De Amerikaanse singer-songwriter Trapper Schoepp uit Milwaukee, Wisconsin heeft ons in de voorbije twee decennia al een aantal keren verblijd met zijn platen. Hij debuteerde in 2007 met het album “A Change In The Weather”, waarna de albums “Lived And Moved”, “Trapper Schoepp & The Shades” en “Run, Engine, Run” in 2012 volgden. Daarna waren er nog een aantal EP’s en studioplaten met het in de legendarische ‘Cash Cabin’-studio van Johnny Cash in Hendersonville, Tennessee opgenomen album “Siren Songs” in 2023 als laatste verwezenlijking.

De 35-jarige muzikant is er nu weer met een nieuwe plaat die de titel “Osborne” heeft gekregen en tien nieuwe nummers bevat met als bonus de song “Wildfire” die aan het einde van het album nog heel even hernomen wordt. Dit zevende album van Trapper Schoepp werd opgenomen in de ‘Bell Choir Recording Studios’ (eigenlijk de kelder van een kerk) in Los Angeles, Californië met het producersduo Mike Viola (‘Dawes’ en Andrew Bird) die meespeelt op gitaren en drums en multi-instrumentalist Tyler Chester (o.a. Jackson Browne) die ook meespeelt op de tracks op basgitaar en keyboards. De enige andere instrumentaliste die verder nog meewerkte aan de opname was Eleanor Whitmore die meezong in het duet “Wildfire” en op viool speelde. Zij is een singer-songwriter en vormt met Chris Masterson de helft van het alt.country-duo ‘The Mastersons’ uit Brooklyn, New York.

Een eerste beluistering van de songs op dit album deed me al gauw vergelijkingen maken tussen het werk van Trapper Schoepp en dat van de New Yorkse rockzanger en songschrijver Jesse Malin. Dat viel al meteen op bij de eerste single uit het album en de uptempo gebrachte openingstrack “Loaded” (zie 1e video) en ook het daarop volgende rootsrocknummer “Wildfire” dat u op de derde video kunt horen kon deze impressie niet wegwerken. Tussenin hebben we voor de gelegenheid ook nog een derde video van de sober geïnstrumenteerde pianoballad “Kentucky Derby” aan deze recensie toegevoegd.

Trapper Schoepp heeft enkele turbulente jaren achter de rug met een vrij zware drugverslaving, het moeizame afkickproces en meerdere chronische pijnen veroorzaakt door enkele ernstige ongevallen met een BMX-fiets. De albumtitel “Osborne” is trouwens een verwijzing naar de locatie van het Betty Ford-rehabilitatiecentrum in Minnesota waar hij verbleef en waar ook ‘Black Sabbath’-zanger Ozzy Osbourne destijds ging om af te kicken van zijn verslaving. Hij eert de recent overleden Ozzy dan ook waardig in het enkel door een akoestische gitaar begeleide nummer “The Osbournes”.

De songteksten van de meeste nummers zijn vrij diepzinnig en donker, hoewel de sound eerder als uptempo popmuziek en rootsrockend klinkt. Leuk is de juiste benaming voor het vrolijk klinkende liedje “Three Speed Queen” en het over zijn psychedelische drugperiode handelende “Mad, Mad, Mad (Sweet Salvation)”. Het elektronische punky gitaarnummer “Satan Is Real (Satan Is A Sackler)” werd ook als single uitgebracht en is een song die Trapper Schoepp nooit eerder in deze stijl heeft gebracht op zijn vorige albums. Ook het nummer “No Fly List” werd blijkbaar geïnspireerd door de door gitaarspel gekenmerkte muziek die we kennen van bands als ‘Suicide’ en ‘Joy Division’. Albumafsluiter “Suicide Summer” wordt op een mid-tempo ska of reggae-deuntje gezongen en zorgt voor een mooie slot van wat tot nu toe misschien wel de sterkste plaat van Trapper Schoepp zal blijken te zijn.

(valsam)