interview met 
WARREN HAYNES (GOV'T MULE)

Van de Amerikaanse Southern blues & rockband Gov’t Mule verschenen al tal van studioalbums, die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Songs die op plaat enkele minuten duren waaieren live uit tot stormachtige jams van meer dan een kwartier, waarbij elk bandlid zijn plaats vindt en het spelplezier tot op de achterste rijen spat. Anno 2019 bestaat deze iconische jamband nu 25 jaar. Om dit jubileum te vieren brengen ze nu "Bring On The Music - Live at The Capitol Theatre", hun nieuwe project, dat zal uitkomen op 28 juni 2019 via Provogue / Mascot Label Group. Deze release werd gefilmd in de Capitol Theatre in Port Chester (New York) op 27 en 28 april 2018, en werd met 9 camera's geregistreerd door de gerenommeerde muziekfotograaf en regisseur Danny Clinch (Pearl Jam, Bruce Springsteen, Foo Fighters, Phish). De release bevat meer dan 2 uur livemuziek, interviews met de band, beelden achter de schermen, foto's gemaakt door Danny Clinch door de jaren heen, en veel meer. Dit is de eerste keer dat Gov't Mule’s nieuwe stage-set en productie zijn verfilmd, waardoor de opwinding en het spektakel van een Gov't Mule-show dichterbij dan ooit voelt. De release zal beschikbaar zijn in verschillende configuraties: een deluxe 2 CD / 2 DVD-pakket (de CD en DVD hebben volledig verschillende tracklijsten en bevatten bonusvideo's van "Soulshine" en "Traveling Tune"), twee afzonderlijke dubbel-vinylpakketten, digitaal, Blu-ray en een 2-CD-pakket (met audio van de film.) De eerste live track "Life Before Insanity" van deze rock titanen is reeds eerder uitgegeven, even later gevolgd door "The Man I Want To Be" en vandaag is "Broke Down On The Brazos" de volgende smaakmaker. Over het eerste nummer zegt Haynes het volgende : "I’m happy we included the song "Life Before Insanity", the title track of our third record, as it is a good representation of that era of the band. The fans will enjoy it as it hadn’t been performed in quite a while and we just recently started playing it again." En dit is het ook, tijdloze muziek met een significant geluid, en was het tevens nog eens genieten van hun show in de AB in Brussel. Vooraf aan hun optreden spraken we met frontman Warren Haynes over hun nieuw project en gaf hij afsluitend aan dit gesprek raad aan alle jongeren die ook later in de muziekwereld willen stappen.

zie hier het interview 

interview met 
KOMMIL FOO

Kommil Foo is een Vlaams cabaret-duo, bestaande uit de broers Raf & Mich Walschaerts, en zij bestaan dit jaar 30 jaar. 30 jaar van onafgebroken maken en spelen. Om dit te vieren hebben ze nu een voorstelling gemaakt, genaamd 'Oogst'. Raf, Mich, hun mooiste liedjes en hun strafste verhalen. Kommil foo op z'n best dus. Maar er is, natuurlijk, meer...Op 22 september 2018 stond hun nummer ''Ruimtevaarder'' zowaar op nummer 1 in De Lage Landen-lijst van Radio 1. Zij stootten daarmee ''Ploegsteert'' van Het Zesde Metaal van zijn troon. De Lage Landen-lijst bestaat al sinds 1945 en bekroont de 100 beste Nederlandstalige liedjes! En tot slot zitten zij natuurlijk in dit seizoen van 'Liefde voor Muziek', hét muziek-programma bij uitstek waar artiesten elkaars liedjes coveren. De broers lijken de vreemde eend in de bijt, maar zij onderscheiden zich net van de rest met hun unieke benaderingen van de nummers. Zij blijven helemaal trouw aan hun gekende stijl. Gewoon, Kommil Foo dus... oogst. We spraken met Mich Walschaerts.

zie hier het interview 

interview met 
JAMES HUNTER

Van Morrison ontdekte de Britse zanger James Hunter jaren terug en maakte met veel liefde gebruik van zijn vocale reikwijdte, zowel live als in de studio, en noemde hem 'Het best bewaarde geheim in de wereld van de Britse soul en R&B'. Zijn eigen uitstapjes in de R&B veroorzaakten weinig deining, maar sinds hij onderdak vond bij de soulmaniakken van het New Yorkse Daptone, lijkt de puzzel gelegd. Hunter klinkt als een oude Amerikaanse soulpriester, zijn getaande stem gutsend van hartzeer én levensvreugde. Met zijn vierde album "Hold On!" (2016) maakte Hunter zijn debuut op dit befaamde label Daptone Records (o.a. Sharon Jones, Charles Bradley). Hierop werkt de Britse soulman opnieuw samen met Daptone geluidsarchitect Gabriel Roth, die ook van de partij was op de geslaagde voorganger "Minute By Minute" uit 2013. Hunter is sinds zijn prille jeugd bezeten van vintage Amerikaanse soul en R&B. Die stijlen weet hij perfect samen te vangen met zijn goudeerlijke, soulvolle stemgeluid en moddervette grooves. Het is alsof Sam Cooke en Wilson Picket herrijzen uit het hiernamaals. Niemand weet feitelijk het originele geluid van de vroege R&B, de voorloper van soul, te vangen dan James Hunter. Zijn laatste album "Whatever It Takes" (2018) werd opgenomen in Daptone’s Penrose Studio in Riverside California. Met Daptone’s meesterproducer Bosco Mann achter de knoppen. Op "Whatever It Takes" overtreft Hunter zich zelf als zanger en liedjesschrijver. Niet alleen zijn poëtische teksten maar ook zijn stem en frasering zijn meesterlijk. De songs hebben melodieën die je meteen denkt te herkennen maar je weet niet waarvan. Duvelblues wist dit jaar James Hunter als headliner te strikken. Aangejaagd door de swingende ritme- en blazerssecties, gaf dit in Puurs de karakteristieke stem van Hunter alle ruimte om te excelleren. Met zijn vijf hondstrouwe bandleden, The James Hunter Six, kregen we hier in de late uurtjes een kokende performance, dampend van de soul, tijdens deze on-ver-ge-te-lij-ke editie van Duvelblues 2019. In de vroege namiddag hadden we vooraf aan zijn optreden een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse soul is.

zie hier het interview 

interview met 
HAZMAT MODINE

Hazmat Modine is een achtkoppige band uit New York. De band bespeelt een ongewone combinatie van instrumenten en met een zeer bijzonder geluid. Het is een opwindende mengeling van diverse genres als: Jamaïcaanse rocksteady, traditionele ‘Memphis blues’, jazz, swing, balkan, klezmer, rhythm & blues, rock ‘n’ roll en vaudeville. Met de unieke, grote bezetting en de nooit eerder vertoonde combinatie van Amerikaanse muziek met Oost-Europese invloeden en fanfare blijft deze achtmansband een fenomeen. Ze werkten samen met de Afrikaanse Gangbé Brass Band, Natalie Merchant, het Kronos Quartet en de Tuvaanse keelzangers van Huun-Huur-Tu. De band maakt met ontelbare invloeden echte roots en wereldmuziek en de virtuoze mondharmonicaspeler Wade Schuman zorgt er met zijn rauwe blues stem voor dat de boel niet helemaal ontspoort. In 2006 kreeg de band wereldwijd lovende recensies voor hun debuutalbum "Bahamut". Later volgde het album "Extra-Deluxe-Supreme" (2015), waarop weer prachtig nieuw materiaal te horen is. Op de nieuwe cd "Box of Breath" (2019) pakt de band thema’s als menselijkheid en sterfelijkheid op. Dat klinkt loodzwaar, maar onderschat de band niet. Op de openingstrack "Crust of Bread" bijvoorbeeld wordt echt brood (‘high quality whole grain’) gebruikt als percussie. Humor is nooit ver weg bij Hazmat. De cd kwam op 17 mei uit, en om deze te promoten kwam de band een week later Duvel Blues aandoen en was het genieten van hun Gipsy-blues extraordinaire. De afgelopen jaren heeft de band getoerd in meer dan 40 landen wereldwijd, van Nieuw-Zeeland tot aan Brazilië, en alles daartussen. Gezien hun druk programma waren we dan ook uiterst tevreden dan we frontman Wade Schuman voor de camera konden halen, voor een even extraordinaire interview.

zie hier het interview 

interview met 
DANY FRANCHI

Dany Franchi werd in 1990 geboren in Genoa, Italië en speelde al vrij jong in meerdere lokale bands. In 2008 beëindigde hij zijn muziekopleiding in Milaan en werd hij beroepsmuzikant. In 2009 vervoegde hij de populaire Zibba & Almalibre band, waarmee hij tourde en optrad in Italië. In 2011 richtte hij de Dany Franchi Band op, met als bassist Carlo Dellepiane en drummer Andrea Tassara. In hetzelfde jaar won Dany Franchi de ‘Blues for Youth Award’ als beste jong talent in de Italiaanse blues scene. Franchi debuteert in 2012 met "Free Feeling". Hij wordt hierop gesteund door 'Guitar' Ray Scona (The Ramblers) en blues gitarist Sean Carney. In 2014 nam hij zijn album "I Believe" op in Ohio, geproduceerd door Sean Carney. Dany’s derde album "Problem Child" verscheen in 2018, en naast de ritme sectie, bassist Nate Rowe (Gary Clark Jr.) en drummer Wes Starr (J.Vaughan, A. Funderburgh) werkten in de Wire Recording Studio in Austin, TX, ook toetsenman Jim Pugh (Robert Cray), gitaristen Anson Funderburgh & Andy T, The Texas Horns en mondharmonicaspeler Greg Izor mee aan het album. Dany Franchi wordt alom beschouwd als een van de beste, jonge bluesmuzikanten van dit moment. Hij is een jonge gitaarheld met een benijdenswaardige dosis talent en elegantie. Franchi is iemand die zeker noch kan en zal groeien, maar zijn geloofwaardigheid is nu al te voelen. Franchi mixt perfect de authenticiteit van het verleden met de blues van nu. Dany Franchi maakt niet alleen in Italië, maar ook ver erbuiten indruk! Tijdens Blues Maastricht troffen we Dany en zijn keyboardspeler Manu Ghirlanda aan op de festivalweide, en spraken hun even aan over hun komst naar Goezot en zoveel meer.

zie hier het interview 

interview met 
LITTLE JIMMY

Little Jimmy, The Original Belgian Blues Tiger, debuteerde in 1959 op de sinksenfoor in Gentbrugge. Met enige zekerheid kunnen we stellen dat Jimmy de eerste Vlaming was die over een elektrische gitaar beschikte. Een geleend exemplaar van een Nederlander weliswaar, maar dat doet verder niet ter zake. Wat wél ter zake doet is dat Roland hem in ’65 zag spelen in de Don Carlos aan de Kuiperskaai in Gent – dat is 2 jaar voor Roland debuteerde als fluitist-gitarist bij Miek en Roel – en zwaar onder de indruk was. In die tijd speelde Jimmy met een stel Indonesische muzikanten, The Sharks. Samen speelden ze in ’66 het voorprogramma van de Stones in het Sportpaleis van Schaarbeek. Die zaal bestaat al lang niet meer, maar gelukkig kan Jimmy het nog navertellen. Dit jaar wordt Little Jimmy aka Marc Claeys 75, en viert zijn 60 jarige bestaan als muzikant en brengt hij zijn nieuwe album "Blues Rebel" uit. Bluescoryfee Roland Van Campenhout was begin jaren 60 eerst getuige van een optreden van Little Jimmy vooraleer hij zelf muziek begon te maken. Little Jimmy om die reden omschrijven als The Godfather Of Belpop doet de man allerminst oneer aan. Het klopt ook wel aangezien Little Jimmy een pionier pur sang is. Als één van de eerste Vlamingen leerde hij overzeese muziek kennen. Midden jaren tachtig keerde hij naar België terug en opende een hotel. Samen met Roland en Jean Blaute zat hij ook nog in een groep die James & The Yellow Doll heette, maar na de dood van zijn vrouw trok hij zich terug op een woonboot. Na 1994 trad hij terug op als Don Croissant. We spraken onlangs met Little Jimmy over zijn nieuwe album, "Blues Rebel" en zoveel meer, maar ook na het interview bleven we ook luisteren naar deze aangename bluesman die graag zijn verhaal verder wou vertellen.

zie hier het interview 

interview met 
EVA DE ROOVERE

Na enkele jaren heen en weer gereisd te hebben tussen België en Amerika, geschreven, opgenomen en gespeeld te hebben in New York, Los Angeles, Nashville, Austin en Houston, kwam Eva in februari 2018 terug naar huis met een nieuw Nederlandstalig album: "La Loba". Haar inspiratie haalde ze uit het boek 'De ontembare vrouw' van Clarissa Pinkola Estés, uit gesprekken met cowboys en hipsters, uit steden in uitgestrekte woestijngebieden, uit badkamers vol kakkerlakken en uren luisteren naar de autoradio, uit meditatie, uit de kosmos. Eva De Roovere heeft 20 jaar rondgezworven in de muziek. Telkens haar plaats gevonden in verschillende genres. Begonnen bij de wortels, de traditie, de folk met Kadril. Dan de wijde wereld ingetrokken met Oblomow en verschillende projecten om dan naar de essentie te gaan met Kleine Blote Liedjes. Tot ze besloot haar aan te sluiten bij de wereld van de popmuziek – waar ze altijd graag vertoefd heeft – en alles plotsklaps ontplofte tot platina en triple gouden platen. Country en kleinkunst heeft ze gezongen, op het podium gestaan met Boudewijn de Groot, Thé Lau en Snow Patrol. Maar vooral altijd haar hart gevolgd. Na De Jager, Over & Weer, Mijn Huis en Viert volgden 3 Engelstalige albums: Chanticleer, Road Album (ep) en The Skinny Genes (familiealbum met haar neef Wim Punk, zanger en bezieler van The Wolf Banes). De kompanen op haar 6de soloalbum, La Loba, werden Tom en Aurélie. Zij hebben haar terug naar de 'roots' gebracht. Zonder hen had het verhaal nooit zo mooi kunnen worden dan het nu is. Voor dit album schreef Eva De Roovere de muziek, Tom Theuns en Aurélie Dorzée arrangeerden voor gitaar en viool, Michel Bisceglia schreef strijkersarrangementen en speelde piano, Serigne CM Gueye voorzag het van percussie en Toon Van Dionant kleurde hier en daar met drums. Diggy Dex werkte mee aan één song. Alles werd opgenomen in het kasteel van Laclaireau in Ethe. Het werd in post-productie opgenomen en gemixt door Eva en Fatty K Flamand @ Marmalade Productions en gemasterd door Frederik Dejongh @ Jerboa Mastering. Deze plaat kwam tot stand met de hulp van Rik Vereecken, alias Ervey. We spraken Eva over haar nieuwe album "La Loba" dat nu op 31 mei gaat verschijnen.

zie hier het interview 

interview met 
THE BLUES GIANTS

Als we een simpel rekensommetje maken dan staat Sugaray Rayford + Nick Schnebelen + Albert Castiglia + Jimi Bott + Willie J. Campbell gelijk aan een ware superband waarbij de naam 'The Blues Giants' misschien nog wel een understatement is! De heren van dit All Stars kwintet hebben hun naam echter niet gestolen, dat staat wel vast na hun passage in Moulin Blues, waar deze heren hun enige show in Nederland en laatste van hun Europese tour kwamen geven. De organisatie van dit tweedaagse festival mogen dit zeer geslaagde concert in gouden letters bijschrijven op het intussen al rijk gevulde palmares. Er was een tijd dat je voor ‘supergroepen’ moest opletten omdat die zelden het niveau haalden van de individuele grootheden. Maar die tijd lijkt voorbij. Op de afsluitende dag van dit festival vaagden twee bands die bedenkingen weg. Eerst was er The Proven Ones, het samengaan van zanger Brian Templeton, stergitarist Kid Ramos, toetsenvirtuoos Anthony Geraci, bassist Willie J. Campbell en drummer Jimi Bott, en enkele uren later waren The Blues Giants aan zet. Vooraf aan hun geweldige concert later die avond wisten we Sugaray, Nick, Jimi en Albert voor de camera te halen. Albert Castiglia kwam toen het interview al gestart was even later erbij zitten, want hij moest nog bekomen van uitzonderlijk nieuws dat hij even ervoor vernam in Spanje, hetgeen hij dan ook meteen vertelde toen hij aan tafel kwam aanschuiven. Benieuwd? Kijken maar!

zie hier het interview 

interview met 
THE PROVEN ONES

The Proven Ones zijn een echt All Star kwintet, met als zanger de Boston blueslegende Brian Templeton. Op gitaar de stergitarist Kid Ramos (dertien BMA nominaties en een lifetime Archievement Award), toetsenvirtuoos Anthony Geraci (drie BMA nominaties en één grammy nominatie), bassist Willie J. Campbell (5 BMA nominaties) en drummer Jimi Bott (19 BMA nominaties en BMA award als beste drummer in 2015). Dus een samenwerkingsverband van artiesten die zeker niet de minsten zijn in het vak. Een ieder heeft een bak aan ervaring in huis, ervaring die ze nu gebundeld hebben in The Proven Ones. Alle bandleden hebben hun sporen al lang verdiend door hun jaren lange verbintenis aan toonaangevende bands als The Fabulous Thunderbirds, Ronnie Earl and the Broadcasters, The Radio Kings, The James Harman Band, Rod Piazza and the Mighty Flyers, The Mannish Boys en Sugar Ray and the Bluetones en hun bijdrages aan artiesten als John Lee Hooker, Big Mama Thornton, Chuck Berry, Big Walter Horton, Big Joe Turner, Otis Rush, Bo Diddley en Pinetop Perkins. Wanneer je deze heren samenvoegt en hiermee een band vormt, dan weet je dat het gaat knallen, hetgeen ze bewezen met hun vorig jaar verschenen debuutalbum 'Wild Again', hetgeen meteen een veelbelovende start was van deze uitstekende band. Reden genoeg voor de organisatie van Moulin Blues om dit vijftal naar Ospel te halen, en wat we nog meer mogen verwachten hoor je in het geprek dat we hadden met Brian, Kid en Anthony vooraf aan hun concert later de avond, en waarbij de band wel degelijk bewees een groot potentieel te hebben en dit ook live waar te maken. The Proven Ones is met hun "America's Most Trusted Soul Treatment" in ieder geval een band om in het oog te houden, en wat ons betreft een samenwerking die nog lang mag blijven duren!

zie hier het interview 

interview met 
ERIC LINDELL

Authenticiteit. Sommige muzikanten hebben het van nature, anderen denken het zich toe te eigenen door een roots- of bluesplaatje op te nemen, maar blijven ten eeuwigen dage doen wat ze graag willen zijn. Eric Lindell, geboren in 1969 in San Mateo, California, maar al ettelijke jaren geleden verhuisd naar New Orleans, behoort onmiskenbaar tot de eerste categorie. De man werkt al meer dan twintig jaar gestaag aan een discografie die je op zijn minst indrukwekkend kunt noemen, niet zozeer qua omvang maar wel vanwege de constante kwaliteit die Lindell levert. Zijn platen zijn overheerlijke cocktails van blues, rhythm-and-blues en soul met nu en dan een fikse geut New Orleans funk, wars van aanstellerij en dikdoenerij. Relaxed, of zoals Amerikanen dat zo mooi uitdrukken: laid back, sfeervol, tijdloos en vertrouwd ... zijn adjectieven die van toepassing zijn op het werk van Lindell. Na zijn gedenkwaardige optreden tijdens Moulin Blues 2010, waar we tevens ook een interview hadden was dit jaar Lindell terug in Ospel, en waren we blij om onze rootsrocker na zeven jaar niet alleen op het podium maar ook achteraf backstage te zien en even met hem een leuk geprek te hebben, ook achteraf bleven we heel relaxed aan de babbel.

zie hier het interview 

interview met 
STUDEBAKER JOHN

'Studebaker’ John Grimaldi (°1952) is een Amerikaanse Chicago bluesgitarist en mondharmonicaspeler. Zijn bijnaam dankt hij aan de nu al legendarische Studebaker Hawk, waarmee hij nog altijd rijdt. John stamt uit een muzikale familie. Zijn vader vond je vaak in Maxwell Street in Chicago. John leerde jong harmonica spelen en kreeg van Hound Dog Taylor het advies, om ook slide gitaar te spelen. In de jaren ‘70 formeerde John zijn band The Hawks. De naam The Hawks is ook een eerbetoon aan zijn vriend J.B. Hutto, wiens band ook The Hawks heette. John debuteerde met The Hawks in 1979 met “Straight No Chaser’, daarna volgde “Rockin’ The Blues” (1985). “Nothin’ But Fun” uit 1988 is in Europe uitgebracht door het Belgische Double Trouble label. Ondertussen bracht John zijn zestiende studio album “Eternity’s Descent” uit. Hij nam het album op in Illinois samen met bassist Bob Halaj en drummer Earl “King of the Money Beat” Howell. Howell, vervoegt na tien jaar opnieuw John Studebaker & the Hawks. Alle dertien tracks, zijn originele John Grimaldi songs. De nummers zijn geïnspireerd door de blues, maar er zijn ook andere invloeden als van o.a. Peter Green, Mississippi Fred McDowell, Hound Dog Taylor, Jimmy Page en John Lennon te horen. In Ospel was Studebaker John met als begeleidingsband Joe Fink (drums), Rick Kreher (gitaar, ex Muddy Waters) en Mike Scharf (bas) en kregen we op zaterdag vroeg in de namiddag reeds een dampende Chicago Blues set van jewelste! Even later hadden we een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze songwriter en muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse blues is.

zie hier het interview 

interview met 
JOE LOUIS WALKER

De op 25 december 1949 in San Francisco, California geboren Joe Louis Walker is naast gitarist, zanger en songwriter ook een verdienstelijk producer. JLW is ook opgenomen in de Blues Hall of Fame en won vier keer een Blues Music Award. JLW komt uit een muzikale familie en begon al op zeer jonge leeftijd met gitaar spelen. Op zijn 16de was hij al een bekend gezicht in de muziekscene van San Francisco. In 1968 deelde hij een huis met de blanke bluesvirtuoos Mike Bloomfield (1943-1981), bekend van The Electric Flag en gastmuzikant achter Bob Dylan. Uiteindelijk debuteert Walker in 1986 op overtuigende wijze met het album "Cold is the Night". Na dit debuutalbum behoort hij meteen tot de toonaangevende Amerikaanse bluesartiesten, niet alleen in de San Francisco Bay Area maar ook ver daar buiten. En daartoe behoort JLW tot op de dag van vandaag. In het verleden speelde Walker met grootheden als Jimi Hendrix, John Lee Hooker, Muddy Waters, John Mayall, Steve Miller, Nick Lowe, Buddy Miles, Mike Bloomfield, Otis Rush en Thelonious Monk. Ook werkte JLW samen met onder meer Bonnie Raitt, Buddy Guy, Taj Mahal, Ike Turner, Branford Marsalis, James Cotton, Tower of Power en Clarence “Gatemouth” Brown. Daarmee is duidelijk dat Joe Louis Walker een enorme staat van dienst heeft. Naast de vele samenwerkingen en het uitbrengen van tientallen albums heeft JLW ook altijd intensief getourd. Zo speelde hij op nagenoeg alle grote festivals ter wereld waarmee hij in al die jaren een grote schare trouwe fans heeft opgebouwd. In een ver verleden speelde hij reeds op Moulin Blues, te weten in het jaar 1998 samen met Billy Branch en Matt Guitar Murphy. Door de jaren heen is hij eigenlijk alleen maar beter geworden. Zo genoten we van JLW in 2015, waar hij deel uitmaakte van de indrukwekkende line-up van het Ramblin’ Roots Festival in Tivoli Vredenburg, Utrecht, waar we toen ook de kans kregen om deze veelzijdige artiest te kunnen interviewen. Voor Rootstime reden genoeg, om nu vier jaar later, in Ospel tijdens het Moulin Blues fest. terug te praten over zijn verleden en vooral de toekomst.

zie hier het interview 

interview met 
DAVE HERRERO

Gitarist/zanger zanger Dave Herrero is opgegroeid in Tampa, Florida en was op jonge leeftijd al geobsedeerd door de Amerikaanse blues en rock and roll uit de jaren 50 en 60. Daar maakte hij kennis met de lokale en nationale muziekscene en speelde o.a. met de legendarische Johnny Winter en Lucky Peterson. Herrero verhuisde in 1996 naar Austin, TX en terwijl hij de Blues Society of Austin oprichtte met vrienden, Mark ‘Kaz’ Kazanoff, Nancy Coplin en Nicole Shiro speelde hij veelvuldig met Gary Clark Jr., Arc Angels, Charlie Sexton, Lazy Lester, Matt Powell en Seth Walker. Na Austin TX verhuisde Herrero naar Chicago en werkte Dave samen met zijn zijn oude vriend en talentvolle songwriter, Felix Reyes. Sinds zijn verhuizing van Austin naar Chicago heeft Dave talloze keren door Europa gereisd, tourde hij veelvuldig met Nikki Hill en speelde hij mee op haar debuutalbum, "Here’s Nikki Hill" (2013). Velen zullen Dave misschien wel kennen omwille van zijn optredens met de Texas Cannonballs enkele jaren geleden toen ze hier in de Lage landen op tournee waren, maar met een mix van blues, gospel, rock en texmex wist Dave dit jaar in Ospel aan het begin van de eerste festivaldag de tent op zijn kop zetten, al deden dit feitelijk al onze Belgen, Black Cat Biscuit en Boogie Beasts, dit even voordien ook al met veel verve. Het is goed te horen dat Herrero door te touren door heel Amerika inspiratie heeft opgedaan, van Florida tot Texas en Chicago. In Ospel maakte deze vriendelijke bluesman grote indruk en hierbij gaat het zeker niet blijven, neem dat gerust van ons aan. Vooraf aan dit optreden spraken we even met hem in zijn hotel.

zie hier het interview 

interview met 
WILLE & THE BANDITS

"Easily the best support I can remember us playing with". Het zal je maar gezegd worden door niemand minder dan Ian Paice van Deep Purple. Het Britse bluesrock trio Wille & The Bandits timmert hard aan de weg en heeft inmiddels een indrukwekkende live reputatie opgebouwd. Ze toerden met Deep Purple, Jon Butler Trio en hun unieke benadering van rock en blues werd geprezen door grootheden als Joe Bonamassa en Francis Rossi. Wille and the Bandits zag in 2010 het levenslicht. Het trio bestaat uit zanger/gitarist Wille Edwards, bassist Matthew Brooks en drummer Andrew Naumann. Als inspiratiebronnen noemen zij Pearl Jam, Ben Harper en Jimi Hendrix. Met hun frisse benadering van blues, roots en rock hebben de mannen een vaste plaats in de Britse blues scene weten te veroveren. Toen zij in 2014 op het beroemde Glastonbury festival speelden werd Wille and the Bandits door BBC Radio 1 gebombardeerd tot één van de 10 ‘must see’ bands. In 2018 sleepten ze verschillende Blues Awards in de wacht: ‘Innovation in the Blues 2018’ en ‘Blues Act of the year England 2018’. Hun album "Living Free" (2018) kreeg lovende recensies en geeft de sfeer van een concert van dit trio geweldig weer. Maar pas verscheen ook hun vijfde studioalbum "Paths", en om dit album te promoten waren onze Engelse rootsrockers vorige maand op tour door Europa en spelen ze later in juli ook nog op Bospop. Wij waren in Verviers waar we met zanger en gitarist Wille Edwards een aangenaam gesprek hadden in de catacomben van de Spirit of 66.

zie hier het interview 

Nieuwe album
MATT T MAHONY

Enkele jaren geladen sloegen enkele muzikanten en enkele horeca kenners in Gent de handen in elkaar met de bedoeling om in het centrum terug een muziek club te openen. In Klein Turkije op nummer 16 is er sinds maart 2015 de Missy Sippy Blues & Roots Club voor hen die houden van blues, rhythm 'n’ blues, rootsmuziek, jazz en swing. Elke maand passeren enkele jams en talrijke concerten de revue. Zowel ronkende internationale namen als fris Gents talent bestijgen er het podium. De Missy Sippy is de thuis voor de Gentse bluesscene en een haven tot ver daar buiten, waar wij ons als Limburgers altijd thuis voelen. Een van de gasten op de éérste-zondag-van-de-maand- sessies, was in het voorbije jaar zanger / gitarist Matt T Mahony. Matt studeerde jazzgitaar aan het conservatorium in Gent en aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen. Hoewel jazz zijn hoofddoel werd, was en is blues zijn eerste liefde. Matt woonde veel blues- en jazzsessies bij met geweldige muzikanten van Gent tot Groningen tot New York. In zijn composities horen we veel verschillende invloeden, van oude traditionele jazz- en bluesspelers tot recentere musici die op verschillende niveaus grenzen overschrijden.

09/06/2019 @ COMPTOIR DES ARTS, BRUGGE
28/07/2019 @ MISSY SIPPY, GENT
16/08/2019 @ SWING WESPELAAR
25/08/2019 @ BEGIJNHOFFEESTEN, GENT
18/10/2019 @ DEN LANGEN AVOND, GISTEL

 

 

nieuwe namen : BRUTUS / RAKETKANON / CHARLOTTE ADIGERY / THE GERMANS / PEUK / SUSOBRINO / THE SOFT MOON (us) / RIZAN SAÏD (sy) / PEAKING LIGHTS (us) / GRAVELROAD (us) / JORDAN MACKAMPA (uk)

De selectie voor de Belgian Blues Challenge 2019 is achter de rug. Artiesten kregen dit jaar opnieuw de mogelijkheid om zich via vi.be (Poppunt) te registreren. Vertegenwoordigers van de Belgische leden van de European Blues Union hebben de 21 kandidaten gewikt en gewogen en de volgende acht finalisten (in alfabetische volgorde) zullen het tegen elkaar opnemen op 12 oktober in OC Rooierheide in Diepenbeek, in een productie van Hookrock:

EXTRA NAPKINS - K-PAX BLUESBAND - LEE HIDES
LUCIFER MO BLUES - RAW BLUES EXPERIENCE
RED GASOLINE - STEVEN TROCH BAND - UP YOUR MULE

De winnaar zal België vertegenwoordigen op de 10de European Blues Challenge in Zaandam in Nederland op 17 en 18 april 2020.

WALTER TROUT
22.10.19 - DE ZWERVER - LEFFINGE

INFO ---_____________________TICKETS

interview met 
STEF PAGLIA

Op 12 jarige leeftijd neemt Stef voor het eerst een gitaar in de handen en liet deze nooit meer los. Zijn vader laat hem kennis maken met de blues en hij had onmiddellijk de blues microbe te pakken. Je kent hem hoogst waarschijnlijk van The BluesBones met dewelke hij in 2016 de Belgian Blues Challenge wint en de 2de plaats verovert op de European Blues Challenge! Met The Bluesbones speelde hij in kroegen en op festivals in binnen- en buitenland, zo stond hij o.a. op Blues Peer, Swing Wespelaar. Na 5 platen en een dikke 6 jaar ‘on the road’ was hij klaar om uit de schaduw van deze band te treden en begon Paglia vorig jaar met zijn eigen trio op te treden. Hij heeft al een paar keer het podium mogen delen met internationale toppers o.a. Laurence Jones, The Nimmo Brothers, Eric Steckel, Danny Bryant,…. In november 2018 duikt hij met zijn trio de Superfly studio’s (UK) in, om zijn eerste album op te nemen. Hij strikte de Engelse producer Wayne Proctor (King King, Ben Poole,...) om een killer plaat neer te zetten met uitsluitend eigen geschreven materiaal. Stef Paglia laat zich graag beïnvloeden door verschillende muzikale richtingen en probeert hiermee zijn eigen blues stijl te creëren. Wij schreven een tijdje geleden: "Stef Paglia heeft in het verleden al bewezen dat hij uit het juiste hout gesneden is om een grootse gitarist te worden zowel in de blues als in de rock scene en het zingen gaat hem ook heel goe af. Hier gaan we zeker en vast nog veel van horen". En het is zover 28 maart verschijnt zijn album "Never Forget" en is meteen ook de release party @ the Mod in Hasselt. Inkom is gratis, zorg dus dat je er zeker bij bent in de Muziekodroom ! We nodigde Stef een tiental dagen vooraf aan de releasedata uit op ons hoofdkwartier in Halen om gewoon te weten te komen wat de toekomst zal gaan brengen en het werd een fijne babbel.

zie hier het interview 

interview met 
GUY KING

De blues van de in Israël geboren Guy King klinkt fris en vernieuwend, maar onderhuids broeit er een sterke link met de bluesgiganten die King als jonge gitarist inspireerden om naar de VS te emigreren. Guy is een uitmuntende gitarist en een excellent vertolker van de nieuwe generatie bluesmuzikanten, die vele invloeden toelaten in hun spel. Zijn gitaarspel is oogverblindend en vooral beïnvloed door T-Bone Walker, Albert King, Albert Collins, BB King en Wes Montgomery, maar hij heeft een persoonlijke stijl ontwikkeld. Bovendien is Guy een geweldige zanger, met een diepe en goed gecontroleerde stem. Via Memphis en New Orleans belandt Guy King op 21-jarige leeftijd in Chicago waar hij bandleider en sologitarist wordt van Willie Kent And His Gents. Na Kent’s dood in 2006 gaat Guy solo verder. Hij vestigt zijn naam met optredens in de betere bluesclubs, zoals Buddy Guy’s Legends, House of Blues en The Green Mill. Zijn in 2009 verschenen eerste soloalbum "Livin" markeert de start van een grote internationale carrière met 250 tot 300 shows per jaar. Hij staat op alle grote bluespodia en -festivals van de wereld en krijgt de eervolle taak om de show van de King of Blues, B.B. King, te openen. Daarnaast had het genoegen en de eer om shows van Buddy Guy te openen en over de ganse wereld op te treden. Montreal Jazz Festival, Chicago Blues Festival, King Biscuit Festival (Helena, Arkansas), Blues on the Fox, The Paramount Theatre, Polanco Blues Festival (Mexico City, Mexico), Mississippi Delta Festival (Caxias Do Sul, Brazil), Basel Blues Festival (Switzerland) en zoveel meer. In 2015 neemt Guy bij Chicago's Delmark Records zijn derde cd "Truth" op en Guy King’s bezoek aan Heerlen maakt nog steeds deel uit van deze TRUTH-tour. Met dit album stoomt hij in 2016 door tot #1 in de Contemporary Blues Chart en #5 in de Living Blues Chart. Het album levert hem bovendien een nominatie voor de Blues Music Award 2017 op in de categorie Best Emerging Artist Album. De muziek van Guy King is gewoon fris en uniek, hij brengt een mix van blues, jazz, soul en R & B, zeg maar Guy King is een groot talent! Rootstime is dan ook vereerd dat we deze sublieme bluesman even voor zijn optreden op de Southern Blues Night in Heerlen konden interviewen.

zie hier het interview 

 


CD's TE WINNEN

THE KATE LUSH BAND - HEADLINE

10 CD's TE WINNEN

Singer-songwriter Kate Lush is afkomstig uit Sydney, Australië. Op haar 5de album ‘Headline’ etaleert ze haar warme soulstem op bijna ieder van de 11 nummers, die ze zelf (vaak samen met Matt Roberts) schreef. Haar band bestaat uit Matt Roberts (gitaar), Tim Wilson (bas), Tony Boyd (drums), Wes Harder (keys), Jason Bruce (saxofoon), Mike Raper (trombone) & Adrian Vale (trompet). In 2011 debuteerde ze met ‘Don’t Wait too Long’ en dan volgde zowat om de 2 jaar in nieuw album. In 2013 ‘Kate Lush & the Wild Captain Radio Tour’, in 2015 het titelloze album ‘Kate Lush’, in 2017 ‘Let It Fly’ en dit jaar ‘Headline’.

Lees meer

 

JOEL RAFAEL – ROSE AVENUE

10 CD's TE WINNEN

Aan de grijze haren die het hoofd sieren van de 70-jarige Amerikaanse singer-songwriter Joel Rafael uit San Diego County, Californië kan je afleiden dat deze muzikant al vele jaren actief is als vertolker van folkliedjes. Zijn eerste optredens vonden al plaats in 1993, maar zijn debuutplaat “Joel Rafael Band” kwam er pas een jaartje later in 1994. Een muzikale ode aan de songs van Woody Guthrie kwam er in 2003 met “Woodeye” en het in 2005 uitgebrachte “Woodyboye: Songs Of Woody Guthrie And Tales Worth Telling, Vol. 2” waarvoor o.a. Jackson Browne, Jimmy LaFave en Jennifer Warnes als gastvocalisten optraden. Dat Woody Guthrie als zijn grootste muzikale idool en voorbeeld dient beschouwd te worden is daardoor eigenlijk overbodig om te vermelden. In 2015 kregen we met “Baladista” zijn laatste album aangeboden, maar aan het lange wachten op een opvolger is nu een einde gekomen, want wij hebben hier zijn allerlaatste release “Rose Avenue” in de cd-speler zitten en we kunnen u nu dus wat meer informatie geven over de tien songs op deze nieuwe, tiende plaat van Joel Rafael.

Lees meer

 

DAN NAVARRO – SHED MY SKIN

10 CD's TE WINNEN

Toen we de titel “Shed My Skin” van de officiële debuutplaat van singer-songwriter Dan Navarro uit Venice, Californië zagen, meenden we dat we die gelijknamige song al eens eerder gehoord hadden. Dat bleek bij wat nader onderzoek ook nog eens te kloppen, want de Amerikaanse zangeres Julie Christensen had het door Navarro gecomponeerde liedje al in 2016 opgenomen op het door haar onder de groepsnaam ‘Stone Cupid’ gepresenteerde album “The Cardinal”. Het talent van deze muzikant was trouwens al veel langer gekend want in de voorbije decennia namen o.a. Jackson Browne, Dave Edmunds, Pat Benatar (met haar hit “We Belong”), Dionne Warwick en ‘The Bangles’ één of andere door Dan Navarro geschreven song op voor hun platen. Hij had in de jaren ’90 en ’00 zelf ook al een 14-tal platen uitgebracht als duo onder de naam ‘Lowen & Navarro’. Maar toen zijn muzikale partner Eric Lowen in 2009 uit noodzaak moest stoppen en in maart 2012 aan de gevolgen van de vreselijke ziekte ALS overleed, besloot Dan Navarro om als soloartiest te gaan optreden.

Lees meer

 

MURALI CORYELL – MADE IN TEXAS

10 CD's TE WINNEN

Murali Coryell is een Amerikaanse singer-songwriter en bluesgitarist. Hij treedt het meest op in kleinere clubs in de staat New York. Coryell opende al voor George Thorogood, Gregg Allman, B.B. King en Wilson Pickett. Als hij tourt in de US, speelt hij vaak met lokale sessiemuzikanten. Murali Coryell (°1969) is de zoon van de bekende jazz fusion gitarist Larry Coryell en de kleinzoon van de tv-actrice Carol Bruce. Murali’s wou eerst drummer worden, maar werd alsnog (“onvermijdelijk”) gitarist. Om niet te concurreren met zijn vader en zijn broer Julian, koos hij voor een stijl die aanleunt bij Stax soul en blues met raakvlakken aan de muziek van Jimi Hendrix en Carlos Santana. In 1987 studeerde hij af aan de Staples High School in Westport, Connecticut en in 1992 behaalde hij ook een BA in muziektheorie en compositie aan de SUNY New Paltz Music Department.

Lees meer

 

JÖRG DANIELSEN BAND – LIVE AUS DEM JAZZLAND

10 CD's TE WINNEN

De jonge zanger/gitarist Jörg Danielsen is sinds 2014 fulltime muzikant en de frontman van de Vienna Blues Association, een Oostenrijks blues trio met Walter Walterson als bassist & Christoph Karas als drummer. Zijn blues noemt Danielsen “sarcastisch, blij, verdrietig, cynisch en zwart-humoristisch”. In 2016 brachten ze hun debuutalbum uit en in 2017 veroverde Danielsen Argentinië en toerde hij met de lokale blues groep Verteramo Trio & Jorge Costales door het hele land om het album te presenteren. Hij speelde toen ook samen met Mártin Burguez (El Club del Jump) en Juancho Hernandez (Evil Blues Band/ La Frondosa Records). Ook in Europa (Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland) trok Jörg in 2017 rond met zijn trio. Bij Styx Records brachten ze recent hun vierde album ‘Live Aus Dem Jazzland’ uit. Een mix van hun favoriete blues mannen en vooral eigen nummers vonden een plaats op de tracklist. Het trio nodigde harmonicaspeler Al Passegger uit op drie nummers. 

Lees meer

 

PAT TODD & THE RANKOUTSIDERS – THE PAST CAME CALLIN’

10 CD's TE WINNEN

In 2013 startte de r’n’r fannaat Oliver Hausman in Berlijn (het centrum van de Europese rock, punk en garage scene) met Hound Gawd! Records. Pat Todd & the Rankoutsiders, een punk rock band uit LA, brachten deze maand in Berlijn (na ‘Blood & Treasure’ [2016]) hun vijfde studio en hun tweede Hound Gawd! Records album, ‘The Past Came Callin’’ uit. Todd, de ex-zanger van de outlaw rock band Lazy Cowgirls, vormde in 2004 de nieuwe formatie de Rankoutsiders. Naast Todd (zang, gitaar, harmonica) zijn de andere bandleden die aan het nieuwe album meewerkten: man van het eerste uur Nick Alexander (lead gitaar, mandoline) & Kevin Keller (gitaar), bassist Steven Vigh en drummer Walter Phelan. Van de 14 nummers zijn 11 nummers originele Pat Todd nummers, waarvan enkele “nieuw” zijn, maar de meeste eindelijk wat ouder en eindelijk af geraakten.

Lees meer

 

FARIS NOURALLAH – MINUS ONE

10 CD's TE WINNEN

Dat de tijd vliegt werd me nog eens overduidelijk toen ik moest vaststellen dat het al van 2007 geleden is dat ik het vijfde album “Gone” van de Amerikaanse singer-songwriter met Syrische roots Faris Nourallah uit El Paso, Texas voor dit magazine mocht recenseren. Hij debuteerde op plaat in 2003 met het album “I Love Faris” en lanceert nu zijn negende officiële studioplaat “Minus One” die acht jaar na zijn laatste release volgt. Faris is de jongere broer van singer-songwriter Salim Nourallah van wie we bij ‘Rootstime’ in 2009 nog het soloalbum “Constellation” en in 2011 de plaat “The Disappearing Act” van zijn gelijknamige indie rock- en popformatie van een recensie hebben voorzien. Faris viert aan het einde van dit jaar zijn 50e verjaardag, maar hij componeert pas eigen liedjes sinds zijn 29e levensjaar. Hij schrijft zelf alle teksten en muziek van de songs op zijn platen en bovendien speelt hij ook alle instrumenten in die bij die nummers te horen zijn. Ook de opname van de platen gebeurt helemaal in eigen beheer in zijn privé-studio in Groveland, Dallas.

Lees meer

 

JOHN CEE STANNARD – MOVING ON

10 CD's TE WINNEN

De muzikale loopbaan van John Cee Stannard begon meer dan 50 jaar geleden in 1968 toen hij samen met Roger Strevens deel uitmaakte van het folkduo ‘Tudor Lodge’. Ettelijke keren werd er een lange pauze ingelast in de carrière van deze groep en er waren ook meerdere wisselingen in het personeel van ‘Tudor Lodge’. Pas nadat hij enkele bluesnummers had geschreven besefte John Cee Stannard dat hij misschien wel een moest denken aan het starten van een solocarrière. Het was in 2012 dat zijn allereerste soloplaat werd opgenomen en in mei 2013 werd “The Doob Doo Album” van ‘The John Cee Stannard Blues Orchestra’ officieel uitgebracht. In de voorbije jaren brachten ‘John Cee Stannard & Blues Horizon’ ook nog drie andere folk- en bluesplaten uit met “Bus Depot Blues”, “Stone Cold Sober” en “To The River”.

Lees meer

 

GOOD LOVELIES – SHAPESHIFTERS

10 CD's TE WINNEN

De drie dames van de Canadese folk- en countryformatie ‘The Good Lovelies’ waren alle drie actief als soloartiesten in de muziekscène van Toronto toen ze na een kerstconcert in 2006 besloten om samen aan een muzikaal avontuur te beginnen als folktrio. Caroline Brooks, Kerri Ough en Susan (Sue) Passmore zullen zich deze beslissing tot op heden zeker nog niet beklaagd hebben, want ze waren van meetafaan succesvol en ze konden tot nu toe zes albums op de markt brengen: debuutplaat “Good Lovelies” en kerstalbum “Under The Mistletoe” in 2009, “Let The Rain Fall” in 2011, “Live At Revolution” in 2012, “Burn The Plan” in 2015 en nu hun meest recente worp via het album “Shapeshifters”. De tien liedjes op deze nieuwe plaat werden door het trio samen gecomponeerd en situeren zich zoals voorheen in het folk- en countrymuziekgenre, maar anders dan vroeger zitten er deze keer meer popelementen in de songs verwerkt. Daniel Redwell nam de rol van albumproducer voor zijn rekening en de dames werden bij de opname in de studio bijgestaan door enkele Canadese sessiemuzikanten, waarbij vooral Christine Bougie op lap steel een vooraanstaande rol heeft gespeeld.

Lees meer

 

THE SMOKING FLOWERS – LET’S DIE TOGETHER

10 CD's TE WINNEN

De rootsmuziek in de vorm van een mix van krachtige rock en country die het duo ‘The Smoking Flowers’ op hun nieuwste album “Let’s Die Together” brengt, zal ook u bij de beluistering van deze plaat omver kunnen blazen. Het 19 jaar geleden gevormde echtpaar Scott en Kim Collins dat achter deze groepsnaam schuil gaat, stamt uit Nashville, Tennessee, hetgeen allicht de invloed van de aldaar overheersende countrymuziek in hun rocksound verklaart. Ze zingen allebei op de elf tracks die op hun album te horen zijn en Scott speelt op gitaar en mondharmonica, terwijl Kim op drums, gitaar, ukelele, mandoline, piano en accordeon bewijst dat ze ook een multi-instrumentaliste kan worden genoemd. Bij de opname van deze plaat kwamen er ook nog een aantal gastmuzikanten een bijdrage afleveren in de studio waar de muzikanten Adam Landry en Justin Collins de taak van producer waarnamen.

Lees meer

 

LEAF RAPIDS – CITIZEN ALIEN

10 CD's TE WINNEN

De met platina en goud belegde stembanden van zangeres Keri Latimer bij de openingstrack “Dear Sister” (zie video) van het nieuwe album “Citizen Alien” van het duo ‘Leaf Rapids’ is het allereerste wat ons opvalt als we dit schijfje zijn eerste rondjes in de cd-speler laten draaien. Samen met haar echtgenoot Devin Latimer vormt Keri het in Winnipeg, Manitoba, Canada gelocaliseerde folk- en Americana-duo ‘Leaf Rapids’. In de tien liedjes op “Citizen Alien’ blikt het duo terug op de aloude geschiedenis van de familie van Keri, een verhaal dat zich over de twee voorbije eeuwen uitstrekt van Japan tot Ijsland en na een woelige tocht over de oceanen tot rust is gekomen in het hart van de prairie in Winnipeg in Canada. Het duo brengt deze verhalen op erg mooie melodieuze muziek, waardoor je als luisteraar meteen bij het nekvel wordt gegrepen via songs als ‘There They Go”, “Caragana Switch” en de supercatchy albumtiteltrack “Citizen Alien”.

Lees meer

 

LAZY AFTERNOON – ALMOST HOME

10 CD's TE WINNEN

Van country-, folk-, Americana-, Cajun- en Tex-Mex-muziek verwacht men niet meteen dat die gebracht wordt door een Zweedse groep muzikanten. Toch is dit het handelsmerk van de uit Visby, Gotland afkomstige band ‘Lazy Afternoon’ rond singer-songwriter Bo Ahlbertz met Cristina Säfsten (leadzang en backing vocals), Jörgen Ahlqvist (accordeon en melodeons), Lars Johansson (basgitaar), Maria Nordseth (percussie en backing vocals), Pontus Nordborg (electrische en akoestische gitaar) en Stefan Magnusson (drums) als andere bandleden. Hun eerste plaat met liedjes in dergelijke muziekstijlen verscheen in de zomer van 2016 onder de titel “Whatever!”. Twee jaar eerder had Bo Ahlbertz ook al een album met gelijkaardige muziek uitgebracht via een plaat die toen nog “Lazy Afternoon” als titel kreeg. Beide platen konden hier bij ‘Rootstime’ op heel wat meeval en positieve commentaren rekenen. Vandaar dat we nu ook blij waren om hun tweede plaat “Almost Home” aan een recensie te mogen onderwerpen.

Lees meer

 

JIMMIE VAUGHAN – BABY, PLEASE COME HOME

10 CD's TE WINNEN

Op zijn nieuwe studio album ‘Baby, Please Come Home’ laat Jimmie Vaughan zich omringen door toppers cq. oude bekenden uit de scene als George Rains, Billy Pitman, Billy Horton, Mike Flanigan, T. Jarred Bonta, en Ronnie James, waarbij blazers als Doug James, Greg Piccolo, John Mills, Randy Zimmerman, Kaz Kazanoff en Al Gomez, een belangrijke rol spelen. De zangeressen die hen vervoegden waren Georgia Bramhall en Emily Gimble. De elf songs die Jimmie koos voor het nieuwe album zijn van artiesten met uiteenlopende achtergronden, zijn van bekende en van onbekende artiesten als Lefty Frizzell, Lloyd Price, Jimmy Donley, Richard Berry, Chuck Wills, Bill Doggett, T-Bone Walker, Etta James, Fats Domino, Gatemouth Brown en Jimmy Reed. Jimmy Reed (1925-1976), één van de rudimentaire blues mannen, Lefty Frizzell (1928-1975), behorend bij de grondleggers van de hedendaagse countrymuziek.

Lees meer

 

CATFISH – BURNING BRIDGES

10 CD's TE WINNEN

Catfish, opgericht in 2015, is de Britse blues/rockband rond de fenomenale jonge frontman/zanger en gitarist Matt Long (hij maakte deel uit van de band van Buddy Whittington en Walter Trout). Catfish, die bekend staat van zijn live reputatie, werd in 2 jaren 5 keer genomineerd tijdens de British Blues Awards en won 1 award. Vorig jaar won Catfish tijdens de UK Blues Awards 2018 de “Blues Act of the Year” (England) award en was tweede in 3 andere categorieën. Catfish was in 2018 geselecteerd als één van de 5 bands die tijdens de UK Blues Challenge 2018 (Kyla Brox Quartet won de UK-selectie!) konden dingen voor deelname aan de EBC 2019 in Ponta Delgada, Azoren. In Ponta Delgada won het Kyla Brox Quartet, België (Black Cat Biscuits) eindigde vierde. Hun debuutalbum 'So Many Roads' [2015] was in januari, in de maand dat het verscheen, in een adem nummer één op de Independent Blues Broadcasters Association (IBBA) Blues Airplay Charts en, werd in februari door de IBBA verkozen tot “Album of the Month”. In januari 2016 verscheen de EP 'When BB Sings The Blues'. Deze hommage aan BB bestond uit vier nummers van de King en één eigen geschreven song. Ook met deze EP scoorde de band erg hoog op de IBBA Blues Airplay Charts.

Lees meer

 

CHARLIE KARP – BACK TO YOU

10 CD's TE WINNEN

In het voorjaar van 2016 plande singer-songwriter/multi-instrumentalist Charlie Karp in de Horizon Music Studio’s in West Haven, CT, om een album op te nemen met producer Vic Steffens, die net als “Connecticut Producer of the Year” genomineerd was. Beiden kenden elkaar al jaren, maar hadden nog nooit samengewerkt. Hun doel was om een ​​album te maken op basis van Amerikaanse roots muziekstijlen, waaronder blues, country, rock’n’roll, rhythm & blues en gospel. Dit resulteerde in Karps's nieuwste solo-release ‘Back To You’, die bij Red Parlor Records uitgebracht wordt. Het bleek uiteindelijk Charlie Karp’s laatste studio-project te zijn want Karp stierf 3 maanden voor de release. Charles Karp was een Amerikaanse muzikant en een Emmy Award-winnende documentarist. Een voormalig student aan de Coleytown Middle School en Staples High School, beide in Westport, Connecticut. Hij verliet de school als senior om muziek te volgen. Karp had een professionele carrière die bijna 50 jaar duurde.

Lees meer

 

CARLA OLSON & TODD WOLFE - THE HIDDEN HILLS SESSIONS

10 CD's TE WINNEN

Dit duo behoeft eigenlijk geen voorstelling meer. Enfin, dat denk ik toch. Als je Carla Olson bent en samengewerkt hebt met Ry Cooder, John Fogerty, Mick Taylor en Gene Clark, om slechts die te noemen, dan hoort je naam te klinken als een klok. Als je Todd Wolfe bent en samengewerkt hebt met Sheryl Crow, Stevie Nicks, Faith Hill en Deborah Coleman, dan hoort de klank van je naam nauwelijks minder duidelijk te zijn. Beiden hebben ook een verleden samen: Wolfe was drie jaar lang de vaste gitarist van Olson en hij speelde mee op zeker vier van haar platen, zodat je met enige stelligheid kunt zeggen dat het duo elkaar al een tijdje kent. Bij een van de ontmoetingen begon het plan te rijpen om samen een plaat te maken, deels eigen nummers, deels covers en op puur akoestische leest geschoeid en kijk, dit is ze en laat ik vooraf al maar zeggen dat ze alles heeft om een klassieker te worden. Dat heeft alles te maken met de verhouding eigen werk / covers, maar vooral met de manier waarop het duo samen speelt en zingt: van Carla kennen we de gitaarstijl, ook van bij The Textones en hoe Todd kan klinken weten we vooral van zijn concerten met Sheryl Crowe.

Lees meer

 

MARK LUCAS - PRISONERS OF THE HEART

10 CD's TE WINNEN

Als ik even achterom kijk, merk ik dat we in de voorbije tien jaar over zes van de platen van deze Australische singer songwriter schreven en dat die recensies steevast gunstig waren. Meer zelfs, naarmate de jaren vorderden, werden de recensies lovender, of het nu over solowerk van Mark Lucas ging, dan wel over werk met zijn “vaste” band The Deadsetters. Als Mark dan vandaag komt aanzetten met een overzichtsplaat, waarop hij teruggaat tot 1996, dan kunnen we daar alleen maar blij om zijn en tegelijk zorgt het voor wat frustratie: de helft van de twintig songs kennen we en hebben we in huis, de eerste acht komen uit platen, die we nooit zagen of hoorden en wie ons een beetje kent, weet dat zoiets genoeg is om er achteraan te gaan.

Lees meer

 

CUT CAPERS – METROPOLIS

10 CD's TE WINNEN

Zangeres Jane Thomas en zangers Eloy Sinser en Mark Pearce (tenorsaxofonist) zorgen voor het vocale werk bij de Britse hip hop- en swingformatie ‘Cut Capers’ uit de bekende Engelse badplaats Brighton. Ze zijn echter met z’n negenen want Tom Taylor (saxofoon en piano), Nick Van Tinteren (gitaren en toetsen), Matt Sunderland (drums), Gareth Bailey (trombone), Elliot Phelps (trompet) en Zak Bedaida (bas) completeren dit pretensemble. In 2016 lanceerde het in 2011 opgerichte collectief hun debuutalbum “Say What” waarop de groovy en swingende nummers elkaar met rasse schreden opvolgden. Dat is nu alweer het geval met de opvolger voor die eerste plaat. Het nieuwe album heet “Metropolis” en bestaat uit tien nieuwe nummers die allemaal door de bandleden zelf werden gecomponeerd.

Lees meer

 

MATT T MAHONY – LIVE AT MISSY SIPPY

10 CD's TE WINNEN

Enkele jaren geladen sloegen enkele muzikanten (waaronder Tim De Graeve aka Tiny Legs Tim en Guy Verlinde) en enkele horeca kenners in Gent de handen in elkaar met de bedoeling om in het centrum terug een muziek club te openen. In Klein Turkije (het straatje tussen de Korenmarkt en de Stadshal, naast de Sint-Niklaaskerk) op nummer 16 is er sinds maart 2015 de Missy Sippy Blues & Roots Club voor hen die houden van blues, rhythm 'n’ blues, rootsmuziek, jazz en swing. Elke maand passeren enkele jams en talrijke concerten de revue. Zowel ronkende internationale namen als fris Gents talent bestijgen er het podium. De Missy Sippy is de thuis voor de Gentse bluesscene en een haven tot ver daar buiten, waar wij ons als Limburgers altijd thuis voelen.

Lees meer

 

THE MALLETT BROTHERS BAND – LIVE IN PORTLAND MAINE

10 CD's TE WINNEN

‘The Mallett Brothers Band’ werd in 2009 opgericht in Portland, Maine door de broers Luke en Will Mallett die beiden zingen en op de gitaren spelen. De zeskoppige Amerikaanse country- en rock’n’rollformatie werd nadien aangevuld met Nick Leen op basgitaar, Wally op dobro en gitaar, Andrew Martelle op fiddle en mandoline en Chuck Gagne op drums. Deze groep heeft al zes studioalbums op hun palmares staan met “The Falling Of The Pine” uit 2017 en “Vive L’Acadie!” uit 2018 als meest recente verwezenlijkingen. Voor dit jaar opteerde ‘The Mallett Brothers Band” voor de release van een livealbum met de registratie van een optreden in de ‘Port City Music Hall’ in hun thuisbasis Portland, Maine waarbij ze een selectie van hun beste songs uit de gehele muzikale carrière voor een enthousiast lokaal publiek hebben gespeeld.

Lees meer