CONTACT | FACEBOOK | RADIO | ZOEKEN

PAUL COWLEY – LONG SHADOW

Artiest info

Ik “ontdekte” PAUL COWLEY enkele jaren geleden. Het is een Brit, een Brum, iemand van (afgeleid van de oude naam van Birmingham) Brummagem, die Engels met een karakteristiek dialect spreekt. Hij verhuisde na drie decennia van Birmingham (West Midlands, een bergachtig gebied in het N.W. van Wales/VK) naar Morbihan (een departement in het woeste en groene Franse schiereiland Bretagne), waar hij ondertussen met zijn vrouw een Chambre d'Hôtes uitbaat.

Cowley is al bijna meer dan een kwart eeuw een singer-songwriter en (akoestische fingerstyle & slide) gitarist, die zijn inspiratie vindt in de country blues van legendes als Lightnin Hopkins, Mississippi John Hurt, Robert Johnson en Big Bill Broonzy. Hij ventileerde zijn liefde voor akoestische en pre-war blues muzikaal jarenlang, via The Sutton Blues Collective. Eerst in Sutton Coldfield en in de regio van Birmingham en daarna in de ganse UK en Europa. Cowley trad al live op voor de BBC en andere radiostations. Op zijn derde studio album ‘Rural’ (2018) refereerde Paul Cowley naar zijn verhuis naar het landelijke Morbihan. Later (als opvolger van ‘Brandéha’, 2020) verscheen er ‘’Long Time Comin’’, waarin hij zich bezon over de voorbije 20 jaar in zeven originele songs en vijf covers van John Hurt, Blind Boy Fuller, Ray Charles, Willie McTell en Charlie Patton. Daarna was het hier stil rond hem.

Zijn vijfde studio album kreeg de titel ‘Stroll Out West’. Het werd opgenomen in 2022. De titel was ontleend aan een regel in Robert Petway’s “Catfish Blues” en verwijst naar Cowley’s eigen geleidelijke westwaartse bewegingen in het leven. Het duurde wat langer om ‘Stroll Out West’ op te nemen, om frustraties van eerdere projecten te vermijden. Er is een opvolger, die de naam ‘LONG SHADOW’ (2026) kreeg. Op de tracklist staan 11 nummers, waarvan 8 originele composities. Een gevarieerde collectie geworteld in de country blues, variërend van ballades, liefdesliedjes, pure blues, Americana, verhalen, waarheden, halve waarheden, onwaarheden en commentaar. Geschreven en opgenomen thuis op het platteland van Bretagne. Het werd opgenomen in Préméhan Allaire/Morbihan en opnieuw gemixt en gemasterd door Pascal Ferrari, die ook op enkele nummers drums, bas en lapsteel leverde. Hij suggereerde Cowley bij de vorige opnames van twee specifieke lintmicrofoons te kopen. Rob Venables leverde op een nummer harmonica.

‘LONG SHADOW’, de titel? Het verhaal? Cowley en zijn vrouw bezitten al méér dan 35 jaar een huisje in de Dyfi-vallei in Snowdonia/Noord Wales. Het huisje is ingebouwd in de V-vormige valleiwand en kijkt uit over de rivier de Dyfi, bekend om zijn zalmtrek. De valleibodem wordt onberispelijk gehouden door de kudde Welshe bergschapen die er al honderden jaren grazen. De boer aan de overkant van de vallei, met kennis die al die eeuwen is doorgegeven, werkt met herdershonden. Hij drijft de schapen met gemak door de hele vallei, over de boerderij en de omliggende heuvels. Eenmaal in beweging, beweegt de kudde als één geheel en stroomt de helling af als wit water. Het heeft me jaren gekost om een boom naast de rivier op te merken, die zo staat dat hij, met de opkomende zon erachter, bijna het hele jaar door een lange schaduw op de valleibodem werpt. Toen we mogelijke namen bespraken voor een inmiddels opgeheven, kortstondig muzikaal duo, viel mijn oog op de boom en opperde ik "Long Shadow" als mogelijke naam. Het duo hield het niet vol, maar de titel wel, en die is nu terug te vinden in het nummer dat ook de titel vormt van het aankomende album. Waar en wanneer ik het nummer ook speel, ik waan me weer in de vallei. Ik hou van die authenticiteit!... (aldus Cowley)

Met “Time” opent Cowley na een lange intro rustig solo en akoestisch zijn nieuwe album en meteen is de boodschap duidelijk: “time keeps moving on…”. Indruk maken, daar gaat het om op “Big Hitter” en zeker bij iemand die je graag ziet: “I wanna hit on you. Well you’re my type. My cup of tea…”. Op “Old Man” vervoegt Rob Venables op harmonica het duo. Hij dompelt het nummer onder in de groove die hangen blijft. “Crow Jane”, de blues klassieker van Skip James, is de eerste van de drie covers. Er is altijd veel discussie geweest over de betekenis van de term “Crow Jane”. Blind Willie McTell zong ook al over de problemen die “Janes” (straattaalterm voor “hoer”) bezorgden. “Crow” werd al in 1820 gebruikt als een denigrerende term voor een vrouw van laag moreel karakter, dus Crow Jane werd in de bluesjargon het allerlaagste.

“Crow Jane” is een lied over de moord op een prostituee en het daaropvolgende berouw van de moordenaar. Over de titelsong hadden we het al uitgebreid in de inleiding: “Rising sun in the valley behind a tall tree. Cast a long shadow like the one that you cast over me… Long shadow, can’t break free…”. “First Born” werkt bevrijdend, “Once in a While” maakt het waarom van relativeren duidelijk: “Well just slow down, look a look around. Take a moment, take a breath…” en de slide gitaar is de sfeermaker op “Where Are You Now”. Resten er nog de twee overblijvende covers. “Train I Ride” is een nummer van Mississippi Fred McDowell. Het nummer is de titel van zijn album uitgebracht in 2020. Het is het verhaal van een man die de trein neemt nadat hij alleen komt te staan, het opstapelen van hopeloosheid. “Sale Thing”, de afsluiter, is een nummer van Willie Dixon uit 1969. Het nummer draait rond vrouwen en jaloerse mannen. Dit maakt de blues zo herkenbaar… Top album van een top blues artiest!

Eric Schuurmans

‘LONG SHADOW’ track list: 01.Time – 02.Big Hitter – 03.Old Man - 04.Crow Jane [Skip James] – 05.Long Shadow – 06.First Born – 07.Dirt Poor – 08.Once in a While – 09.Where Are You Now – 10.Train I Ride [Mississippi Fred McDowell] – 11.Same Thing [Willie Dixon] | Music/Lyrics by Paul Cowley, or as [#] | Credits: Paul Cowley: vocs, guitars, slide guitar, percussion & Pascal Ferrari: drums + bass (2,3,10,11), lapsteel (7) – Guest: Rob Venables: harmonica (3)