CONTACT | FACEBOOK | RADIO | ZOEKEN

PAUL FILIPOWICZ - BREAKWATER

Artiest info

label: BJ Records
info: Frank Roszak Promotions

Singer-songwriter, Chicago Hall of Fame gitarist en mondharmonicaspeler PAUL FILIPOWICZ is geboren in Chicago (Illinois), groeide op in de fifties in Lockport (Illinois) en woont nu in Aztalan (Wisconsin). Paul kwam al vrij jong via zijn zussen -ze speelden piano in de lokale kerk- in contact met muziek. De “andere” muziek hoorde hij via de radio. Zo ontdekte hij voor het eerst de blues muziek van Chester Arthur Burnett aka Howlin’ Wolf, Sonny Boy Williamson II en Muddy Waters. Begin sixties hoorde hij, toen hij in Chicago buiten aan een club stond te wachten, voor het éérst live, blues muziek van gitarist Otis Rush. De enige manier toen om blues te leren spelen, was door er naar te luisteren. Het luisteren naar Magic Sam maakte bij Filipowicz “de” juiste klik.

Paul Filipowicz (PF) is nu al méér dan vijf decennia lang muzikant en heeft een eigen band, waarmee hij toert. De meest memorabele momenten die hem zullen bijblijven, zijn in de seventies de optredens met Chicago blues gitaristen / zangers Theodore Roosevelt alias “Hound Dog” Taylor (°1915†1975) en “Mighty” Joe Young (°1927†1999). In die periode leerde hij Chicago blues pianist Ken Saydak kennen, die op PF’s album ‘Chinatown’ (2004) te horen is. Filipowitcz was goed bevriend met Luther Allison (°1939†1997), de vader van Bernard, de blues gitarist / legende uit Arkansas, die nog met Howlin’ Wolf en James Cotton speelde.

Op zijn studio album ‘Saints & Sinners’ (2013) maakte Filipowicz een selectie van eigen songs, die een goed overzicht geven van zijn leven als blues muzikant. Blues is volgens PF een gevoel, dat je soms in songs (een album) moet vastleggen. Op zijn 10de album, ‘Unfiltered’ kan je Filipowicz’ “old-fashioned” blues horen. Alles wordt nog duidelijker op zijn 11de 2023-album, ‘Pier 43’. De titel ervan verwijst naar een stemmige instrumentale compositie genaamd "Pier 43", die teruggaat naar de vroege seventies, naar Filipowicz' tijd in de haven van Milwaukee. Het is zijn persoonlijke kijk op het tijdloze geluid aan het water.

‘BREAKWATER’ (‘Golfbreker’), de 2025-opvolger, staat op het punt alles te overtreffen wat PAUL FILIPOWICZ, al dan niet bij het water, eerder heeft gedaan. PF stond in de studio samen met de “who’s who” van de Chicago blues masters: Martin Lang (blues harp), E.G. McDaniel (bas), toetsenist Jimmy Voegeli (piano, orgel) & saxofonist Erik Beraud. Met “Tuff Girl” start het R&B feestje en het eindigt met een instrumental in Freddie King-stijl, “Rollcage”. Het eerste is een nummer van songschrijfster Syretta Dobyans en het laatste één van de originele PF-songs. Chester Burnett aka Howlin’ Wolf’s “I’m Leaving You”, “That’s Why I’m Crying” van Samuel Maghett aka Magic Sam (met zangeres Maggie “Blues Chic” Aliotta) en J.B. Hutto’s “That’s the Truth” zijn verwijzingen naar muziek legendes die Filipowicz’ stijl in de loop der jaren beïnvloed en hem als muzikant geïnspireerd hebben.

“Lefty Philips” is PF’s homage aan twee geweldige zwarte Chicago gitaristen Lefty Dizz (°1937†1993) & Brewer Philips (°1924†1999). Van Oscar Lee Perry & Don Roby koos hij “This Time I’m Gone for Good”. Van de overige originele nummers op de tracklist zijn de volgende me bijgebleven: de prachtige transcendente titelsong, het relaxte “Sonny Boy”, o.w.v. de geweldige sixties-intro “Ashes in the Wind” en het funky “Poor Boy”. Aanraders!

“Als dit geen bliksem in een fles is, is het zeker een helse onweersbui…” (P. Filipowicz)

Eric Schuurmans

‘BREAKWATER’ track list: 01.Tuff Girl [Syretta Dobyans] – 02.I’m Leaving You [Chester Burnett] – 03.Breakwater – 04.Sonny Boy – 05.This Time I’m Gone for Good [Oscar Lee Perry & Don Roby] – 06.Lefty Philips – 07.Converstaion with JR – 08.Ashes in the Wind – 09.That’s the Truth [J.B. Hutto] – 10.That’s Why I’m Crying [Samuel Maghett] – 11.Poor Boy – 12.Rollcage | Music/Lyrics by P. Filipowicz (3,4,6-8,11,12), w/ or as [#] - Produced by P. Filipowicz & Steve Hamilton | Credits: Paul Filipowicz: vocs, guitar, harp (7) / Martin Lang: harp / E.G. McDaniel: bass / Jimmy Voegeli: piano, organ / Erik Beraud: sax / Maggie “Blues Chic” Aliotta: vocs (10)