SUZANNE VEGA + MIRA @ DE ROMA, BORGERHOUT - 08/10/16

De nu 57 jarige Suzanne Vega werd met haar eerste 2 platen met daaruit de klassiekers “Marlene On The Wall”, “Luka” en “Tom’s Dinner” in 1987 wereldberoemd. Na die pieken kent haar platencarrière een onstabiel verloop. Haar derde plaat ‘Days Of Open Hand’ wordt terecht een flop en op haar vierde ‘99.9 F° en daaropvolgende albums experimenteert ze met andere klanken en muziekstijlen maar volgt het publiek niet helemaal. Van dan af worstelt de zangeres geregeld met persoonlijke problemen en een writer’s block. Haar akoestische herinterpretaties van vroeger werk vanaf 2010 in 4 volumes worden alleen door de fans goed ontvangen maar door critici eerder als moedig, overbodig of als een writer’s block gezien. Maar wat doorheen de jaren constant is gebleven is de kwaliteit van haar concerten. Haar prachtige onmiddellijk herkenbare stem in combinatie met sterke songs kan nog altijd een heel concert lang dragen. Zo is de zangeres op concertvlak nooit uit de mode of de belangstelling geweest en treed ze bijna jaarlijks op in Europa, ook in ons land waar ze populair is. Nadat in 2014 haar schrijftalent terug is met het album ‘Tales from the Realm of the Queen of Pentacles’ is er nu ook het spiksplinternieuwe conceptalbum ‘Lover, Beloved’. De vele trouwe fans zijn op post en De Roma is helemaal uitverkocht.

De Roma heeft in laatste instantie de Vlaamse zangeres, singer-songwriter Mira toegevoegd als openingsact voor Suzanne Vega. Daar is de zangeres heel blij mee omdat ze zelf een grote bewondering heeft voor de New Yorkse zangeres wat blijkt uit haar tweede song “Woorden” waarvan het thema van het niet te verwoorden verlangen aansluit met “Caramel” van Vega. Mira is tegelijk vereerd met de uitnodiging als gezond gespannen voor de avant-première van haar nieuwe album ‘Plaats’ dat zij officieel pas op 5 november voorstelt in de Antwerpse Arenberg. Alleen op dat grote podium gezeten achter de vleugelpiano voelt Mira zich als een vis in het water. Zij is een in Vlaanderen gekende chanteuse van luisterliedjes die in geschaafd Nederlands persoonlijke songs brengt, vanavond 7 nieuwe songs uit ‘Plaats’ die gaan van heftig naar breekbaar, nooit flauw. Mira heeft door de jaren heen een eigen typische stijl gevonden wat maakt dat een Mira song direct herkenbaar is door haar taalgebruik, haar tongval en haar pianostijl. Zo gaat het van het nostalgisch, melancholische “Enkel Glas” naar het heftige “Verzekeringsagent ” in een hamerende John Cale stijl naar het indringend kille “Koude Regen” over naar het speelse “De Buren”. Ironie en ontroering loeren om de hoek. Mira Is een pittige verschijning. Songs, uitvoering en presentatie, het plaatje klopt en spreekt aan. En de nieuwe songs mogen er zijn. De Roma luistert aandachtig en trakteert op een warm applaus. (meer foto's)

Om maar meteen met Suzanne Vega en met de deur in huis te vallen…
Vrij vroeg in het concert al bij aanvang van het tweede nummer toont Suzanne Vega haar nieuwe plaat die nog moet verschijnen maar al vandaag te koop is én waarvan ze later een aantal songs gaat spelen. Het is een veel voorkomend promoverschijnsel bij Amerikaanse artiesten dat we niet meteen met Vega associëren maar zoals later in de set zal blijken eerder haar - al dan niet gespeelde - onzekerheid moet camoufleren m.b.t. de ontvankelijkheid van de songs van haar nieuw album. Want later in de set, aanbeland bij het 7de nummer cfr. “Gypsy” zegt ze stellig dat ze eerst nog wat oude songs wil spelen vóór de nieuwe, kwestie dat we waar krijgen voor ons geld. Een geintje allicht want muzikaal zit alles snor. In elk geval bouwt Vega zo voor zichzelf als voor het publiek de spanning op naar haar nieuwe werk. In tegenstelling tot die ‘spanning’ rond de nieuwe songs staat Vega zelfzeker op het podium. Bij het van een Stones riff voorziene “I Never Wear White” ontpopt ze zich zowaar als een echte rock chick aan de rand van het podium. Bij de nieuwe Lover, Beloved songs in een meer jazz format komt dan weer haar theatrale kant naar boven. Samen met haar 2 mannen en een handvol tijdloze klassiekers zorgt Vega aldus voor een gevarieerd en boeiend geheel. In het gezelschap van meestergitarist Gerry Leonard met gebruik van loops krijgen alle songs de nodige scherpte en body en valt het niet op dat sommige songs al 30 jaar oud zijn. Vega van haar kant heeft nog steeds die onmiddellijk herkenbare prachtige meisjesstem al vertoont die met het klimmen van de jaren een rauwer randje maar dat draagt alleen maar bij aan het tijdloos karakter van haar beste songs.     

Ze begint enigszins verrassend met een eigentijdse aangepast groovende versie van “Fat Man & Dancing Girl” uit de onderschatte nineties plaat  ‘99.9 F°’ (1992) waarna de klassiekers “Marlene On The Wall” en “Caramel” het vertrouwen moeten opbouwen naar een paar recente songs uit haar vorige album, het kritisch goed onthaalde maar bij het publiek minder gekende ‘Tales from the Realm of the Queen of Pentacles’ uit 2014. Daaruit een paar songs met een hoog rock-’n-roll gehalte: “Crack In The Wall” met een Stones gitaarriff en vingergeknip en de verknipte bijbelsong “Jacob And The Angel” met sferisch gitaarspel. De ‘oudjes’ “Small Blue Thing” en “Gypsy” volgen met “The Queen And The Soldier” als absolute klassieker uit haar debuut. Vega kondigt hem aan als een heel oude, heel lange en heel triestige song maar het Victoriaans oorlogsdrama in 11 coupletten verveelt geen seconde en blijkt helaas nog altijd actueel. Inmiddels is pianist/toetsenist Jason Heart erbij gekomen en wordt het klankpallet uitgebreid. 

De nieuwe songs maken deel uit van een conceptalbum rond de New Yorkse schrijfster Carson McCullers (1917 – 1967) die op 23 jarige leeftijd in New York met haar eerst roman ‘The Heart Is A Lonely Hunter’ naar succes zocht en het meteen binnenhaalde. McCullers is een complexe persoonlijkheid. Zowel haar leven als werk zijn boeiende materie voor een songcyclus en een muziektheaterstuk. Vega brengt met veel inleving McCullers en haar personnages tot leven in haar songs en theatrale aanpak. Muzikaal voert jazz de boventoon naast klassieke stijlelementen. De nieuwe songs “New York Is My Destination”, “We Of Me”, “Annemarie” en “Harper Lee” volgen op rij en vormen muzikaal een apart hoofdstuk hoewel de minimale live inkleding met gitaar en piano geen stijlbreuk vormt met de andere nummers. Het gekende “Left Of Center” (uit de Soundtrack Pretty in Pink, 1986) daarentegen ware beter gebaat met de lichte toets van het origineel, nu wordt de song enigszins ontsierd door het harde distorsie gitaargeluid hoewel Gerry Leonard op zich hier een pluim verdient voor zijn geweldig gitaarwerk.

Vooraleer de Encore wordt afgetrapt krijgen we haar twee monsterhits “Luka” en “Tom’s Diner” uit haar beste plaat cfr. ‘Solitude Standing’ (1987) op rij. “Luka” dat onthaald wordt op herkenningsapplaus heeft ze wellicht al honderden keren gezongen maar ze zingt het nog altijd met precisie en inleving. Haar lieflijke stem van de plaatversie heeft plaatsgemaakt voor meer korrel en verleent aldus het verhaal over kindermishandeling meer zeggingskracht, de scherpe solo van Leonard is er niet minder om. Het publiek geniet met volle teugen. Ook haar moderne versie van “Tom’s Dinner” wordt tututuru gewijs meegezongen. In de Encore: terug een aanloopje naar een paar nieuwe songs met vooraan het aloude “In Liverpool” waarin we het vervolg, 12 jaar later leren kennen van Vega’s prille romance uit “Gypsy” dat ze al schreef op haar achttiende. Het gegeven sluit aan bij het tema van de tittelsong “Lover, Beloved” over twee geliefden die maar niet bij elkaar geraken. In deze alsook in de laatste nieuwe song “Carson's Last Supper” laat Vega een nog ongeziene kant van haar horen nl. die van fantastische zangeres die met passie en inleving een song kan interpreteren als was het een theaterperformance met lange gezongen frasen ver voorbij het singer-songwriter idioom en het meisje op gitaar van weleer. Dat ze in dit stadium nog een tekstvel nodig heeft, hoeft niet te verwonderen. Het de Roma publiek weet de nieuwe songs duidelijk te appreciëren en houdt het slotapplaus aan tot Suzanne Vega en Co terugkeren voor een extra toegift met het vertrouwd klinkende “Rosemary”, een samengaan van woord en melodie, wonderschoon! Suzanne Vega, een zangeres met vele facetten a la Carson McCullers. De cirkel is rond.   

Marc Buggenhoudt

Foto © JiVe

meer Foto © JiVe

Setlist
1.Fat Man & Dancing Girl (99.9 F°, 1992)
2.Marlene On The Wall (Suzanne Vega, 1985)
3.Caramel (Nine Objects of Desire, 1996)
4.Crack In The Wall (Tales from the Realm of the Queen of Pentacles, 2014)
5.Jacob And The Angel (Tales from the Realm of the Queen of Pentacles, 2014)
6.Small Blue Thing (Suzanne Vega, 1985)
7.Gypsy (Solitude Standing, 1987)
8.The Queen And The Soldier (Suzanne Vega, 1985)
9.New York Is My Destination (Lover, Beloved, 2016)
10.We Of Me (Lover, Beloved, 2016)
11.Annemarie (Lover, Beloved, 2016)
12.Harper Lee (Lover, Beloved, 2016)
13.Left Of Center (Soundtrack Pretty in Pink, 1986/The Best of Suzanne Vega: Tried and True, 1999)
14.I Never Wear White (Tales from the Realm of the Queen of Pentacles, 2014)
15.Some Journey (Suzanne Vega, 1985)
16.Luka (Solitude Standing, 1987)
17.Tom’s Diner (Solitude Standing, 1987)
Encore:
18.In Liverpool (99.9 F°, 1992)
19.Lover, Beloved (Lover, Beloved, 2016)
20.Carson's Last Supper (Lover, Beloved, 2016)
Encore 2:
21.Rosemary (The Best of Suzanne Vega: Tried and True, 1999)

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 08/10/16