Bij het begin van haar muzikale carrière draaide het voor singer-songwriter en multi-instrumentaliste, het Brussels ketje, GHALIA “VOLT” Vauthier vanaf 2013 vooral rond een aantal muzikale projecten (the Naphtalines, Voodoo Casino en Ghalia & Mama’s Boys). Ondertussen verhuisde ze “definitief” naar de States en vond ze meer en meer haar eigen weg, die ze ontdekte na meervoudige trips naar New Orléans en Mississippi, waarbij ze o.a. op het Juke Joint Festival optrad én er de harten van de Mama’s Boys won. Verder schreef ze ondertussen ook al wereldwijd meerdere gerenommeerde festivals op haar conto.

Solo debuteerde GHALIA in 2019 met ‘Mississippi Blend’, een album dat ze opnam in de Zebra Ranch in Coldwater/MS, een studio die eigendom is van en beheerd wordt door Cody & Luther Dickinson (The Black Crowes). Het was daar waar ook al T-Model Ford en R.L. Burnside ooit stonden. Van de 11 nummers die Ghalia opnam, schreef ze er 5 zelf en aan de andere hielpen Dean Zucchero en Smokehouse Brown meeschrijven. Daarna volgden in 2021, onder de naam GHALIA VOLT, het one woman-project, ‘One Woman Band’ en in 2023 haar derde full length studio album, ‘Shout Sister Shout’. Dit album werd opgenomen in Rancho de la Luna (Iggy Pop, Arctic Monkeys, Foo Fighters, PJ Harvey…), een opnamestudio in Joshua Tree in de Mojave woestijn in Californië, waar r'n’r-geschiedenis werd geschreven. Het is dé ontmoetingsplaats voor veel beroemdheden en muzikanten. Joshua Tree was daar waar in 1973 het “gestolen” lichaam van de 26-jarige Gram Parsons (°1946†1973) die speelde met de Byrds en de Flying Burrito Brothers, in brand gestoken werd. Het was voor U2 ook de inspiratie van hun gelijknamige 5de studio album, dat verscheen in 1987. De Joshua-boom, een soort yucca-boom die te vinden is in woestijnen in gebieden zoals Californië, is afgebeeld tussen de afbeeldingen die deel uitmaken van het album titel. Waar haar vorige albums meer op North MS hill country blues en traditionele Delta blues gebaseerd waren, zit er in ‘Shout Sister Shout’ wat psychedelisch, aan uit de seventies gerelateerde rock. Kortom, méér hedendaags. . 

Bij RUF RECORDS verscheen deze maand haar 6de full length studio album, ‘BURN THE HOUSE DOWN’ (2026). Het album werd in slechts twee dagen in Nashville/TX met een beperkt aantal muzikanten opgenomen. ‘Burn the House Down’ is een nieuwe mijlpaal in Ghalia’s carrière, waarbij haar multi-instrumentale vaardigheden samengaan met de energie en bravoure van een strakke studioband, met Brian Allen als bassist & Chris Powell als drummer. Ghalia wisselde gitaarlicks uit met JD Simo, die ook haar producer was en demonstreerde uitgebreid haar vaardigheden als slide gitariste. In haar songs zingt Ghalia over vreugde, het verdriet en de uitdagingen van het menselijk van haar muzikale smaakzinnen. Zo is “Mine” een wat zwoele relaxte rocker voor in de late uren en het zompige, Hill country blues getinte “Where Do We Go” door de slide gitaar en Ghalia’s zang heel sfeervol. “Wrong Horse” is een frivole shuffle en in het tomeloze “Lucifer’s Grip” etaleert Ghalia haar JL Hooker kant. De titelsong klinkt door het riffje wat hoekig, “River Song” is door de koorzang dromerig en “Let Yo’ Hair Down” door de intense groovemeeslepend. “Black and White” is daarna de korte afsluiter. Ghalia Volt overschrijdt met ‘Burn the House Down’ nieuwe interessante grenzen. Ben benieuwd wat er nog komen moet!

Eric Schuurmans

Releasedatum: 15/05/26

‘BURN THE HOUSE DOWN’ track list: 01.No Ice Please - 02.Mine - 03.Ride - 04.Where Do We Go - 05.Wrong Horse - 06.Lucifer’s Grip - 07.Wreckin’ & Rollin’ - 08 Burn the House Down - 09.River Song - 10.Let Yo’ Hair Down - 11.Black and White | Music/Lyrics by Ghalia Vauthier, w/Jeremy Joyce (3) - Produced by JD Simo | Credits: Ghalia Volt: vocs, guitars, slide guitar / JD Simo: guitars, slide guitar / Brian Allen: bass / Chris Powell: drums