Ik moet bekennen dat ik een boon heb voor dit duo van bij ons. Dat heeft vermoedelijk heel veel te maken met het feit dat zij in staat zijn met weinig noten heel veel te zeggen en dat doen ze ook op deze nieuwe plaat. Die is al een dikke twee maanden uit, maar ik permitteer mij even te wachten met er iets over te schrijven, omdat ik de muziekjes eerst grondig genoeg wil leren kennen. En niet alleen dat: ook met hun vorige platen slaagden pianist Gooris en trompettist Joris er al snel ik een vaste stek te verwerven en zowat te kamperen in de buurt van de CD-speler die ik gebruik als ik muziek wil horen waar ik graag naar luister. Zonder druk, zonder deadline, gewoon vanwege de goesting.

“Voor Rik & Mil”, zo luidt de ondertitel van deze nieuwe plaat en dat is eigenlijk gewoon een soort verderzetting van wat het duo al eerder deelde: muziek voor geliefden, groot en klein. Allemaal eigen composities van Gooris, waar Joris feilloos weet in te kruipen. Rustige muziek, die nochtans weet hoe je aandacht te capteren, ook al omdat de korte hoesnota’s dat klein beetje duiding verschaffen, die je toelaten helemaal te begrijpen waar het beide heren om te doen was, toen ze de plaat maakten. Zo is “Joseph” alweer opgedragen aan Opa Jef, de man die bij Wout het heilige vuur deed ontbranden, is “Voltooid” een eerbetoon aan oma Céline en verwijst “Mil” naar Gooris’ jongste zoontje. Eén dubbelnummer, “emerge from the gloom”, gekoppeld aan “method in the madness” werd geïnspireerd door de grote David Attenborough en diens praatjes over dieren.Voor “early bird” was Olivier Messiaen de inspiratiebron, terwijl de grote Noorse pianist Christian Walllumrød model stond voor “Wristian”.

Als afsluiter “Breathe” langzaam uitsterft, lees je de goede raad van de muzikanten: blijf ademen, dat is essentieel, zeker in tijden van Covid en lockdown -de plaat werd al een dikke drie jaar geleden opgenomen, toen we geen van allen zeker wisten waarheen de pandemie ons zou leiden.Nu we weten dat het allemaal nog wel meeviel, al was de impact zeker niet te onderschatten, laat deze plaat horen dat, voor mensen met de juiste antennes, er in alle omstandigheden schoonheid te vinden is.

Bij deze twee muzikanten uit dat zich in tomeloos diepgaand samenspelen. Intensiteit troef, zonder dat er opgeschept moet worden: dit zijn twee klassemuzikanten die weliswaar meer dan een beetje geschoold zijn, maar die vooral erg fraai met elkaar in dialoog kunnen gaan. Dat betekent erg goed naar de ander luisteren en tussenkomen maar het nodig is. Eenvoud in grootsheid, met als gevolg dat je als luisteraar bijzonder fraai geraakt en geroerd wordt. Kristalheldere frasen, die heel spontaan tot de essentie beperkt worden. Niks geen ballast, niks geen overdrijving; elke noot die gespeeld wordt, is er een die gespeeld moést worden. Dat maakt van dit nieuwe plaatje een heus kleinood, zoals de titel belooft. Wout Gooris en Sam Joris…niet alleen hun namen rijmen, hun muziek doet dat evenzeer!

(Dani Heyvaert)