Soms is het succes van een bestaande groep in de voorbije jaren de aanleiding om ook eens terug te gaan kijken naar de muziek die de huidige bandleden destijds als soloartiest hebben opgenomen. We doen dit nu met het solowerk van singer-songwriter Cliff Murphy, de leadzanger van de Amerikaanse alt.country en rootstrockformatie ‘Say Zuzu’ die hij samen had opgericht met de broers Jon en James Nolan.

Van die groep uit Newmarket, New Hampshire hebben we bij ‘Rootstime’ sinds april 2022 niet minder dan vier platen van een steeds lovende recensie voorzien, te beginnen met hun verzamelalbum “Here Again: A Retrospective 1994-2002” en in maart 2023 volgde ook nog een evaluatie van hun laatste studioplaat “No Time To Lose”. Daarnaast werden er met “Every Mile” (2023) en “Take These Turns” (2025) ook nog eens twee van de vroegere ‘Say Zuzu’-platen opnieuw uitgebracht, zo nog wat verder terend op het huidige grote succes van deze band.

Ook het album “Bay State Lullaby” van Cliff Murphy is een retrospectieve terugblik op diens solodebuutplaat die oorspronkelijk in september 2008 voor het eerst op de markt werd losgelaten. Aan kwaliteit heeft dit album sindsdien absoluut nog niets ingeboet en het leuke aan deze heruitgave is dat we er naast de twaalf originele tracks zomaar drie bonustracks gratis bovenop krijgen aangeleverd.

Daarbij zijn trouwens naast zijn eigen song “Take It In Stride”ook twee erg mooie coverversies te horen van hitsongs van andere grootheden uit de muziekwereld: “Wreck On The Highway” van Bruce Springsteen krijgt van Cliff Murphy een knappe eigen versie en ook zijn interpretatie van de door Jeff Tweedy geschreven song “Pecan Pie” is zeer lovenswaardig. Dat nummer heeft de ‘Wilco’-frontman samen met Gary Louris van ‘The Jayhawks’ in 2013 opgenomen onder de naam ‘Golden Smog’ voor het album “Down By The Old Mainstream”.

De muzikale invloeden die ‘Say Zuzu’ voor hun werk inspireerden kunnen we ook in enkele nummers op “Bay State Lullaby” herkennen. Die voorbeelden waren country- en ‘Southern Rock’-bands als ‘Uncle Tupelo’ en ‘Drive-By Truckers’, maar ook de folkrocksound van iemand als Neil Young kunnen we hier wel sporadisch ontdekken. Luister bijvoorbeeld maar eens naar de twee tracks uit deze plaat die we hieronder in de vorm van audiovideo’s hebben meegegeven: eerst is er de countryrocksong “Take It On The Chin” waarmee het album begint en daarna volgt het ook al countrygetinte nummer “Medicine”, de op één na laatste song van de officiële tracklijst.

De begeleidingsgroep die Cliff Murphy bij deze plaatopname heeft geholpen kreeg de naam ‘The Massachusetts Trust Company’ en bestond naast hemzelf op akoestische gitaar, banjo en mondharmonica uit Brendan Wood op elektrische gitaar, Kevin Guyer op basgitaar, Bruce Derr op pedal steel, Scott Roy op accordeon en Tim Nylander op drums. ‘Say Zuzu’-bandlid Jon Nolan zong samen met Scott Roy, Bruce Derr, Sam Quinn en Jill Andrews de harmony en backing vocals in.

We kunnen ter afsluiting uit de tracklijst misschien nog enkele nummers vermelden die ons het meest bevallen zijn. Dan denken we voornamelijk aan de songs “Happy & Confused”, “Terminal Blues”, “Another Good Man Gone Bad”, countryrockers “Gone Too Long” en “So Long Buddy” en de afsluitende albumtitelsong “Bay State Lullaby”. Maar zeker ook de drie extra bonusliedjes waarover we al eerder hadden in deze recensie lonen de moeite om deze ge-upgrade plaat uit 2008 alsnog aan uw discotheek toe te voegen.

(valsam)