Craig Taborn (1970) is een Amerikaanse pianist/componist. Op de universiteit toerde hij met saxofonist James Carter en nam ook met hem op (op DIW rec.). Het begon eigenlijk met een Moog synthesizer die hij van zijn ouders kreeg op 12-jarige leeftijd. Zijn debuut als leider kwam in 1994 uit op DIW als het Craig Taborn Trio. Hij bleef tot 1998 spelen met James Carter, vanaf 2000 werd hij de meest gevraagde pianist in New York. Dit is zijn 19de album.

Taborn is hier te horen op piano, keyboard en elektronica, Tomeka Reid speelt cello en Ches Smith speelt drums, vibrafoon, percussie en elektronica. Het is niet de makkelijkste muziek die hier ten gehore wordt gebracht. Het album gaat van start met “Coordinates For The Absent”, introverte muziek met min of meer van elkaar losstaande klanken van piano, cello en vibrafoon. Er is geen melodie te ontdekken maar de verschillende klanken roepen toch een bepaald beeld op dat zorgt voor nieuwsgierigheid en interesse. In “Feeding Maps to the Fire” worden de klanken indringender, intense pianoklanken voeren naar een soort apotheose met stevig geroffel op het drumstel.

“When Kabuya Dances” van Geri Allen heeft een heel andere uitstraling, de luisteraar wordt meegevoerd in een wilde stroom van klanken. “Mumbo Jumbo” van Paul Motian bewandelt weer een heel andere weg, piano en cello vormen een duo dat spannende muziek neerzet begeleid met zachte klanken van de vibrafoon, intrigerende muziek. Vibrafoon en piano spelen een hoofdrol in “Dream Archive”, een van de vier composities van Taborn. De elektronica komt hier ook om de hoek kijken, niet echt zo mijn ding. Het album wordt afgesloten met “ Enchant” waarin het samenspel van cello en vibrafoon een belangrijke rol speelt. Verstilde klanken zorgen voor een fraaie afsluiter van een nogal wisselvallig album dat niet eenieder zal bevallen.

Jan van Leersum.