Altijd tof om naar de Livingroom van Rootstime te rijden. Vandaag the Royal Hounds, een verrassing voor de meesten onder ons,. Met Frontman Scott Hinds uit Tennessee op contrabas en zang (ex-Carl Perkins in Million Dollar Quartet), Braziliaanse gitaarheld en ook zang Matheus Canteri en drummer Nathan Place uit Texas zorgen voor virtuose rockabilly, honky-tonk, swing & country wild. De “wild” is niet gelogen, dat lees en zie je verder wel. In Nashville staan ze bekend showmanship met podiumtrucs, eigenzinnige originele nummers en geweldige muzikaliteit, dat bijdraagt aan de meest unieke liveshow die er momenteel is in de hoofdstad van Tennessee, Music City en ook wel Cashville genoemd. Toeval of niet vandaag, 26 februari, is het de verjaardag van deze Johnny. Zij spelen daar op vaste clubs, elke zondagavond bij Layla's en dinsdag op de planken van Robert's Western World. Let's start the show.

Openen met een shuffle en boogie van Little Jimmy Dickens “Salt Boogie”. Duidelijk een song waarbij gewoonlijk zout op de grond werd gestrooid. Zout en zand hoeft hier niet, maar wel meteen een warm applaus. Bij “Roly Poly” van Bob Wills (1965), merken we vooral het vingervlugge snarenwerk op van Matt. Op deze snelheid en fast picking, gelukkig zonder dansvloer hier vandaag. Geen rij- en linedansen...maar ook geen verrekkingen. Scott vertelt over een nieuwe song “Twilight Dream” dat hij een paar dagen geleden schreef. Met hoge stem en zijn bas als deinende zeilboot, varen we graag met hen mee. Als een hete zandstorm uit het wilde westen, gooien ze hun songs in de Livingroom, afwisselend gezongen door Scott en Matt. Net als een Chris Rea speelt Matt een wonderlijke diepe solo van één van zijn idolen John Anderson “Semiole Wind”, hoogtepunt van deze eerste act. Onze tocht loopt verder langs honky-tonk bars en ontmoeten Holalina in een rockabily keet. “Cherokee Boogie” oorspronkelijk uitgebracht door J.P. Richardson (ook bekend als The Big Bopper) in 1958. Humoristisch insteek over een native, half-inheemse Cherokee indiaan, die in plaats van zijn traditionele muziek alleen maar op vrolijke rock'n roll en boogie wil dansen. “Ring Of Fire”, slow met mooie gitaarslides, ook als ode aan Johnny Cash die net vandaag 94 kaarsjes zou mogen blazen (overleed in Nashville 2003). “Working Man Blues” oorspronkelijke meestamper van Merle Haggard uit 1969, ook gecovred later door onder andere Johnny Cash. Voor de pauze nog een paar greatest western themes in hun “ The Western Trail Medley“, van Rawhide over Bonanza tot The Lone Ranger, themes en evergreens van onze kinderjaren. Even de Cartwrights opzoeken, hier op onze Ponderosa.

Back to hun rootstown Nashville met een levendig “I Just Can't Two Step” retro sound uit hun vorig 2021 album “A Whole Lot Of Nothing”. Geschreven voor een ex-girlfriend Rachel met een komisch “special dedication”: “I Hope You Go To Hell”, een track uit hun verse album: “Live From Robert's”. Duidelijk 'de “place to be” gelegen in Lower Broadway, de Honky Tonk Highway in het Downtown district van Nashville. Zelfde over-de-top ironie in “Dead Guy's Blues”. Hun teksten blijven naast hun instrumentale vituositeit ook de luchtige noot bespelen. The way she looks with her big b...., Boogies met boobies zou ik het noemen. Bas en gitaar wisselen zelfs van plaats., Scott nu op de six string en matt op de four Andere helden passeren nog de revue als Roy Orbinson, met “I Can't Help It” en Elvis met een meeklapper uit 1955 “That's Allright (Mama)“ Speeding up en volle gas nu met hun superbe drum-, bas- en gitaarsolo's, de nieuwe boxen van de Livingroom zijn getest en goedgekeurd. Afsluiter met een bluegrass mountain song “Orange Blossom Special” met herkenbare themes als Roy's pretty woman, Beatlesongs, met de trein als icoon en steeds faster, knallend einde met deze traditional Johnny Cash uit 1965. De “Orange Blossom Special” was een befaamde luxe passagierstrein, geëxploiteerd door de Seaboard Air Line Railway van 1925 tot 1953, die New York City over Washington D.C. en Petersburg, met Miami/Florida verbond, 2.250 km in 35 uur. Bekend als "Florida's Wintertrein", reed alleen in de winter en was een hogesnelheidstrein met uitsluitend Pullman-wagons, speciaal ontworpen voor welgestelde reizigers, met voorzieningen zoals een kapper en een manicure. Toch nog een bisnummer uit Jackson, uiteraard na groots applaus en op J Cash's birthday. De verrassing is meer dan geslaagd, everybody happy en smiling faces.

Guy Cuypers