Ik weet totaal niet of en in welke mate pianist Bart Flos hier bij ons in Vlaanderen bekend is of niet, maar vele uren luisteren naar zijn nieuwste drievoudige solo-CD, heeft me wel geleerd dat Flos een allesbehalve “gewone” muzikant is. De man heeft kennelijk inspiratie te over en voor minder dan een triple CD duikt hij de studio niet in, zo begrijp ik. Clarity of Vision is er zo eentje geworden, waarmee je als luisteraar een hele avond zoet bent -al blijkt de uziek ook op een warme zondagmiddag te werken, maar dit terzijde.

De eerste van drie platen kreeg als ondertitel “Sense of Purpose” en bevat drie eigen composities van Flos, naast interpretaties -ik aarzel om het “covers” te noemen, aangezien het eerder “eigen lezingen” betreft- van bekende dingen als “Parisien Heartbreak” van Kurt Elling, “Besame Mucho”van Cosuelo Velazquez of Nat King Cole’s “Autumn Leaves”, dat elk van de drie schijven mag afsluiten.

Op “Sense of Direction”, de tweede plaat, komen songs aan bod als”Someday My Prince Will Come”, Monk’s “Straight, No Chaser”,Charlie Parker”s “Billie’s Bounce”, naast eigen werk als “Sipping Piña Colada” en “As It Should Be”. De gigantische Fazioli Grand Piano -op de binnenhoes heel knap tot drie stukken verknipt- mag opnieuw de hoofdrol spelen op de derde plaat, die “Sense of Urgency” getiteld wordt en waarop je, naast drie eigen composities, “Winter Branches”, Do You Remember” en “Ode to Keith”, klassiekers als “My Funny Valentine”, “Caravan” en “A night in Tunesia” te horen krijgt.

Dat zijn in totaal dus 24 nummers, waarmee je urenlang schoonheid per strekkende meter geserveerd krijgt. Bart Flos is een geweldige pianist, die intussen zodanig veel ervaring bijeen gespeeld heeft, dat hij wellicht ook een telefoongids op muziek zou kunnen zetten en die heel veel stijlen beheerst, wat hij demonstreert, zonder over de schreef te gaan. Nergens is dit een “kijk Mam, zonder handen”-muziek, maar elke keer weer komt de essentie van de compositie naar boven en voor ondergetekende was dat keer op keer een geweldig deugddoende luisterervaring. Als je, zoals Bart Flos, de meest ingewikkelde dingen eenvoudig kunt laten lijken, dan ben je een groot muzikant en ik kan met de hand op het hart aan iedereen aanbevelen de drie afsluiters, drie keer “Autumn Leaves” dus, na elkaar te draaien. Dat is een muzikaal bad, waar je helemaal opgefrist uitstapt.

Ik moet nog wel vermelden dat, naast de 24 tracks van deze CD-versie, de overige 21 composities, die Flos klaar had voor dit project, als videoclips werden opgenomen. Die zijn te bekijken op Youtube als “The Leftovers” bij “NextSteps Projects 2026”. Je kan daar trouwens ook een documentaire bekijken, naast video’s van zes van de 24 tracks van deze imposante driedubbele plaat, die ik alleen maar ten zeerste kan aanbevelen.

(Dani Heyvaert)