CONTACT | FACEBOOK | RADIO | ZOEKEN

MAVIS STAPLES - SAD AND BEAUTIFUL WORLD

Artiest info

label: Anti - Epitaph

MAVIS STAPLES (°1939) maakte van 1948 tot 1994 als zangeres deel uit van de legendarische Amerikaanse gospel, soul en R&B groep, THE STAPLE SINGERS. Mavis begon met haar vader Roebuck "Pops" Staples (°1914†2000), zus Cleotha “Cleedi” (°1934†2013) en haar broer Pervis (°1935†2021) te zingen in lokale kerken. In 1969 zou de dienstplichtige Pervis hen verlaten en Yvonne Staples (°1937†2018) de groep komen versterken. In 1956 scoorden ze een single hitje met “Uncloudy Day”. Toen Mavis in 1957 klaar was op de middelbare school, ging de familie op tournee. Nadat Pops Staples in 1963 dominee Martin Luther King zag preken in de kerk, begon de groep begon protestliederen te schrijven en kregen ze de bijnaam “God's Greatest Hitmakers”. Ze werden de meest spectaculaire en invloedrijke gospelgroep voor vrijheidsbeweging van die tijd.

In 1969 kwam bij Volt, een dochtermaatschappij van Stax Records, Mavis Staples’ titelloze soloalbum uit. Haar 2de album, ‘Only for the Lonely’ werd in 1970 bij Stax Records uitgebracht. Daarna maakte ze voor het Curtom label (de muziekmaatschappij van Curtis Mayfield) een soundtrack/album met als titel, ‘A Piece of the Action’. Haar vierde soloalbum ‘Oh What a Feeling’ werd in 1979 -midden in de discoperiode- een flop. Ze trok zich daarna terug om bij haar familie te zijn. In 1984 maakte ze opnieuw een album onder haar eigen naam, ditmaal geproduceerd door het befaamde trio Holland-Dozier-Holland. Eddie en Brian Holland hadden bij Motown gewerkt, Steve Cropper bij Stax Records. Het werd uitgegeven door het trio via hun eigen HDH label. Helaas werd dit album ook een flop. In de jaren ‘80 kreeg Staples financiële problemen omdat ze geen albums meer had gemaakt. Prince, een grote bewonderaar van Staples, bood haar een 7-jarig contract aan bij Paisley Park Records. Ze maakte 2 albums bij het label: ‘Time Waits for No One’ (1989) en ‘The Voice’ (1993). Prince schreef liedjes voor de albums, toch verkochten beide albums niet, al waren de persberichten niet negatief over beide albums. Staples bewonderde soul diva Mahalia Jackson. In 1996 nam ze het album ‘Spirituals & Gospel’ op als tribute aan Mahalia Jackson (°1911†1972). In 1997 was Staples producer van het laatste album dat haar vader zou maken. Pops Staples stierf in 2000, 9 dagen voor zijn verjaardag. Mavis Staples werkte daarna verder aan het album (‘Father Father’, 1994).

Joe Tullio, een liedjesschrijver uit Chicago, had twee vrienden verloren tijdens de aanslag van 11 september 2001. Hij had een liedje geschreven over de gebeurtenis en vroeg aan Staples of ze het wilde zingen. Het resulteerde in een heel album ‘Have a Little Faith’ en werd uiteindelijk in 2004 door Alligator uitgeven. Staples ontving in 2003 een Grammy Award nominatie voor ‘Gotta Change My Way of Thinking’, een duet met Bob Dylan. In 2004 kreeg ze nog 3 andere Grammy-nominaties. Ze kreeg ze omdat ze had samengewerkt met Dr. John op het album ‘N'awlinz: Dis Dat or D'uddah’ en voor het album ‘Beautiful Dreamer: The Songs of Stephen Foster’.

Op 24 april 2007 kwam het album ‘We'll Never Turn Back’ uit, geproduceerd door Ry Cooder en uitgebracht bij het platenlabel Anti-. Het album bevat nummers over gelijke rechten tussen blank en zwart. Staples en Cooder schreven samen het titellied. Het album bevat een cover van J.B. Lenoir met de titel “Down in Mississippi”. Het album ‘You Are Not Alone’ uit 2010 is haar eerste met Jeff Tweedy van de band Wilco als producer. Het album leverde haar tijdens de 53ste Grammy Awards viering in februari 2011 haar eerste Grammy Award op voor “Beste Americana Album”. Ook de opvolger ‘One True Vine’ kwam onder leiding van Tweedy tot stand. In 2021 kreeg ze een Livetime Achievement Award en in 2022 haar vierde Grammy voor haar aandeel als songwriter in ‘We Are’, het 6de album van Jon Batiste.

De inmiddels 86-jarige MAVIS STAPLES trok recent opnieuw naar de studio voor de opnames van haar 18de album, het veelzeggende ‘SAD AND BEAUTIFUL PEOPLE‘, waarvan de titelsong gebaseerd is op een nummer uit 1971 van Curtis Mayfield. De opnames gebeurden o.l.v. producer Brad Cook (Bon Iver, Nathaniel Rateliff) en met een uitgelezen groep bevriende muzikanten als o.a. Buddy Guy, Bonnie Raitt, Jeff Tweedy, MJ Lenderman en Justin Vernon, die haar allen een warm hart toedragen. De tracklist is er een met songs van o.a. Kevin Morby, David Rawlings & Gillian Welch, Leonard Cohen, Eddie Hinton en Mark Linkous.

“Chicago”, de opener, is een piitig uptempo nummer van Tom Waits (uit zijn (‘Bad As’ album uit 2011) dat hij schreef met zijn “vaste” songwriter/eega, Kathleen Brennan. Hier met o.a. Buddy Guy en Derek Trucks op gitaar: “Maybe things will be better in Chicago / Well it’s brave for us to stay, even braver to go…”. Steviger zou het daarna niet meer worden. “Beautiful Strangers” is prachtig nummer van singer/songwriter Kevon Morby, bas gitarist van de folk rock band Woods en frontman van The Babies. Morby startte zijn solo carrière in 2013, met de release van zijn album, ‘Harlem River’. In het nummer brengt een frêle en emotionele Mavis het politiegeweld in Baltimore en de dood van Freddie Grayin (°1989†2015) in herinnering in het terugkerend refrein “If I die too young / Let all that I’ve done / Be remembered...”. Het titelnummer sluit hier knap bij aan. Je wordt stil als Mavis ingetogen en heel intens “Sad and Beautiful World” van Mark Linkhous (°1962†2010) hoort zingen. Knap hoe de frontman van Sparklehorse zijn pijn, vermomd in een song, wist te beschrijven. Pedal steel gitarist Colin Croom zet hier de kers op de taart.

Hozier, wiens echte naam Andrew John Hozier-Byrne is, is een Ierse muzikant. Hij begon zijn muziekcarrière nadat hij zijn muziekschool had verlaten om zich op een solocarrière te richten. Zijn debuutalbum ‘Hozier’ (2014), was een groot succes, met hits als "Take Me to Church" en "Sedated". Hij schreef (speciaal voor Mavis!) samen met Allison Russell, “Human Mind”. Aan het nummer werkten o.a. Bonnie Raitt en Jeff Tweedy mee. Mavis laat hier de sterfelijkheid goed tot je doordringen: “I dealed in loss, daddy, I am the last, daddy, Last of us…”. Na het meer relaxte “Hard Times (ain’t gonna rule my mind)” van David Rawlings & Gillian Welch is Mavis in “Godspeed” van Frank Ocean duidelijk: “It’s a free world…” en past “We Got to Have Peace” van Curtis Mayfieldnog méér, nog beter in de huidige tijdgeest. “Anthem” kennen we als een nummer van Leonard Cohen. Er zijn veel covers van dit nummer. Een coverversie staat op ‘Matador: The Songs of Leonard Cohen’, dat de Canadese zangeres Patricia O'Callaghan in 2012 uitbracht. Thema's van politieke en sociale rechtvaardigheid komen vaker terug in Cohen’s werk. Met “Satisfied Mind” voel je dat het einde nadert. Eddie Hinton’s “Everybody Needs Love”,dat start met prima steel van Colin Croom en met Bonnie Raitt op slide, is de afsluiter. Het is een opgewekt nummer, hier de zowat perfecte afsluiter.

“Klasse verdient méér dan ons respect…”

Eric Schuurmans

‘SAD AND BEAUTIFUL WORLD’ track list: 01.Chicago [Tom Waits / Kathleen Brennan] – 02.Beautiful Strangers [Kevin Morby] - 03.Sad and Beautiful World [Mark Linkous] - 04.Human Mind [Andrew John Hozier-Byrne / Allison Russell] - 05.Hard Times [David Rawlings & Gillian Welch] - 06.Godspeed [Frank Ocean] - 07.We Got to Have Peace [Curtis Mayfield] - 08.Anthem [L. Cohen] - 09.Satisfied Mind [Jack Rhodes & Red Hayes] - 10.Everybody Needs Love [Eddie Hinton] | Music/Lyrics by as [#] - Produced by Brad Cook | Credits: Mavis Staples: lead vocs / MJ Lenderman: e guitar / Rick Holmstrom: e guitar / Brad Cook: a guitar, bass / Matt McCaughan, Spencer Tweedy: drums / Phil Cook: piano, synths, organ, a guitar / Colin Croom: pedal steel / Matt Douglas: sax / Amy Ray, MJ Lenderman: bvs & Buddy Guy & Derek Trucks: guitar (1), Bonnie Raitt: slide guitar (10), Jeff Tweedy (4), Justin Vernon: bvs