De excellente gitarist Vic Juris (1953 – 2019) leerde op 10 jarige leeftijd gitaar spelen en dankzij zijn leraar raakte hij geïnteresseerd in jazzmuziek, zeker na he horen van albums van Django Reinhardt, Jim Hall, Barney Kessel en Jimmy Raney. Zijn eerste opnames waren met de blinde gitarist Eric Kloss, later nam hij op met illustere jazzmusici als Richie Cole, Don Patterson, Jimmy Smith, Wild Bill Davis en Mel Tormé. Zijn eerste album onder eigen naam “Roadsong” verscheen in 1979 er volgden er nog 21.

Als “sideman” nam hij naast eerder genoemde musici ook op met Lee Konitz en veel met David Liebman in diens band speelde hij ook, en met vele anderen nam hij op, in totaal zo’n 63 albums. Vic Juris was dan ook de top als jazzgitarist, vooral in de gypsy jazz zoals ook Django Reinhardt speelde. Ik moet tot mijn schande erkennen dat ik nog nooit van de goede man had gehoord, maar na het beluisteren van deze cd ben ik inmiddels een fan geworden.

Op dit album staan veel klassiekers uit de gypsy jazz en het Franse repertoire. Het album begint met het bekende “La vie en rose” van Edith Piaf, andere bekende composities zijn “Petite Fleur” van Sidney Bechet, “Ou est -tu mon amour?” van Henri Lemarchand en een paar klassiekers van Django : “Pèche a la mouche, “Black and White” en “Nuages”. Ik ben een groot liefhebber van de Gypsy Jazz of Jazz Manouche, dus genieten geblazen hier !

Maar laat ik vooral de voortreffelijke overige muzikanten van The New Gypsies niet vergeten te noemen, dat zijn Tony Mitchell op vibrafoon, Chico Huff op contrabas en Dan Monaghan op drums. Naast de hoofdrol van Juris moet toch ook het indrukwekkende spel van vibrafonist Tony Mitchell worden vermeld, grandioos. Een geslaagd album, veel bekende nummers maar schitterend uitgevoerd, een groot gemis dat Juris twee jaar na deze opnames is overleden.

Jan van Leersum