Dat de Amerikaanse folk- en alt-country singer-songwriter Paul Otis Gibbs III ervoor opteerde om zijn artiestennaam als muzikant te beperken tot Otis Gibbs kunnen we maar al te goed begrijpen. Hij groeide op in de omgeving van zijn huidige woonplaats Indianapolis waar hij eerst een tiental jaren gewerkt heeft als bomenplanter vooraleer er aan zijn muzikale loopbaan als soloartiest te beginnen. Zijn debuutalbum “49th And Melancholy” verscheen 23 jaar geleden in 2002 en daarna volgden in sneltempo nog acht andere volwaardige platen.

Zijn tiende officiële album “The Trust Of Crows” werd midden september 2025 op de markt losgelaten en het zou wel eens zijn beste kunnen worden, een plaat die hopelijk zal gaan zorgen voor een wat bredere doorbraak van deze artiest op het muzikale wereldniveau. Zijn songschrijverstalent blijkt uit elk van de tien tracks op dit album dat in de ‘Columbia Studio A’ in Nashville, Tennessee werd opgenomen met co-producer Thomm Jutz die ook meespeelt op gitaar bij de liedjes. Verder zijn er instrumentale bijdragen te horen van Dave Jacques op basgitaar, Finn Goodwin-Bain op orgel en Lynn Williams op drums.

In de tien songs vertelt Otis Gibbs telkens een specifiek verhaal, afwisselend op uptempo gespeelde countrymelodieën en uitzonderingsgewijs ook in een zachte ballad zoals in het schitterende nummer “Empty Spaces” of vermomd als bluestrack in de opener “Holy River Blues” of als folksong zoals in de albumafsluiter ‘Drawn To Darkness”. Wij kozen randomgewijs voor twee andere nummers om hieronder als video’s aan deze recensie toe te voegen, te beginnen met het melodieuze “Eastside” en gevolgd door het uptempo rockende “Raze”.

Zijn soms aan Tom Waits herinnerende hese stem kleurt alle nummers op “The Trust Of Crows” en komt vooral sterk tot uiting in de ballads “Eastside”, “Maybe In Memphis”, “Unloved Flower” en “Empty Spaces”. Het nummer “Tennessee” leunt het sterkst aan bij de typische Nashville countrysound en bij de rocksongs die ons zullen bijblijven noteren we vooral het op werk van ‘The Rolling Stones’ lijkende “Ditchweed” en de verhalende song “Mountains” waarin hij vertelt dat er volgens hem op deze wereld teveel mensen zijn en te weinig bergen. Daar zullen we toch nog eens even moeten over nadenken.

(valsam)