We zagen JASON RICCI als relatief onbekende artiest in 2009 voor het éérst indruk maken op het Ospelse publiek tijdens Moulin Blues. Hierna kende hij echter een turbulente periode, die er mede voor zorgde dat hij lange tijd niet in Europa heeft kunnen spelen. Wij waren dan ook erg blij dat hij er in 2016 in Ospel opnieuw bij was. Hij trad er op met zijn Amerikaanse band THE BAD KIND. Jason Ricci staat ondertussen synoniem voor hedendaagse blues. Je moet wel kunnen leven met een eigenzinnige Jason zelf met zijn gekende grillen…

Jason Ricci mag zich terecht een mondharmonicavirtuoos noemen. In 2010 werd hij uitgeroepen tot “Best Mondharmonica Player” tijdens de uitreiking van de Blues Music Awards en in 2015 omschreef de Amerikaanse nieuwszender CNN Ricci tijdens het Rock and Roll Hall of Fame-concert als “kippenvelmuziek”. Onder de streep: Ricci: een meester in contrast, subtiliteit, complexiteit, variatie en emotie. Het talent werd geboren in het havenstadje Portland in Maine. Na zijn begin in een punkband besloot Ricci zich te focussen op de mondharmonica, dit bleek een succes. Geïnspireerd door namen als Howard Levy en Paul Butterfield won Ricci verschillende eretitels en prijzen en klom hij op tot een muzikant van statuur. Hij trad vervolgens vaak op als gastartiest langs de zijde van namen als Walter Trout, Johnny Winter, Joe Louis Walker en Nick Curran. Tussendoor maakte Ricci, met succes, diverse soloalbums met diverse begeleidingsbands.

In 1995 verhuist Jason naar Memphis/TN en nam hij zijn titelloos debuut album op. Twee jaar later verschijnt (ook bij North Magnolia Music), met drummer Kenny Kimbrough en gitarist Enrico Crivellaro, ‘Down @ The Juke’ (1997). In deze succesvolle periode bezwijkt hij aan de drugs en belandt hij in de gevangenis. In 1999 wint Jason de Mars National Harmonica Contest en is staat hij weer op de podia. Na een korte tijd gespeeld te hebben met Big Al & The Heavyweights, richt Jason zijn eigen band Jason Ricci & New Blood op brengt hij een eerste album met de band uit: ‘Feel Good Funk’ (2001). In 2007 tekent hij een contract bij Eclecto Groove (een subdivisie van Delta Groove Productions). Op dit label verschijnen ‘Rocket Number 9’ (2007) en ‘Done With The Devil’ (2009).

’13 HOURS’ is de titel van het nieuwe album van JASON RICCI & THE BAD KIND met als gast vocaliste, KAITLIN DIBBLE. Ricci speelt op een "C" Hohner Marine Band, aangepast door Tom Halchak van Blue Moon Harmonicas in G majeur (2e positie/Cross Harp). Op zijn nieuwe album plaatst Ricci de luisteraar op een weegschaal die balanceert tussen uitputting en verzet, frustratie over de wereld, de muziekindustrie, relaties en voortdurend met zichzelf botsen. Ricci zoekt de rauwe werkelijkheid van aanwezig blijven, wanneer optimisme schaars wordt en overleven een bewuste keuze is. Zijn songs bewegen zich tussen woede en vermoeidheid, zwarte humor en nietsontziende eerlijkheid. Maatschappijkritiek en persoonlijke reflectie lopen naadloos in elkaar over. Toch is ‘13 Hours’ geen hopeloos album. Tussen de scherpte door zijn er momenten van intimiteit en helderheid, versterkt door het samenspel tussen Ricci, The Bad Kind (Brent Johnson: gitaar, Bill Blok: bas & Benny Piazza: drums) en gastzangeres Kaitlin Dibble. Jason Ricci draagt het album op aan drummer John Perkins die recent overleed.

De funky opener (met wat voor een titel!) “Sick of this Shit” zet al meteen met rusteloze energie, scherpe humor en rauwe kwetsbaarheid de toon. Het legt de zwakte van het moderne leven, een gebroken muziekindustrie, eerlijkheid en zelfbewustzijn vast. Met een uitgesproken groove volgt dan “Tired of Tryin”, een nummer van Johnny Winter. Jasons leermeester was Pat Ramsey die jaren in de band van Winter speelde. Kaitlin Dibble laat zich hier voor het éérst horen. Het razendsnelle en opzwepende instrumentale “Leo Watkins Rag” staat in contrast met “Long Twisted Night”, geschreven en uitgevoerd door Kaitlin, dat zich ontvouwt als een aangrijpende, filmische weergave van verslaving, liefde en toewijding aan hulp. In haar tekst zitten er zinnen als “zoemende elektrische draden” en “duivels die kleren dragen”. De song vangt zo de stille pijn van het liefhebben van iemand, die in conflict is met zichzelf. Het is intiem, onverbloemd en hartverscheurend menselijk en zo een van de meest kwetsbare nummers op het album. Percy Mayfields “River’s Invitation” zet je in de straten van New Orleans en “Renegade” etaleert zich als een ode aan individualiteit.

Eerder was “Bubble Gum Pop” een ironische herinnering aan dat overleven soms simpelweg betekent even ademhalen en afstand nemen en stuwt het Big Easy-eerbetoon, “The Big Diseasey” voort met de onmiskenbare Crescent City-swagger die rijk is aan rauwe energie en groove. Het instrumentale “Nuit Waltz” dobbert op iets dat je doet denken aan een langzame wals, waarin de blues met elegante finesse wordt gespeeld. “13 Hours”, de uitgesponnen titelsong, waar het album mee afsluit,schreef Ricci als eerbetoon aan de drummer van de band, John Perkins (†2024). Het vormt het emotionele middelpunt, een aangrijpende road-hymne over verlies, broederschap en de kilometers die muzikanten met elkaar verbinden. ’13 Hours’ is, onder streep, is géén album dat behaagt. Het confronteert. Ricci's eigen leven, gekenmerkt door meerdere BMA's, Grammy-winnende samenwerkingen, optredens in de Rock and Roll Hall of Fame en zware gevechten tegen verslaving en dakloosheid, doordrenkt het album met een authentieke, doorleefde ervaring.

Eric Schuurmans

’13 HOURS’ track list: 01. Sick Of This Shit – 02.Tired Of Tryin [Johnny Winter] – 03.The Big Diseasey – 04.Leo Watkins Rag – 05.Long Twisted Night – 06.Bubble Gum Pop – 07.River’s Invitation [Percy Mayfield] – 08.Renegade – 09.Nuit Waltz – 10.13 Hours | Music/Lyrics by Jason Ricci, w/ or as [#] - Produced by Jason Ricci | Credits: Jason Ricci: vocs, harmonica / Kaitlin Dibble: vocs / Brent Johnson: guitar, bvs / Bill Blok: bass, bvs / Benny Piazza: drums, bvs & Guests: Mike Dillon: vibraphone (3), Khris Ryal: alto sax (3), Tom Fitzpatrick: tenor sax (8), Santoru Ohashi: trumpet & Flugelhorn (8)

Discography JASON RICCI & THE BAD KIND*: 13-13 Hours*, w/Kaitlin Dibble [2026] | 12-City ► Country ► City, w/Joe Krown [2021] |11- My Chops are Rolling!!* [2019] | 10-Beautiful Slop, w/JJ Appleton [2018] | 9-Approved by Snakes* [2017] | 8-Dirty Memory, w/JJ Appleton [2015] | 7-Down the Road [2013] | Down That Road... (compilation) [2010] | 6-Done with the Devil [2009] | 5-Rocket #9 [2007] | 4-Blood on the Road [2006] | Her Satanic Majesty Requests Harmonica Music (compilation) [2005] | Live @ Checkers Tavern [2004] | 3-Feel Good Funk, w/New Blood [2001] | 2-Down @ The Juke [1997] | 1-Jason Ricci [1995] ||