|
||||||||
|
Patrieck Bonnet (2000) afkomstig uit Den Haag begon op achtjarige leeftijd met saxofoon spelen. In 2021 bracht hij de albums “Orange Glow” en “Hommage” uit, beide op Zennez. Patrieck en de Deense gitarist Casper Christensen ontmoeten elkaar voor het eerst in Den Haag in de winter van 2019. Ze gaven verschillende concerten in Brugge waarna Casper terugkeerde naar Denemarken. In 2024 kwamen ze elkaar weer tegen in Parijs, die ontmoeting leidde tot een muzikale samenwerking met tot gevolg het album “Wildflower” dat werd opgenomen in de Wisseloord Studio in Hilversum. Het geluid van Patrieck roept herinneringen op aan de lyrische sound van grootheden als Hank Mobley en Dexter Gordon en hier en daar ook wel Stan Getz. Geen geringe prestatie voor iemand van zijn leeftijd, ik was dan ook blij verrast toen ik de cd voor de eerste keer beluisterde. Gitarist Christensen (1968) vind zijn voorbeelden in gitaristen als Jim Hall, Wes Montgomery en Doug Raney, hij is een grote naam in de Deense Jazzscene. Verder horen we de Amerikaanse bassist Mattheus Nicolaiewsky en de Nederlandse drummer Imre Kruis. In het openingsnummer “Kabouterboek” van Patrieck is het gelijk raak, de energie spat er van af, een combinatie van swing en bop maar wel van deze tijd. De titel verwijst naar de speelsheid en vrolijkheid van de melodie die Patrieck deed denken aan zijn kinderjaren toen hij werd voorgelezen uit het boek David de kabouter. In “Time will tell” van Casper brengt hij de luisteraar terug naar de tijd van de Hot Club de France alleen wordt de viool hier vervangen door de tenorsax. In de fraaie gitaarsolo van Casper horen we duidelijk de “Gypsy” invloeden van Django Reinhardt terug, bassist Nicolaiewsky horen we ook met een fraaie solo. Het titelnummer “Wildflower” werd ook geschreven door Casper, een fraaie rustige wals met een heerlijke melodie. “Luna” ook van Caspar is een groovy samba met fraaie solo’s van Casper en Patrieck. “Smoke gets in you eyes” is een bekende standard van Jerome Kern en die krijgt een excellente uitvoering met alleen Patrieck en Casper aan zet. “2025 BC” duidt geen kalenderjaar aan maar staat voor Bonnet en Christensen, een lekker swingend nummer. Ook geweldig klinkt “Bolero For Bello”, een sfeervolle compositie waarin Christensen’s spel doet denken aan Django Reinhardt, super. In “Open Hand” van Bonnet met een inventieve en energieke solo van hem doet de muziek denken aan Ornette Coleman. In de afsluiter “Here’s that Rainy Day” van Jimmy van Heusen horen we het duo Patrick en Casper, een waardige afsluiter van een prachtig album, Patrick doet hier sterk denken aan het geluid van Stan Getz, een groot compliment. Jan van Leersum.
|
|||||||