interview met
DOYLE BRAMHALL II

Het nog steeds grootste en nog steeds gezelligste blues festival in Nederland, dat in 1986 met amper zeven bands voor het éérst met blues en roots artiesten de wei is opgegaan, stond er dit jaar op vrijdag 5 & zaterdag 6 mei ook weer. Één van de namen op de Moulin Blues 2017 affiche die inruk maakte was Doyle Bramhall II, zoon van drummer Doyle Bramhall (1949-2011). Het bewijs van zijn gitaarkwaliteiten laat hij al jaren zien en horen: zowel solo en, met de “grote” muziekgoden der aarden. Eric Clapton, met wie hij meer dan 10 jaar intensief samenwerkte, noemt hem “één van de meest waanzinnige gitaristen” waar hij ooit mee samenwerkte. Bramhall bleef eigen albums uitbrengen (‘Jellycream’ [1999] en ‘Welcome’ [2001]) en werkte al samen met o.a T-Bone Burnett, Elton John, Derek Trucks, Susan Tedeschi, Sheryl Crow, Gary Clark, Jr., Gregg Allman, Dr. John, Allen Toussaint, Billy Preston, Erykah Badu, Questlove en Meshell Ndegeocello. Nu, voor het eerst in 15 jaar, is er ‘Rich Man’, het vierde studio album, met zijn eigen band. ‘Rich Man’ is een album vol blues, rock en ballades (met exotische inslag) en ondersteund door briljant gitaarwerk. De muzikale kwaliteiten die Doyle Braham II ten gehore brengt, variëren van funky tot rootsrock tot prachtige blues en blues ballads. Tijdens zijn Europese tour deed hij in Nederland o.a. Ospel aan. Wij waren er tijdens Moulin Blues 2017 bij om aan deze intrigerende muzikant enkele vragen te stellen…

lees hier het interview

 

interview met
GRUNTING PIGS

Knorrende varkens zijn er in de buurt van het Moulin Blues-terrein te over. Het geluid van déze ‘Grunting Pigs’ onderscheidt zich echter duidelijk met het geluid van het Ospelse vee. Deze akoestische blues met opzwepende mondharmonica vond zijn oorsprong namelijk niet in het Nederlandse platteland, maar dat van Hongarije. Mátyás Pribojszki en Ferenc Szász, zo luiden de namen van de twee drijvende krachten achter dit bluesgezelschap. Enerzijds is er Szász, een virtuoos die zijn akoestische gitaar liefdevol bespeelt met enerverende vingeracrobatiek. Anderzijds Pribojszki: de man die op zijn veertiende begon met het spelen van mondharmonica, inspiratie hiervoor kreeg hij van artiesten zoals Sonny Boy Williamson en Larry Adler. Het mag daarom geen toeval heten dat zijn uitgebreide goosebump-solo’s nog altijd sterke gelijkkenissen vertonen met deze grootheden. Voeg deze twee kunstenaars samen en het Grunting Pigs-gezelschap laat je horen waarom deze combinatie zo succesvol is. Rauwe countryblues afgewisseld met pittige rootsblues maken dat dit deze twee reeds menig podium betoverd hebben. Dit blues-duo bewijst zodoende dat echte blues geen nationaliteit kent. Boedapest, Chicago of Ospel; ongeacht waar ze staan is de muziek van uitstekende kwaliteit.

Bekijk hier het interview

interview met
THORBJØRN RISAGER

Thorbjorn Risager & The Black Tornado. Een naam die bij kenners van het betere blues- en soulgenre al een tijdje een belletje doet rinkelen. Sinds ze in 2014 een contract tekenden bij Ruf Records zijn de Denen niet alleen in Scandinavië een bekende naam, maar ook de rest van Europa gaat gestaag voor de bijl. De stevige liveshows zijn zeker en vast een van de troeven van de band, maar ook het zangtalent van frontman Thorbjorn Risager is een factor waar rekening mee moet gehouden worden. De band is momenteel op tournee door Europa, en deed ook het podium van Moulin Blues op vrijdag op gepaste wijze daveren. Enkele uren daarvoor hadden we een gezellige babbel in de hotellobby. Het was een hartelijk weerzien, want al van 2014 geleden dat ik de man nog eens voor de microfoon had gehad. Veel te lang geleden...

lees hier het interview

interview met
BLUES CARAVAN 2017


Ruf Records' Blues Caravan is een reizend gezelschap bestaande uit, jaarlijks afwisselende artiesten, dat hun melodieuze troubadoursbestaan prachtig naar de blues vertaalt. Ook dit jaar heeft de formatie weer artiesten van niveau aan weten te trekken. Onder andere Big Daddy Wilson, Si Crouston en Vanessa Collier vormen Blues Caravan 2017. Deze artiesten gelden reeds als vaste krachten binnen de rock & roll, blues- en soulscene. In deze unieke samenwerking vertolken zij de welbekende klassiekers én nummers van eigen makelij. Ook verschenen van Big Daddy Wilson, Si Crouston en Vanessa Collier de laatste maanden hun nieuwste cd, dus reden genoeg om deze mensen even voor de camera te brengen om hun wat vraagjes te stellen. Zelfs ook voor een 'Rootstime Unplugged' waren deze lieve mensen dadelijk te vinden. Bekijk alvast het interview.

lees hier het interview

ON TOUR MET JP SOARS & THE RED HOTS
= HOE ZIT DAT NU ECHT MET DIE SEX,
DRUGS & ROCK 'N ROLL?

Een week rondrijden met JP Soars & The Red Hots leek me best tof en gezellig, ook al had ik geen enkel idee hoe het er echt aan toe gaat 'on the road'. Zou ik ten onder gaan aan een massale dosis sex, drugs & rock 'n roll, of mij steendood vervelen?

Dat lees je hier!

De legendarische bluesrockband ZZ TOP komt op zaterdag 15 juli naar Blues Peer. De Texaanse band, als trio reeds 47 jaar in originele bezetting, zal afzakken naar Blues Peer voor een exclusief concert in België. Deze eerste aankondiging is het startschot voor de 18 bands die in het weekend van 14-15-16 juli zullen aantreden op Blues Peer. Verder ook reeds aangekondigd:

MIKE ZITO
THE RED DEVILS
JOOLS HOLLAND & HIS RHYTHM & BLUES ORCHESTRA
THE MAGPIE SALUTE

In de komende weken worden nog meerdere optredende bands aangekondigden in de loop van de maand mei zou de affiche compleet zijn.

interview met
JOHN PRIMER

Op zijn achttiende volgde John Primer het pad van zijn mentors en verhuist in 1963 naar Chicago waar hij met The Maintainers zijn eerste band vormde. Later werd hij frontman van de soul and R&B groep The Brotherhood. Het succes zorgde ervoor dat hij in 1974 John Watkins mocht vervangen in de huisband van de wereldberoemde Theresa’s Lounge in Chicago. De zeven daaropvolgende jaren speelde John zo samen met monumenten van de Chicago Blues scene als Sammy Lawhorn, Junior Wells, Buddy Guy en Lonnie Brooks. Dit bleek een keerpunt te zijn in John’s carrière, want wat later overtuigde bassist Willie Dixon hem toe te treden tot zijn The Chicago All Stars wat hem tot alle uithoeken in de wereld bracht. Maar niet alleen Dixon erkende zijn talenten, zo ook niemand minder dan "Hoochie Coochie Man" Muddy Waters himself. Waters rekruteerde John niet alleen als gitarist, maar ook als bandleider en als openingsact. Muddy werd een vaderfiguur en John bleef met hem spelen tot zijn dood in 1983. Na de dood van Waters treedt hij toe tot Magic Slim & The Teardrops waar hij 13 jaar deel van uitmaakt en ervoor zorgt dat ze jaarlijks worden verkozen tot beste bluesband in de wereld en tot op de dag van vandaag worden gezien als uitvinders van de 'Chicago lump' Blues sound. Backstage in Geel spraken we met John Primer af, waar hij wat gespannen en met de nodige voorzichtigheid, op onze vragen afwachtte...

lees hier het interview

interview met
SUGARAY RAYFORD

Het gebeurt niet vaak dat er vijf artiesten van dit blues-kaliber samen komen om een all star-formatie te vormen. The Blues Giants doen wat dat betreft hun naam eer aan. Bovendien schrijven The Blues Giants speciaal voor dit optreden exclusief materiaal dat ze alleen live ten gehore zullen brengen. De zanger van de band, Sugaray Rayford, is met zijn imposante figuur en stem letterlijk en figuurlijk een bluesgigant. Op het Moulin Blues Festival 2014 was hij niet voor niets de headliner. In 2015 bracht hij het album Southside uit dat lovend werd onthaald door Blues Blast Magazine. Het stevige gitaarwerk van de band wordt verzorgd door Mike Zito en Albert Castiglia. Mike Zito is naast zijn solocarrière waarin hij al meerdere Blues Music Awards won ook bekend als bandleider van Royal Southern Brotherhood. Albert Castiglia schopte het op zijn beurt al tot de Blues Caravan van Ruf Records (dé showcase van het grootste bluestalent) en bracht op dat label het geroemde album Solid Ground uit. Het cement van The Blues Giants is de ritmesectie bestaande uit drummer Jimi Bott en bassist Willie J. Campbell, die furore maakte met de legendarische bluesband The Fabulous Thunderbirds. Op donderdag 17 november was Sugaray Rayford in de MOD in Hasselt, waar we juist voor zijn optreden hem even konden spreken over deze tijdelijke gelegenheidsgroep die hij met recht en rede the Blues Giants noemt.

Bekijk hier het interview

interview met
REVEREND SHAWN AMOS

The Reverend Shawn Amos uit L.A. is een entertainer die in staat is elke venue om te toveren in een 60’s Chicago blues club. Met zijn evangelie van energieke performances predikt hij een upbeat, soulvolle vorm van de blues die zelfs de meest ongelovige zielen zal bekeren: niet alleen bluesfans, maar ook liefhebbers van soul en gospel. Hij produceerde zelf grootheden als Quincy Jones, John Lee Hooker, Johnny “Guitar” Watson en Solomon Burke en werkt al sinds zijn vroege jeugd in de muziekwereld. In 2009 verzorgde Amos de achtergrondzang van zijn grote vriend Solomon Burke, op diens album ‘Like A Fire’. Eigenlijk bracht hij al drie albums uit in eigen beheer, maar toch ziet Amos ‘The Reverend Shawn Amos Loves You’ als zijn debuutalbum. Dit album verscheen begin dit jaar en op dit album keert hij terug naar zijn roots: Blues, boogie en soul. Op het album zijn gastbijdragen te horen van The Blind Boys of Alabama, Missy Andersen en saxofoniste Mindy Abair. Vorige maand was hij op tour in Nederland en in Heerlen hadden we het genoegen met The Reverend een interview te doen.

lees hier het interview

interview met
DALE WATSON

De in Alabama geboren en in Texas opgegroeide Dale Watson is al sinds zijn debuutalbum ‘Cheatin’ Heart Attack’ (1995) een outsider in de country-scene. Met zijn mix van honkytonk, western swing en rockabilly zet hij zich af tegen de mainstreamcountry – Watson is ‘too country now for country, just like Johnny Cash’ zoals hij zingt in zijn nummer ‘Nashville Rash’. Als moderne outlaw doet Watson gewoon waar hij zelf zin in heeft – zo completeerde hij in 2014 ‘The Truckin’ Trilogy’, drie albums met alleen maar songs over het truckersleven. Zijn laatste album, 'Call Me Insane' werd opgenomen in Austin Texas met gerenommeerde producer Lloyd Maines (Robert Earl Keen, Jerry Jeff Walker, etc). Dale Watson is een van die ‘hardest working men in showbiz’ met een legendarische status. Hij is meer dan 300 dagen per jaar op pad met zijn gitaar. Sinds vorig jaar kent Heerlen een nieuw roots-en americana-festival: de ‘Southern Roots Night’. Het is het kleine broertje van bluesfestival ‘Southern Bluesnight’, maar dan gericht op roots, americana en singersongwritermuziek en vindt jaarlijks in april plaats in het Cultuurhuis Heerlen. Nu volgt er ook een club-editie van deze avond en zo was Rootstime aanwezig in de Nieuwe Nor in Heerlen waar die avond twee optredens waren van Amerikaanse acts met Dale Watson, uit Texas met een mix van country, rockabilly en western swing, en The Reverend Shawn Amos, uit Los Angeles. Hij predikt blues, boogie en soul. Vooraf aan hun optreden hadden we een leuke babbel met beide heren, hier alvast kan je ons gesprek met onze vriendelijke Dale Watson lezen.

lees hier het interview

ROOTSTIME UNPLUGGED

 

interview met
LANCE CANALES

De songs van Lance Canales zijn in de workingclass traditie van Woody Guthrie maar qua muziek heeft het misschien meer van doen met de rauwe blues dan met folk en gospel. Zijn karakteristieke stem bepaalt de stemming en klinkt gruizig en aards. Zijn laatste werk Blessing & The Curse is een uiterst spannend en gejaagd album dat je na een luisterbeurt hongerig naar meer achterlaat. Dat hij omarmd werd door Jimmy LaFave en dat zijn nieuwe album uitkomt op zijn label is niet verwonderlijk. Hoewel Lance zijn stem totaal anders is dan die van Jimmy, zijn ze muzikaal wel uit hetzelfde hout gesneden. Canales trok op Woody Guthrie Folkfest absoluut LaFave’s aandacht met zijn bijzondere versie van Woody Guthrie’s Deportee, dat hij opnam om te helpen geld in te zamelen voor een gedenksteen voor de Mexicaanse immigranten, waaraan het lied is opgedragen. In 2008 debuteert Canales met ‘These Hands’, wat het begin is van zijn carrière, die hij na jaren solo, o.w.v. de sound, als trio verder zette. In 2009 stond Canales in Noord Ierland op het Belfast Blues Festival geprogrammeerd als The Lance Canales Trio, waar hij, begeleid door een staande bas en Cajun, op het podium staat. Met zijn huidige band Lance Canales & the Flood, die (vanaf 2009 en die qua samenstelling soms wat wijzigde) een vervolg is van het oorspronkelijke trio, brengt hij een mix van bluesy, rootsy, folk rock met “Native Americana” als ondertoon.

lees hier het interview

interview met
DIRT RIVER RADIO

Dirt River Radio is een Australische band die in 2008 in de omgeving van Melbourne ontstond, toen Danger Alexander en Heath Brady, twee zangers / gitaristen en songwriters elkaar ontmoeten en besloten om samen iets te gaan doen. Cam Adams (keys), Anthony Casey (bas) en Mike Saunders (drums) vervoegden het duo. Het vijftal dat luistert naar de naam Dirt River Radio werd een muzikaal feit. Op dit ogenblik bestaat de band nog uit het oprichtende duo en Ross Hetherington (drums), Mark Down Prices (bas) en de backing zangeressen Sarah Fagan & Kellie Fernando-Bird. Voor het interview kwam bijna heel de band aandraven, op uitzondering van de zanger Danger Alexander, hij was nog te moe en had wat extra rust nodig. Aan de tafel zaten naast en tegenover me: Heath Brady, Matt Bray en Anthony Casey. Het was vooral Brady die de antwoorden gaf, de anderen lieten zich hier en daar ook wel even horen. Zangeressen Sarah Fagan & Kellie Fernando-Bird, die op het album te horen zijn, tourden niet mee.

lees hier het interview

interview met
SARI SCHORR

Sari Schorr, een NY-se geoefende operazangeres, tourde jaren in EU en in de US met blues legende Joe Louis Walker en Popa Chubby. Ze is recent geïntroduceerd in de NY Blues Hall of Fame. Sari’s nieuwe band The Engine Room bestaat uit de Britse gitariste Innes Sibun (Robert Plant), bassist Kevin Jefferies (Roger Taylor / Jeff Beck, Mike Oldfield, Steve Harley), toetsenman Anders Olinder (Glenn Hughes, PP Arnold, Peter Gabriel sessions) en drummer Kevin O'Rourke. Sari loopt marathons, is dierenrechten activiste en aspirant veganiste. Ze woont momenteel in Brooklyn, New York met haar man en drie geredde pit bulls. In 2015 tijdens de IBC zag producer Mike Vernon in Memphis Sari Schorr aan het werk. Hij vergat zijn ‘Keeping the Blues Alive Award’ even, die hij voor zijn werk in de blues scene uitgereikt kreeg en maakte een afspraak met Sari, om met haar te gaan werken aan een album. Sari stond dit jaar met haar band op (Ge)Varenwinkelfestival in Herselt. We maakten tijd voor een babbel!

lees hier het interview 

interview met
LISA MILLS

Singer-songwriter Lisa Mills, met roots in Mississippi, zou je een blueszangeres kunnen noemen. Maar je kan ook probleemloos een gospel of R&B etiket op haar kleven. Dit jaar stond ze in Herselt tijdens de 19de editie van het (Ge)Varenwinkel Blues & Roots Festival op het podium in de roots tent. Lisa Mills, is voor ons géén onbekende, want we kwamen haar als gastzangeres al tegen op een album van “The Big Town Playboys” (“Roll The Dice”). Lisa Mills’ laatste album “I’m Changing” dateert uit 2014. Er is, zo vertrouwde Lisa ons in het interview toe, een nieuw album (“Mama’s Juke Book”) op komst. Lisa is één van die dames, waar we al langer graag eens een babbel mee zouden willen doen. Wij keken hier in het zonnige Herselt vertrouw vol naar uit…

lees hier het interview

interview met
TORONZO CANNON

Toronzo Cannon groeide op in blues mekka Chicago. Meestal was hij te vinden in Theresa’s Lounge, een bluesclub avant la lettre waar bluesopa’s Chicago op de kaart zetten met zinderende sessies. Als kind luisterde Toronzo naar de rauwe soulvolle sound van like Junior Wells, Buddy Guy and Muddy Waters. Geïnspireerd door de drie Kings (Freddie, B.B. & Albert), pakte hij zelf als tiener een gitaar en begon te zingen. Hij ontwikkelde zijn eigen geluid en in de jaren 70 kwamen daar de invloeden van soul, gospel en R&B en een beetje Jimi Hendrix bij. Na optredens als sideman bij Wayne Baker Brooks en Joanne Connors vormde hij zijn eigen Cannonball Express en er volgde een grote carrière wereldwijd en optredens met o.a. Otis Rush, Buddy Guy, Lonnie Brooks, Sugar Blue, Shemekia Copeland, Lurrie Bell en Honeyboy Edwards. De vaste gast op het Chicago Blues Festival bracht op Alligator Records z'n derde cd 'The Chicago Way' uit. Na een korte kennismaking, begonnen we in Wespelaar, met een warm en welkom gevoel aan dit gesprek met een Chicagobluesman, die nog steeds een full-time job als bus chauffeur heeft.

lees hier het interview

interview met
MIKE WHEELER

Begeleiders die de behoefte voelen om zelf eens vooraan te staan, je ziet ze meer dan je lief is. Want niet zelden blijkt dan waarom ze altijd ‘maar’ begeleider waren: geen stem, geen songs, geen visie. Er is natuurlijk niets mis mee om een goed sideman (of –woman) te zijn, integendeel. Maar die ene stap voorwaarts, is vaak die ene stap te veel. Niet zo met Mike Wheeler (°Chicago, 1961) De man kent al drie volle decennia zijn overigens gewaardeerde plaats als gitarist en tweede stem. Zijn loopbaan leest als een ’Who’s who?’ van de Chicago blues. Hij heeft het allemaal: het gitaarspel uiteraard, wat we al lang wisten, maar ook de stem, de (eigen) songs en de vista, zowel als de grinta. Het is echter alleen maar billijk hier ook zijn band bij te betrekken. Bassist Larry Williams meer dan een trouwe luitenant en een showbeest met een overweldigende slappin’ techniek, maar hij brengt ook songmateriaal aan. Drummer Cleo Cole en toetsenman/stichtend lid Brian James maken het kwartet vol, maar niet als bandleden, wel als vrienden en creatieve krachten. Williams en Cole zaten samen met Wheeler in Big James & The Chicago Playboys. Samen vormen ze de Mike Wheeler Band waarvan de som van het geheel groter dan dat van de individuele delen. Wheeler begon met een eigen band in 2001, samen met Brian James. In 2004 was er al een cd, ‘Mike Wheeler Band’, een cd die, blijkens de tijdens deze toer gebrachte songs, een stuk meer funky is dan het debuut voor Delmark Records, ‘Self Made Man’ (2012), waar de Chicago blues de dienst uitmaakt, gemaakt volgens de regels van de kunst. Maar de tijden veranderen en die bluesvorm klinkt anno nu luider en enigszins gestroomlijnder dan voorheen, hetgeen we nu ook horen op zijn recenste en derde studio album 'Turn Up!!'. Reden genoeg om Mike Wheeler wat vragen te stellen tijdens Swing Wespelaar, waar hij op vrijdag de headliner was.
lees hier het interview

interview met
NORA JEAN BRUSO

De Amerikaanse Nora Jean Bruso beschikt over een soulvolle krachtige bluesstem en liet deze dan ook horen tijdens Swing Wespelaar, als het ware onder de kerktoren waar haar spreekwoordelijke klok keer op keer ging luiden, en waar ze onder begeleiding van de Italiaanse Luca Giordano Band een pittige set wist neer te zetten. De dame zag er op het podium niet alleen bombastisch uit ook haar stem was van een bombastisch kaliber. Nora Jean Bruso is afkomstig uit Mississippi en werd geboren in een muzikaal gezin waar blues en gospel hand in hand gingen. Vooraf hadden we een kort gesprek met deze bluesdiva die met haar machtige stem de traditie van Koko Taylor en Howlin Wolf in ere houdt. En dat we hier te maken hebben met een échte ‘bluesmama’ bleek niet alleen uit het gesprek maar ook de Unplugged sessie die ze speciaal met veel plezier voor Rootstime wou doen.

bekijk hier het interview

 

interview met
WALTER TROUT

21 jaar geleden was Walter Trout voor het eerst bij ons te gast in Blues Peer, konden we niet vermoeden dat hij in de tussentijd tot een volgende passage letterlijk de dood in de ogen zou kijken. Zeer zwaar leverfalen en een daarop volgende transplantatie hielden deze meestergitarist jarenlang van de podia weg en dus zijn we dubbelblij dat hij er dit jaar toch opnieuw bij is. En hoe! Hij is niet alleen terug, hij is zelfs beter dan ooit, zoals we konden vaststellen bij beluistering van zijn recente liveplaat, die vorig jaar werd opgenomen in de Amsterdamse Carré en zijn optreden op zondag in Peer. De man, die we lang geleden leerden kennen, toen hij op weg ging met wat overbleef van Canned Heat en wat later, toen hij vijf jaar lang één van de Bluesbreakers van John Mayall werd, is in de loop van de dertig voorbije jaren uitgegroeid tot een fantastische gitarist, die vandaag het podium opstapt zonder een setlist aangemaakt te hebben. Zulke mensen noemen we “meesters” in hun vak. Walter Trout heeft heel hard geleefd en heeft bijna het leven gelaten, maar de muzikant, die hij altijd al was, is sterker dan ooit teruggekomen. Op die nieuwe plaat draagt één van de tracks de titel “I’m Back” en dat zegt het allemaal: Walter Trout is terug en nog zo geen klein beetje! We kunnen met z’n allen opnieuw genieten van zijn geweldige techniek, maar vooral van zijn enorme muzikaliteit en zijn herwonnen levenslust! Walter Trout is nog altijd een graag geziene gast in Peer. Het was backstage daarom even wachten, want we waren niet alleen, die met Trout een afspraak hadden. Trout zag er goed uit, wat vermagerd en de spontane manier waarop hij ons persoonlijk verwelkomende, zei veel... 

lees hier het interview

interview met
LUCINDA WILLIAMS

In 2015, de voorbije editie van Blues Peer, waren het Melissa Etheridge en Emmylou Harris, waarmee de organisatie wat naast de blues trail reed. Dit jaar is het de Amerikaanse rock, folk, blues en country singer–songwriter Lucinda Williams. Aldus het programmaboekje van Blues Peer: “Haar Southern grawl is legendarisch, net als haar vermogen om zich te omringen met de absolute top onder de podium- en studiomuzikanten, haar verregaande kritische instelling tegenover haar eigen werk, haar streven naar perfectie en dus ook haar eerder lage productie. Lucinda durft een plaat al eens drie keer opnieuw op te nemen, vooraleer ze tevreden is over het resultaat, zodat de teller van eigen platen vandaag op niet meer dan een bakkersdozijn in 37 jaar staat. Het mag duidelijk zijn, dat Lucinda kwaliteit belangrijker vindt dan kwantiteit en dat is nu precies waar het ons in Peer om te doen is”. Wat moeten we aan deze mooie woorden nog verder aan toevoegen? Vooraf op het interview hadden we even een leuke babbel, en vertelde wij haar dat we begin het jaar ook in de AB in Brussel waren en dat Rootstime nog een review van het geweldige optreden dat ze daar samen met BUICK6 deed schreef. Het was toen de dag van haar verjaardag. Die show zal je misschien wel bijgebleven zijn, vroegen we haar. Echter over dit optreden, of BUICK6, kon ze zich niet zo goed meer herinneren. Maar natuurlijk hadden we ook andere vragen in petto.

lees hier het interview

 

 

CD's TE WINNEN

STUDEBAKER JOHN – SONGS FOR NONE

10 CD's TE WINNEN

“Studebaker” John Grimaldi is een Amerikaanse Chicago blues gitarist en mondharmonicaspeler. Zijn bijnaam dankt hij aan de nu al legendarische Studebaker Hawk, zijn eerste auto die hij kocht en waarmee hij nog altijd rijdt. John stamt uit een muzikale familie. Zijn vader vond je vaak in Maxwell Street in Chicago. John leerde jong harmonica spelen en kreeg van Hound Dog Taylor het advies, om ook slide gitaar te spelen. In de jaren ‘70 formeerde John zijn band The Hawks. De naam The Hawks is ook een eerbetoon aan zijn vriend J.B. Hutto, wiens band ook The Hawks heette. Studebaker John & the Hawks stonden in 1997 op de affiche van Blues Peer!.

Lees meer

 

GINA SICILIA – TUG OF WAR

10 CD's TE WINNEN

Gina Siciia (nu woonachtig in Nashville) is een Amerikaanse blues singer-songwriter. Ze is de jongste dochter van Giovanni Sicilia, een uit Calabria geïmmigreerde Italiaan, die in de sixties met zijn vrouw Patricia naar de States verhuisde. Sicilia heeft een oudere broer, David die ook muzikant is en een oudere zus Anne-Marie. Sicilia studeerde aan de Council Rock School District in Bucks County, Pennsylvania en in 2007 studeerde ze af aan de Temple University met een diploma Journalistiek. ‘Tug of War’ [2017], de opvolger van ‘Sunset Avenue’ [2016], is ondertussen het zevende studio album van Gina Sicilia. ‘Tug of War’ kan je vertalen als ‘Touwtrekken’, een krachtwedstrijd, waarbij men tracht de andere over de lijn te trekken.

Lees meer

 

MICHAEL VAN MERWYK – FIGHT THE DARKNESS

10 CD's TE WINNEN

Ongeveer twintig jaar geleden was het de éérste keer dat Larry Garner uit Baton Rouge, MS en Michael Van Merwyk uit Rheda-Wiedenbrück (een gemeente in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen), elkaar ontmoetten. In de loop van de voorbije jaren zou dit vaker gebeuren. Aanvang 2016 zaten zij samen met hun akoestische gitaren, in de gezellige Claus Grabke Studio’s in Gütersloh, om daarmee het muzikale broederschap tussen Amerika en Europa te bezegelen. Beide bluesmannen en songwriters genieten van een grote bekendheid zowel in Amerika als in Duitsland. Ook Van Merwyk is een bekende naam, nog meer sinds hij in 2013 in Memphis (met Bluesoul) aan de ‘International Blues Challenge’ deelnam, waar hij net naast de hoofdprijs greep en tweede werd. Met onderscheidingen voor “Beste Blueszanger 2016” en “Beste Bluesgitarist 2016” is dit geen toeval meer..

Lees meer

 

BOBBY G with CURTIS GRANT, JR. – STILL STANDING

10 CD's TE WINNEN

Zanger Bobby G aka Robert Lee Gray is een blues legende, die opgroeide in Winterville, Mississippi. Zoals Bobby waren de meesten in de regio arm en werkten ze in een katoenplantage. Al erg jong, Bobby was nog maar elf, hing hij rond aan de juke joints, waar bands optraden. Met een van zijn ooms trok hij mee naar Toledo, waar hij werk vond en waar hij in clubs (als The Green Lite, Anglers, Walnut Room en the Peacock) zijn blues zong. Tot in 1980, zong Bobby ieder weekend, maar wanneer zijn zoon geboren wordt, gaat hij voor hem gaat zorgen. In de late jaren ’90 gaat hij opnieuw zingen en zingt hij in verschillende bands (als Creation of Soul, Big Boz Bluz,en Curtis Jr. & the Midnight Rockers) en had hij ook een eigen band, Bobby G & Friendz.

Lees meer

 

HENKE WERMELIN - ACCOLADES

10 CD's TE WINNEN

Ik betrapte mezelf erop, dat ik, bij de eerste beluistering, die ik deze “Accolades” gaf, bij mezelf zat te denken dat je dit soort muziek niet meteen uit Zweden verwacht. Gelukkig was er mijn autocorrectie, die al na enkele seconden die gedachte verwierp als “volkomen dwaas en van elke grond verstoken”. Immers, muziek kent allang geen grenzen meer en niemand bij ons kijkt er nog van op, als een Belgische of Nederlandse band met een plaat komt aanzetten, die overduidelijk in de muziek van over de Grote Plas geworteld is. Waarom dan ook niet uit Zweden

Lees meer

 

BLIND LEMON PLEDGE AND FRIENDS – BACKWOODS GLANCE

10 CD's TE WINNEN

“Backwoods Glance” is het zesde album van de Amerikaanse blueszanger en songschrijver ’Blind Lemon Pledge’, het muzikale alter ego van grafisch kunstenaar, multimedia-producer en creatief directeur James Byfield uit San Francisco. In zijn vorige albums focuste hij vooral op het brengen van bluesnummers, maar voor deze nieuwe plaat verlegt hij zijn horizon naar folk, country en Americana. Met de hulp van Jimi Edwards op keyboards, Tom Cline op dobro, John Pearson op percussie, Peter Grenell op basgitaar en Cal Keaoola op viool trok Blind Lemon Pledge de opnamestudio in voor het opnemen van twaalf songs voor “Backwoods Glance“. Zangeres Marisa Malvino zorgt bij enkele tracks voor extra vocale support bij de soms naar gospel en Cajun neigende rootsliedjes.

Lees meer

 

JUDY KASS – BEYOND THE ASH AND STEEL

10 CD's TE WINNEN

De tien liedjes op de nieuwe plaat “Beyond The Ash And Steel” van de Amerikaanse zangeres Judy Kass horen allemaal thuis in de categorie ‘folk’, hoewel er zeker ook elementen uit de jazz- en bluesmuziek in de songs te horen vallen. De in New York wonende Judy Kass is een muzikale troubadour die voornamelijk zinvolle verhalen probeert te vertellen in haar nummers. Daarbij speelt ze op gitaar en/of piano ter begeleiding bij haar zelf geschreven songs. Andere muzikanten die een bijdrage leveren aan deze tracks zijn bassist en gitarist Mark Dann, drummer Dan Hickey, violiste Sara Milonovich, trompettiste Kyla Moscovich en mondharmonicaspeler John Sebastian (jawel, de inmiddels 73-jarige oprichter van ‘The Lovin’ Spoonful’). Enkel de song “The Snows They Melt The Soonest” is een traditional die Judy Kass niet zelf heeft geschreven, maar wel van een geheel eigen bewerking heeft voorzien.

Lees meer

 

WOODY RUSSELL – CARRY IT UP

10 CD's TE WINNEN

Het album “Delicious Days” van de uit Austin, Texas afkomstige singer-songwriter Woody Russell was in 2013 het laatste werk dat we van hem als soloartiest gehoord hadden. Pas nu, na een geslaagde ‘fundraising’ via ‘Pledge Music’, had hij de nodige middelen verzameld om zijn zevende album “Carry It Up” te gaan opnemen. Voor deze plaat had hij in de voorbije jaren heel wat songs gecomponeerd en daardoor was er dus ruim voldoende keuze voor hem om een album te vullen met liedjes die samen een verhaallijn vormen. Het nieuwe album werd in Austin opgenomen en Woody Russell nam zelf de taak als producer waar. Hij speelde zelf ook op allerlei instrumenten voor enkele tracks, met vooral de gitaren centraal staand.

Lees meer

 

STEVEN GRAVES – CAPTAIN SOUL

10 CD's TE WINNEN

Steven Graves is een Amerikaanse singer-songwriter van Americana- en rockliedjes die onlangs zijn zevende plaat uit zijn carrière introduceerde. Elf zelfgeschreven liedjes kregen een plaats op dit rootsalbum van de artiest uit Santa Cruz, Californië. Niet minder dan 26 verschillende muzikanten hebben op én of andere wijze bijgedragen aan de realisatie van deze plaat, ofwel door vocale support te geven bij een nummer, ofwel door een mooi instrumentaal stukje muziek aan deze nummers toe te voegen. Een eerste single werd voorafgaand aan de release van het album gelanceerd met de song “Light Turns To Day”. Het op iets van Gram Parsons lijkende “Another Day” waarmee deze plaat eindigt zal de tweede song uit de plaat zijn die op single de wereld wordt ingestuurd.

Lees meer

 

DOUG SCHMUDE – GHOSTS OF THE MAIN DRAG

10 CD's TE WINNEN

Als een muzikant een mengeling van folk-, country- en rockmuziek brengt, dan verzamelen we dit genre al gauw onder de algemene noemer ‘Americana’. De in Baton Rouge, Louisiana geboren en na vele omzwervingen door 8 verschillende Amerikaanse staten uiteindelijk in Zuid-Californië belandde singer-songwriter Doug Schmude kan als representatief voor die ‘Americana’-sound omschreven worden. Zijn manier van verhalen vertellen en fictieve figuren centraal te plaatsen in die ‘stories’ zijn typerend voor de ‘Americana’-muziek die we ook wel kennen van artiesten als Tom Petty, Jason Isbell of bands als ‘Wilco’ en ‘Son Volt’. De debuutplaat van Doug Schmude dateert al van 2003 en was getiteld “A New Century”. Pas elf jaar later volgde er een tweede album dat “All These Avenues” heette en daarna duurde het maar drie jaar tot nu vooraleer zijn derde plaat in onze cd-speler belandde.

Lees meer

 

DANIEL ERIKSEN – NARRATIVE BOOGIE

10 CD's TE WINNEN

Daniel Eriksen (hij was er dit jaar in april in Denemarken ook bij tijdens de EBC in Horens, als vertegenwoordiger voor buurland Noorwegen) is een singer-songwriter/blues slide gitarist. Eriksen won begin 2015 een Grammy Award in de categorie Blues, voor zijn album ‘Moonshine Hymns’ [2014]. Daniel Eriksen tourt inmiddels al 20 jaar en is internationaal bekend om zijn slide gitaarspel. Eriksen speelde op talloze festivals en in clubs in thuisland Noorwegen, Europa en Amerika en deelde het podium met artiesten als Lazy Lester, John Mooney, Fiona Boyes, Phil Guy, James Harman, Bill Abel, Vidar Busk, BB King, Robert Plant en John Mayall. De muziek van Eriksen kenmerkt zich door de stuwende ritmes en grooves. Hij vindt zijn inspiratie aan de Mississippi Delta, New Orléans, Memphis en in de hill country blues. Vaak vormt Eriksen een duo met drummer Stig Sjørstrøm.

Lees meer

 

TIM LOTHAR & MOJO WORKINGS - TRAVELING BLUES NIGHTS

10 CD's TE WINNEN

Eén van de leuke zaken waar je als recensent mee geconfronteerd wordt is het ontdekken van nieuw talent uit onverwachte hoek. Als bluesliefhebber zagen we zo al talent passeren uit landen waar je dit genre muziek niet echt zou verwachten. Estland, Noorwegen, Zweden, Denemarken,….Aan dit lijstje kunnen we nu ook Hongarije toevoegen, en dit met dank aan Tim Lothar. De man is één van onze absoluut favoriete bluesartiesten en van zijn samenwerking met het Hongaarse Mojo Workings kunnen we nu genieten op het album “Traveling Blues Nights”. De samenwerking ontstond toen Tim in 2012 te gast was op een festival in Hongarije en daar de geweldige bluesharpspeler Tamàs Szabo ontmoette. Het klikte meteen en Tamàs begeleidde Lothar op een paar van diens optredens. Het jaar nadien werd de samenwerking tussen beiden verder gezet op dat festival waar Tim opnieuw te gast was tot hij uiteindelijk in 2015 werd voorgesteld aan de muzikanten van Mojo Workings waar Szabo sinds 2011 lid van was. Het samen jammen was een logisch vervolg dat uiteindelijk leidde tot een eerste Tour samen in Hongarije onder de noemer “Traveling Blues Nights”.

Lees meer

 

DIRK JJ BUYDENS AND JAMME - NO PECKING ORDER

10 CD's TE WINNEN

Als iemand stelt dat hij/zij het gewoon in zich had en de drang voelde om het op papier, in geval van gedicht of boek, of op muziek te zetten, ben je al snel geneigd om schouderophalend termen boven te halen als “lovenswaardig”. Dit geldt niet voor Dirk JJ Buydens ! Insiders weten dat de man Rock uit al zijn poriën ademt en..heu..Rockmuziek als een tijdbom in het lijf heeft zitten tikken. En hoewel commercieel geldgewin zijn laatste zorg is leidt die gezonde drang tot musiceren naar onontgonnen pareltjes, getuige bijvoorbeeld “Neonlight” of “Wintertime” uit zijn eerste album “Black Angel”. Vijf jaar later, op zijn tweede album “No Pecking Order” vallen er meerdere dergelijke diamantjes te ontwaren. Samen met zijn Partner In Crime Jamme Goubert, een uitstekend drummer, presenteert hij ons elf originele nummers, variërend van goed tot schitterend !

Lees meer

 

MISS TESS – BABY, WE ALL KNOW

10 CD's TE WINNEN

“Je hoort een sterke onderstroom van klassieke country en alt.country, maar er is southern blues, New Orleans, honky tonk, rockabilly, western swing en vroege rock-‘n-roll in de mix waar Miss Tess haar eigen heerlijke gumbo van maakt”. Dat schreef mijn ‘Rootstime’-collega Antoine Légat nadat hij in oktober 2015 een optreden van deze Amerikaanse singer-songwriter als support act van Eilen Jewell in Eeklo had bijgewoond. Miss Tess is sindsdien verder uitgegroeid tot een fenomeen in de wereld van de old school rock en bluesmuziek en haar nieuwste plaat “Baby, We All Know” zou haar wel eens onder de aandacht van een groot internationaal publiek weten te brengen. Er werd zeer hard gewerkt aan de elf eigen composities op dit album en er werd ook niet gekeken op een gereputeerde muzikant-instrumentalist meer of minder.

Lees meer

 

SURRENDER HILL – RIGHT HERE RIGHT NOW

10 CD's TE WINNEN

Het debuutalbum “Surrender Hill” van het gelijknamige man-en-vrouw-duo uit Sedona, Arizona dateert uit 2015 en draait ten huize (valsam) nog regelmatig rondjes in de cd-speler. De nieuwste in Nashville, Tennessee opgenomen plaat van zanger en componist Robin Dean Salmon en zijn echtgenote Afton Seekins kreeg als titel “Right Here Right Now” en heeft na enkele niet-voorziene omzwervingen uiteindelijk toch mijn schrijftafel en cd-speler bereikt, iets waar ik eerlijk gezegd nieuwsgierig en geïnteresseerd naar uitkeek. De Americana- en countrydeuntjes die dit echtpaar produceren vallen maximaal in de smaak bij deze jongen en dat is niet minder het geval voor de veertien tracks op deze tweede plaat van ‘Surrender Hill’. Qua instrumentatie zijn ze op dit album wat verder gegaan dan bij hun eersteling. Afton speelt op mandoline en percussie, Robin op elektrische en akoestische gitaar en op dobro. De verdere begeleidingsband bestaat uit bassist en toetsenist Eric Fritsch, drummer Paul Griffith en Mike Daly op pedal en lap steel. Jonathan Callicutt is als gastgitarist te horen op drie tracks van deze plaat.

Lees meer

 

MATT WALDON – GROW UP

10 CD's TE WINNEN

De 34-jarige singer-songwriter Matt Waldon stamt ondanks zijn Amerikaans klinkende naam uit de Noord-Italiaanse stad Padua, de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Hij is één van de 200.000 inwoners van deze pittoreske stad met gebouwen en palazzo’s in een prachtige architectuurstijl, dicht bij Venetië liggend en door de Bacchiglione-rivier in tweeën gesplitst. In zijn muziek combineert Matt Waldon folk, rock en country en dat doet hij al sinds de oprichting van zijn begeleidingsband ‘The Miningtown’ in 2004. Pas in 2011 kwam hij met een eerste soloalbum op de proppen dat “Amnesia” als titel droeg. Dat was een ep met vijf akoestische nummers die hem deed besluiten om zijn groep definitief te verlaten om voluit aan een solocarrière beginnen te werken.

Lees meer