|
||||||||
|
Als u countrymuziek wilt horen zoals het 30 à 40 jaar geleden klonk, dan hebben we hier een plaat ontvangen die we daarvoor warm kunnen aanbevelen. Vijf jaar geleden maakten we bij ‘Rootstime’ via haar toenmalige debuutalbum “Ramble On” al kennis met de zelfgeschreven liedjes van de Amerikaanse countryzangeres Charlie Marie, afkomstig uit Warren, nabij Providence in de staat Rhode Island, maar toen door haar liefde voor de countrymuziek uitgeweken naar Nashville, Tennessee, het Mekka van dit muziekgenre. Dat haar typische countrystem in de vakpers vergeleken werd met o.a. Loretta Lynn en Patsy Cline, twee legendarische zangeressen in dit genre, functioneerde als een deuropener voor haar in het door tearjerkers en swingende countryrocksongs gedomineerde landschap. Dit jaar komt Charlie Marie vijf jaar na haar debuutplaat met een waardige opvolger op de proppen. Dat doet ze met het elf nummers tellende album “Signs” dat op 4 juni zal verschijnen en waaruit in de voorbije maanden al twee liedjes als singles werden uitgebracht. Dat zijn ook de twee songs die we op de video’s onderaan deze recensie hebben toegevoegd: “Heart” en “Kancamagus Highway”, een song over een autoweg in de staat New Hampshire die ze al rijdend doorheen het ‘White Mountain National Forest’ ontdekte. In 2019 had Charlie Marie al gedebuteerd met een vijf nummers tellende EP die ze ter introductie gewoonweg naar zichzelf had vernoemd. Dat ze in de voorbije jaren door alles wat ze in die periode heeft meegemaakt behoorlijk wat aan maturiteit als zangeres en songschrijfster heeft gewonnen bewijst ze nu op deze nieuwe plaat. Echte tranentrekkers hebben deze keer de tracklijst van het album niet gehaald, maar we krijgen eerder melancholische uptemponummers te horen in songs als het over een misgelopen relatie handelende “Namaste” en het nostalgische “Rhode Island” en er worden zelfs rockende liedjes aangeboden met “Ponderosa Pine” en “Buffalo”. Haar unieke snikkende stemgeluid die haar de vergelijking met de twee reeds eerder vernoemde countrylegendes opleverde is echter wel nog aanwezig in de liedjes “Montana”, “Keleena”, “Only You Can” en de door pedal steel ingeleide slotsong “Aspens In Alaska”. Tot slot willen we hier toch ook nog even de nodige ‘credits’ verlenen aan de muzikanten die Charlie Marie in de studio bij de plaatopname hebben bijgestaan: Ben Voskeritchian op basgitaar, Tyler Tingey op steelgitaar, Nick Mercado op akoestische, bariton- en elektrische gitaar, Rob Motes op drums en Josh Minyard op percussie. (valsam)
|
|||||||