RAMBLIN’ ROOTS @ TIVOLIVREDENBURG UTRECHT - 22/10/16

Inmiddels al de derde editie van het Ramblin' Roots festival in Utrecht. Met dit festival zijn de americana en blues definitief terug in het voormalige Vredenburg, tegenwoordig Tivoli-Vredenburg. Een eental jaren geleden is deze muziektempel onstaan uit de fusie van Tivoli en Vredenburg. Verspreid over 5 zalen en 1 foyer vinden 22 optredens plaats van 's middags vier uur tot na twaalfen. Tijdens de vorige twee edities was nog de oude grote zaal in het programma opgenomen. Dit jaar is daar van afgezien en is de zaal "Ronda" in het lijstje verwerkt zoals te zien is op het programma dat bij de ingang wordt uitgereikt. Nu hoeven we niet meer naar de andere kant van het gebouw lopen om een act te zien spelen.

 

The Mulligan Brothers : VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5

De opening is gelijk in zaal Ronda met de The Mulligan Brothers. Op dit moment een beetje gehyped door o.a. een optreden in de DWDD. Het zijn geen broers zoals je zou vermoeden, maar gewoon een leuke naam. Ontstaan in Baton Rouge in de Mississippi Delta, daar waar de roots en blues vandaan komen. Onlangs hebben ze een nieuw album uitgebracht; Via Portland. Muzikaal klinkt het voortreffelijk, vooral de akoestiek in zaal Ronda is werkelijk geweldig. Echter het klinkt niet sprankelend. De violiste in de band heeft de hoofdrol, maar het is niet krassend en krakend genoeg, te steriel. Misschien ligt het nog aan het vroege tijdstip, misschien zijn we zelf ook nog wel niet sprankelend op dit tijdstip van de dag. Op naar Cloud Nine, helemaal in de top van het gebouw waar Freakwater zijn opwachting maakt. Afkomstig uit de streek Louisville, Kentucky. Op het podium staat een mooie rij snaarinstrumenten, bluegrass? Nee toch niet helemaal, het is wel traditionele country waarbij de viool, banjo en gitaren de vocalen ondersteunen. Het ligt in de lijn van de oude Carter Family. Hun muziek wordt ook wel Apalachian Soul genoemd. Maar ook hier moet ik kennelijk nog voor in de stemming komen, misschien nog te vroeg op de dag?

 

Admiral Freebee : VIDEO 1 - VIDEO 3 - VIDEO 4

Op naar Admiral Freebee. Een maand geleden zag ik Tom van Laere nog solo op het Take Root festival in Groningen. Vanavond is hij hier met een zevenkoppige band. Met het eerste nummer komt de gehele band gelijk in actie, vooral de lekker scheurende saxofoon valt op. Een groot verschil met zijn intieme show in Groningen. Zijn show is altijd van veel humor en actualiteit doorspekt. Zo ook het nummer Admiral For President. Een directe link met de verkiezingen in Amerika. Toch is het opvallend om iemand op het podium in het Vlaams/Nederlands te horen spreken. Zoals gezegd ook veel humor, een mooi verhaal over zijn grootvader die hem eens vertelde op zijn vierde verjaardag dat hij toen die leeftijd had al vijf jaar was. Mooie show, kan niet anders zeggen. Vooral ook om het contrast solo en met band te zien.

 

Matt Harlan & Rachel Jones

Voor het eerst dit jaar in Club Nine optredens, een heel intiem klein zaaltje met een bordes. Matt Harlan en zijn partner Rachel Jones mogen hier als eerste op het kleine podium staan. Dit koppel is net in het huwelijk getreden en zoals Joe Jackson al eens heeft gezegd "Happy loving couple is no fun" zou ook voor hen kunnen gelden. Niets is echter minder waar. Onlangs hebben ze voor het eerst samen een nieuw album opgenomen "In The Dark". Een vrij sober album dat wel, maar soms kan het live wel eens meer inhoud hebben dan je op het eerste gehoor zou zeggen. Een loepzuiver optreden, waarbij een groot deel van het publiek lekker op de grond zittend geniet. Matt speelt fantastisch mooi gitaar en de stem van Rachel vult steeds mooi in zodat het geheel heel aandoenlijk is. Vooral het nummer "In The Dark" heeft een speciaal verhaal. Opgenomen op een camperplaats in Nashville, waar ze een tijdje hebben gestaan tijdens een optreden. 's Avonds in het donker dit nummer gecomponeerd terwijl de andere gasten op de campplaats daar geen enkel notie van hadden.

 

Lance Canales : VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4

Het programma zit op dit moment bomvol, overal in het complex zijn in bijn alle zalen optredens, zodat keuzes gemaakt moeten worden. Ian Siegal had ik graag even willen meemaken, maar het lukt niet. In zaal Ronda maakt Richmond Fontaine zijn opwachting en daar wil ik graag bij zijn, evenals Lance Canales. Dan maar allebei kort bezoeken. Allereerst Richmond Fontaine afkomtstig uit Portland, Oregan, met als frontman Willy Vlautin. Vorig jaar was Willy nog betrokken bij het project "The Delines". Ik herinner me nog een waanzinnig mooi optreden op Take Root vorig jaar, maar helaas deze band was maar een tijdelijke. Dat geldt ongeveer ook voor Richmond Fontaine. Zij hebben dit jaar nog het prachtige album "You Can't Go Back If There's Nothing To Go Back To" uitgebracht maar het lijkt erop dat dit het laatste album zal zijn. Willy wil zich volledig gaan werpen op zijn andere bezigheid en dat is het schrijven van boeken. Nou is een goed boek ook niet verkeerd, maar toch. Uiteraard komen er nummers voorbij van het laatste album en ééntje pik er even uit. "Don't Skip Out On Me" is een fantastisch mooi nummer, waarbij Dan Eccles op gitaar helemaal op gaat in het nummer. Mede misschien ook door de entourage in de zaal en de fantastische akoestiek is dit voor mij een hoogtepunt van dit festival vandaag. Deze muziek zou ik 24 uur per dag kunnen luisteren, elk nummer krijgt steeds meer lading en wordt daardoor steeds beter. Een pracht optreden, echter te kort omdat ik ook naar Lance Canales wil luisteren. In de overvolle Cloud Nine staat Lance Canales met zijn band op het podium. Ze zijn met z'n drieen, een staande bass, drum en Lance zelf op gitaar. Ze komen uit California en dat laten ze ook weten. California, dat bol staat van de druivenvelden en sinaasappelplantages is hun thuisland. Nazaten van de Mexicaanse immigranten die daar op de plantages illegaal werkten. De huidskleur is bruin, bruin geworden door de pesticides die gebruikt worden in dit gebied. De muziek staat ook helemaal in het teken van de fruitplantages en de boeren die daar werken. Fantastische swampblues a la Muddy Waters en Tony Joe White. Opvallende zware en donkere stem, daar moet je van houden. Meest indrukwekkende nummer is "Deportee", geschreven door Woody Guthrie. Het verhaal gaat over een vliegtuigcrash op 28 januari 1948, helemaal vol met mexicaanse landarbeiders, die illegaal sinaasappels hadden geplukt in California en weer op terugreis waren naar hun vaderland. De namen van de omgekomen bemanning werd bekendgemaakt; de omgekomen Mexicanen werden alleen als Deportee benoemd. Dit heeft voor heel veel wrevel gezorgd en inmiddels is er een inzamelingsactie gaande om een monument op te richten. Prachtig optreden; ze komen begin volgend jaar terug naar Nederland, ga ze zeker zien.

 

The Reverend Shawn Amos : VIDEO 3

Helemaal in de blues ben ik na dit optreden en dat zet zich voort met The Reverend Shawn Amos. Shawn Amos is afkomstig uit New York; tegenwoordig verblijft hij in Hollywood. Hij heeft samen gespeeld met niemand minder dan Solomon Burke, Mark Olsen en The Blind Boys of Alabama. Het vak heeft hij geleerd van zijn moeder die al een beroemde nightclubsinger was. Wat een strak en opzwepend optreden, fantastisch. Met zijn mondharmonica en stem op een vintagemicrofoon weet hij de zaal helemaal in te pakken. Op een gegeven moment loopt hij het podium af en gaat midden tussen het publiek verder met zijn geweldige show. Naast eigen werk komen ook enkele covers voorbij o.a. David Bowie's "Gean Genie" en Janis Joplin's "Mercedes Benz". Een super optreden, zeker om nog eens te bezoeken later. Van het ene hoogtepunt naar het andere hoogtepunt: Ethan Johns. Wat heeft deze Engelsman veel betekend in de pophistorie. Ongelovelijk eigenlijk wat hier op het podium staat. Als producer, songwriter en multi instumentist heeft hij met bijna alle groten samengewerkt. Wat te denken van Ryan Adams, Kings of Leon, Paul McCartney, Crowded House en Crosby Stills en Nash, het is nog maar een kleine opsomming. Ongelofelijk eigenlijk ook dat hij pas een paar jaar geleden zijn eigen eerste album heeft opgenomen. Vorig jaar heeft hij zijn derde album "Silver Liner" opgenomen met "The Black Eyed Dogs" waarmee hij nu ook op het podium staat. Ethan zelf staat zelf niet direct helemaal in de schijnwerpers, dat laat hij over aan een fantastische violiste. Menig gitaar-viool duel tussen deze twee gehoord, waarmee ze laten zien hoeveel lol ze samen hebben. Hoogtepunt van hun optreden is het nummer "Silver Liner" van het gelijknamige album. Wat een fantastische gitaarlick als intro. De stijl heeft veel weg van Crosby Stills Nash en Young, zowel gitaar als stem. Bijkomen is nu even het credo.

 

Matt Andersen : VIDEO 1 - VIDEO 2

Amanda Pearcy heeft onlangs een prachtig album uitgebracht, maar op het podium samen met band BJ Baartmans komt dit er niet echt uit. Door naar Hollis Brown, vernoemd naar een song van Bob Dylan. Fantastische band, wat zijn zij gegroeid de afgelopen jaren, maar ik wil door naar Matt Andersen. Deze Canadees heb ik een aantal jaren solo gezien bij Meneer Frits, een openbaring op dat moment. Nu met band, en eigenlijk vond ik hem solo beter. Imponerend is ook zijn omvang, hij begint steeds meer op Popa Chubby te lijken, zowel qua postuur als ook muzikaal. Voor het eerst on tour met begeleidingsband "The Bona Fide", lekker hard scheuren op de wegen hier in Europa en veel meatballs eten. Een ding is zeker, hij kan fantastisch gitaar spelen en enorm uithalen met zijn stem. Jammer dat hij zo laat op de avond speelt, de zaal is amper gevuld, vermoedelijk slaat de vermoeidheid toe zo ook bij mij. De eigen versie van "Call Me The Breeze" kon ik nog net volhouden.

In de coulissen galmen nog de gitaren van Hollis Brown. Het is genoeg geweest. Een goed festival, veel bands, geen echte grote namen, maar de kwaliteit was hoog. Zowel voor blues en americanaliefhebbers was er veel te zien en te beleven. Doordat het niet echt druk was, was het mogelijk om je goed te kunnen bewegen in deze kolos. Op naar de volgende editie.

 

Roelof Passies (I.S.M Bluesmagazine.nl )

Foto © Manon Houtackers

meer foto © Manon Houtackers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TIVOLIVREDENBURG, UTRECHT – 22/10/16

 

The Mulligan Brothers

Admiral Freebee

Matt Harlan & Rachel Jones

Lance Canales

The Reverend Shawn Amos

Matt Andersen