|
||||||||
|
Zachte grunge-muziek is hoe de sound van de Amerikaanse formatie ‘Agnes Uncaged’ uit Mineapolis, Minnesota door de band zelf wordt omschreven. Die groepsnaam is nieuw maar de band zelf niet helemaal want het gaat om dezelfde muzikanten als deze die het mooie weer hebben uitgemaakt onder de naam ‘Creeping Charlie’. Het draait daarbij om zangeres en songschrijfster Julia Eubanks die in 2020 op plaat debuteerde met de EP “Asymmetrical”, gevolgd door het officiële debuutalbum “How To Kill Creeping Charlie” dat gekenmerkt werd door een indie punksound. Nu heeft ze onder de naam ‘Agnes Uncaged’ een tweede studioplaat uitgebracht die de titel “Cyanotype” heeft gekregen en uit tien nieuwe zelfgecomponeerde songs is samengesteld. Op ‘YouTube’ hebben we twee tracks uit deze plaat gevonden die daar nog worden toegewezen aan ‘Creeping Charlie’, maar dus wel degelijk allebei deel uitmaken van “Cyanotype”. Eerst kan onderaan deze recensie geluisterd worden naar de dynamische rocksong “Capricorn” en daarna volgt het hitgevoelige nummer “Rabbit”. Julia Eubanks zingt de liedjes en speelt op gitaar, iets wat verder ook nog gedaan wordt door Cole Benson terwijl Julia’s zus Esmé Eubanks op basgitaar speelt en Jack Malone achter het drumstel heeft plaatsgenomen tijdens de plaatopname. Het nieuwe album werd in goede banen geleid door producer John Agnello, bekend van zijn eerder werk met o.a. ‘Dinosaur Jr.’, Kurt Vile en ‘Sonic Youth’. De dominerende klanken bij alle nummers op deze plaat zijn afkomstig van elektrische gitaren die voor aanstekelijke riffs hebben gezorgd bij elke song die bovendien ook voorzien werd van verhalende songteksten. Dat is wat we al meteen te horen krijgen in de rockende albumopeningstrack “Paperdoll” en ook in het wat later volgende “Philosophy Test”. Het tempo gaat daarna sterk naar beneden voor een soort rockballad in het zes minuten durende nummer “Picture/Diver” waarin we goed kunnen horen dat Julia Eubanks naast haar uitstekende songschrijverstalent ook over een knap stemgeluid beschikt. Dat bevestigt ze eveneens in het liedje “Charlie”, de volgende song op de tracklijst van “Cyanotype”. Dan is het echter weer tijd om de elektrische gitaren te laten scheuren op stevige rocksongs als “Boy Song” en het zeer commerieel klinkende “Rabbit”. Dat rocksongs ook over een catchy melodie kunnen beschikken bewijst ‘Agnes Uncaged’ in de nummers “Garbage Truck” en de knap gearrangeerde tracks “Sinkhole” en albumafsluiter “Skin”. Soms roept dit album herinneringen op aan jaren zeventig-platen van zangeressen als Lene Lovich en ook wel het punkerige werk van Nina Hagen en ‘Blondie’ en dat mag zangeres en songschrijfster Julia Eubanks echt wel als een compliment onzentwege beschouwen. (valsam)
|
|||||||