbury Festival drie avonden op de Acoustic Stage en trad ze op tijdens het Blues on the Bay Festival in Warrenpoint, Noord-Ierland. Bij ons stond op Swing Wespelaar 2013 (we interviewden haar toen) en door move2blues werd ze in 2015 in de MOD in Hasselt uitgenodigd. In oktober verscheen ‘Voodoo Blues’. Producer was Troy Miller en co-songwriter/gitarist (haar man) Paul Sherry. Met ‘Voodoo Blues’ zet Gráinne Duffy haar muzikale reis vanuit het groene Ierland verder. Dat ze vandaag de dag alsnog positief blijft laat ze in haar nummers graag horen. 

Lees meer

 

THE TEXICANA MAMAS – THE TEXICANA MAMAS

Als je als zangeressen van dezelfde stijl, passie en cultuur houdt en (na jarenlang al een solocarrière te hebben opgebouwd) samen een trio vormt, dan laat met drie begenadigde songwriters een debuutalbum, met songs over liefde en wanhoop, grenzen en muren en het verlangen naar een nieuw leven, niet lang op zich wachten. The Texicana Mamas zijn Tish Hinijosa, Stephanie Urbina Jones & Patricia Vonne, drie vurige en vrolijke Latina’s uit San Antonio, Texas. Tish Hinojosa maakte in 1989 al indruk met haar debuut ‘Homeland’ en in het afgelopen jaar nog steeds, als ze het album na 20 jaar opnieuw uitbracht. Patricia Vonne (de meest rockende dame van de drie) bracht al zeven albums uit en was ook al te zien in een aantal rollen in de films (o.m. “Sin City” en “Desperado”) van haar broer/regisseur Roberto Rodriguez. De wat minder bekende Stephanie Urbina Jones trad als eerste aan met traditionele dansmuziek (mariachi) in het wekelijks countrymuziekprogramma Grand Old Opry, dat in de VS live op radio en televisie wordt uitgezonden vanuit Nashville.

Lees meer

 

KERRY KEARNEY – TALES FROM THE PSYCHEDELTA

Kerry Kearney is zo’n artiest die, ondanks zijn meesterlijke kwaliteiten als slide gitarist, wat uit de belangstelling weet te blijven. Deze NY-er is al vier decennia met muziek bezig en bracht al verschillende albums uit. Kerry werd in 1999 in de staat NY door de Long Island Voice al uitgeroepen tot “Best Guitarist” en in 2004 door de LI Blues Society tot “Bluesman of the Year”. Meer recenter, in 2013 werd Kearney met zijn band ingewijd in de NY Blues Hall of Fame. Niet te verwonderen dat hij op het podium stond met o.a. Allman Brothers, Dickey Betts, Sonny Landreth, Robert Randolf, Robert Cray en recent nog met Billy Gibson. Muzikaal is Kearney een man met twee gezichten: dat van de gitarist met de vette elektrische blues / bluesrock (genre Rory Gallagher, Sonny Landreth en George Thorogood) én, aan de andere kant, dat van de akoestische blues man (genre Peter Green en Eric Clapton). De nieuwe cd van Kerry Kearney ‘Tales from the Psychedelta’ verscheen in september bij Highlander Records en bevat 12 nummers (waarvan negen originals), geremastered uit de Psychedelta Blues-cataloog: vijf uit ‘Got Slide Guitar?’ (2013), twee uit ‘Ghost of the Pshychedelta’ (2012), een uit ‘Secretes from the Pshychedelta’ (2005) én drie nummers uit zijn debuutalbum ‘Blow Your House Down’ (1996).

Lees meer

 

LATVIAN BLUES BAND – 20 YEARS ANNIVERSARY CONCERT – LIVE (2CD)

Letland kent, net als in de andere Baltische staten trouwens, geen grenzen als het om muziek gaat. In de rijke geschiedenis van de Letse cultuur vallen de Letse volkszang en de grote songfestivals die in Letland gehouden worden op. De oorsprong van deze zangtraditie gaat terug naar de 16e eeuw. Janis Bukovskis (gitaar, zang), Roland Saulietis (drums), Artis Locmelis (keys, sax), Marcis Kalnins (bas) & Viesturs Grapmanis (trompet) maken sinds 1997 als de Latvian Blues Band deel uit van de blues scene van de regio. Ze zijn in Letland actief vanuit hun thuisbasis Riga, maar stonden al op de affiche van verschillende festivals en deden al clubconcerten in Canada. De band trad o.a. op in Zagreb, Athene en Sardinië, tourde in 2000 Canada en op zijn minst “bijzonder” was de uitnodiging om op het Chicago Blues Festival in 2005 op te traden als de éérste Europese bluesband, die er ooit in de geschiedenis verscheen. In 2008 traden ze op in een reeks blues clubs in Chicago. Tot de muzikale invloeden van de band behoren de drie “Kings” (Albert, Freddie & B.B.) en artiesten als o.a. Albert Collins, Willie Dixon, Muddy Waters en T-Bone Walker. Hun muziekstijl strekt zich uit van in New Orleans, via R’n’B en soul, tot in Chicago.

Lees meer

 

THE GOTHIC COWBOY – BARE BONES

De Amerikaanse country- en folkzanger en songschrijver Melvin Litton is wat we wel eens ‘een speciale gast’ plegen te noemen. Hij stelt zichzelf voor als ‘a creek-bank ghetto boy, a two legged child of the prairie’ die meer dan twee decennia gezongen heeft als frontman bij ‘The Border Band’. Van die groep kregen we in 2013 nog het uitstekende album “It’s A Short Life” voor het schrijven van een recensie toegestuurd. Hij zwerfde jarenlang rond doorheen Amerika in Kansas, Louisiana, Nashville, New England en Colorado en hij trad ook regelmatig op in Canada. Hij ontdekte daarbij de roes die het nuttigen van alcoholische dranken teweeg kon brengen en begon sinds 2016 als soloartiest op te treden onder de naam ‘The Gothic Cowboy’ met enkel de akoestische gitaar in de begeleiding. Eind vorig jaar bracht hij samen met mandolinespeler Dan Hemreck (aka ‘Mando Dan’) het akoestische dubbelalbum “Between The Wars (Vol. I en Vol. II)” op de platenmarkt. Wie dacht dat daarmee zijn liedje wel uitgezongen zou zijn zit duidelijk op een verkeerd spoor want wij kregen nu zijn nieuwe plaat toegestuurd. Dat is geen nieuw album maar het gaat wel degelijk om vier cd’s die gebundeld werden onder de naam “Bare Bones” en die elk een ander thema centraal stellen in de veertien songs die op elk van die vier cd’s te horen zijn. Die geselecteerde thema’s zijn ‘chance’, ‘folly’, ‘desire’ en ‘dream’.Die geselecteerde thema’s zijn ‘chance’, ‘folly’, ‘desire’ en ‘dream’.

Lees meer

 

MARK EASTON – FREE YOURSELF

Een van de locals uit Currumbin is de muzikant, zanger/multi-instrumentalist Mark Easton. Hij zit al heel lang in de muziek business, maar zijn blues carrière begon in 2000. Easton bracht 3 albums uit met zijn trio Mark Easton Limousine voordat hij in 2007 solo ging en nog eens 3 cd’s uitbracht. Daarna werkte hij samen met collega-slide-gitarist Adam Hole in het Monster Guitars-project, waarmee hij 1 album uitbracht. Na 7 albums en talloze festivals besloot hij een pauze te nemen, te reizen en te spelen in Azië, te surfen, auto's te bouwen, te trouwen enz., wat een jarenlange onderbreking werd! Nu, na 5 jaar staat bracht hij een gloednieuw soloalbum uit, ‘Free Yourself’ en wil hij opnieuw gaan touren. Op ‘Free Yourself’ doet Mark Easton, met centraal de (elektrische en akoestische) gitaar, buiten de zang verder alles zowat alleen: bas, loops, harmonica en rudimentaire drummen. De twee achtergrondzangeressen die we soms even horen, zijn Diane Easton & Linda Kobin. Easton vindt het ok dat men het album een rock album noemt, maar hijzelf zou het “waarschijnlijk een mix van blues, Keltisch, wereldmuziek, rootsmuziek noemen…”.

Lees meer

 

DIANA JONES – SONG TO A REFUGEE

Allerlei informatie over het werk van de Amerikaanse zangeres en songschrijfster Diana Jones uit Nashville, Tennessee passeerde in het verleden meermaals bij ‘Rootstime’. Zo was er een interview dat collega Eric Schuurmans met haar had in 2014 na een optreden in Bree, iets wat ze in maart 2018 nog eens heeft overgedaan. Maar ook enkele van haar platen kwamen hier aan bod: “High Atmosphere” uit 2011, “Museum Of Appalachia Recordings” uit 2013 en “Live In Concert” uit 2015. Diana Jones werd als baby geadopteerd en groeide op in New York City. In haar jeugdjaren werd ze door haar pleegouders meegezogen in de stroom van de countrymuziek waar ze een fan werd van zangeressen als Dolly Parton en Emmylou Harris. Na afloop van haar studies en het terugvinden van haar natuurlijke ouders verhuisde ze naar het centrum van de countrymuziek in Nashville, Tennessee en begon ze daar haar eigen songs op plaat te zetten met haar debuutalbum “Imagine Me” uit 1997 als eerste resultaat. Ze scoorde daarmee vooral bij de fans van folkmuziek en ze ging dan ook naarstig verder in dit genre.

Lees meer

 

THE RUSTY WRIGHT BAND – LIVE FROM THE END OF THE WORLD

Frontman, songwriter en gitarist Rusty Wright en eega/gitariste Laurie LaCross-Wright vormen al jaren de ruggengraat van The Rusty Wright Band. Deze blues/rock band werd in 2004 in Michigan opgericht. Rusty groeide in zijn jeugd op met gospel, country, rockabilly en blues omdat zijn vader -ze woonden toen in Flint, Michigan- in zijn vrije tijd promotor was van gospel shows en, zijn moeder lid van een Southern gospel kwartet. Als Rusty dertien is tourde hij als gitarist met de band van zijn moeder. Eind jaren 1990 ontmoette Rusty de gitariste/zangeres Laurie LaCross, die een meidenband leidde en daarnaast al sinds 1980 solo optrad. In 1998 traden ze voor het eerst samen op en in 2006, twee jaar nadat ze The Rusty Wright Band oprichtten, namen ze samen ‘Ain’t No Good Live’ op. In opdracht van het Amerikaans leger tourden ze in 2009 voor soldaten, gestationeerd in Zuid-Korea en Japan. In 2010 tourden ze uitgebreid in Italië en staan tijdens deze blues tour op het podium samen met Michael Burks, Otis Taylor, Ruthie Foster, Matt Schoffield en Earl Thomas.

Lees meer

 

BELLA WHITE – JUST LIKE LEAVING

Folk, country en bluegrass vormen de basisingrediënten voor de muziek die de 20-jarige Canadese zangeres en songschrijfster Bella White uit Calgary, Alberta op haar officiële debuutplaat “Just Like Leaving” heeft opgenomen. Momenteel woont ze trouwens in Engeland waar ze enkele schitterende instrumentalisten in de studio heeft gehaald om de negen liedjes op dit album optimaal te kunnen opnemen. Julian Pinelli speelt op viool, Reed Stutz op mandoline en Robert Alan Mackie op bas, terwijl Bella White zichzelf op akoestische gitaar begeleidt. Voor de opname van het liedje “Just Unwanted” op deze plaat doken er ook twee gastmuzikanten op met fiddler Patrick M’Gonigle (ook de producer van deze plaat) en harmony vocaliste Allison DeGroot. Dave Sinko was de opnameleider die alles in goede banen moest houden in de studio. En dat heeft uiteindelijk tot een schitterend eindresultaat geleid want het is werkelijk genieten van de eerste tot de laatste noot op “Just Like Leaving” van Bella White.

Lees meer

 

THE BLUESBONES – LIVE ON STAGE

Voor een band als The Bluesbones, kan je met de deur in huis vallen en hoeft uitgebreid voorstellen hier niet meer. Daarom, voor de blues dummies, enkel een beknopte bio. De band werd in 2011 opgericht en, Nico (De Cock: zang - promotor), Stef (Paglia: gitaar – frontman Stef Paglia Trio), Edwin (Risbourg: Hammondorgel), Geert (Boeckx: bas) & Jens (Roelandt: drums) zijn anno 2020 The Bluesbones. Hun muziek varieert van bluesrock, intense blues ballades, swampy slide tot heavy rock. The Bluesbones zijn met drie studio albums, drie live albums, winnaar van de BBC 2016, een tweede Europese plaats op de EBC 2017 finale in Horsens (DK) én, optredens tijdens Blues Peer, Ribs & Blues, Kwadendamme, Swing Wespelaar, Breda Jazz, Culemborg Blues en... allang niet meer aan hun proefstuk toe. In Haacht fungeert GC Den Breughel als “centrum voor cultuurparticipatie, gemeenschapsvorming en cultuurspreiding ten dienste van de lokale bevolking”. Vorig jaar, op 09 november, de gastheer/co-organisator was het team van Swing Wespelaar, stonden de deuren er open voor de live cd-opname van The Bluesbones (met de toepasselijke titel ‘Live on Stage’), met als support act Ale & Alley. Er was toen méér dan een reden om erbij te zijn, want Swing blijft als festival het enige echte gratis blues festival met drie dagen “BLUES for the PEOPLE” én, The Bluesbones, ja die liggen ons (al sinds 2012) ook erg nauw aan het hart.

Lees meer

 

NILS DE CASTER & SARA DE SMEDT - IT TAKES A BELIEVER

Hoe en vooral waarom zou ik nog een soort inleiding moeten verzinnen bij een nieuwe plaat van Nils De Caster? Die man wordt namelijk verondersteld te behoren tot de gekende leerstof, als het over rootsmuziek in Vlaanderen gaat. De term “multi-instrumentalist” is uitgevonden voor mensen als hij: zij die fraaie dingen maken op zowat alles waar muziek uitkomt en die dat dan ook nog kunnen in de meest diverse settings en genres. In het geval van Nils gaat het dan om de heel breed genomen “Gentse Scene”: van The Pink Flowers, Derek en HT Roberts over Roland, Johan Verminnen, Lieven Tavernier en Bruno Deneckere tot The Rielemans Family en uiteraard The Broken Circle Breakdown. Bij al deze mensen en bands kun je zijn snarenspel horen en kun je zijn geweldig gevoel voor terplekke bedachte harmonieën en arrangementen bewonderen en daarnaast is hij ook nog eens uitermate beminnelijk en benaderbaar. Dat was kennelijk ook zangeres Sara De Smedt opgevallen, want zo’n jaar of tien geleden stapte zij na een concert op Nils af met de vraag of hij het zag zitten om met haar muziek te maken. Da’s een aardige variant op de “kom je mijn postzegelverzameling eens bekijken”-opener, maar Sara was niet helemaal onbeslagen het ijs op gegaan.

Lees meer

 

THE EBONY HILLBILLIES - 5 MILES FROM TOWN

De Hillbilly-muziek ontstond in de jaren twintig toen de countrymuziek commerciëler werd. De muziekstijl werd genoemd naar de analfabete en arme bergbewoners (de “”Hillbillies) die leefden in het Appalachengebergte in Tennessee. De microfoon bestond nog niet, waardoor de zanger zijn liedje zo hard mogelijk inzong in een opnamehoorn, begeleid door vooral gitaar en banjo, maar ook viool en contrabas. Deze muziekstijl had geen officiële naam en werd door veel Amerikanen aangehoord met lichte spot. Men probeerde eerst met termen als "Old Time Songs" en "Old Familiar Tunes" deze muziek te duiden, totdat men uitkwam op Hillbilly. Sommigen gingen zelfs zo ver deze muziek te bestempelen als muziek voor de "poor white trash". Volgens anderen was dit ten onrechte, want volgens hen waren de muzikanten heel goed en was de muziek zeer populair. De bekendste artiesten uit die jaren waren de Carter Family. Deze groep legde de basis voor wat later de countrymuziek zou gaan worden.

Lees meer

 

MARTIN LANG – BAD MAN

De Ier Martin Lang maakte deel uit van de nieuwe generatie Chicago blues harmonicaspelers. Hij strandde in Chicago na zijn studies aan de University of Chicago. Daar geraakte hij in contact met mondharmonicaspeler David Waldman. De eerste band waarin hij speelde was de Midnight Ramblers Band. Lang was studiomuzikant voor Delmark Records. Hij stond er in de studio samen met Jimmy Burns en Arthur Duncan. Samen met zijn schoolvriend Rockin’ Johnny Burgin tourde hij met gitarist Little Smokey Smothers en Chicago blueszangers Taildragger en Willie Buck. Lang geraakte goed bevriend met Dave Myers, met wie hij jaren samen werkte. In zijn harmonicasound combineert Lang de sounds van enkele grote Chicago harpisten als Junior Wells en Little Walter. Zijn nieuwe album ‘Bad Man’ is zo goed als een traditionele Chicago blues album. Het is een verzameling van standards en originals.

Lees meer

 

THE LAST RECORDINGS OF DAVID KIMBROUGH JR. – SAY YOU DON’T LOVE ME

Kinney Kimbrough en David (Malone) Kimbrough Jr. waren zonen van de legendarische blues muzikant Junior Kimbrough. David was absoluut een van de meest getalenteerde blues muzikanten van zijn tijd, die de muzikale traditie van zijn vader -de cotton patch soul blues- erfde en ontwikkelde. David Malone speelde ook samen met zijn broers (Robert en Kinney), bekend als de Kimbrough Brother's en in vele andere bands, waaronder David Malone en de Sugar Bears, de Precise Band, David Kimbrough Jr. en de Holly Springs Rhythm Section en de David Kimbrough Jr. Band. David introduceerde in 2012 een geheel nieuw geluid met zijn nieuwste liefde, een aangepaste hakkebord, onder zijn echte naam, David “Dat” Kimbrough III. Kimbrough voegde al snel zijn neef David Gray weer toe op percussie. The Last Recordings of David Kimbrough Jr., ‘Say You Don't Love Me’ is letterlijk zijn laatste “veldopname” die hij met Dolceola Recordings maakte. Dolceola is een muzieklabel dat zich toespitst op het archiveren en documenteren van Amerikaanse traditionele muziek d.m.v. analoge veldopnames met een draagbare reel-to-reel Ampex 601 en een lintmicrofoon RCA 77DX. Het album werd opgenomen bij David thuis in Holly Springs, MS in oktober 2017.

Lees meer

 

ALIAS SMITH & JONES – HIT & RUN

Een pseudoniem, alias of schuilnaam is de aangenomen naam van een of meer personen die duidelijk afwijkt van de corresponderende persoonsnaam of persoonsnamen. In hoeverre geldt dit voor Alias Smith & Jones, die net hun debuutalbum ‘Hit & Run’ uitbrachten? Dit zoeken we even uit. Salvatore Carolei (harmonica) en Renée Flemings (zang) (beiden uit NY) waren samen al actief onder de naam Renee & the Derelicts (als wie ze drie albums opnamen). Sal Carolei speelde al bij de Eliza Neals band en met Floyd Lee (aka Ted Williams). Op hun debuut als Alias S&J worden ze geholpen door enkele doorgewinterde muzikanten -verenigd onder de bandnaam de Button Men- die hun sporen verdienden bij bands en artiesten als Baliter Space, Etta James en Shemekia Copeland. Ik doel hier op o.a. de gitaristen David “Doc” French, Paul Bauman, Jack Morer en Michael Hill. ‘Hit & Run’ is het debuut van het duo als Alias Smith & Jones, waarop de blues centraal staat..

Lees meer

 

AUSTIN LUCAS – ALIVE IN THE HOT ZONE

Als er vanuit het niets een heel gevaarlijk virus opduikt, wat kan je dan zoal doen als muzikant? Al je optredens worden met onmiddellijke ingang geschorst of geannuleerd en je wordt net als iedereen gedwongen om in quarantaine en/of lockdown te gaan. In Amerika kwam daar in de lente van 2020 ook nog eens massaal straatprotest bij door de tegen racisme en discriminatie protesterende ‘Black Lives Matter’-beweging. Austin Lucas, een sinds 2006 op de platenmarkt actieve indie rock- en folkpunkartiest en politiek activist uit Bloomington, Indiana besloot om van de nood een deugd te maken. Hij zette zich aan het componeren van een reeks nieuwe nummers die hij nu heeft samengebracht op het album “Alive In The Hot Zone”. Omdat hij in die periode in Mainz, Duitsland verbleef werd dat het oord van waar al die nummers tot stand zijn gekomen. Hij kwam in deze lockdownperiode onder de indruk van de grote solidariteit, de behulpzaamheid van vele mensen en de inzet om het streng ingeperkte leven toch nog draaglijk en aangenaam voor elkaar te maken tijdens deze vernietigende pandemie. Deze ongewone situatie inspireerde hem tot het schrijven van tien songs die nu op die nieuwe plaat zijn terechtgekomen.

Lees meer

 

WATKINS HARP – TUESDAY MORNING

Nog maar een viertal maanden geleden maakte ik hier kennis met het zingende duo ‘Watkins Harp’ uit Kingston in de Canadese provincie Ontario. Aanleiding daartoe was de release van hun toenmalige album “Boondog Quip”, een plaat die gekenmerkt werd door uitstekende liedjes die telkens weer in heerlijke harmonieuze samenzang tussen Rob Watkins en Tom Harpell uitmondden. Dat het duo nog veel meer moois in de pijplijn had zitten blijkt nu uit de elf liedjes die ze hebben opgenomen voor alweer een nieuw ‘Watkins Harp’-album dat de titel “Tuesday Morning” heeft gekregen. Herinneringen aan het historische werk van ‘The Everly Brothers’ of van de recenter actieve ‘The Cactus Blossoms’ duiken ongetwijfeld ook bij u op bij het aanhoren van enkele songs op dit album zoals de schitterende countryballad “Close To You” die als tweede single uit de plaat werd getrokken en volgt op eerste single “St. Robert” die u op de bijgevoegde audiovideo kunt beluisteren.

Lees meer

 

ETHAN JANO & THE HILLTOP REVIVAL

Ben Granfelt is de frontman van een Finse progressieve blues rockband die in 1993 werd opgericht. Onder leiding van zanger/gitarist Ben Granfelt heeft de Ben Granfelt Band (BGB) wereldwijd al meer dan tien albums uitgebracht en stond ze op de affiche van festivals in Finland, UK, Duitsland, US, Oostenrijk, Zwitserland en de Verenigde Arabische Emiraten, waar ze optraden tijdens de Abu Dhabi en Dubai Jazz Festivals. De muziek van BGB wordt omschreven als “een pure cocktail van ritme, melodie en soul, waarin zelfs progressieve en heavy rockmuziekstijlen op natuurlijke wijze in opgaan”. Sommige van hun muzikale invloeden zijn o.a. Gov’t Mule, Jeff Beck, Peter Frampton en Robin Trower. Begin oktober verscheen ‘True Colours’, het 18de album van Ben Granfelt. Het album opent en eindigt met een instrumentaal nummer dat Granfelt zelf componeerde, en zet op dit nieuwe album met knap gitaarwerk opnieuw zijn stempel van geweldig en veelzijdig gitarist.

Lees meer