PASADENA ROOF ORCHESTRA @ DE ROMA , BORGERHOUT - 09/10/16

Al 40 jaar jaar raakt het publiek over de hele wereld in vervoering door het Engelse Pasadena Roof Orchestra met zijn mix van swing- en dansmuziek uit het begin van de vorige eeuw.

Swing is meer dan een muziekgenre: swing is levensvreugde met een aanstekelijke beat. Zijn wortels liggen bij de vooroorlogse dansorkesten uit de jaren 20, de zogenaamde 'Roaring Twenties', het tijdperk waar de swing-bigbands hun inspiratie vandaan haalden. Ze spelen ook klassiekers uit het jaren’30 repertoire. Ze spelen twee sets met een hoop korte nummers want dat was toen gebruikelijk want veel langer dan 3 minuten past niet op een 78 toeren plaat.

De 10 mans-band bestaat uit een ritme sectie met een bas/sousafoon, drums, gitaar afgewisseld met banjo en vleugelpiano. En dan zijn er twee keer drie man aan de blazers met trompet, schuiftrombone, sax en klarinet. En de meeste nummers worden gezongen door presentator en bandleider Duncan Galloway. Hij doet dit voortreffelijk met zijn pitteleer aan vergezeld van de nodige Engelse humor.

Grappig is ook hun tenue, voor de pauze allemaal strak in het zwart en na de pauze allemaal in het wit. Er is veel volk komen opdagen op deze zondagnamiddag zoals veel oudere mensen vergezeld van hun kinderen. Beneden staan overal gezellige tafeltjes met kaarsen hetgeen de Cotton Club sfeer bevordert hier in Borgerhout. Kortom het is een van de mooiste zalen in Vlaanderen al willen we niet te Antwerps doen.

Ze spelen wat Hot Dance Music uit de musicals waarin Fred Astaire schittert met de mooie meeslepende muziek van Irving Berlin zoals in ‘Steppin’ out with my baby’ en zeker het populaire ‘Top hat white tie and tails’ hier zonder de hoed maar met tapdans van Duncan. Opmerkelijk is ook de snelle banjo solo van Tom ‘Spats’ Langham. Hij speelt helemaal solo vooraan in de spotlight tot jolijt van het publiek in het nummer ‘Frosted chocolate’ van banjo legende Harry Reser. Dat zien we niet meer zo vaak. Tijdens de nummers wisselt hij de banjo met de gitaar.

Af en toe koelen we wat af met een ballade zoals bijvoorbeeld uit 1940 ‘A nightingale sang in Berkeley Square’of ‘Happy go lucky you’. Vaak spelen ze snel en krachtig zoals de Duke Ellington tune ‘Cotton Club stomp’ of ‘East St Louis toodle oo’ met de dempers op de blazers. Wat opvalt is de grote basdrum zoals vroeger in die eerste big bands. Af en toe doet de drummer me denken aan Gene Krupa uit de band van Benny Goodman. Drummer Dominic Sales mag schitteren in het nummer ‘Drummin man’. Hij speelt vaak met hand gedempte cymbalen.

We horen ook wat New Orleans stijl in het bekende nummertje ‘Alexander’s ragtime band’ met daarin de sousafoon en schuiftrombone. Leuk is als ze met zeven man vooraan ‘Dina’ komen spelen als een kleine Hotsy Totsy Gang in complete New Orleans stijl. Hierin doet iedereen zijn solo. De dame met de sax als enige vrouw staat wel haar mannetje in de band.

Ze ronden de set af met een snelle ‘Tiger rag’ uit 1917 gevolgd door twee bissers: ‘Charming clap hands’ en ‘Home in Pasadena’ waaraan de groepsnaam zou zijn afgeleid.

Michel Proesmans

Foto © JiVe

meer foto's © JiVe


 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 09/10/16