Om de origine van de groep die we hier gaan recenseren te ontdekken moeten we naar de Amerikaanse staat Utah, nog meer specifiek naar de stad Ogden waar zo’n 90.000 mensen verblijven. Dat is namelijk de thuishaven van de folk- en bluegrassformatie ‘The Snarlin’ Yarns’, een naam die letterlijk naar het Nederlands vertaald kan worden als ‘de snurkende garens’.

Ze zijn al sinds hun oprichting met zijn vijven muzikaal actief met vier songschrijvers en één poeet die voor de lyrische teksten bij hun nummers zorgt. Leadzangeres Mara Brown speelt ook op viool terwijl Tommy Dolph zingt en op gitaar, accordeon, piano, banjo ukelele en mondharmonica speelt. William Pollett zingt ook en speelt op gitaren, tamboerijn en basdrum terwijl Ryan Ridge op bas speelt en Abraham Smith meezingt en voor de poëtische songteksten zorgt.

Voor de opname van de songs op hun nieuwste album “The Remedy” werden er trouwens ook enkele gastmuzikanten in de studio uitgenodigd met John Kveen uit Oxford, Mississippi die basgitaar speelt op de nummers “Nothing Gold” en “Riverdale Road”, Kell Kellum die op pedal steel speelt bij de songs “Let It Slide” en albumtiteltrack “The Remedy” en indie rockzangeres Schaefer Llana uit Cleveland, Mississippi die voor backing vocals zorgt bij de liedjes “Let It Slide” en “Weight Of The World”. Deze groep debuteerde in 2019 op plaat met het album “Break Your Heart” dat begin 2023 een opvolger kreeg met de plaat “It Never Ends”.

Twee van de tien tracks op dit nieuwe derde album van ‘The Snarlin’ Yarns’ hebben we aan deze recensie toegevoegd op video met eerst de titelsong “The Remedy” en daarna de albumopeningstrack “Shipwreck”. In vergelijking met hun vorige meer akoestische folk- en bluegrassplaten is de sound bij de volledig met akoestische instrumenten gebrachte liedjes op “The Remedy” veel uitgebreider en voller georkestreerd. Het klinkt trouwens uiterst vrolijk in enkele liedjes op “The Remedy” en dan denken wij voornamelijk aan songs als “The Edge”, “Spork Blues”, “Nothing Gold”, “Riverdale Road” en slotnummer “Snarlin’ Yarn”. Toch is de subtiel door Mara Brown gezongen ballad “Weight Of The World” onze persoonlijke favoriete track uit deze nieuwste plaat van ‘The Snarlin’ Yarns’.

(valsam)