interview met 
WHITNEY SHAY

Wij nemen het u niet kwalijk als u Whitney Shay nog niet kende. Dit fenomeen is een jonge zangeres uit San Diego, Californië. Zo’n negen jaar geleden maakte ze de sprong van de theatervoorstelling naar een blues-, jazz- en swingband. Op haar nieuwste release ‘A Woman Rules the World’ (2018) wil ze ook (op vier van de tien tracks) naast haar talent en charisma, ook voor het eerst haar songwriting demonstreren. Het was zes jaar wachten op haar nieuwe album totdat Shay met een slimme mix van originele nummers en covers van klassiekers van o.a. Little Richard en Dinah Washington naar buiten kwam. Whitney Shay won in de afgelopen twee jaar tijdens de San Diego Music Awards, twee keer op rij de titel 'Best Blues Artist'. Met de release van ‘A Woman Rules the World’ doet ze deze nominaties alle eer aan en bewijst ze dat dit nog lang niet het einde is. De roodharige dame brengt heerlijke 50’s r&b met een belangrijke rol voor de blazerssectie. De populaire saxofonist Sax Gordon speelde mee op haar laatste album en vergezelt haar als special guest tijdens haar eerste Europese tour, echter in Wespelaar waren het Sylvain Téjérizo op tenor sax en Alex Bertein op bariton sax, naast Fabrice Bessouat (drums), Nico Duportal (gitaar), Olivier Contrelle (keyboards), en Max Genouel (bas). En neem gerust van ons aan dit was shaken van de eerste tot de laatste noot! Deze dame tekende ondertussen een contract bij Ruf records, en er zal dan ook snel een nieuw album op de markt komen. En dit is nog niet alles want bij de nieuwe Bluescaravan is Whitney als enige lady ook van de partij, en zo hebben we weer iets om naar uit te kijken als ze volgend jaar weer onze contreien komt bezoeken.

zie hier het interview 

interview met 
SHEMEKIA COPELAND

Shemekia Copeland, is een Amerikaanse blueszangeres, die met haar stijl de traditie van zangeressen als Koko Taylor en Etta James voortzet. Ze is geboren in Harlem en is de dochter van de Amerikaanse bluesgitarist Johnny "Clyde" Copeland. Ze ging als tiener reeds met haar vader mee op tournee en bracht als negentienjarige in 1998 haar eerste album ‘Turn the Heat Up!’ uit. Het titelnummer, geschreven door John Hahn (die nog altijd voor haar schrijft) en Jimmy Vivino, werd genomineerd voor een W.C. Handy Blues Award als “Best Bluessong of the Year”. Ondertussen is deze zangeres uitgegroeid tot de absolute top en zijn we sinds haar debuut ‘Turn the Heat Up!’ ook ruim 20 jaar verder en is Shemekia aan een prachtige carrière bezig. De met uitmuntende blues- en soulstem gezegende vocaliste treedt op de grootste festivals ter wereld op en haar trofeeënkast is al lang veel te klein voor de awards die ze won de voorbije jaren. Met haar recente album ‘America’s Child' (2018) heeft ze gekozen voor een bredere sound die ook country, R&B en americana bevat. Dit jaar heeft ze voor dit album en als artieste 5 nominaties voor de Blues Music Awards in de wacht gesleept. Na het overlijden van Koko Taylor is er maar één dame die recht heeft op de titel van ‘Queen of the Blues’ en dat is zonder twijfel Shemekia Copeland.

zie hier het interview 

interview met 
TINSLEY ELLIS

Geboren in Atlanta, GA en opgegroeid in het Zuiden van Florida, ontdekte Tinsley Ellis de Blues via de invasie van de Britse blues bands als The Yardbirds, The Animals, Cream en The Rolling Stones en korter bij huis, door The Allman Brothers. Na het bijwonen van een optreden van BB King (waar hij de gebroken snaar van BB’s “Lucille” kreeg) wist Ellis dat hij zelf ook een blues muzikant wou worden. Ook tijdens de optredens van Howlin’ Wolf, Muddy Waters en andere blues artiesten zat Ellis op de eerste rij en praatte hij na hun show met hen. En ja, hij heeft nog altijd de snaar van BB! Ondertussen deelde Ellis al het podium met o.a. Stevie Ray Vaughan, Otis Rush, Willie Dixon, The Allman Brothers, Leon Russell, Son Seals, Koko Taylor, Albert Collins, Buddy Guy, the Tedeschi Trucks Band & Gov’t Mule. 2018 was voor Tinsley Ellis een topjaar. Hij keerde terug bij Alligator Records, het label dat hem in de jaren 90 op de wereldkaart had gezet. Zijn Alligator’s comebackalbum ‘Winning Hand’ is genomineerd bij de Blues Music Awards als ‘Blues rock album of the year’ en Tinsley zelf staat in de categorie ‘Blues rock artist of the year’ tussen het rijtje van Billy Gibson, Eric Gales en Kenny Wayne Shepherd. Om maar te zeggen dat Tinsley Ellis bij de absolute top van gitaarslingers behoord. De 62 jarige, en nog steeds in Atlanta residerende, artiest is al meer dan 40 jaar professioneel actief, heeft 19 albums op de teller staan en haspelt nog steeds minstens 150 optredens per jaar af. De organisatie van Swing Wespelaar waren dan ook trots dat ze hem na meer dan 20 jaar eindelijk nog eens in België kunnen presenteren.

zie hier het interview 

interview met 
VITOR BACALHAU

Vitor Bacalhau, een naam als een bel die hij al laat rinkelen met zijn EP in 2014 en debuut studioalbum "Brand New Dawn" in 2015. Zijn tweede CD, nu live opgenomen met slechts enkele dubs, verscheen eind 2017 met de veelbelovende naam "Cosmic Attraction". De artistieke hoesvormgeving door Nico Guedes, is ook alweer een naam om te onthouden, als drummer bij zijn broer in diens band Budda Power Blues, we zitten op het strand van de Portugese Bluespodia. Bacalhau bouwde zijn bluesrock in Albufeira aan de Algarve, de wondermooie zuidkust van Portugal. Dit was trouwens dit jaar het gastland van de EBC op de Azoren. Vitor werd voor deze challenge in Hell 2018 verkozen als vertegenwoordiger van de opkomende Portugese bluesgeneratie, dat hij met succes volbracht op de derde plaats. Verheugde ons er dan ook op toen hij ons op de EBC vertelde dat hij graag het ganse Europa wil verkennen met zijn band als singer-songwriter op gitaar, samen Luís Trindade op bas en met João Ventura op drums, met wie hij al twaalf jaar samen speelt. Een sterk bluesrocktrio waarvan de organisatie van Swing ook zo onder de indruk was om deze artiest dit jaar naar Wespelaar te halen. Tonnen charisma, knap gitaarspel en aangename stem bezit deze 28 jarige muzikant. Vitor brengt met zijn powertrio lekker vlotte, goed in het gehoor liggende bluesrock. Hij maakt in Wespelaar zijn Belgische debuut en zal bewijzen dat hij een enorme aanwinst voor de Europese bluesscene is. En ja, dat hij op Frank Zappa lijkt, dat heeft hij al 1000 keer moeten horen…

zie hier het interview 

WIN DUOKAARTEN VOOR
DYLAN LEBLANC
do. 29.08.19 - De Casino - Sint-Niklaas

De Casino Concertzaal in Sint-Niklaas trakteert op tickets voor de show van Dylan LeBlanc + Paul Cauthen op donderdag 29 augustus! Wil je deze upcoming artiesten ontdekken? Stuur dan een mailtje naar info@decasino.be en maak kans op een duoticket!

 

interview met 
WARREN HAYNES (GOV'T MULE)

Van de Amerikaanse Southern blues & rockband Gov’t Mule verschenen al tal van studioalbums, die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Songs die op plaat enkele minuten duren waaieren live uit tot stormachtige jams van meer dan een kwartier, waarbij elk bandlid zijn plaats vindt en het spelplezier tot op de achterste rijen spat. Anno 2019 bestaat deze iconische jamband nu 25 jaar. Om dit jubileum te vieren brengen ze nu "Bring On The Music - Live at The Capitol Theatre", hun nieuwe project, dat zal uitkomen op 28 juni 2019 via Provogue / Mascot Label Group. Deze release werd gefilmd in de Capitol Theatre in Port Chester (New York) op 27 en 28 april 2018, en werd met 9 camera's geregistreerd door de gerenommeerde muziekfotograaf en regisseur Danny Clinch (Pearl Jam, Bruce Springsteen, Foo Fighters, Phish). De release bevat meer dan 2 uur livemuziek, interviews met de band, beelden achter de schermen, foto's gemaakt door Danny Clinch door de jaren heen, en veel meer. Dit is de eerste keer dat Gov't Mule’s nieuwe stage-set en productie zijn verfilmd, waardoor de opwinding en het spektakel van een Gov't Mule-show dichterbij dan ooit voelt. De release zal beschikbaar zijn in verschillende configuraties: een deluxe 2 CD / 2 DVD-pakket (de CD en DVD hebben volledig verschillende tracklijsten en bevatten bonusvideo's van "Soulshine" en "Traveling Tune"), twee afzonderlijke dubbel-vinylpakketten, digitaal, Blu-ray en een 2-CD-pakket (met audio van de film.) De eerste live track "Life Before Insanity" van deze rock titanen is reeds eerder uitgegeven, even later gevolgd door "The Man I Want To Be" en vandaag is "Broke Down On The Brazos" de volgende smaakmaker. Over het eerste nummer zegt Haynes het volgende : "I’m happy we included the song "Life Before Insanity", the title track of our third record, as it is a good representation of that era of the band. The fans will enjoy it as it hadn’t been performed in quite a while and we just recently started playing it again." En dit is het ook, tijdloze muziek met een significant geluid, en was het tevens nog eens genieten van hun show in de AB in Brussel. Vooraf aan hun optreden spraken we met frontman Warren Haynes over hun nieuw project en gaf hij afsluitend aan dit gesprek raad aan alle jongeren die ook later in de muziekwereld willen stappen.

zie hier het interview 

interview met 
THE ANALOGUES

Doorheen de jaren hebben we verscheidene coverbandjes van The Beatles de revue zien passeren, maar geen enkele groep brengt de muziek van The Beatles met zoveel precisie en overtuiging als de Nederlandse groep ‘The Analogues’. Het werd hun missie om de muziek die The Beatles zelf nooit live brachten – met andere woorden de periode vanaf 1967 – voor een publiek te spelen. Daarmee oogstten ze niet alleen succes in de Lage Landen. Stilaan wordt hun expertise ook ontdekt in Frankrijk, Engeland en Duitsland. En dat vinden wij meer dan terecht. Ze mogen niet alleen ‘Beatlespaus’ Mark Lewisohn, maar ook de onlangs overleden originele geluidstechnicus van The Beatles, Geoff Emerick tot hun fans rekenen. We ontmoetten Felix Maginn (gitaar/zang) en Diederik Nomden (toetsen/gitaar/zang) enkele dagen nadat ze optraden in de prestigieuze London Palladium. Daarvoor kregen ze van de Engelse pers veel lof. De recensent van dienst van The Daily Telegraph verwoordde het zo: “Most of us have never seen The Beatles live. After tonight I feel like at least I have heard them.” Aanleiding van dit gesprek is het geplande concert op 26 september in de Lotto Arena in Antwerpen, waarop ze het Beatlesmeesterwerk Abbey Road live zullen uitvoeren en waar we nu al reikhalzend naar uitkijken.

interview met 
WARREN HAYNES (GOV'T MULE)

Van de Amerikaanse Southern blues & rockband Gov’t Mule verschenen al tal van studioalbums, die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Songs die op plaat enkele minuten duren waaieren live uit tot stormachtige jams van meer dan een kwartier, waarbij elk bandlid zijn plaats vindt en het spelplezier tot op de achterste rijen spat. Anno 2019 bestaat deze iconische jamband nu 25 jaar. Om dit jubileum te vieren brengen ze nu "Bring On The Music - Live at The Capitol Theatre", hun nieuwe project, dat zal uitkomen op 28 juni 2019 via Provogue / Mascot Label Group. Deze release werd gefilmd in de Capitol Theatre in Port Chester (New York) op 27 en 28 april 2018, en werd met 9 camera's geregistreerd door de gerenommeerde muziekfotograaf en regisseur Danny Clinch (Pearl Jam, Bruce Springsteen, Foo Fighters, Phish). De release bevat meer dan 2 uur livemuziek, interviews met de band, beelden achter de schermen, foto's gemaakt door Danny Clinch door de jaren heen, en veel meer. Dit is de eerste keer dat Gov't Mule’s nieuwe stage-set en productie zijn verfilmd, waardoor de opwinding en het spektakel van een Gov't Mule-show dichterbij dan ooit voelt. De release zal beschikbaar zijn in verschillende configuraties: een deluxe 2 CD / 2 DVD-pakket (de CD en DVD hebben volledig verschillende tracklijsten en bevatten bonusvideo's van "Soulshine" en "Traveling Tune"), twee afzonderlijke dubbel-vinylpakketten, digitaal, Blu-ray en een 2-CD-pakket (met audio van de film.) De eerste live track "Life Before Insanity" van deze rock titanen is reeds eerder uitgegeven, even later gevolgd door "The Man I Want To Be" en vandaag is "Broke Down On The Brazos" de volgende smaakmaker. Over het eerste nummer zegt Haynes het volgende : "I’m happy we included the song "Life Before Insanity", the title track of our third record, as it is a good representation of that era of the band. The fans will enjoy it as it hadn’t been performed in quite a while and we just recently started playing it again." En dit is het ook, tijdloze muziek met een significant geluid, en was het tevens nog eens genieten van hun show in de AB in Brussel. Vooraf aan hun optreden spraken we met frontman Warren Haynes over hun nieuw project en gaf hij afsluitend aan dit gesprek raad aan alle jongeren die ook later in de muziekwereld willen stappen.

zie hier het interview 

 

 

interview met 
KOMMIL FOO

Kommil Foo is een Vlaams cabaret-duo, bestaande uit de broers Raf & Mich Walschaerts, en zij bestaan dit jaar 30 jaar. 30 jaar van onafgebroken maken en spelen. Om dit te vieren hebben ze nu een voorstelling gemaakt, genaamd 'Oogst'. Raf, Mich, hun mooiste liedjes en hun strafste verhalen. Kommil foo op z'n best dus. Maar er is, natuurlijk, meer...Op 22 september 2018 stond hun nummer ''Ruimtevaarder'' zowaar op nummer 1 in De Lage Landen-lijst van Radio 1. Zij stootten daarmee ''Ploegsteert'' van Het Zesde Metaal van zijn troon. De Lage Landen-lijst bestaat al sinds 1945 en bekroont de 100 beste Nederlandstalige liedjes! En tot slot zitten zij natuurlijk in dit seizoen van 'Liefde voor Muziek', hét muziek-programma bij uitstek waar artiesten elkaars liedjes coveren. De broers lijken de vreemde eend in de bijt, maar zij onderscheiden zich net van de rest met hun unieke benaderingen van de nummers. Zij blijven helemaal trouw aan hun gekende stijl. Gewoon, Kommil Foo dus... oogst. We spraken met Mich Walschaerts.

zie hier het interview 

interview met 
JAMES HUNTER

Van Morrison ontdekte de Britse zanger James Hunter jaren terug en maakte met veel liefde gebruik van zijn vocale reikwijdte, zowel live als in de studio, en noemde hem 'Het best bewaarde geheim in de wereld van de Britse soul en R&B'. Zijn eigen uitstapjes in de R&B veroorzaakten weinig deining, maar sinds hij onderdak vond bij de soulmaniakken van het New Yorkse Daptone, lijkt de puzzel gelegd. Hunter klinkt als een oude Amerikaanse soulpriester, zijn getaande stem gutsend van hartzeer én levensvreugde. Met zijn vierde album "Hold On!" (2016) maakte Hunter zijn debuut op dit befaamde label Daptone Records (o.a. Sharon Jones, Charles Bradley). Hierop werkt de Britse soulman opnieuw samen met Daptone geluidsarchitect Gabriel Roth, die ook van de partij was op de geslaagde voorganger "Minute By Minute" uit 2013. Hunter is sinds zijn prille jeugd bezeten van vintage Amerikaanse soul en R&B. Die stijlen weet hij perfect samen te vangen met zijn goudeerlijke, soulvolle stemgeluid en moddervette grooves. Het is alsof Sam Cooke en Wilson Picket herrijzen uit het hiernamaals. Niemand weet feitelijk het originele geluid van de vroege R&B, de voorloper van soul, te vangen dan James Hunter. Zijn laatste album "Whatever It Takes" (2018) werd opgenomen in Daptone’s Penrose Studio in Riverside California. Met Daptone’s meesterproducer Bosco Mann achter de knoppen. Op "Whatever It Takes" overtreft Hunter zich zelf als zanger en liedjesschrijver. Niet alleen zijn poëtische teksten maar ook zijn stem en frasering zijn meesterlijk. De songs hebben melodieën die je meteen denkt te herkennen maar je weet niet waarvan. Duvelblues wist dit jaar James Hunter als headliner te strikken. Aangejaagd door de swingende ritme- en blazerssecties, gaf dit in Puurs de karakteristieke stem van Hunter alle ruimte om te excelleren. Met zijn vijf hondstrouwe bandleden, The James Hunter Six, kregen we hier in de late uurtjes een kokende performance, dampend van de soul, tijdens deze on-ver-ge-te-lij-ke editie van Duvelblues 2019. In de vroege namiddag hadden we vooraf aan zijn optreden een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse soul is.

zie hier het interview 

interview met 
HAZMAT MODINE

Hazmat Modine is een achtkoppige band uit New York. De band bespeelt een ongewone combinatie van instrumenten en met een zeer bijzonder geluid. Het is een opwindende mengeling van diverse genres als: Jamaïcaanse rocksteady, traditionele ‘Memphis blues’, jazz, swing, balkan, klezmer, rhythm & blues, rock ‘n’ roll en vaudeville. Met de unieke, grote bezetting en de nooit eerder vertoonde combinatie van Amerikaanse muziek met Oost-Europese invloeden en fanfare blijft deze achtmansband een fenomeen. Ze werkten samen met de Afrikaanse Gangbé Brass Band, Natalie Merchant, het Kronos Quartet en de Tuvaanse keelzangers van Huun-Huur-Tu. De band maakt met ontelbare invloeden echte roots en wereldmuziek en de virtuoze mondharmonicaspeler Wade Schuman zorgt er met zijn rauwe blues stem voor dat de boel niet helemaal ontspoort. In 2006 kreeg de band wereldwijd lovende recensies voor hun debuutalbum "Bahamut". Later volgde het album "Extra-Deluxe-Supreme" (2015), waarop weer prachtig nieuw materiaal te horen is. Op de nieuwe cd "Box of Breath" (2019) pakt de band thema’s als menselijkheid en sterfelijkheid op. Dat klinkt loodzwaar, maar onderschat de band niet. Op de openingstrack "Crust of Bread" bijvoorbeeld wordt echt brood (‘high quality whole grain’) gebruikt als percussie. Humor is nooit ver weg bij Hazmat. De cd kwam op 17 mei uit, en om deze te promoten kwam de band een week later Duvel Blues aandoen en was het genieten van hun Gipsy-blues extraordinaire. De afgelopen jaren heeft de band getoerd in meer dan 40 landen wereldwijd, van Nieuw-Zeeland tot aan Brazilië, en alles daartussen. Gezien hun druk programma waren we dan ook uiterst tevreden dan we frontman Wade Schuman voor de camera konden halen, voor een even extraordinaire interview.

zie hier het interview 

interview met 
DANY FRANCHI

Dany Franchi werd in 1990 geboren in Genoa, Italië en speelde al vrij jong in meerdere lokale bands. In 2008 beëindigde hij zijn muziekopleiding in Milaan en werd hij beroepsmuzikant. In 2009 vervoegde hij de populaire Zibba & Almalibre band, waarmee hij tourde en optrad in Italië. In 2011 richtte hij de Dany Franchi Band op, met als bassist Carlo Dellepiane en drummer Andrea Tassara. In hetzelfde jaar won Dany Franchi de ‘Blues for Youth Award’ als beste jong talent in de Italiaanse blues scene. Franchi debuteert in 2012 met "Free Feeling". Hij wordt hierop gesteund door 'Guitar' Ray Scona (The Ramblers) en blues gitarist Sean Carney. In 2014 nam hij zijn album "I Believe" op in Ohio, geproduceerd door Sean Carney. Dany’s derde album "Problem Child" verscheen in 2018, en naast de ritme sectie, bassist Nate Rowe (Gary Clark Jr.) en drummer Wes Starr (J.Vaughan, A. Funderburgh) werkten in de Wire Recording Studio in Austin, TX, ook toetsenman Jim Pugh (Robert Cray), gitaristen Anson Funderburgh & Andy T, The Texas Horns en mondharmonicaspeler Greg Izor mee aan het album. Dany Franchi wordt alom beschouwd als een van de beste, jonge bluesmuzikanten van dit moment. Hij is een jonge gitaarheld met een benijdenswaardige dosis talent en elegantie. Franchi is iemand die zeker noch kan en zal groeien, maar zijn geloofwaardigheid is nu al te voelen. Franchi mixt perfect de authenticiteit van het verleden met de blues van nu. Dany Franchi maakt niet alleen in Italië, maar ook ver erbuiten indruk! Tijdens Blues Maastricht troffen we Dany en zijn keyboardspeler Manu Ghirlanda aan op de festivalweide, en spraken hun even aan over hun komst naar Goezot en zoveel meer.

zie hier het interview 

interview met 
LITTLE JIMMY

Little Jimmy, The Original Belgian Blues Tiger, debuteerde in 1959 op de sinksenfoor in Gentbrugge. Met enige zekerheid kunnen we stellen dat Jimmy de eerste Vlaming was die over een elektrische gitaar beschikte. Een geleend exemplaar van een Nederlander weliswaar, maar dat doet verder niet ter zake. Wat wél ter zake doet is dat Roland hem in ’65 zag spelen in de Don Carlos aan de Kuiperskaai in Gent – dat is 2 jaar voor Roland debuteerde als fluitist-gitarist bij Miek en Roel – en zwaar onder de indruk was. In die tijd speelde Jimmy met een stel Indonesische muzikanten, The Sharks. Samen speelden ze in ’66 het voorprogramma van de Stones in het Sportpaleis van Schaarbeek. Die zaal bestaat al lang niet meer, maar gelukkig kan Jimmy het nog navertellen. Dit jaar wordt Little Jimmy aka Marc Claeys 75, en viert zijn 60 jarige bestaan als muzikant en brengt hij zijn nieuwe album "Blues Rebel" uit. Bluescoryfee Roland Van Campenhout was begin jaren 60 eerst getuige van een optreden van Little Jimmy vooraleer hij zelf muziek begon te maken. Little Jimmy om die reden omschrijven als The Godfather Of Belpop doet de man allerminst oneer aan. Het klopt ook wel aangezien Little Jimmy een pionier pur sang is. Als één van de eerste Vlamingen leerde hij overzeese muziek kennen. Midden jaren tachtig keerde hij naar België terug en opende een hotel. Samen met Roland en Jean Blaute zat hij ook nog in een groep die James & The Yellow Doll heette, maar na de dood van zijn vrouw trok hij zich terug op een woonboot. Na 1994 trad hij terug op als Don Croissant. We spraken onlangs met Little Jimmy over zijn nieuwe album, "Blues Rebel" en zoveel meer, maar ook na het interview bleven we ook luisteren naar deze aangename bluesman die graag zijn verhaal verder wou vertellen.

zie hier het interview 

interview met 
EVA DE ROOVERE

Na enkele jaren heen en weer gereisd te hebben tussen België en Amerika, geschreven, opgenomen en gespeeld te hebben in New York, Los Angeles, Nashville, Austin en Houston, kwam Eva in februari 2018 terug naar huis met een nieuw Nederlandstalig album: "La Loba". Haar inspiratie haalde ze uit het boek 'De ontembare vrouw' van Clarissa Pinkola Estés, uit gesprekken met cowboys en hipsters, uit steden in uitgestrekte woestijngebieden, uit badkamers vol kakkerlakken en uren luisteren naar de autoradio, uit meditatie, uit de kosmos. Eva De Roovere heeft 20 jaar rondgezworven in de muziek. Telkens haar plaats gevonden in verschillende genres. Begonnen bij de wortels, de traditie, de folk met Kadril. Dan de wijde wereld ingetrokken met Oblomow en verschillende projecten om dan naar de essentie te gaan met Kleine Blote Liedjes. Tot ze besloot haar aan te sluiten bij de wereld van de popmuziek – waar ze altijd graag vertoefd heeft – en alles plotsklaps ontplofte tot platina en triple gouden platen. Country en kleinkunst heeft ze gezongen, op het podium gestaan met Boudewijn de Groot, Thé Lau en Snow Patrol. Maar vooral altijd haar hart gevolgd. Na De Jager, Over & Weer, Mijn Huis en Viert volgden 3 Engelstalige albums: Chanticleer, Road Album (ep) en The Skinny Genes (familiealbum met haar neef Wim Punk, zanger en bezieler van The Wolf Banes). De kompanen op haar 6de soloalbum, La Loba, werden Tom en Aurélie. Zij hebben haar terug naar de 'roots' gebracht. Zonder hen had het verhaal nooit zo mooi kunnen worden dan het nu is. Voor dit album schreef Eva De Roovere de muziek, Tom Theuns en Aurélie Dorzée arrangeerden voor gitaar en viool, Michel Bisceglia schreef strijkersarrangementen en speelde piano, Serigne CM Gueye voorzag het van percussie en Toon Van Dionant kleurde hier en daar met drums. Diggy Dex werkte mee aan één song. Alles werd opgenomen in het kasteel van Laclaireau in Ethe. Het werd in post-productie opgenomen en gemixt door Eva en Fatty K Flamand @ Marmalade Productions en gemasterd door Frederik Dejongh @ Jerboa Mastering. Deze plaat kwam tot stand met de hulp van Rik Vereecken, alias Ervey. We spraken Eva over haar nieuwe album "La Loba" dat nu op 31 mei gaat verschijnen.

zie hier het interview 

interview met 
THE BLUES GIANTS

Als we een simpel rekensommetje maken dan staat Sugaray Rayford + Nick Schnebelen + Albert Castiglia + Jimi Bott + Willie J. Campbell gelijk aan een ware superband waarbij de naam 'The Blues Giants' misschien nog wel een understatement is! De heren van dit All Stars kwintet hebben hun naam echter niet gestolen, dat staat wel vast na hun passage in Moulin Blues, waar deze heren hun enige show in Nederland en laatste van hun Europese tour kwamen geven. De organisatie van dit tweedaagse festival mogen dit zeer geslaagde concert in gouden letters bijschrijven op het intussen al rijk gevulde palmares. Er was een tijd dat je voor ‘supergroepen’ moest opletten omdat die zelden het niveau haalden van de individuele grootheden. Maar die tijd lijkt voorbij. Op de afsluitende dag van dit festival vaagden twee bands die bedenkingen weg. Eerst was er The Proven Ones, het samengaan van zanger Brian Templeton, stergitarist Kid Ramos, toetsenvirtuoos Anthony Geraci, bassist Willie J. Campbell en drummer Jimi Bott, en enkele uren later waren The Blues Giants aan zet. Vooraf aan hun geweldige concert later die avond wisten we Sugaray, Nick, Jimi en Albert voor de camera te halen. Albert Castiglia kwam toen het interview al gestart was even later erbij zitten, want hij moest nog bekomen van uitzonderlijk nieuws dat hij even ervoor vernam in Spanje, hetgeen hij dan ook meteen vertelde toen hij aan tafel kwam aanschuiven. Benieuwd? Kijken maar!

zie hier het interview 

interview met 
THE PROVEN ONES

The Proven Ones zijn een echt All Star kwintet, met als zanger de Boston blueslegende Brian Templeton. Op gitaar de stergitarist Kid Ramos (dertien BMA nominaties en een lifetime Archievement Award), toetsenvirtuoos Anthony Geraci (drie BMA nominaties en één grammy nominatie), bassist Willie J. Campbell (5 BMA nominaties) en drummer Jimi Bott (19 BMA nominaties en BMA award als beste drummer in 2015). Dus een samenwerkingsverband van artiesten die zeker niet de minsten zijn in het vak. Een ieder heeft een bak aan ervaring in huis, ervaring die ze nu gebundeld hebben in The Proven Ones. Alle bandleden hebben hun sporen al lang verdiend door hun jaren lange verbintenis aan toonaangevende bands als The Fabulous Thunderbirds, Ronnie Earl and the Broadcasters, The Radio Kings, The James Harman Band, Rod Piazza and the Mighty Flyers, The Mannish Boys en Sugar Ray and the Bluetones en hun bijdrages aan artiesten als John Lee Hooker, Big Mama Thornton, Chuck Berry, Big Walter Horton, Big Joe Turner, Otis Rush, Bo Diddley en Pinetop Perkins. Wanneer je deze heren samenvoegt en hiermee een band vormt, dan weet je dat het gaat knallen, hetgeen ze bewezen met hun vorig jaar verschenen debuutalbum 'Wild Again', hetgeen meteen een veelbelovende start was van deze uitstekende band. Reden genoeg voor de organisatie van Moulin Blues om dit vijftal naar Ospel te halen, en wat we nog meer mogen verwachten hoor je in het geprek dat we hadden met Brian, Kid en Anthony vooraf aan hun concert later de avond, en waarbij de band wel degelijk bewees een groot potentieel te hebben en dit ook live waar te maken. The Proven Ones is met hun "America's Most Trusted Soul Treatment" in ieder geval een band om in het oog te houden, en wat ons betreft een samenwerking die nog lang mag blijven duren!

zie hier het interview 

interview met 
ERIC LINDELL

Authenticiteit. Sommige muzikanten hebben het van nature, anderen denken het zich toe te eigenen door een roots- of bluesplaatje op te nemen, maar blijven ten eeuwigen dage doen wat ze graag willen zijn. Eric Lindell, geboren in 1969 in San Mateo, California, maar al ettelijke jaren geleden verhuisd naar New Orleans, behoort onmiskenbaar tot de eerste categorie. De man werkt al meer dan twintig jaar gestaag aan een discografie die je op zijn minst indrukwekkend kunt noemen, niet zozeer qua omvang maar wel vanwege de constante kwaliteit die Lindell levert. Zijn platen zijn overheerlijke cocktails van blues, rhythm-and-blues en soul met nu en dan een fikse geut New Orleans funk, wars van aanstellerij en dikdoenerij. Relaxed, of zoals Amerikanen dat zo mooi uitdrukken: laid back, sfeervol, tijdloos en vertrouwd ... zijn adjectieven die van toepassing zijn op het werk van Lindell. Na zijn gedenkwaardige optreden tijdens Moulin Blues 2010, waar we tevens ook een interview hadden was dit jaar Lindell terug in Ospel, en waren we blij om onze rootsrocker na zeven jaar niet alleen op het podium maar ook achteraf backstage te zien en even met hem een leuk geprek te hebben, ook achteraf bleven we heel relaxed aan de babbel.

zie hier het interview 

interview met 
STUDEBAKER JOHN

'Studebaker’ John Grimaldi (°1952) is een Amerikaanse Chicago bluesgitarist en mondharmonicaspeler. Zijn bijnaam dankt hij aan de nu al legendarische Studebaker Hawk, waarmee hij nog altijd rijdt. John stamt uit een muzikale familie. Zijn vader vond je vaak in Maxwell Street in Chicago. John leerde jong harmonica spelen en kreeg van Hound Dog Taylor het advies, om ook slide gitaar te spelen. In de jaren ‘70 formeerde John zijn band The Hawks. De naam The Hawks is ook een eerbetoon aan zijn vriend J.B. Hutto, wiens band ook The Hawks heette. John debuteerde met The Hawks in 1979 met “Straight No Chaser’, daarna volgde “Rockin’ The Blues” (1985). “Nothin’ But Fun” uit 1988 is in Europe uitgebracht door het Belgische Double Trouble label. Ondertussen bracht John zijn zestiende studio album “Eternity’s Descent” uit. Hij nam het album op in Illinois samen met bassist Bob Halaj en drummer Earl “King of the Money Beat” Howell. Howell, vervoegt na tien jaar opnieuw John Studebaker & the Hawks. Alle dertien tracks, zijn originele John Grimaldi songs. De nummers zijn geïnspireerd door de blues, maar er zijn ook andere invloeden als van o.a. Peter Green, Mississippi Fred McDowell, Hound Dog Taylor, Jimmy Page en John Lennon te horen. In Ospel was Studebaker John met als begeleidingsband Joe Fink (drums), Rick Kreher (gitaar, ex Muddy Waters) en Mike Scharf (bas) en kregen we op zaterdag vroeg in de namiddag reeds een dampende Chicago Blues set van jewelste! Even later hadden we een aangenaam en gemoedelijk gesprek met deze songwriter en muzikant die nog steeds een belangrijke factor in de hedendaagse blues is.

zie hier het interview 

interview met 
JOE LOUIS WALKER

De op 25 december 1949 in San Francisco, California geboren Joe Louis Walker is naast gitarist, zanger en songwriter ook een verdienstelijk producer. JLW is ook opgenomen in de Blues Hall of Fame en won vier keer een Blues Music Award. JLW komt uit een muzikale familie en begon al op zeer jonge leeftijd met gitaar spelen. Op zijn 16de was hij al een bekend gezicht in de muziekscene van San Francisco. In 1968 deelde hij een huis met de blanke bluesvirtuoos Mike Bloomfield (1943-1981), bekend van The Electric Flag en gastmuzikant achter Bob Dylan. Uiteindelijk debuteert Walker in 1986 op overtuigende wijze met het album "Cold is the Night". Na dit debuutalbum behoort hij meteen tot de toonaangevende Amerikaanse bluesartiesten, niet alleen in de San Francisco Bay Area maar ook ver daar buiten. En daartoe behoort JLW tot op de dag van vandaag. In het verleden speelde Walker met grootheden als Jimi Hendrix, John Lee Hooker, Muddy Waters, John Mayall, Steve Miller, Nick Lowe, Buddy Miles, Mike Bloomfield, Otis Rush en Thelonious Monk. Ook werkte JLW samen met onder meer Bonnie Raitt, Buddy Guy, Taj Mahal, Ike Turner, Branford Marsalis, James Cotton, Tower of Power en Clarence “Gatemouth” Brown. Daarmee is duidelijk dat Joe Louis Walker een enorme staat van dienst heeft. Naast de vele samenwerkingen en het uitbrengen van tientallen albums heeft JLW ook altijd intensief getourd. Zo speelde hij op nagenoeg alle grote festivals ter wereld waarmee hij in al die jaren een grote schare trouwe fans heeft opgebouwd. In een ver verleden speelde hij reeds op Moulin Blues, te weten in het jaar 1998 samen met Billy Branch en Matt Guitar Murphy. Door de jaren heen is hij eigenlijk alleen maar beter geworden. Zo genoten we van JLW in 2015, waar hij deel uitmaakte van de indrukwekkende line-up van het Ramblin’ Roots Festival in Tivoli Vredenburg, Utrecht, waar we toen ook de kans kregen om deze veelzijdige artiest te kunnen interviewen. Voor Rootstime reden genoeg, om nu vier jaar later, in Ospel tijdens het Moulin Blues fest. terug te praten over zijn verleden en vooral de toekomst.

zie hier het interview 

interview met 
DAVE HERRERO

Gitarist/zanger zanger Dave Herrero is opgegroeid in Tampa, Florida en was op jonge leeftijd al geobsedeerd door de Amerikaanse blues en rock and roll uit de jaren 50 en 60. Daar maakte hij kennis met de lokale en nationale muziekscene en speelde o.a. met de legendarische Johnny Winter en Lucky Peterson. Herrero verhuisde in 1996 naar Austin, TX en terwijl hij de Blues Society of Austin oprichtte met vrienden, Mark ‘Kaz’ Kazanoff, Nancy Coplin en Nicole Shiro speelde hij veelvuldig met Gary Clark Jr., Arc Angels, Charlie Sexton, Lazy Lester, Matt Powell en Seth Walker. Na Austin TX verhuisde Herrero naar Chicago en werkte Dave samen met zijn zijn oude vriend en talentvolle songwriter, Felix Reyes. Sinds zijn verhuizing van Austin naar Chicago heeft Dave talloze keren door Europa gereisd, tourde hij veelvuldig met Nikki Hill en speelde hij mee op haar debuutalbum, "Here’s Nikki Hill" (2013). Velen zullen Dave misschien wel kennen omwille van zijn optredens met de Texas Cannonballs enkele jaren geleden toen ze hier in de Lage landen op tournee waren, maar met een mix van blues, gospel, rock en texmex wist Dave dit jaar in Ospel aan het begin van de eerste festivaldag de tent op zijn kop zetten, al deden dit feitelijk al onze Belgen, Black Cat Biscuit en Boogie Beasts, dit even voordien ook al met veel verve. Het is goed te horen dat Herrero door te touren door heel Amerika inspiratie heeft opgedaan, van Florida tot Texas en Chicago. In Ospel maakte deze vriendelijke bluesman grote indruk en hierbij gaat het zeker niet blijven, neem dat gerust van ons aan. Vooraf aan dit optreden spraken we even met hem in zijn hotel.

zie hier het interview 

interview met 
WILLE & THE BANDITS

"Easily the best support I can remember us playing with". Het zal je maar gezegd worden door niemand minder dan Ian Paice van Deep Purple. Het Britse bluesrock trio Wille & The Bandits timmert hard aan de weg en heeft inmiddels een indrukwekkende live reputatie opgebouwd. Ze toerden met Deep Purple, Jon Butler Trio en hun unieke benadering van rock en blues werd geprezen door grootheden als Joe Bonamassa en Francis Rossi. Wille and the Bandits zag in 2010 het levenslicht. Het trio bestaat uit zanger/gitarist Wille Edwards, bassist Matthew Brooks en drummer Andrew Naumann. Als inspiratiebronnen noemen zij Pearl Jam, Ben Harper en Jimi Hendrix. Met hun frisse benadering van blues, roots en rock hebben de mannen een vaste plaats in de Britse blues scene weten te veroveren. Toen zij in 2014 op het beroemde Glastonbury festival speelden werd Wille and the Bandits door BBC Radio 1 gebombardeerd tot één van de 10 ‘must see’ bands. In 2018 sleepten ze verschillende Blues Awards in de wacht: ‘Innovation in the Blues 2018’ en ‘Blues Act of the year England 2018’. Hun album "Living Free" (2018) kreeg lovende recensies en geeft de sfeer van een concert van dit trio geweldig weer. Maar pas verscheen ook hun vijfde studioalbum "Paths", en om dit album te promoten waren onze Engelse rootsrockers vorige maand op tour door Europa en spelen ze later in juli ook nog op Bospop. Wij waren in Verviers waar we met zanger en gitarist Wille Edwards een aangenaam gesprek hadden in de catacomben van de Spirit of 66.

zie hier het interview 

Big D & Captain Keys
& The Detonics

Parking CVO Diest
7 sept. 2019 - 18h30

 

nieuwe namen : DE STAAT / MARTHA DA’RO / PENUS / PINGWING SOUNDSYSTEM / WHISPERING SONS / NIKLAS PASCHBURG (de) / CIVIC (au) / CROWS (uk) / DJ ST. PAUL (nl) / MOONEYE / CONJUNTO PAPA UPA (ve) / VALLEY MAKER (us) / WILLY ORGAN / SCOTT YODER (us) / BRLRS / HIGHKICK WIZARD / BRUTUS / RAKETKANON / CHARLOTTE ADIGERY / THE GERMANS / PEUK / SUSOBRINO / THE SOFT MOON (us) / RIZAN SAÏD (sy) / PEAKING LIGHTS (us) / GRAVELROAD (us) / JORDAN MACKAMPA (uk) /

duyster. live op Leffingeleuren!
duyster-live opnieuw in de kerk van Leffinge met Marissa Nadler,
een exclusieve sessie van Bill Ryder-Jones en de terugkeer van Tomàn

INFO

De winnaar zal België vertegenwoordigen op de 10de European Blues Challenge in Zaandam in Nederland op 17 en 18 april 2020.

WALTER TROUT
22.10.19 - DE ZWERVER - LEFFINGE

INFO ---_____________________TICKETS
Nieuw album Bai Kamara Jr

Bai Kamara Jr heeft een warme stem, soms funky en dan weer ingetogen, die niet zelden wordt vergeleken met die van Sting, Seal of Michael Kiwanuka. Zijn muziek is een opwindende smeltkroes van R&B, soul, blues, funk en jazz. Bai Kamara Jr spendeerde een deel van zijn jeugd in Sierra Leone en in Brussel, hij studeerde in Groot-Brittannië en vestigde zich meer dan een kwarteeuw geleden definitief in België. Als singer-songwriter/producer graaft hij steeds naar zijn roots. Hij werkte samen met Youssou N'Dour en Keziah Jones, is te horen op de internationale Love Album tour van Vanessa Paradis en speelde met Dani Klein van Vaya Con Dios. Deze geniale songsmid toonde eerder al zijn muzikaal talent in 5 albums (Living Room, Urban Gipsy, Disposable Society, This Is Home, The Mystical Survivors and The Some Rare Earthlings vol 1). Zijn volgende album, SALONE, klinkt opnieuw heel bluesy en verschijnt in januari 2020. Maar het Duitse M.I.G. label laat nu alvast de eerste single "Lady Boss" op ons los. Om dit nieuwe album te promoten zijn Bai Kamara Jr. & The Voodoo Sniffers op 5 februari 2020 in de Arenberg in Antwerpen. Zeker niet te missen!

 

interview met 
STEF PAGLIA

Op 12 jarige leeftijd neemt Stef voor het eerst een gitaar in de handen en liet deze nooit meer los. Zijn vader laat hem kennis maken met de blues en hij had onmiddellijk de blues microbe te pakken. Je kent hem hoogst waarschijnlijk van The BluesBones met dewelke hij in 2016 de Belgian Blues Challenge wint en de 2de plaats verovert op de European Blues Challenge! Met The Bluesbones speelde hij in kroegen en op festivals in binnen- en buitenland, zo stond hij o.a. op Blues Peer, Swing Wespelaar. Na 5 platen en een dikke 6 jaar ‘on the road’ was hij klaar om uit de schaduw van deze band te treden en begon Paglia vorig jaar met zijn eigen trio op te treden. Hij heeft al een paar keer het podium mogen delen met internationale toppers o.a. Laurence Jones, The Nimmo Brothers, Eric Steckel, Danny Bryant,…. In november 2018 duikt hij met zijn trio de Superfly studio’s (UK) in, om zijn eerste album op te nemen. Hij strikte de Engelse producer Wayne Proctor (King King, Ben Poole,...) om een killer plaat neer te zetten met uitsluitend eigen geschreven materiaal. Stef Paglia laat zich graag beïnvloeden door verschillende muzikale richtingen en probeert hiermee zijn eigen blues stijl te creëren. Wij schreven een tijdje geleden: "Stef Paglia heeft in het verleden al bewezen dat hij uit het juiste hout gesneden is om een grootse gitarist te worden zowel in de blues als in de rock scene en het zingen gaat hem ook heel goe af. Hier gaan we zeker en vast nog veel van horen". En het is zover 28 maart verschijnt zijn album "Never Forget" en is meteen ook de release party @ the Mod in Hasselt. Inkom is gratis, zorg dus dat je er zeker bij bent in de Muziekodroom ! We nodigde Stef een tiental dagen vooraf aan de releasedata uit op ons hoofdkwartier in Halen om gewoon te weten te komen wat de toekomst zal gaan brengen en het werd een fijne babbel.

zie hier het interview 

interview met 
GUY KING

De blues van de in Israël geboren Guy King klinkt fris en vernieuwend, maar onderhuids broeit er een sterke link met de bluesgiganten die King als jonge gitarist inspireerden om naar de VS te emigreren. Guy is een uitmuntende gitarist en een excellent vertolker van de nieuwe generatie bluesmuzikanten, die vele invloeden toelaten in hun spel. Zijn gitaarspel is oogverblindend en vooral beïnvloed door T-Bone Walker, Albert King, Albert Collins, BB King en Wes Montgomery, maar hij heeft een persoonlijke stijl ontwikkeld. Bovendien is Guy een geweldige zanger, met een diepe en goed gecontroleerde stem. Via Memphis en New Orleans belandt Guy King op 21-jarige leeftijd in Chicago waar hij bandleider en sologitarist wordt van Willie Kent And His Gents. Na Kent’s dood in 2006 gaat Guy solo verder. Hij vestigt zijn naam met optredens in de betere bluesclubs, zoals Buddy Guy’s Legends, House of Blues en The Green Mill. Zijn in 2009 verschenen eerste soloalbum "Livin" markeert de start van een grote internationale carrière met 250 tot 300 shows per jaar. Hij staat op alle grote bluespodia en -festivals van de wereld en krijgt de eervolle taak om de show van de King of Blues, B.B. King, te openen. Daarnaast had het genoegen en de eer om shows van Buddy Guy te openen en over de ganse wereld op te treden. Montreal Jazz Festival, Chicago Blues Festival, King Biscuit Festival (Helena, Arkansas), Blues on the Fox, The Paramount Theatre, Polanco Blues Festival (Mexico City, Mexico), Mississippi Delta Festival (Caxias Do Sul, Brazil), Basel Blues Festival (Switzerland) en zoveel meer. In 2015 neemt Guy bij Chicago's Delmark Records zijn derde cd "Truth" op en Guy King’s bezoek aan Heerlen maakt nog steeds deel uit van deze TRUTH-tour. Met dit album stoomt hij in 2016 door tot #1 in de Contemporary Blues Chart en #5 in de Living Blues Chart. Het album levert hem bovendien een nominatie voor de Blues Music Award 2017 op in de categorie Best Emerging Artist Album. De muziek van Guy King is gewoon fris en uniek, hij brengt een mix van blues, jazz, soul en R & B, zeg maar Guy King is een groot talent! Rootstime is dan ook vereerd dat we deze sublieme bluesman even voor zijn optreden op de Southern Blues Night in Heerlen konden interviewen.

zie hier het interview 

 

CD's TE WINNEN

DIESEL PARK WEST – LET IT MELT

10 CD's TE WINNEN

Singer-songwriter en gitarist-toetsenist John Butler, bassist Geoff Beavan en gitarist Rich Barton zijn de originele stichtende leden van de reeds in 1980 opgerichte alternatieve rockformatie ‘Diesel Park West‘ uit het Engelse Leicester en drummer Robert Morris roffelt op de ezelsvellen sinds meer dan 15 jaar. Hun eerste plaat "Shakespeare Alabama“ dateert al van zo’n dertig jaar terug in de tijd en nu hebben ze weer een nieuw studioalbum opgenomen dat "Let It Melt” als titel heeft meegekregen. Het is al hun negende plaat sinds de oprichting van de rockformatie, maar de eerste die door het ambitieuze Amerikaanse label ‘Palo Santo’ uit Dallas, Texas wordt uitgebracht, waardoor het voor de band lijkt alsof er een nieuwe start wordt genomen. Gastmuzikanten die aan deze opname hebben meegewerkt zijn allemaal zangers: Marty Willson-Piper, ex-lid van de Australische rockgroep ‘The Church’, de Amerikaanse singer-songwriters Paul Averitt en Salim Nourallah, beiden uit Dallas, Texas.

Lees meer

 

PROFESSOR LOUIE AND THE CROWMATIX – MILES OF BLUES

10 CD's TE WINNEN

De Canadees Richard Clare "Rick" Danko (1943-1999) was jarenlang basgitarist, songwriter en rockzanger. Danko maakte deel uit van de Canadees-Amerikaanse rockband The Band. Dat collega artiest Aaron Louis Hurwitz zijn bijnaam “Professor Louie” van Rick Danko kreeg, is m.i. zeker geen toevalligheid. Om je te onderscheiden van de rest, moet je respect afdwingen, dit verdienen! Dit is wat de Americana/roots band uit Woodstock, NY, Professor Louie & the Crowmatix al meer dan een decennialang doen. Frontman, zanger, multi-instrumentalist (Hammond B3, piano, keys, accordeon) en producer Aaron Louis Hurwitz werkte 15 jaar lang als muzikant, producer & engineer samen met The Band, die voor het eerst het stof deed opwaaien in de 2de helft van de jaren ‘60, als begeleidingsgroep van Bob Dylan. The Band bestond uit 5 multi-instrumentalisten. De Canadezen Robbie Robertson, Richard Manuel, Garth Hudson, Rick Danko en, de uit Arkansas afkomstige Levon Helm. Hurwitz was de co-producer van 3 van hun “reunited” albums (‘Jericho’ [1993], ‘High on the Hog’ [1996] & ‘Jubilation’ [1998]). Hurwitz kreeg van Rick Danko, uit respect voor zijn werk als arrangeur en motivator, de bijnaam "Professor Louie".

Lees meer

 

RANDY LEWIS BROWN – RED CROW

10 CD's TE WINNEN

Hoewel Randy Lewis Brown werd geboren in Louisiana, zijn de invloeden van de countrymuziek die hij tijdens zijn jeugdjaren in Houston, Texas ingelepeld kreeg veel duidelijker hoorbaar in zijn eigen songs en platen. Zelf zegt hij dat liedjes schrijven een werk van liefde is en een verslaving waar hij geen moeite voor will doen om er vanaf te geraken. Dat hij zijn werk als singer-songwriter zeer ernstig neemt kunnen we nu weer horen in de dertien songs op zijn allernieuwste plaat “Red Crow“, de opvolger van zijn twee vorige albums “Dream Big“ uit 2007 en “But Wait, There’s More…“ uit 2013. Vier van de nummers op die plaat heeft hij echter niet alleen geschreven: het op de audiovideo te horen openingstrack “One Horse Town“ heeft Richard Thomas als co-auteur, het rockende “Not Ready Yet“ schreef hij samen met Randy Palmer, de door pedal steelgitaar gedomineerde countryrocker “She’s The Only Woman“ met singer-songwriter Terry Klein en “Above Timberline“ met Jim Gilmore.

Lees meer

 

BOBBO BYRNES – THE RED WHEELBARROW

10 CD's TE WINNEN

Bobbo Byrnes is een muzikant die zijn nieuwe platen blijkbaar het liefst in de zomertijd op het publiek loslaat. Twee jaar geleden deed hij dat al met het uitstekende album “Motel Americana” en vorig jaar met het al even mooie “Two Sides To This Town”. En jawel hoor, ook in de af en toe bloedhete zomer van 2019 verschijnt er met “The Red Wheelbarrow” een nieuw album van deze Californische zanger van alt.country- en Americana-liedjes. Zelf bespeelt hij als multi-instrumentalist de 6- en 12-snarige gitaar, de baritongitaar, pedal steel en piano, terwijl zijn vrouwtje Tracy Byrnes de basgitaar hanteert en voor harmony vocals zorgt. Aan de nieuwe plaat werkten trouwens een heel arsenaal aan lokale instrumentalisten mee die o.a. op drums, gitaren, piano en Hammondorgel excelleren. De meer bekende namen onder die gastmuzikanten zijn die van pianist Willie Walker, pedal steelgitarist Al Carey en de Britse gitarist Phil Manzanera. Deze laatste is vooral gekend van zijn lidmaatschap als leadgitarist bij de legendarische formatie ‘Roxy Music”. Zijn bijdrage is hier trouwens ook beperkt tot het spelen van leadgitaar bij Bobby Byrnes’ coverversie van de ‘Roxy Music’-song “Virginia Plain”.

Lees meer

 

ANDREAS DIEHLMANN BAND – POINT OF NO RETURN

10 CD's TE WINNEN

Andreas Diehlmann speelt al jaren zijn blues in Duitsland. Het eerste titelloze album ‘ADB’ van de Andreas Diehlmann Band stond al in de Amazon Top 10 en met hun tweede ‘Your Blues Is Not Mine’ [2018], bevestigde het trio uit Kassel zijn claim op een toppositie in de Blues Rock Charts van Amazon. Naast Andreas Diehlmann (zang, gitaar, orgel) maken bassist Volker Zeller en drummer Tom Bonn deel uit van het trio. Andreas begon al op 11-jarige leeftijd met gitaar spelen en studeerde zelfs klassieke gitaar. Vanaf 1993 was hij werkzaam als gitaarleraar, arrangeur en componist en is hij als studiomuzikant op menige Schlager terug te horen. Gelukkig koos hij tijdig voor de blues en trad hij toe tot de begeleidingsband van de Amerikaanse blues- en gospelzangeres Sydney Ellis. In 2017 debuteerde hij met ‘ADB’ en met zijn eigen band. Muzikaal geldt voor Diehlmann fel, hard en funky. Klasseer hem daarom ergens tussen Hendrix en Walter Trout.

Lees meer

 

STEVE MEDNICK – ENOUGH!

10 CD's TE WINNEN

In zijn lange muzikale loopbaan heeft de Amerikaanse folkrocker en singer-songwriter Steve Mednick uit New Haven, Connecticut in totaal 15 albums opgenomen en daarbij 191 zelfgeschreven liedjes uitgebracht. Het begon voor hem allemaal in 2006 met het debuutalbum “Dark Ages Reprise” en in 2017 verscheen zijn 14e plaat “Following The Thunder”. Ik heb zelf het privilege gehad om sinds 2011 vier van zijn albums voor ‘Rootstime’ te mogen recenseren: “Immigrants…And Other Americans” uit 2011, “Two Days After Yesterday” en “Where Are the Bodies Buried” uit 2012 en “Never Mind The Rain” uit 2014. Zoals u allicht zelf wel uit de albumtitels kunt afleiden zingt Steve Mednick over zinvolle dingen en schrijft hij heel wat protestsongs om zich af te zetten tegen het onrecht en de grove misbruiken in het Amerikaanse systeem die steeds weer de zwaksten in die samenleving treffen. Dat doet hij nu ook weer op zijn nieuwste plaat die onder de veelzeggende sterke titel “Enough!” op de markt is verschenen.

Lees meer

 

JIM PATTON & SHERRY BROKUS – COLLECTION 2008-2018

10 CD's TE WINNEN

Met hun nieuwste album “Collection 2008-2018” wil het Amerikaanse folkduo ‘Jim Patton & Sherry Brokus’ uit Austin, Texas zoveel mogelijk luisteraars laten kennismaken met hun werk dat ze in die tien jaar op hun vier akoestische platen hebben opgenomen en uitgebracht. Al die albums werden trouwens geproduceerd door Ron Flynt die derhalve ook nu verantwoordelijk is als producer van dit verzamelalbum. Daarop werden achttien liedjes samengebracht, allemaal songs die Jim Patton heeft gecomponeerd. Hij speelt daarbij op akoestische gitaar en zingt al die nummers samen met zijn echtgenote Sherry Brokus, terwijl producer Ron Flynt als multi-instrumentalist bijdragen aflevert op basgitaar, piano, keyboards, ritmegitaar en accordeon. Het andere instrumentale werk dat er te horen is, is afkomstig van Warren Hood op fiddle en Julie Carter op cello, van Rich Brotherton en Marvin Dykhuis op klassieke en leadgitaar, mandoline en dobro, John Bush op percussie en Mary Cutrufello en Scrappy Jud Newcomb spelen op akoestische en klassieke gitaar bij enkele tracks..

Lees meer

 

RANZEL X KENDRICK – TEXAS CACTUS

10 CD's TE WINNEN

Ranzel X Kendrick is een honkvaste Texaanse singer-songwriter die een paar jaar geleden besloot om zijn liefde voor de Amerikaanse staat waar hij zijn roots heeft te bezingen in een muzikale trilogie op plaat. Dat leverde het album “Texas Paintbrush” op in 2017 en vorig jaar volgde een tweede plaat die “Texas Sagebrush” noemde. Album nummer drie heeft als titel “Texas Cactus” en is onlangs verschenen en via een goede wind op onze ‘Rootstime’-redactie beland. Op dit derde album staan negen eigen composities en twee coversongs die hij samen met de Texaanse zangeres en songschrijfster Rebecca White heeft ingezongen. Andere muzikanten en instrumentalisten die hebben bijgedragen aan de realisatie van deze plaat zijn o.a. backing vocalist John Hidalgo, Warren Hood op viool en mandoline, Keith Davis op pedal steel en dobro, Miles Davis op elektrische gitaar en John Bush en Ray Rodriguez op drums en percussie.

Lees meer

 

THE LIAM WARD BAND - UPRISING

10 CD's TE WINNEN

‘Uprising’, het debuut studioalbum van de band van de Liam Ward, is hedendaagse Britse R&B uit het zuiden van Wales. Het album van de Liam Ward Band brengt je een portie originele Chicago blues, west coast swing en funky, soulvolle rootsmuziek. De band staat bekend om hun eigen nummers, die de grenzen van blues verleggen. Een van de meest gerespecteerde mondharmonica-spelers in de UK is zanger en bandleider Liam Ward. Hij is een winnaar van de “National Harmonica League Player of the Year” en is door Harmonica World beschreven als "eindeloos inventief". De rest van de band bestaat uit bekenden uit de Britse blues scene. Op gitaar, gerespecteerd jazzman Matthew “Matt” Jones (The Square Pegs, Django Chutney), bassist Martin Hill (Empty Pockets, Final Demand) en de veelgevraagde drummer Gareth “Gaz” Davies (Only Us, The Distributors).

Lees meer

 

JORDI BAIZAN – FREE AND FINE

10 CD's TE WINNEN

Als zoon van Spaanse en Cubaanse ouders groeide Jordi Baizan op in Texas. Daar trouwde hij dan ook nog eens met een Mexicaanse vrouw genaamd Carmen waarmee hij twee zonen en twee dochters kreeg. Hij is vele jaren frontman geweest bij de Texaanse Americana- en rockgroep ‘QandA’ waarmee drie albums werden opgenomen. Twee jaar geleden besloot hij dan ook nog eens om een eerste soloalbum op de markt te brengen onder de toepasselijke titel “Like The First Time”. Het album bevatte zelfgeschreven folk- en countryliedjes waarmee hij meteen ook zijn talent als songschrijver etaleerde. Dat daar een passend vervolg moest op komen was dan ook onvermijdbaar. Die tweede plaat is er nu gekomen met het door niemand minder dan de in Austin, Texas residerende folk- en countrytroubadour Walt Wilkins en Ron Flynt van de in de jaren ’90 actieve powerpopgroep ‘20/20’ geproduceerde album “Free And Fine”.

Lees meer

 

MICHAEL JEROME BROWNE - THAT’S WHERE IT’S AT!

10 CD's TE WINNEN

De Amerikaan, Michael Jerome Browne, multi-instrumentalist en singer-songwriter, die later naar Canada verhuisde, zal zich wellicht niet herinneren wanneer hij exact met muziek begon. Harmonica en gitaarspel maakte hij zich al op zeer jonge leeftijd eigen. Later voegde hij daar nog banjo en mandoline aan toe. Nog in zijn tienertijd trok hij als busker de straat op om later als one-man band rond te trekken, zowel in Amerika als in Europa. Muziek en poëzie kreeg Michael Jerome vanaf zijn kindertijd mee, dankzij zijn ouders die hem meenamen naar de blues- en folkclubs in Montréal. Meer had Michael niet nodig om zich een succesvolle weg in het muziekcircuit te banen, waarbij hij folk combineerde met blues en soul. Tot vier maal toe werd hij genomineerd voor een Juno Award in de roots- of bluescategorie. In dit album vertolkt hij naast eigen songs ook traditionals die teruggaan tot de pionierstijd toen Alan Lomax eropuit trok om veldopnames te maken. Zo vertolkt hij met zijn licht hese stem ‘Everybody Ought To Treat A Stranger Right’, een piëteitsvolle spiritual die vandaag nog steeds actueel is. Hierop zingt Eric Bibb mee, met wie hij meermaals toerde en op wiens ‘Migration Blues’ hij meespeelt.

Lees meer

 

HENRIK CEDERBLOM – ZOBOP

10 CD's TE WINNEN

Over de Zweedse muzikant Henrik Cederblom uit Göteborg weten we eigenlijk niet zo veel te vertellen. Hij speelde leadgitaar in de begeleidingsband van enkele Zweedse artiesten en hij werkte samen met de Zweedse folkrockformatie ‘Den Fule’ (vrij vertaald ‘de lelijke’) waarin heel wat veteranen uit de Zweedse folkscène van de jaren ’70 meespeelden en waarmee vier cd’s en een compilatiealbum werden opgenomen.De ook vaak als sessiemuzikant actieve Henrik Cederblom heeft nu zelf acht instrumentale nummers gecomponeerd voor zijn debuutalbum als soloartiest. Op de plaat die “Zobop” heet speelt hij zelf op elektrische gitaar en op lap steelgitaar en hebben Tapha Ndiongue op drums, Viktor Turegård op elektrische basgitaar en Sten Källman op tenor- en sopraansaxofoon voor bijkomende instrumentatie gezorgd.

Lees meer

 

PAT KEARNS – DOWN IN THE WASH

10 CD's TE WINNEN

Over de Zweedse muzikant Henrik Cederblom uit Göteborg weten we eigenlijk niet zo veel te vertellen. Hij speelde leadgitaar in de begeleidingsband van enkele Zweedse artiesten en hij werkte samen met de Zweedse folkrockformatie ‘Den Fule’ (vrij vertaald ‘de lelijke’) waarin heel wat veteranen uit de Zweedse folkscène van de jaren ’70 meespeelden en waarmee vier cd’s en een compilatiealbum werden opgenomen.De ook vaak als sessiemuzikant actieve Henrik Cederblom heeft nu zelf acht instrumentale nummers gecomponeerd voor zijn debuutalbum als soloartiest. Op de plaat die “Zobop” heet speelt hij zelf op elektrische gitaar en op lap steelgitaar en hebben Tapha Ndiongue op drums, Viktor Turegård op elektrische basgitaar en Sten Källman op tenor- en sopraansaxofoon voor bijkomende instrumentatie gezorgd.

Lees meer

 

MARA LEVINE – FACETS OF FOLK

10 CD's TE WINNEN

De in de Amerikaanse staat New Jersey woonachtige folkzangeres Mara Levine is met het album “Facets Of Folk” aan de release van haar derde album toe. Het is de langverwachte opvolger van het zes jaar geleden op de markt gekomen album “Jewels And Harmony” dat toen vier jaar na haar debuutplaat “Mara’s Gems” volgde. Zoals de titel van deze nieuwe plaat al aangeeft, biedt ze ons folkmuziek aan waarin alle facetten van het populaire muziekgenre aan bod kunnen komen. Dat doet ze via dertien gecoverde nummers van andere artiesten. De bekendste in het rijtje zijn Leonard Cohen van wie ze “Hey, That’s No Way To Say Goodbye” brengt, maar ook Gordon Lightfoot’s liedje “Bitter Green” en Paul Simon’s nummer “Song For The Asking” behoort tot het collectieve muzikale geheugen van de vele liefhebbers van folkmuziek.

Lees meer

 

ANNA EINARSSON ENSEMBLE – LIFE IN PIECES

10 CD's TE WINNEN

Over de Zweedse muzikant Henrik Cederblom uit Göteborg weten we eigenlijk niet zo veel te vertellen. Hij speelde leadgitaar in de begeleidingsband van enkele Zweedse artiesten en hij werkte samen met de Zweedse folkrockformatie ‘Den Fule’ (vrij vertaald ‘de lelijke’) waarin heel wat veteranen uit de Zweedse folkscène van de jaren ’70 meespeelden en waarmee vier cd’s en een compilatiealbum werden opgenomen.De ook vaak als sessiemuzikant actieve Henrik Cederblom heeft nu zelf acht instrumentale nummers gecomponeerd voor zijn debuutalbum als soloartiest. Op de plaat die “Zobop” heet speelt hij zelf op elektrische gitaar en op lap steelgitaar en hebben Tapha Ndiongue op drums, Viktor Turegård op elektrische basgitaar en Sten Källman op tenor- en sopraansaxofoon voor bijkomende instrumentatie gezorgd.

Lees meer

 

BLIND LEMON JAZZ – AFTER HOURS

10 CD's TE WINNEN

De Amerikaanse componist, zanger en gitarist James Byfield uit San Francisco, Californië is bij de lokale muziekliefhebbers beter gekend onder zijn pseudoniem ‘Blind Lemon Pledge’. Hij is de songschrijver en de frontman van een jazz- en bluesformatie die bij de oprichting in 2008 ‘Blind Lemon Jazz’ werd gedoopt en die nu een plaat op de markt heeft gebracht onder de titel “After Hours”. De andere bandleden bij ‘Blind Lemon Jazz’ zijn zangeres Marisa Malvino, pianist Ben Flint, bassist Peter Grenell en drummer Joe Kelner. Ze spelen bij hun live-optredens een mix van Deltablues, New Orleans-blues, country, Americana, rock en ‘old-time’ jazz. Dat is nu ook allemaal te horen in de dertien nummers die de groep voor het nieuwe album “After Hours” heeft opgenomen.

Lees meer

 

MIKE TEARDROP TRIO – TILL THE DAWN

10 CD's TE WINNEN

Honky tonk en rockabilly zijn muziekgenres die je eerder met Amerika zal associëren. Het is daarom verrassend als je een plaat met liedjes in deze stijl toegestuurd krijgt vanuit het Hoge Noorden in Zweden. De formatie die hiervoor verantwoordelijk mag worden geacht is het ‘Mike Teardrop Trio’ met contrabassist en zanger Mike Teardrop, Rasmus Andersson, gitarist en leadzanger op drie songs en drummer Henrik Ulander. Op hun recent verschenen album “Till The Dawn” speelt Stefan Nykvist als gastmuzikant mee op piano bij drie nummers: “Just A Country Boy”, “Mr. Jukebox” en “Someone To Hold”. Het ‘Mike Teardrop Trio’ begon aan hun muzikale avontuur in 2015 en ze brachten hun debuutplaat “Hangin’ Around” uit in 2017. “Till The Dawn” is daar de opvolger van en verzamelt veertien songs in het country-, honky tonk- en rockabilly-genre.

Lees meer

 

TONY & JOE – TIN CAN TUNES

10 CD's TE WINNEN

Op mijn tafel ligt deze week ‘Tin Can Tunes’, het debuutalbum van Tony (Cuchetti) & Joe (Flip). Beide heren vertegenwoordigden in 2018 de Minnesota Blues Society tijdens de IBC in Memphis. Beiden zijn geen stilzitters en doen zo’n 200 shows per jaar. Flip is naast het bouwen van zijn bijzondere gitaren ook bezig met het geven van de “blues-for-kids” programma's. Cuchetti werd geboren als het 8ste kind van 10 broers en zussen in een zeer muzikaal gezin. Zijn familie reisde zo’n 15 jaar door het land en trad op als een familie-act. Het was door dit alles dat hij zijn brede spectrum aan muzikale smaken kreeg en, dat hem later zou helpen zijn eigen unieke sound te maken. 

Lees meer

 

MICHELE BIONDI – COTTON & MOONSHINE

10 CD's TE WINNEN

Michele Biondi is een Italiaanse songwriter, gitarist en zanger uit Lucca, de hoofdstad van de provincie Lucca in de regio Toscane, op zo'n 25 km ten noordoosten van Pisa. Biondi werkt samen met bluesman Ray Cashman, een Texaanse blues man en Roots rock’n’roller en de Clarksdale, MS, harpist Stan Street. De muziekgenen erfde hij van zijn grootouders, die beide multi-instrumentalisten waren. Michele's eerste album ‘A Better Life’ verscheen in 2014. De opvolger ‘Cotton & Moonshine’ verscheen in 2017 bij Il Popolo Del Blues. Il Popolo del Blues is een radioprogramma geboren in 1995, bedacht door de journalist en muziekcriticus Ernesto De Pascale en wordt elke zondag uitgezonden door de Toscaanse omroep Controradio (Florence). Het online label en tijdschrift met dezelfde naam zijn uit het programma geboren.

Lees meer

 

THE HOOCHIES - LIVE! MOULIN BLUES

10 CD's TE WINNEN

Er is (soms) niet veel nodig om ons hart te veroveren. Dat kunnen veel dames beademen, ik bedoel, beamen. Maar dat volledig terzake. Als het muziek betreft, volstaat het voor ons dat die eerlijk, oprecht, recht door zee is. Het hélpt als de musici ook een stuk kunnen spelen, creativiteit aan de dag leggen en nog zo’n paar details, vanzelfsprekend. Maar als de fake er af spat, dan bekoelt de liefde snel. O, muziek kan gerust heel uitgewerkt of gearrangeerd zijn, het resultaat van veel gesleutel. Maar dan nog kan het een goudeerlijk statement zijn. Iets of wat muziekfanaat heeft al snel door wanneer men hem/haar om de tuin wil leiden. Eerlijk duurt het langst, of: eerlijk klinkt het best.

Lees meer

 

DIAL BACK SOUND, WATER VALLEY, MS - VOL. I

10 CD's TE WINNEN

Tien jaar geleden richtte producer Bruce Watson met ‘Dial Back Sound’ een nieuwe opnamestudio op in Water Valley, een stadje even ten zuiden van Oxford, Mississippi. Eigenaar van die studio is Matt Patton, sinds 1998 bassist bij de rock’n’rollformatie ‘The Dexateens’ uit Alabama en sinds 2012 op bas te beluisteren bij alt.country- en Southern Rock-groep ‘Drive-By Truckers’. Zijn muzikale partner en sound engineer is Bronson Tew die sinds 2012 ook de manager-producer van deze studio is geworden en waarmee ze samen het ‘Dial Back Sound’-platenlabel hebben opgericht. Er zijn intussen heel wat artiesten gepasseerd in deze opnamestudio en enkele van hen hebben sindsdien ook internationale roem weten te vergaren. Voorbeelden hiervan zijn o.a. A.A. Bondy, ‘Water Liars’, Bobby Bare Jr. en Simon Felice.

Lees meer

 

MATT WOODS – NATURAL DISASTERS

10 CD's TE WINNEN

Zelf vindt de in 2016 van Knoxville naar Nashville, Tennessee verhuisde singer-songwriter Matt Woods niet dat zijn muziek gelabeld kan worden als Americana of country, maar we kunnen toch niet helemaal om deze populaire muziekgenres heen bij het beluisteren van zijn recente album “Natural Disasters” dat hij samen met de gelijknamige begeleidingsband heeft opgenomen. Het is de opvolger van zijn twee vorige platen “How To Survive” uit 2016 en solodebuutalbum “With Love From Brushy Mountain” uit 2014. ‘The Natural Disasters’ die de op akoestische gitaar spelende Matt Woods bij de opname van zijn nieuwste plaat hebben bijgestaan zijn leadgitarist Adam Meisterhans, bassist Jeremy Mackinder, toetsenist Mike Webb en drummer PJ Schreiner. De tien songs die op het album te horen zijn werden allemaal door Matt Woods zelf gecomponeerd.

Lees meer