ROD PICOTT @ CC DE BREUGHEL, BREE - 22/09/16

 

Eindelijk nog eens een optreden in de meest groene provincie van ons land, geen files om er te geraken, geen parkeerproblemen, veel gezelligheid en dit alles tegen een zeer democratische prijs. In CC De Breughel in Bree slaagt men er al enkele jaren in om topnamen uit de rootsmuziek te programmeren. Deze avond was het de beurt aan Rod Picott, bijgestaan op gitaar door Sergio Webb, om voor het talrijk opgekomen publiek , een selectie te brengen uit zijn uitgebreid oeuvre. Picott is afkomstig van South Berwick ( Maine), samen met zijn jeugdvriend Slaid Cleaves schreef hij het nummer” Broke Down” dat erg succesvol werd op de americana radiozenders in de States. Hij gaf zijn beroep als stukadoor op en bracht zijn debuutalbum “Tiger Tom’s Dixon’s Blues” in 2001 uit.

De daarop volgende albums “Stray Dogs”, “Girl from Arkansas” en “Summerbirds” waren steeds van een hoog niveau.Zijn nummers handelen over het wel en wee van personen en omgeving rondom hem, over werkloosheid en liefdesverdriet. In 2008 verschijnt het album “Sew your Heart with wires” dat hij schreef en opnam met zijn toenmalige vriendin, violiste Amanda Shires (nu de vrouw van ene Jason Isbell).

Met de albums “Welding Burns” en “Hang Hopes on a Crooked Nail” vervolgde , de nu in Nashville wonende Picott, zijn carriere. Rod Picott is een graag geziene collega op de americana scene, hij werkte onder meer met Fred Eaglesmith, Ray Willie Hubbard, Allison Krauss, en schrijft nog steeds songs met zijn vriend Slaid Cleaves. Dit jaar verscheen het meer introverte album “Fortune” dat overal zeer positieve kritieken kreeg. Op dit album beschijft hij meer zijn eigen innerlijke, niet zo zeer de mensen rondom hem.

Gewapend met een tasje thee en zijn gitaar begon hij zijn optreden met het beginnummer van zijn laatste album “Maybe that’s what it takes”. Naast hem kleurde Sergio Webb , die veel weg had van een tuinkabouter (lange baard,blauw tuinpak) de prachtige songs met zijn electrische gitaar. “Spare Change” schreef hij met de jonge artiest Ryan Culwell bij het drinken van (teveel) whiskey. Ook uit het nieuwe album: “Uncle John” over familietoestanden, de nonkel waar je altijd mee kan lachen tot er een ruzietje komt in de familie en de oom voor altijd verdwijnt. Picott zingt zijn nummers vol overgave, vertelt zijn verhaaltjes op een humoristsiche manier en houdt zo zijn publiek erg attent. Hij is blij dat hij vandaag op tijd kan beginnen, 20.30u = 20.30u, dat is niet overal zo. In Ierland kan 20.30u , 23u zijn, als het publiek komt opdagen dan begint de show. In het eerste deel van het optreden speelde hij ook nog het prachtige “Angels & Acrobats” en “ Alicia”.

Na een break van een kwartiertje, zeer nodig voor een verfrissende pint want erg warm in de zaal, hervatte Rod zijn optreden met “Welding Burns” uit het gelijknamige album. Rod groeide op in een stadje met amper 3000 inwoners, iedereen kent iedereen. Samen met zijn oudere broer lieten ze wel eens wat biertjes jatten door een vriend die in de plaatselijke supermarkt werkte totdat Rod gesnopen werd door één van de twee werkende agenten aldaar.Toeval wilde dat zijn vader die avond ook dronken naar huis werd gereden, door agent nummer twee, en waar de agenten hoopten dat Rod een flink pak voor zijn broek ging krijgen kwam daar niets van in huis!! “Where no one knows my name” gaat over dat “ small town life”. Hij beëindigde het tweede deel van zijn optreden met een ode aan zijn blues held Howlin’ Wolf met het bluesy “Until I’m satisfied”. Met het rockende “Stray Dogs” als toegift kwam er een einde aan deze avond vol met top americana muziek . Als je anderhalf uur een zaal geboeid kan houden moet je beschikken over erg goeie songs, een knappe stem en een hoop charisma......

Setlist: Maybe that’s what it takes / Elbow Grease / Spare Change / Uncle John /Brokedown (Picott-Sleaves) / Getting to me (Picott-Eaglesmith) / Angels & Acrobats / 410 / Alicia/Kerosene -- Break Welding Burns (Picott-Sleaves) / Black T-Shirt (Picott-Sleaves) / Rust Belt Fields (Picott-Sleaves) / /65 Falcon / You’re not missing anything / Where no-one knows my name / Down to the Bone / Until I’m Satisfied -- Encore: Stray Dog
Zeer aanbevolen voor americana liefhebbers Ryan Culwell’s nieuwste album “Flatlanders”!

Luc Nuyts

Foto © Soche

meer Foto © Soche

 

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

CC DE BREUGHEL, BREE - 22/09/16