|
||||||||
|
JERRY LEE LEWIS (°1935†2022) was een Amerikaanse country- en r’n’r-zanger en pianist. Hij is een van de pioniers van de r’n’r, en kreeg daarom in 1986 als de allereerste artiesten een plaatsje in de Rock and Roll Hall of Fame. Vanwege zijn pionierschap voor de rockabilly kreeg hij ook in die Hall of Fame een eervolle vermelding. Verder werd hij opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame en in de Memphis Music Hall of Fame. Lewis' bijnaam is The Killer. Zijn ouders waren Elmo en Mamie Lewis. Hoewel het gezin arm was, werd er toch een oude piano gekocht. Jerry was zo'n natuurtalent dat hij zichzelf leerde piano spelen. In zijn jeugd begon hij samen met zijn twee neven Mickey Gilley en Jimmy Lee Swaggart piano te spelen. Ze werden beïnvloed door hun oudere neef Carl McVoy, door de radio en door de muziek die in een Afro/Amerikaanse club verderop in de straat werd gespeeld. Lewis ontwikkelde zijn eigen stijl door R&B, boogiewoogie, gospel en country te mengen. Hij werd al snel professioneel pianist. Omdat de mensen van de muziekstudio's in Nashville niets in hem zagen, vertrok hij als 21-jarige naar Memphis. Lewis liet de religieuze muziek achter zich en mengde zich in de snel groeiende rock-'n-rollgemeenschap. In 1954 bracht hij zijn eerste plaat uit. Twee jaar later werd hij in de studio van Sun Records in Memphis ontdekt door platenproducer Jack Clement. De baas van Sun Records, Sam Phillips, was op dat moment op vakantie. Lewis werd gevraagd als sessiemuzikant om artiesten als Billie Lee Riley en Carl Perkins te begeleiden. Tijdens de periode als sessiemuzikant maakte hij ook deel uit van de jamsessie bekend als het Million Dollar Quartet, bestaande uit Elvis Presley, Johnny Cash, Carl Perkins en Lewis zelf. Hij wilde een plaat maken. Samen met gitarist Roland Janes en drummer Van Eaton werd de eerste single opgenomen, Crazy arms. Deze twee vormden jarenlang samen met Jerry Lee een trio. Een bassist was niet nodig, want Jerry Lee zorgde met zijn linkerhand zelf wel voor de baspartij. In 1957 brak hij door bij het grote publiek met “Whole Lotta Shakin' Goin' On”. Andere hits van de Killer als “High School Confidential”, “Great Balls of Fire”, “Breathless” en “You win Again” volgden in snel tempo. Lewis' pianospel werd alom geroemd, het schijnt dat zelfs Elvis Presley ooit heeft gezegd dat wanneer hij zo piano had kunnen spelen, hij direct zou zijn gestopt met zingen. Lewis' pianospel was niet alleen beroemd vanwege de virtuositeit, maar vooral ook vanwege de dynamiek waarmee het werd gebracht. Hij schopte regelmatig zijn pianokruk aan de kant om vervolgens staand en springend verder te spelen. Zijn wilde speelstijl is te zien in de films “High School Confidential” en “Jamboree”, en leverde hem ook de bijnaam "r'n’r-wildeman" op. Zijn speelstijl en techniek zijn later door veel rockpianisten gekopieerd, onder anderen door Elton John, een groot bewonderaar van Lewis. Hoewel Lewis altijd al een zware drinker was geweest, zorgde de scheiding van zijn derde vrouw Myra Gale Brown ervoor dat hij meer en meer zijn heil zocht in alcohol en drugs. De tragedie was compleet toen in 1973 Lewis' 19-jarige zoon Jerry Lee Lewis Jr. omkwam bij een verkeersongeluk nadat op Paasdag 1962 Lewis' andere zoon, Steve Allen Lewis, verdronken was in hun privé-zwembad. Lewis' eigen grillige gedrag in de jaren ‘70 had er al voor gezorgd dat hij opgenomen werd met een maagbloeding veroorzaakt door een maagzweer, wat bijna zijn einde betekende. Toen hij daarna opnieuw verslaafd raakte aan de drugs, liet hij zich opnemen in het Betty Ford Center, waar hij slechts één dag bleef. Tijdens Lewis' 41ste verjaardag in 1976 vuurde Lewis zijn .357 Magnum af op een blikje frisdrank maar de kogel trof zijn bassist Butch Owens vol in de borst. Slechts enkele weken later was Lewis wederom betrokken bij een wapenincident, ditmaal op Graceland, het huis van Elvis Presley. Lewis was door Presley uitgenodigd, maar de beveiliging was niet ingelicht. Toen de beveiliging Lewis tegenhield bij de ingang en hem vroeg naar de reden van zijn komst haalde Lewis weer voor de grap zijn pistool tevoorschijn en grapte dat hij kwam om Presley te vermoorden. In de jaren 90 schommelde Lewis erg met zijn gezondheid en gewicht. In de periode 1991-1993 kwam hij vele kilo's aan en zag hij er erg opgeblazen uit. In de periode 1994-1997 vermagerde hij echter weer en kwam terug op zijn oude gewicht. Na deze periode bleef The Killer erg op en neer gaan met zijn gewicht en gezondheid. Bij BEAR FAMILY RECORDS verscheen recent een heruitgave van het 1964-live album, ‘THE GREATEST LIVE SHOW ON EARTH’. Het is een compilatie van live opnames van JERRY LEE LEWIS’ shows in het Bermingham Municipal Auditorium in Alabama in 1964. In april 1964 had Lewis "de bodem bereikt" want er stond er al jaren geen enkele plaat meer in de hitlijsten. E.e.a. had te maken met de controverse rond zijn huwelijk in 1958 met een 13-jarig nichtje. Toen hij in 1964 op tournee ging in Engeland en Duitsland, werd hij zo weinig betaald dat hij het zich niet kon veroorloven om zijn eigen muzikanten mee te nemen. Toen hij in Hamburg aankwam, was een Britse band genaamd de Nashville Teens aangewezen als zijn begeleidingsband voor een optreden in de Star Club. Een producer van Philips Records, Siggi Loch, besloot dat dit een goede gelegenheid zou zijn om Lee's show op te nemen. Het resulterende album ‘Live at the Star Club, Hamburg’ wordt algemeen beschouwd als één van de beste live rock-'n-rollalbums ooit. Omdat Philips geen banden had met Smash en vanwege juridische beperkingen, kwam het album destijds niet uit in de VS, maar het kreeg uiteindelijk in 1980 een officiële Amerikaanse release. Producer Shelby Singleton Jr. besloot vervolgens een livealbum op te nemen dat op Smash uitgebracht kon worden. ‘THE GREATEST LIVE SHOW ON EARTH’ werd voornamelijk samengesteld uit shows die in juli 1964 werden opgevoerd in het Municipal Auditorium in Birmingham, Alabama. Het livealbum maakte deel uit van een campagne van Smash Records om "Lewis imago te herstellen". Alles moest in één keer worden vastgelegd. Geen tweede kans. Lewis werd ondersteund door zijn nieuwe tourband, die al snel bekend werd als de Memphis Beats. Met het water dat tot aan de rand van zijn piano stond JL Lewis voor een moeilijke opdracht en was de keuze van zijn setlist heel belangrijk. Bijna vanzelfsprekend moesten dit vooral zijn grote hits zijn, de nummers waarmee hij o.a. in 1957 bij het grote publiek doorbrak, als “Whole Lotta Shakin’ Goin’ On” van Dave "Curlee" Williams en (door sommigen ook toegeschreven aan) James Faye "Roy" Hall. Het nummer werd voor het eerst opgenomen door Mabel Louise Smith aka Big Maybelle (°1924†1972), maar de bekendste versie is die uit 1957 van Jerry Lee Lewis. Het album opent met “Jenny Jenny”, een nummer waarin hij 30 keer op Jenny roept: “Jenny, Jenny, Jenny, won't you come along with me…”. Van Chuck Berry koos de Killer de wereldhit “Memphis, Tennesse” en “No Particular Place to Go”, een nummer dat klonk vanuit een voorbij rijdende auto: “My baby beside me at the wheel, Cruisin’ and playin’ the radio and with no particular place to go…”. Naast nog meer hits als “Hound Dog” van het populaire schrijvers duo Jerry Leiber & Mike Stoller, “High Heel Sneakers” van ene Herbert Higginbotham en “Long Tall Sally”, stonden er ook enkele minder bekende nummers op Lewis’ setlist. Eerst over “Long Tall Sally” nog dit: het nummers is geschreven door Robert "Bumps" Blackwell, Enotris Johnson én Little Richard en werd uitgebracht op Richard’s album ‘Here's Little Richard’ (1965, Specialty Records). De minder gekende nummers: het relaxte “Who Will the Next Fool Be” van Charlie Rich klinkt erg bluesy, “Mean Woman Blues” van Claude DeMetrius uit 1958 rockt als geen ander en “Together Again” van Buck Owens uit 1964 is -hier zonder lap steel gitaar- een tearjerker à la lettre. Andere hits van de Killer als “High School Confidential” en “Great Balls of Fire” stonden niet op zijn setlist. Eric Schuurmans
‘THE GREATEST LIVE SHOW ON EARTH’ track list: 01.Jenny Jenny [E.Johnson, R.Penniman] – 02.Who Will the Next Fool Be [Charlie Rich] – 03.Memphis, Tennesse [Chuck Berry] – 04.Hound Dog [J.Leiber, M.Stoller] – 05.Mean Woman Blues [Claude DeMetrius] / 06.High Heel Sneakers [Robert Higginbotham] – 07.No Particular Place to Go [Chuck Berry] – 08.Together Again [Buck Owens] – 09.Long Tall Sally [E.Johnson] – 10.Whole Lotta Shakin’ Goin’ On [D.Williams, S.David] | Music/Lyrics by as [#] - Produced by Jerry Kennedy, Shelby S. Singleton Jr. | Credits: Jerry Lee Lewis: vocs, piano & The Memphis Beats
|
|||||||