“The Honor And Glory Of The Gated Community” was in 2023 de laatste plaat van de gelijknamige folk-, country- en Americana-muziek spelende groep ‘The Gated Community’. Die formatie uit ‘Twin Cities’ Minneapolis en St. Paul, Minnesota is echter al meer dan 20 jaar actief in de muziekwereld en werd indertijd opgericht door bassist Cody Johnson. De andere bandleden anno 2026 zijn drummer Paul Hatlelid, leadgitarist Nate Knutson en de alternerend als leadzangers fungerende Sumanth Gopinath, een professor ‘Music Theory’ aan de universiteit van Minnesota met Indische roots die naast het songschrijven ook op gitaar en keyboards speelt en de dames Rosie Harris die de banjo en de cello bespeelt en Beth Hartman die de extra percussie voor haar rekening neemt.

In deze bezetting hebben ze hun nieuwste plaat “Goodbye Work” opgenomen met daarop twaalf nummers die goed zijn voor 55 minuten fijn luisterplezier. Elk bandlid neemt de leadzang van één of meerdere nummers voor zijn of haar rekening. Cody zingt het liedje “Took In”, Paul neemt de bluegrasstrack “Petty” voor zijn rekening, Nate zingt ‘What I Hate” en het door hem geschreven liedje “Weed Smoke And Worry” en de drie andere bandleden ontfermen zich als leadzanger over de andere songs op deze plaat die officieel pas op 6 juni beschikbaar zal worden gesteld in de betere platenzaken.

Hoe dat dan allemaal klinkt kunt u zelf beluisteren op de twee video’s die we aan dit verhaal hebben toegevoegd. Eerst hoort u in een live-uitvoering de albumopener en titeltrack “Goodbye Work” en daarna volgt de lekker voortkabbelende song “You Can’t Lie”, het op één na laatste liedje van het album. In de songteksten op deze plaat worden de politieke thema’s niet uit de weg gegaan. Zo gaat “All Wrong” over de daklozen, “Bunker” over de Russische invasie in Oekraïne en “Cornelia” over slavernij en rassenongelijkheid.

Ook de titeltrack “Goodbye Work” handelt over het alom gekende dilemma tussen een job nodig hebben om te overleven en het haten van diezelfde job omwille van de zinloosheid die ervaren wordt. Men zou die song ook wel kunnen interpreteren als een aanval op de harteloze ICE-immigratiepolitiek van de huidige Trumpiaanse overheid in de Verenigde Staten. Gelukkig maar zijn niet alle songs als zo ernstig te beschouwen en bieden de melodieuze nummers “Hand In The Air” en het schitterende “Took In” wat meer positieve tendensen.

(valsam)