“Je bent wat je eet”, wordt wel eens gezegd, maar wie je wordt, wordt ook bepaald door je omgeving en daar maakt je familie een belangrijk deel van uit. Dat (blues) muzikant worden een bijna “vanzelfsprekendheid” was, dat zal de nu 15-jarige Sander “ANTON LEE” Sepanski, zoon van "Mr. Mighty" Mark, ondertussen wel beamen. Mark Sepanski is de harpist van Black Cat Biscuit, van een band die zich focust op verschillende blues stijlen, met 5 muzikale Limburgers (Bart “Yasser”, Raffe, Patrick “P. Daddy”, Jeff “Junior” & Mark) die aantoonden hoe klein deze wereld, het muzikale universum in het bijzonder, soms wel eens is.

Anton Lee -één van zijn overgrootouders heette Anton Leo!- kreeg de Blues al vroeg ingelepeld. Op zijn 5de had hij al een gitaar in handen, op zijn 6de zat hij op de academie en sindsdien bracht hij ontelbare uren door met tokkelen, zoeken en groeien. Zijn sound is geworteld in die van Buddy Guy, Albert King en Ray Charles, maar krijgt een frisse twist dankzij moderne helden als Marcus King en The Red Clay Strays, een countryband band, opgericht in Mobile/AL. Hun single "Wondering Why" (2022) ging op TikTok viraal en bereikte zo waarschijnlijk ook Sander & Co.

In 2023 jamde Anton Lee als 13-jarige voor het éérst mee op het zijpodium tijdens Swing “Blues fort he People” Wespelaar. Een jaar later maakte hij in Verviers in de Spirit of 66 met het veelzeggende “Going My Way” zijn officiële “entree” als Anton Lee, samen met de band van zijn vader, Black Cat Biscuit. Daarna startte Sander als Anton Lee zijn eigen band met Jeffrey “Junior” Gijbels (The Dibbs, The Random Ten) en Patrick “P. Daddy Alley“ Indestege (Ale & Alley, Rhythm Bombs), beiden fervente liefhebbers van de al genoemde zwarte kattenkoekjes. Met hen op het podium -en dat benadrukte hij hier vanavond nog eens- voelt Anton Lee zich muzikaal perfect omringt, kortweg, al een tijdje heel goed in zijn vel. In 2025 stond Sander opnieuw in de Spirit of 66 tijdens Black Cat Biscuit & Friends en mocht hij de Mojojamsessions mee-coördineren op het Mojo podium tijdens Swing Wespelaar. Jong, charismatisch, gedreven en met een verrassend doorleefd gevoel, speelde hij er mee met een reeks topmuzikanten. Anton Lee was klaar om zijn plek in de blues wereld te vinden. Vanavond zette Anton Lee een belangrijke volgende stap in zijn muzikale reis met een première, zijn éérste optreden met eigen band en dit in de Living Room van Bed’nBlues in Halen. Met Jeff en Patrick bracht hij, aan de hand van géén evidente covers maar eigenzinnige keuzes van soms wat minder bekende artiesten én met veel respect voor de oude masters, een bruisende mix van Texas blues, jump blues, rock ’n roll, rockabilly en country.

Als (letterlijk) grootste van de band stond Anton Lee netjes uitgedost, heel zelfzeker en geconcentreerd klaar tijdens de intro, die Freddy “the Chief” deed met daarin enkele duidelijke vragen. Hij kreeg in de uitverkochte Living Room van Sander een antwoord op zijn vragen: “of hij een zoon is van de Britse rock gitarist, Alvin Lee (Ten Years After)?”: “neen” en “vanwaar zijn artiestennaam”? Anton Lee opende na de nodige uitleg daarna de eerste set met een korte instrumentale shuffle, Freddie Kings “Hide Away”. De kop was er vanaf en met twee klasbakken naast zich, liet Anton Lee duidelijk horen wat hij zoal in petto had. Hij deed dit o.a. met “Going My Way”, een niet alledaagse cover van een ouder nummer van Jimmy Van Heusen (°1913†1990), een componist van vele jazz Standards die een Emmy en vier Academy Awards won, met tekst van Johnny Burke. Het werd in 1944 voor het éérst opgenomen door Bing Crosby, ft. John Scott Trotter & His Orchestra. Latere versies zijn er o.a. in 1981 van één van de meest iconische figuren van de swingmuziek, saxofonist, arrangeur en bigband-leider van de Band of Renown, Les Brown (°1912†2001). Vanavond kregen we die van Anton Lee & Band, die met een knap gitaar solo zijn appreciatie voor deze Jimmy duidelijk maakte. Dit leverde hem een éérste spontaan applaus op! Op “I Don’t Believe”, Muddy Waters’ “She’s Into Something” en “Why Me?” vervoegde Marc het trio en maakte hij met zijn blues harp duidelijk hoe belangrijk dit “kleinood” in de blues altijd geweest is en nog is. Na de uptempo shuffle “Please Love Me” werd met "Keep on Loving Me Baby”, het hitje van The Paladins, de set afgesloten.

De tweede set werd ook met een instrumentaal nummer geopend. “Okie Dokie Stomp” is een shuffle van Clarence “Gatemouth” Brown, een “knipoog” naar de James "okey-dokey" Smith, de populaire dj van WBOK in New Orleans. Na de “opwarmer” en na BB Kings “You Upset Me Baby”, legde Sander ons uit waarom hij voor “Texas Flood” vanStevie Ray Vaughan -zijn grote voorbeeld, de drijfveer van zijn doen- koos en met “On My Knees” en “Frankie Please” lieten ze daarna horen dat rock-’n-roll ook volledig in hun straatje past.  Ik verwees al naar de link van Patrick met de Rhythm Bombs en dat werd nog méér duidelijk met hun “Disconnect My Phone”. Rhythm Bombs, de befaamde swing & jump band knalde jaren geleden nog op het podium met (in de nieuwe bezetting) gitaarvirtuoos Stanley Patty, Wouter Celis, Patrick Indestege & (pa van en vanavond aanwezig) Marc Gijbels! Je voelde dat met “Long Distance Call” (Big Dave Tribute) het einde naderen, maar de “encore”, die kwam er nog. Na “Going Home” doofden -hoe kan het ook anders- de lichten, maar de verwondering en het “contentement” bleven duidelijk hangen. Wat Anton Lee met zijn band vanavond demonstreerde was vooral een bevestiging van zijn muzikale kunnen én, ge moogt er zeker van zijn, dat we nog veel van deze “gamin” gaan horen! Dit kan al op het volgende HOOKROCK FESTIVAL in Diepenbeek op 02/07/26.

Eric Schuurmans

Setlist: Hide Away (Freddie King / S. Thompson) – Feel I’m Losing You – Going My Way (Jimmy Van Heusen) – I Don’t Believe* (Don Robey / Manuel Charles > Bobby "Blue" Bland, 1956) - Blues Deluxe (Jeff Beck, 1968) – She’s Into Something* (Muddy Waters) - Why Me?* - Please Love Me (BB King) – Keep on Loving Me Baby (Otis Rush > The Paladins) – pause – Okie Dokie Stomp (Clarence “Gatemouth” Brown, 1954) – You Upset Me Baby (BB King / Bihari) – Texas Flood (Stevie Ray Vaughan) – Only for Loving You (Baboons) – On My Knees (trad.) – Frankie Please* (Rodney Crowell) - Disconnect My Phone (Rhythm Bombs) – Long Distance Call, Big Dave Tribute (Muddy Waters) – encores – Going Home / (*Mark: harmonica)