JASON MORAN PRESENTS IN MY MIND @ DE ROMA - 28/10/17

Monk at Town Hall 1959

Wie de carrière van Jason Moran van nabij volgt kan soms nauwelijks geloven dat de pianist nog tijd vindt om te eten en te slapen. In zowat elke discipline (improvisatie, compositie, repertoire, techniek, experiment) slaagt Moran erin de grenzen van de jazz te verleggen en telkens weer wat nieuws te doen. Al meteen met zijn debuut Soundtrack To Human Motion (1999) werd hij door The New York Times gebombardeerd tot beste debutant, de jaren daarop werd het alleen maar drukker.

Dat Jason Moran geïnspireerd is door Thelonious Monk is geen geheim. Beiden hebben lak aan conventies en heersende tradities en improviseren zich op een herkenbare, hoekige en gewaagde manier een weg doorheen hun concerten. Met In My Mind nemen Moran en zijn uitgebreide band ons mee terug in de tijd, naar het New York van 1959. Theolonious Monk bracht dat jaar zijn legendarische plaat The Thelonious Monk Orchestra at Town Hall uit, en anno 2017 is er geen betere hedendaagse pianist om dit werk te herinterpreteren dan Jason Moran.

De Roma ziet er vanavond weer uit als een flinke jazzclub, met tafeltjes en theelichtjes. Bij het binnenkomen valt meteen het grote scherm op in de vorm van een oude televisie uit de jaren vijftig, waarop reeds oude korrelige beelden worden geprojecteerd. Maar het wordt zeker geen nostalgische avond waarbij Monk's plaat wordt nagespeeld. Die zag er toen zo uit:

The 1959 vinyl album: The Thelonious Monk Orchestra at Town Hall
Side one1."Thelonious" – 0:56
2."Friday The 13th" – 9:22
3."Monk's Mood" – 10:15
Side two1."Little Rootie Tootie" – 8:45
2."Off Minor" – 7:47
3."Crepuscule With Nellie" – 4:42

Jason Moran zet zich aan de piano, zet een koptelefoon op en introduceert meteen 'what is his mind' door solo te improviseren op 'Thelonius', terwijl de originele opname meeloopt. Even later voegt de achtkoppige band, die naast bass en drum twee saxofoons telt, evenals trombone, trompet en tuba zich bij hem om het thema verder uit te diepen. in 'Friday The 13th' zien en horen we meteen dat Jason Moran allebehalve een egotripper is. Hij laat afwisselend de solo's over aan alt- en tenorsax en trompet, die verscheidene invalshoeken laten zien, ook in het samenspel. Alvast een boeiend begin. 'Monk's Mood' varieert van ballad via ritmische improvisaties door trombone, tuba en trompet, tot een swingend middenstuk waarbij Jason Moran de perfecte balans zoekt en vindt tussen origineel en eigentijds. Een tijdreis van 1959 tot 2017 en terug. Die reis beleven we ook een stukje visueel met videokunstenaar David Demplewolf die ons door een tarweveld laat wandelen op 'This is Newton Groove'. Video, drumsolo, pianosolo....het raakt vele zintuigen. Zelfs zo dat ik me even afvraag tijdens de projectie of de overdaad aan beeld geen afbreuk doet aan de muziekbeleving, om dan tot de conclusie te komen dat dat helemaal niet het geval is. Ze geven ook duiding over de invloed van 'Round Midnight', dat Jason Moran thuis als dertienjarige hoorde en daardoor besloot om jazzpianist te worden. 'Little Rootie Tootie' brengt wat we verwachten: sax- en trompetsolos die alle kanten uitgaan maar apart of samen met Jason een harmonisch geheel afleveren. Een modern gerecht op een basis van Monk. Mat daarna een stukje magie: iedereen zet een hoofdtelefoon op en speelt vrijuit terwijl het origineel in hun oren klinkt. Boeiend en verbluffend en op veel applaus onthaald. Ze eindigen met 'Crepuscule With Nellie'. Het respect voor het origineel is de hele avond aanwezig en de visie en interpretatie van Jason Moran zorgen voor een verrijking en geven zin om nog eens in Monk's oeuvre te duiken. Na zoveel moois verwacht het publiek nog een bisnummer. Dat komt er op een originele manier: Jason en band wandelen al spelend en jammend het podium af, doorkruisen zaal en foyer om, gevolgd door de fans die er een New Orléans-stoet van maken, te eindigen in de inkomhal waar ze duidelijk genietend een vrolijk einde aan een mooie avond breien. Superavond.

Setlist

Het volledige album met extra intro's en arrangementen, video's, improvisaties en een uitstapje, Of hoe je van een schijf van drie kwartier een twee uur durende avond kan maken

LINE UP
Jason Moran, piano
Tarus Mateen, bass guitar
Nasheet Waits, drums
Immanuel Wilkins, alto saxophone
Walter Smith III, tenor saxophone
Ralph Alessi, trumpet
Andre Hayward, trombone
Bob Stewart, tuba
David Dempewolf, video artist
Bill Strode, production

Johan Vanonckelen

Foto's © JiVe

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 28/10/17