interview met
JOHN CLEARY

Jon Cleary, hèt gezicht bij uitstek van de hedendaagse New Orleans scène, zit ruim vijfendertig jaar in de business en werkelijk iedereen kent zijn pianowerk en zijn talenten als songschrijver en begeleider van Dr. John tot Taj Mahal, van Elvis Costello tot Bonnie Raitt. Merkwaardig daarbij is, dat Jon niet eens van de Crescent City afkomstig is, maar er wel terecht kwam nadat hij in zijn Engelse geboortestad zijn middelbare studies had afgerond. Zijn oom, gitarist Johnny Johnson, was er net gaan spelen en had een koffer vol met obscure singles voor hem meegenomen en de telkens weer terugkerende namen als “Neville” en “Toussaint” bleken een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de jongeman uit te oefenen. Hij ging er dus eens kijken, raakte in de ban van de New Orleans funk en blues en is er eigenlijk nooit meer weggegaan. Vandaag is hij acht soloplaten ver in zijn carrière en wie de onvolprezen reeks “Treme” op TV zag, kon daar een beeld krijgen van de plaats die Jon er intussen bekleedt: hij is betrokken bij alles wat er echt toe doet en wordt door iedereen gevraagd en gerespecteerd. We hadden met Cleary een afspraak gemaakt en keken uit naar deze ontmoeting. Cleary, die door het touren en reizen erg moe was en er wat afwezig bij leek, maakte alsnog voor zijn optreden tijd voor ons vrij, om op onze vragen te beantwoorden.

lees hier het interview 

interview met
MIKE ZITO

De Amerikaanse bluesartiest Mike Zito is het levende bewijs dat alleen muzikaal talent niet volstaat in de harde wereld van de sex, drugs & rock ‘n’ roll. De inmiddels 46-jarige Zito kende al op jonge leeftijd succes. En dus ook verleidingen. De tijd van vluchten voor anderen, maar vooral zichzelf, zijn periode van drugsverslavingen heeft hij gelukkig achter zich gelaten. Vanaf het moment dat hij de beslissing nam om naar Texas te vertrekken ging het bergopwaarts en momenteel lijkt er weinig mis te kunnen gaan voor hem. Zeker is dat Mike Zito zich door al die jaren zich werkelijk tot de absolute top van de bluesrock katapulteert. Dat het leven vol verrassingen zit en dat je uiteindelijk toch goed terecht kunt komen, dàt is vandaag het levensmotto van de man die nog altijd een stem van donkerbruine signatuur heeft en een gitaarklank, die uit de duizend te herkennen is, en voor ons een reden om na vier jaar (ook in Peer) nog eens een gezellige babbel met hem te hebben.

Zie hier het interview 

interview met
THE RED DEVILS

Exact 25 jaar na het uitkomen van het legendarische album "King King" gingen de ‘original members‘ van The Red Devils weer toeren. Gitarist Paul Size, bassist Jonny Ray Bartel, drummer Bill Bateman (voorheen in The Blasters), gitarist Mike Flanigin die vroeger al eens meespeelde, maar later naar de groep van Jimmie Vaughan ging, en op mondharmonica en zang Big Pete die de rol van wijlen Lester Butler (overleden in 1998) op zich nam, waren in deze bezetting dan ook zo te zien en te horen tijdens Blues Peer 2017. Het bejubelde album was in 1992 een sensatie en maakte de band in een klap wereldberoemd met krakende blues die zelfs vijfentwintig jaar na dato nog bloedt, scheurt, jankt en schroeit! Ook Mick Jagger was een groot fan en dook meteen met de band de studio in en ook Johnny Cash liet zich door The Red Devils begeleiden. In 1994 werd de groep echter officieus ontbonden. De legendarische Red Devils-frontman Lester Butler stierf in 1998 op 38 jarige leeftijd aan een overdosis. Hij was een van de meest invloedrijke mondharmonicaspelers van de laatste decennia. Zijn prominente plaats wordt anno 2017 in volle glorie overgenomen door Pieter van der Pluijm, ook bekend als Big Pete. Maar dus nu, 25 jaar later, waren The Red Devils terug voor een nieuwe serie optredens waarvan we de gelegenheid niet lieten voorbij gaan om aan frontman Big Pete, Jonny Ray Bartel en Mike Flanigin wat vragen te stellen.

Zie hier het interview 

interview met
Ousmane Ag Mossa (TAMIKREST)

Vanaf het moment dat hun debuut "Adagh" uitkwam in 2010 werden deze erfgenamen van Tinariwen beschouwd als de speerpunten van de nieuwe generatie Touaregs. Het versmelten van woestijnblues en westerse rock deed Tinariwen reeds in de jaren 1980, maar deze jongeren voegen er andere invloeden en een jeugdig enthousiasme aan toe om de traditie te blijven vernieuwen. Ze komen uit Kidal, in het noord-oosten van Mali, de mannen van Tamikrest, en sinds 2006 hebben ze een unieke sound gedistilleerd, waarbij "Kidal", de nieuwe plaat die begin dit jaar verscheen, het orgelpunt zet. Bovendien is de groep ook erg begaan met de politiek in Mali. Over de oorlog, die momenteel het noorden van het land teistert, zal de frontman Ousmane Ag Mossa bijvoorbeeld nooit spreken in termen van winnaars en verliezers. Enkel de verschrikkelijke verscheuring, die hierdoor veroorzaakt wordt in de gemeenschap, komt ter sprake. De afwezigheid, het verraad, de pijn, de opstand, de hoop,... Tamikrest verwerkt al die pijnscheuten tot muziek en zet ze om in poëzie.

lees hier het interview 

ROOTSTIME UNPLUGGED

 

interview met
WOODY PINES

Het is algemeen bekend dat de straten van Nashville doordrongen zijn van rasmuziek. Woody Pines is de belichaming van deze authentieke Amerikaanse sound, en zal deze vol bravoure overbrengen naar Ospel. Woody Pines blijft zijn roots trouw en brengt een geluid dat ons terugbrengt naar de eerste helft van de 20e eeuw. Met behulp van een veelal akoestisch instrumentarium brengt Woody Pines heerlijke country blues, jugband, hokum, en hillbilly muziek. En daar spat de authenticiteit vanaf, muziek die het verdient om in de huidige tijdsgeest met een glimlach beluisterd te worden. In het verleden werd zijn muziek 'viper jazz' en 'hillbilly boogie' genoemd, maar je moet het zien om het te geloven: de band werkt zich in het zweet, Woody is een verhalenverteller, die zijn roots niet vergeet, maar er zeker niet in blijft steken. De zanger en gitarist oogt vermoeid, zijn hemd is nat van het zweet, maar hij is gelukkig, want hij heeft er dan ook net een energiek optreden opzitten op Moulin Blues.

lees hier het interview 

interview met
NICK SCHNEBELEN

Het was geen verrassing dat Nick Schnebelen een carrière in de muziek najoeg. Hij en zijn broers en zussen groeiden namelijk op onder de vleugels van de Kansas city blues scene. Met twee ouders die full-time muzikant waren, was een gitaar altijd binnen handbereik. Dit legde de jonge Nick Schnebelen geen windeieren; al op jonge leeftijd verdiepte hij zich in de blues en legde zich toe op een muzikale carrière van formaat. Voorgaande jaren stond Nick Schnebelen al eens op festivals in Nederland (Moulin Blues) en Belgie (Duvel Blues) om er twee te noemen, en dit steeds met de familieband Trampled Under Foot waarvan ook zijn zus Danielle Nicole Schnebelen deel uit maakte. Tegenwoordig leeft Nick de droom en tourt hij solo met zijn twee partners in crime de wereld over. Vijf jaar geleden interviewde we Trampled Under Foot, en ondertussen is de band 'no more', maar apart breken Danielle Schnebelen en haar broer Nick Schnebelen nu wel degelijk die potten: Danielle stond vorig jaar op Moulin Blues met een nieuw solo album onder de arm en dit jaar is het de beurt aan Nick, met "Live in Kansas City", en plannen voor een gloednieuw album met eigen nummers. Tijd dus voor een terug- en vooruitblik.

lees hier het interview

interview met
JAKE LABOTZ

Hij speelde in films aan de zijde van kaskrakeracteurs Steve Buscemi en Sylvester Stalone. Echter is dit niet de primaire roeping van Jake La Botz. Deze man heeft als specialisme het maken van roots en blues muziek. Op zijn vijftiende besloot hij te rond te gaan trekken, de wijde wereld in. Hij vond verschillende jobs in diverse steden, toch bleek zijn talent zich vooral op muzikaal gebied te bevinden. Jake La Botz is namelijk uitgegroeid tot een singer-songwriter van formaat. Zijn unieke stemgeluid levert metterdaad het bewijs van een robuust leven; this man has been places. Tesamen met zijn akoestische gitaar speelt La Botz diepgaande blues waarin de liefhebber een schrijnende tragiek herkent. Enerzijds vertelt hij het verhaal van pure lonesome blues, anderzijds grijpt hij terug naar de muzikale sfeer van grootheden zoals Hank Williams, Johnny Cash of Bob Dylan. In Ospel kregen we de kans de veelzijdige Amerikaan te spreken. Blijkt dat zingen en acteren niet zijn enige passies zijn. En wat heeft hij toch met tattooshops?

lees hier het interview

interview met
MR. SIPP

Een van die “nieuwe” namen van Moulin Blues 2015 én opnieuw op de affiche dit jaar!, was Mr. Sipp “The Mississippi Blues Child”, het alter ego van gospel gitarist Castro Coleman. Castro Coleman, geboren in 1976 als zoon van Johnell en Vera Coleman, is afkomstig uit een klein stadje McComb, in de staat Mississippi, zo’n 130 kilometer ten Zuiden van de hoofdstad Jackson. McComb blijkt een vruchtbare blues bodem te zijn, want ook artiesten als Bo Diddley, King Solomon Hill en Omar Kent Dykes komen hier vandaan. Sipp begon gitaar te spelen, toen hij zes was. Door hard werken is Sipp wat hij nu is. Een singer-songwriter, componist, multi-instrumentalist en vooral een geweldig muzikant en performer. Mr. Sipp was winnaar van de 2014 Vicksburg Blues Society IBC, was een 2014 Gibson Best Guitarist Award Winner en winnaar van de 2014 Jus' Blues Music Foundation Bobby Rush Entertainer's Award. Hoe zou het na twee jaar met "The Mississippi Blues Child" zijn? En, wat kan hij ons kan vertellen over zijn nieuwe album ‘KNOCK A HOLE IN IT’? ...

lees hier het interview 

interview met
DOYLE BRAMHALL II

Het nog steeds grootste en nog steeds gezelligste blues festival in Nederland, dat in 1986 met amper zeven bands voor het éérst met blues en roots artiesten de wei is opgegaan, stond er dit jaar op vrijdag 5 & zaterdag 6 mei ook weer. Één van de namen op de Moulin Blues 2017 affiche die inruk maakte was Doyle Bramhall II, zoon van drummer Doyle Bramhall (1949-2011). Het bewijs van zijn gitaarkwaliteiten laat hij al jaren zien en horen: zowel solo en, met de “grote” muziekgoden der aarden. Eric Clapton, met wie hij meer dan 10 jaar intensief samenwerkte, noemt hem “één van de meest waanzinnige gitaristen” waar hij ooit mee samenwerkte. Bramhall bleef eigen albums uitbrengen (‘Jellycream’ [1999] en ‘Welcome’ [2001]) en werkte al samen met o.a T-Bone Burnett, Elton John, Derek Trucks, Susan Tedeschi, Sheryl Crow, Gary Clark, Jr., Gregg Allman, Dr. John, Allen Toussaint, Billy Preston, Erykah Badu, Questlove en Meshell Ndegeocello. Nu, voor het eerst in 15 jaar, is er ‘Rich Man’, het vierde studio album, met zijn eigen band. ‘Rich Man’ is een album vol blues, rock en ballades (met exotische inslag) en ondersteund door briljant gitaarwerk. De muzikale kwaliteiten die Doyle Braham II ten gehore brengt, variëren van funky tot rootsrock tot prachtige blues en blues ballads. Tijdens zijn Europese tour deed hij in Nederland o.a. Ospel aan. Wij waren er tijdens Moulin Blues 2017 bij om aan deze intrigerende muzikant enkele vragen te stellen…

lees hier het interview

interview met
SOUTHERN AVENUE

Southern Avenue is een straat in Memphis die loopt van het meest oostelijke deel van de stad naar het gedeelte met de naam 'Soulsville'. En dit Soulsville is nu net de geboorteplek van het befaamde Stax Records - en dit is niet puur toevallig zo. Southern Avenue is namelijk ook de naam van een jonge en zeer talentvolle band uit Memphis. Ze brengen een soort blues dat we hier op ons continent nog niet al te veel zien: een mix van blues, r&b, soul en gospel. Deze mix wordt gebracht met enorm veel dynamiek en energie! De band is ontstaan rondom de zusjes Tierinii (vocals) en Tikyra Jackson (drums) die beide opgroeiden binnen de traditie van gospel. De jonge deerne Tierinni is een vrolijke spring in't veld en doet terug denken aan de beginjaren van een jonge tante Tina met dan wel op de voorgrond een moderne uitgave van de hedendaagse blues. Verder zijn er nog de geweldige Israelische gitarist Ori Naftaly, Daniel McKee (bas) en Jermey Powell op keyboards. Samen komen ze uit Memphis de stad van soul en blues, waar ze niets dan positieve recensies mogen ontvangen en waar ze ook door ‘Stax’ werden gecontacteerd voor het uitbrengen van hun debuutalbum dat onlangs is uitgekomen.

Bekijk hier het interview

interview met
THE SANTINI-JENSEN PROJECT

Sommige artiesten zijn voorbestemd met elkaar te werken, gewoonweg omdat hun muzikale visie en vaardigheden elkaar perfect liggen, én zelfs verbeteren. Dit is zeker het geval bij het Santini-Jensen Project. Artiesten Jeff Jensen en Brandon Santini maken namelijk met z’n tweeën muziek die tot in je botten voelbaar is. Het klinkt bij voorbaat al als een recept tot succes; een muzikale tovenaar met mondharmonica en een ongeëvenaarde gitarist die samengaan. Voeg hier vervolgens nog bassist Bill Ruffino, achtergrondgitarist Timo Arthur en drummer David Green aan toe en een supergroep is geboren. De band levert ijzersterke Memphis-blues, geïnspireerd op de muziek van grootheden als Abert King, Howlin’ Wolf en James Cotton. In 2011 kruistten hun wegen elkaar voor ’t eerst, iets dat leidde tot drie memorabele albums. In 2017 bundelen ze hun krachten wederom, om shows af te leveren waar zowel energie als kwaliteit vanaf spat. Getuige hun optreden tijdens Moulin Blues. Deze gelouterde bluesmusici leveren door hun schat aan ervaring en vaardigheden een garantie voor succes en met hun swingende mondharmonicasolo’s, scheurende gitaarriffs en betoverende zang, was dit tijdelijk en exclusieve project een lust voor oor en oog.

Bekijk hier het interview

interview met
GRUNTING PIGS

Knorrende varkens zijn er in de buurt van het Moulin Blues-terrein te over. Het geluid van déze ‘Grunting Pigs’ onderscheidt zich echter duidelijk met het geluid van het Ospelse vee. Deze akoestische blues met opzwepende mondharmonica vond zijn oorsprong namelijk niet in het Nederlandse platteland, maar dat van Hongarije. Mátyás Pribojszki en Ferenc Szász, zo luiden de namen van de twee drijvende krachten achter dit bluesgezelschap. Enerzijds is er Szász, een virtuoos die zijn akoestische gitaar liefdevol bespeelt met enerverende vingeracrobatiek. Anderzijds Pribojszki: de man die op zijn veertiende begon met het spelen van mondharmonica, inspiratie hiervoor kreeg hij van artiesten zoals Sonny Boy Williamson en Larry Adler. Het mag daarom geen toeval heten dat zijn uitgebreide goosebump-solo’s nog altijd sterke gelijkkenissen vertonen met deze grootheden. Voeg deze twee kunstenaars samen en het Grunting Pigs-gezelschap laat je horen waarom deze combinatie zo succesvol is. Rauwe countryblues afgewisseld met pittige rootsblues maken dat dit deze twee reeds menig podium betoverd hebben. Dit blues-duo bewijst zodoende dat echte blues geen nationaliteit kent. Boedapest, Chicago of Ospel; ongeacht waar ze staan is de muziek van uitstekende kwaliteit.

Bekijk hier het interview

interview met
THORBJØRN RISAGER

Thorbjorn Risager & The Black Tornado. Een naam die bij kenners van het betere blues- en soulgenre al een tijdje een belletje doet rinkelen. Sinds ze in 2014 een contract tekenden bij Ruf Records zijn de Denen niet alleen in Scandinavië een bekende naam, maar ook de rest van Europa gaat gestaag voor de bijl. De stevige liveshows zijn zeker en vast een van de troeven van de band, maar ook het zangtalent van frontman Thorbjorn Risager is een factor waar rekening mee moet gehouden worden. De band is momenteel op tournee door Europa, en deed ook het podium van Moulin Blues op vrijdag op gepaste wijze daveren. Enkele uren daarvoor hadden we een gezellige babbel in de hotellobby. Het was een hartelijk weerzien, want al van 2014 geleden dat ik de man nog eens voor de microfoon had gehad. Veel te lang geleden...

lees hier het interview

interview met
BLUES CARAVAN 2017


Ruf Records' Blues Caravan is een reizend gezelschap bestaande uit, jaarlijks afwisselende artiesten, dat hun melodieuze troubadoursbestaan prachtig naar de blues vertaalt. Ook dit jaar heeft de formatie weer artiesten van niveau aan weten te trekken. Onder andere Big Daddy Wilson, Si Crouston en Vanessa Collier vormen Blues Caravan 2017. Deze artiesten gelden reeds als vaste krachten binnen de rock & roll, blues- en soulscene. In deze unieke samenwerking vertolken zij de welbekende klassiekers én nummers van eigen makelij. Ook verschenen van Big Daddy Wilson, Si Crouston en Vanessa Collier de laatste maanden hun nieuwste cd, dus reden genoeg om deze mensen even voor de camera te brengen om hun wat vraagjes te stellen. Zelfs ook voor een 'Rootstime Unplugged' waren deze lieve mensen dadelijk te vinden. Bekijk alvast het interview.

lees hier het interview

ON TOUR MET JP SOARS & THE RED HOTS
= HOE ZIT DAT NU ECHT MET DIE SEX,
DRUGS & ROCK 'N ROLL?

Een week rondrijden met JP Soars & The Red Hots leek me best tof en gezellig, ook al had ik geen enkel idee hoe het er echt aan toe gaat 'on the road'. Zou ik ten onder gaan aan een massale dosis sex, drugs & rock 'n roll, of mij steendood vervelen?

Dat lees je hier!

interview met
JOHN PRIMER

Op zijn achttiende volgde John Primer het pad van zijn mentors en verhuist in 1963 naar Chicago waar hij met The Maintainers zijn eerste band vormde. Later werd hij frontman van de soul and R&B groep The Brotherhood. Het succes zorgde ervoor dat hij in 1974 John Watkins mocht vervangen in de huisband van de wereldberoemde Theresa’s Lounge in Chicago. De zeven daaropvolgende jaren speelde John zo samen met monumenten van de Chicago Blues scene als Sammy Lawhorn, Junior Wells, Buddy Guy en Lonnie Brooks. Dit bleek een keerpunt te zijn in John’s carrière, want wat later overtuigde bassist Willie Dixon hem toe te treden tot zijn The Chicago All Stars wat hem tot alle uithoeken in de wereld bracht. Maar niet alleen Dixon erkende zijn talenten, zo ook niemand minder dan "Hoochie Coochie Man" Muddy Waters himself. Waters rekruteerde John niet alleen als gitarist, maar ook als bandleider en als openingsact. Muddy werd een vaderfiguur en John bleef met hem spelen tot zijn dood in 1983. Na de dood van Waters treedt hij toe tot Magic Slim & The Teardrops waar hij 13 jaar deel van uitmaakt en ervoor zorgt dat ze jaarlijks worden verkozen tot beste bluesband in de wereld en tot op de dag van vandaag worden gezien als uitvinders van de 'Chicago lump' Blues sound. Backstage in Geel spraken we met John Primer af, waar hij wat gespannen en met de nodige voorzichtigheid, op onze vragen afwachtte...

lees hier het interview

interview met
SUGARAY RAYFORD

Het gebeurt niet vaak dat er vijf artiesten van dit blues-kaliber samen komen om een all star-formatie te vormen. The Blues Giants doen wat dat betreft hun naam eer aan. Bovendien schrijven The Blues Giants speciaal voor dit optreden exclusief materiaal dat ze alleen live ten gehore zullen brengen. De zanger van de band, Sugaray Rayford, is met zijn imposante figuur en stem letterlijk en figuurlijk een bluesgigant. Op het Moulin Blues Festival 2014 was hij niet voor niets de headliner. In 2015 bracht hij het album Southside uit dat lovend werd onthaald door Blues Blast Magazine. Het stevige gitaarwerk van de band wordt verzorgd door Mike Zito en Albert Castiglia. Mike Zito is naast zijn solocarrière waarin hij al meerdere Blues Music Awards won ook bekend als bandleider van Royal Southern Brotherhood. Albert Castiglia schopte het op zijn beurt al tot de Blues Caravan van Ruf Records (dé showcase van het grootste bluestalent) en bracht op dat label het geroemde album Solid Ground uit. Het cement van The Blues Giants is de ritmesectie bestaande uit drummer Jimi Bott en bassist Willie J. Campbell, die furore maakte met de legendarische bluesband The Fabulous Thunderbirds. Op donderdag 17 november was Sugaray Rayford in de MOD in Hasselt, waar we juist voor zijn optreden hem even konden spreken over deze tijdelijke gelegenheidsgroep die hij met recht en rede the Blues Giants noemt.

Bekijk hier het interview

interview met
REVEREND SHAWN AMOS

The Reverend Shawn Amos uit L.A. is een entertainer die in staat is elke venue om te toveren in een 60’s Chicago blues club. Met zijn evangelie van energieke performances predikt hij een upbeat, soulvolle vorm van de blues die zelfs de meest ongelovige zielen zal bekeren: niet alleen bluesfans, maar ook liefhebbers van soul en gospel. Hij produceerde zelf grootheden als Quincy Jones, John Lee Hooker, Johnny “Guitar” Watson en Solomon Burke en werkt al sinds zijn vroege jeugd in de muziekwereld. In 2009 verzorgde Amos de achtergrondzang van zijn grote vriend Solomon Burke, op diens album ‘Like A Fire’. Eigenlijk bracht hij al drie albums uit in eigen beheer, maar toch ziet Amos ‘The Reverend Shawn Amos Loves You’ als zijn debuutalbum. Dit album verscheen begin dit jaar en op dit album keert hij terug naar zijn roots: Blues, boogie en soul. Op het album zijn gastbijdragen te horen van The Blind Boys of Alabama, Missy Andersen en saxofoniste Mindy Abair. Vorige maand was hij op tour in Nederland en in Heerlen hadden we het genoegen met The Reverend een interview te doen.

lees hier het interview

interview met
DALE WATSON

De in Alabama geboren en in Texas opgegroeide Dale Watson is al sinds zijn debuutalbum ‘Cheatin’ Heart Attack’ (1995) een outsider in de country-scene. Met zijn mix van honkytonk, western swing en rockabilly zet hij zich af tegen de mainstreamcountry – Watson is ‘too country now for country, just like Johnny Cash’ zoals hij zingt in zijn nummer ‘Nashville Rash’. Als moderne outlaw doet Watson gewoon waar hij zelf zin in heeft – zo completeerde hij in 2014 ‘The Truckin’ Trilogy’, drie albums met alleen maar songs over het truckersleven. Zijn laatste album, 'Call Me Insane' werd opgenomen in Austin Texas met gerenommeerde producer Lloyd Maines (Robert Earl Keen, Jerry Jeff Walker, etc). Dale Watson is een van die ‘hardest working men in showbiz’ met een legendarische status. Hij is meer dan 300 dagen per jaar op pad met zijn gitaar. Sinds vorig jaar kent Heerlen een nieuw roots-en americana-festival: de ‘Southern Roots Night’. Het is het kleine broertje van bluesfestival ‘Southern Bluesnight’, maar dan gericht op roots, americana en singersongwritermuziek en vindt jaarlijks in april plaats in het Cultuurhuis Heerlen. Nu volgt er ook een club-editie van deze avond en zo was Rootstime aanwezig in de Nieuwe Nor in Heerlen waar die avond twee optredens waren van Amerikaanse acts met Dale Watson, uit Texas met een mix van country, rockabilly en western swing, en The Reverend Shawn Amos, uit Los Angeles. Hij predikt blues, boogie en soul. Vooraf aan hun optreden hadden we een leuke babbel met beide heren, hier alvast kan je ons gesprek met onze vriendelijke Dale Watson lezen.

lees hier het interview

 

 

CD's TE WINNEN

CHRIS “BAD NEWS” BARNES – HOKUM BLUES

10 CD's TE WINNEN

Zanger, harmonicaspeler, performer, acteur, schrijver, regisseur, componist, (homo) club eigenaar en… Christopher J. (Chris) “Bad News” Barnes startte zijn carrière op zeventienjarige leeftijd als opener (lees: improvisator) in Terry Dunnes’ legendarische ‘Tramps’, een NYC Blues club, waar op basis van originele blues nummers én op vraag van het publiek geïmproviseerd werd. Barnes opende er voor Koko Taylor, Pinetop Perkins en Hound Dog Taylor en was de protegé van harmonica legende “Big Eyes” Willie Smith. Barnes geraakte bevriend met componist (Elvis, Jerry Lee Lewis) en eigenaar van het Fever Label Otis Blackwell, bij wie hij een contract tekende. Na zijn verhuis naar Chicago, vervoegt Barnes de Famed second City Comedy Troup. In 1984, in het jaar van de presidentverkiezingen, schrijft hij “The Prez Rap”, een satirisch nummer dat hij opnam met Dave Mason (Traffic). Na rondzwervingen in Hollywood en LA en na een succesvolle TV carrière, keert hij terug naar zijn eerste liefde, de Hokum Blues.

Lees meer

 

MONK PARKER - CROWN OF SPARROWS

10 CD's TE WINNEN

Met een naam als deze, doe je mensen onwillekeurig aan jazz denken, maar bij deze Monk Parker -eigenlijk heet hij Mangham van z’n voornaam- is van jazz helemaal geen sprake, integendeel… De man heeft niet meteen de grootste faam bij muziekliefhebbers, maar daar zou met deze tweede soloplaat wel eens verandering kunnen in komen. Parker debuteerde als soloartiest pas twee jaar geleden, op z’n veertigste, al had hij er toen al wel een begin van een carrière opzitten als helft van het duo Parker & Lily en als lid van The Low Lows en wat meteen opvalt: zowel de Lily van toen, Lily Wolf, als de meeste leden van The Low Lows spelen mee op deze cd. Je kunt dus rustig veronderstellen dat deze Texaan, die een tijdje in New York verbleef, maar na een geestesziekte de heimat weer opzocht, rond zich een kringetje van bevriende en gelijkgestemde muzikanten verzameld heeft, waarmee hij zijn artistieke capaciteiten vorm kan geven.

Lees meer

 

WHISKEY JAM BAND – VOHEN

10 CD's TE WINNEN

Soms zegt de verpakking veel over de inhoud. Of dit ook geldt voor de Whiskey Jam Band, moet uit de volgende erg moeilijke reconstructie blijken. WJM zijn het duo Pavel Bialinsky (zang & percussie) & Siarhei Drasviansky (gitaar). Twee muzikanten, die uit Minsk, Belarus (Wit-Rusland) afkomstig zijn en, die na hun debuut EP ‘Kind of “Garage”’ [2015] nu met ‘Voheń’ [2017] iedereen die het wil horen wakker schudt met een portie rauwe, ongelimiteerde Trash/Punk Blues. “Krankzinnigheid” is hier misschien / waarschijnlijk het sleutelwoord. Op de track list staan negen nummers, waarvan vijf met een Engelse en de vier overige met een moeilijk leesbare titel. We (her)kennen uiteraard ”Black Betty”, ”Little Red Rooster” en ”Big Mama” van Left lane Cruiser van illustere voorgangers, die ze in Minsk door een molen gedraaid hebben en, die er ruig en volgens een eigen zienswijze uitgekomen zijn. “Bad To The Bone” (een Muddy Waters’ “Hoochie Coochie” derivaat) en de afsluiter ”Personal Jesus” zijn eigen nummers, die ze in het Engels doen.

Lees meer

 

PAUL BATTO – STRAIGHT TALK

10 CD's TE WINNEN

Paul Batto kennen we solo of met band (Riverside Blues: Steve Wilkinson, Paul "Daddy" Batto & Jan Císař - Paul Batto Jr. Trio) en sinds 2009 als duo met pianist Ondra Kříž. Batto is soms ook gast van Big Bands en Jazz combo’s (Czech Radio Big Band, SFV Big Band, Elmar Kluth Trio…). Eén man, één stem en één gitaar, meer is er niet nodig om van zijn nieuwe album ‘Straight Talk’ [2017] een gevoelvol lyrisch liedboek te maken, weliswaar (ook weer) zonder tekstboekje of verdere info. ‘Straight Talk’ kreeg als toevoegsel “dittles, dirges & rants”, wat ik vrij heb proberen te vertalen als “oplichterij, treurzangen & tirades”.

Lees meer

 

DYNAMITE DAZE – PHONE CALL FROM THE DIVE

10 CD's TE WINNEN

Ga je op zoek naar Dynamite Daze, dan kom je uit bij een meesterlijk album van Kevin Coyne uit 1978 of in Duitsland bij de Colin Jameson’s rock band, bestaande uit Colin Jamieson (drums), Diddy D (zang, harmonica), Martin Czemmel (gitaar) & Andrea Tognoli (bas). Voor Rootstime zijn dit géén onbekenden, want een college recencent schreef al eerder over hen: "Gek of geniaal, dat laten we aan u over…". Dynamite Daze doet op ‘Phone Call From the Dive’ wat ze al eerder deed en doet het op hun manier prima. Wie de band nog niet kent, kan nu een bijzondere Duitse blues rock ontdekken, er wel van uitgaande en wetende dat je bereid moet zijn, om niet te gaan zoeken naar het verband tussen waanzin en lawaai..

Lees meer

 

THE PATRIK JANSSON BAND – SO FAR TO GO

10 CD's TE WINNEN

Ik zou niet weten, lezer, of u ooit al gehoord hebt van deze songwriter uit de Noord-Ierse Derry-regio, die hier aan komt waaien met zijn tweede soloplaat. Zelf heb ik, vanwege een meer dan gemiddeld ontwikkelde afwijking terzake, alleen de kerst-ep in huis, die hij met zijn band The Happy Enchiladas een paar jaar geleden maakte, maar die was wel voldoende om ’s mans naam ergens in mijn geheugen op te slaan en dus niet helemaal uit de lucht te moeten vallen, bij het bekijken en beluisteren van deze nieuwe plaat, die Paddy een heel eind in de dolkrichting stuurt. In het begeleidende briefje schrijft hij, dat hij enkele songs wilde schrijven over de dingen die hem kwaad maken, die hem doen (wan)hopen, de mensen en de tijden, die hij mist, enfin: de wereld zoals hij hem vandaag beleeft.

Lees meer

 

PADDY NASH - GATE FEVER

10 CD's TE WINNEN

Ik zou niet weten, lezer, of u ooit al gehoord hebt van deze songwriter uit de Noord-Ierse Derry-regio, die hier aan komt waaien met zijn tweede soloplaat. Zelf heb ik, vanwege een meer dan gemiddeld ontwikkelde afwijking terzake, alleen de kerst-ep in huis, die hij met zijn band The Happy Enchiladas een paar jaar geleden maakte, maar die was wel voldoende om ’s mans naam ergens in mijn geheugen op te slaan en dus niet helemaal uit de lucht te moeten vallen, bij het bekijken en beluisteren van deze nieuwe plaat, die Paddy een heel eind in de dolkrichting stuurt. In het begeleidende briefje schrijft hij, dat hij enkele songs wilde schrijven over de dingen die hem kwaad maken, die hem doen (wan)hopen, de mensen en de tijden, die hij mist, enfin: de wereld zoals hij hem vandaag beleeft.

Lees meer

 

DAN STEVENS – RUNNIN’ THE BACKROADS

10 CD's TE WINNEN

In 2012 maakten we bij ‘Rootstime’ kennis met de Amerikaanse singer-songwriter Dan Stevens uit Saint Petersburg, Florida via zijn tweede album “My Life Of Adventure” dat toen volgde op zijn debuutalbum “Rearview Mirrors” uit 2010. Deze country- en Americana-liedjes zingende artiest bracht vorig jaar ook nog een derde plaat op de markt die “Angels In The Sand” als titel kreeg en ook op een lovende recensie op deze pagina’s kon rekenen. Amper één jaartje later is er alweer een nieuwe plaat van Dan Stevens verschenen: “Runnin’ The Backroads” is een album met dertien nieuwe liedjes van deze vaak met betekenisvolle teksten werkende muzikant. Dan Stevens heeft een heel arsenaal aan gastmuzikanten in de studio uitgenodigd om deze songs samen met hem op te nemen. Enkele namen van zulke instrumentalisten zijn die van fiddler Jason Thomas, pedal steelgitarist Wally Murphy, banjo-expert Josh Ellis en accordeonist Joel Guzman.

Lees meer

 

THE NICKEL SLOTS – FIVE MILES GONE

10 CD's TE WINNEN

‘The Nickel Slots’ is een in 2008 opgerichte Amerikaanse rootsrockgroep uit Sacramento, Californië die uit vier leden is samengesteld met zanger en songschrijver Tony Brusca, Paul Zinn (basgitaar) en de broers Steve Amaral (leadgitaar) en Christopher B. Amaral (drums). Dat de bandleden fervente fans zijn van ‘Tom Petty And The Heartbreakers’ moge blijken uit de drie songs “Anything That’s Rock’n’Roll” (uit 1977), “Southern Accents” (uit 1985) en “You Got Lucky” (uit 1982) die ze uit Tom Petty’s repertoire selecteerden en die ‘The Nickel Slots’ dit jaar als singles hebben uitgebracht. Wij hebben hier hun album “Five Miles Gone” toegestuurd gekregen, hun tweede studioalbum dat oorspronkelijk al in 2011 in de Verenigde Staten werd uitgebracht en daar in 2014 ook al een opvolger heeft opgeleverd in de vorm van de cd “Let It Ride” die wij hier echter nog niet voor een recensie mochten ontvangen. De release van hun titelloze debuutalbum dateert zelfs al terug naar 2009..

Lees meer

 

THE DISPARROWS – WASTING TIME

10 CD's TE WINNEN

Met hun mix van blues, Americana en sporadisch stevige rocksongs zijn de vijf bandleden van de Amerikaanse rock’n’rollgroep ‘The Disparrows’ uit Los Angeles ondertussen met de cd “Wasting Time” al aan hun derde studioalbum toegekomen. Ze debuteerden in 2012 met het zichzelf verklarende “Album #1” en brachten in 2015 de opvolger “Making Others Rich” op de markt. De in 2010 opgerichte formatie ‘The Disparrows’ zijn zanger-gitarist Daniel Weber, bassist Stephen Tecci, drummer Jaydon Bean, gitarist Julian Tamarin en toetsenist Grant Loosvelt. De stevige vocale uithalen van frontman Daniel Weber en de soms striemende gitaarklanken zorgen op de meeste tracks van dit album voor explosieve hard rock-klanken, echter zonder de aandacht voor een goede melodie bij de nummers uit het oog te verliezen.

Lees meer

 

THE TURNPIKES – BAND FROM THE NORTH COUNTRY

10 CD's TE WINNEN

‘The Turnpikes’ is een in 2000 opgericht Zweeds kwintet uit Karlskrona, een 35.000 inwoners tellende stadje in Blekinge County, een gebied in het zuidoosten van Zweden en grenzend aan de Baltische Zee. De vijf musicerende groepsleden uit dit stadje zijn zanger-gitarist, mondharmonica- en mandolinespeler Tommy Axelsson, zanger-gitarist en banjospeler Hans Eklundh, zangeres Jennie Fredriksen (die nu pas bij de groep kwam), bassist Anders Lindqvist en drummer Pelle Nilsson. Wellicht hebben ze hun groepsnaam ontleend aan de song “Girl From The North Country” die folktroubadour Bob Dylan in 1963 opname voor zijn album “The Freewheelin’ Bob Dylan”. Later in 1969 nam hij het liedje opnieuw op in een duet met Johnny Cash en hij plaatste die versie als eerste song op zijn 9e studioalbum “Nashville Skyline”.

Lees meer

 

THE WHISKEY CHARMERS – THE VALLEY

10 CD's TE WINNEN

De wortels voor de muziek die de formatie ‘The Whiskey Charmers’ uit Detroit brengt, liggen in de wereld van country en Americana. Hun titelloze debuutplaat kwam in maart 2015 op de markt en introduceerde de twee kernleden van de groep: leadzangeres en songschrijfster Carrie Shephard en gitarist en harmony vocalist Lawrence Daversa. Voor hun tweede album “The Valley” deed het duo voor de opname van enkele tracks in de studio een beroep op extra instrumentalisten: Brian Ferriby speelt op drums bij alle songs, Daniel Andrews op basgitaar bij vijf nummers en David Roof op orgel bij het nummer “Songbird” en op bas bij de song “Fireproof”, terwijl een zekere ‘Wolf’ op bas speelt bij de resterende vier tracks.

Lees meer

 

DALE BOYLE - GASOLINE (EP)

10 CD's TE WINNEN

Ten huize van ondergetekende is het altijd een beetje feest, als er wat nieuws komt binnengewaaid over Dale Boyle. Dat komt, omdat we hier vinden dat Dale geweldig mooie songs kan schrijven, een heel fijne nieuw voor covers heeft en een stem waar je alleen maar kunt van houden. Hoever zijn plantenproductie intussen reikt, weet ik niet precies, maar even in de platenkast neuzen, levert toch wel een paar resultaten op: “In My Rearview Mirror” uit 2004, “Small Town Van Gogh” uit 2007 -met die formidabele Springsteencover, ‘My Hometown”, “Throwback” uit 2012, met heerlijke covers van Petty’s “I Won’t Back Down”, Stephen Foster’s “Hard Times” en Big Joe Williams’ “Baby Please Don’t Go” en -vooral -z’n eigen “When You Wake”.

Lees meer

 

ROCKIN’ JOHNNY BURGIN – NEOPRENE FEDORA

10 CD's TE WINNEN

“Rockin’”Johnny Burgin groeide op in Starkville, MS en Greenville, SC. Zijn vader, die een acteur en folk muzikant was, leerde hem gitaar spelen. Burgin studeerde even aan de universiteit van Chicago, want hij wou schrijver worden, maar hij belandde er in de blues scene. Hij leerde er van de “masters” en tourde met Pinetop Perkins en Howlin’ Wolf’s drummer Sam Lay. Alles kwam in een stroomversnelling wanneer Burgin met zijn Rockin Johnny Band (en gast zanger Jimmy Burns) op de Blue Mondays optraden in de Smoke Daddy in Chicago’s Wicker Park en Delmark Records hem een contract aanbood. “Rockin’” Johnny treedt ook solo op en als duo met harmonica speler Aki Kumar. Burgin trad al meerdere keren op tijdens het Chicago blues festival en tourde ook al in Europa.

Lees meer

 

ARLAN FEILES - STRANGER

10 CD's TE WINNEN

Multi-instrumentalist Arlan Feiles, ooit een avontuurlijke muzikant die met een busje rondtrok en van daaruit zijn platen verkocht, heeft opnieuw een prachtalbum uitgebracht, waarin hij poëzie en maatschappelijk engagement met elkaar verweeft. Op ‘Stranger’, zijn vierde album, brengt hij elf lyrische songs samen, die allen getuigen van een diepe bewogenheid en empathie voor de verdrukten. Zijn politiek activisme komt o.m. naar voren in het aanklampende ‘Workers United’. Ook in de ‘hidden’ track ‘Ballad Of A New Lone Ranger’, dat op een vorig album stond, vind je eenzelfde bekommernis terug om het onzekere lot van de mensheid. Zijn expressief vertolkte songs grijpen je aan omwille van de tristesse en de erin verweven melancholie, zoals in het troostende ‘Valentine’ of in het zielsmooie en mededogende ‘Mexico’ waarin je op de achtergrond wat Mariachi echo’s hoort, evenals een bluesy harmonica.

Lees meer