JOHN SCOFIELD @ DE ROMA, BORGERHOUT - 26/10/16

De bijna 65 jarige John Scofield wordt gemakkelijk in een adem genoemd bij de grote 3 van de hedendaagse jazzgitaar samen met Pat Metheny en Bill Frisell. Die reputatie is volkomen terecht verwijzend naar Scofield’s opmerkelijke staat van dienst die reeds vijf decennia beslaat. Hij leert het vak als leerling in het gezelschap van jazz meesters Charles Mingus, Miles Davis, Chet Baker en Billy Cobham en heeft van daaruit een eigen opmerkelijke carriëre uitgebouwd als bandleider met tal van eigen projecten en bands. Hij nam meer dan dertig albums op onder eigen naam. De Jazz gitarist John Scofield is een man van vele watertjes. Naast straight jazz neemt Scofield moeiteloos andere muziekstijlen tot zich. Doorheen de jaren is Scofield uitgegroeid tot een muzikale kameleon die zich thuis voelt in elke muziekstijl, van swing en bebop tot harde fusion en swampy grooves, zowel op akoestische als elektrische gitaar met behoud van zijn eigen specifieke klankkleur die nu eens lyrisch of funky dan weer rockachtig of experimenteel wordt. In een recent verleden neemt Scofield o a. de muziek van Ray Charles (That's What I Say, 2005), Gospel (Piety Street, 2009) en funky soul grooves (Überjam Deux, 2013) onder handen. Zijn laatste wapenfeit is een album in pre-fusion jazzstijl met Joe Lovano (Past Present, 2015) waarvoor hij dit jaar een Grammy won. En nu is er weer een nieuw album ‘Country For Old Men’ dat zijn liefde voor de country muziek onderschrijft. De Roma is met tafeltjes en stoelen knus en goed gevuld. In het gezelschap van zijn vertrouwde ritme sectie met de legendarische bassist Steve Swallow en drummer Bill Stewart staat met de aanwezigheid van pianist/Hammond organist Larry Goldings een superband op het podium.

John Scofield speelt met veel zorg, gevoel en frasering de originele melodie aan het begin en eind van het liedje en houdt zich meermaals tijdens zijn geïmproviseerd jazz spel vast aan de songtekst om zo het oorspronkelijke gevoel van de song helemaal vast te houden. Dit zijn de uitvoeringen die het best de brug maken tussen jazz en country en mijn inziens tot de meest geslaagde van de avond mogen gerekend worden. De opener “Mr. Fool” (George Jones cover) is hiervan een mooi voorbeeld. Scofield’s gitaarspel heeft een mooie ronde klankkleur die bluesy aandoet. De selectie omvat klassieke country melodieën van o.m. George Jones, Merle Haggard, Dolly Parton en Hank Williams aangevuld met een aantal traditionals. Het tweede nummer, een cover van Merle Haggard’s “Mama Tried” helt al meer over naar de rechttoe rechtaan jazz en stelt meteen ook de doorgewinterde jazzliefhebber gerust. Scofield’s liefde voor de country muziek blijkt oprecht, hij citeert graag een paar keer de songtekst waarbij hij het jammer vindt dat wij die niet horen. Hij staat relaxed op het podium en maakt grapjes. “Jolene” van Dolly Parton start met veel onderhuids drama (percussie) en een zachtjes huilende gitaar gevolgd door een upbeat jazz walk waarna Larry Goldings de sfeer laat groeien mits een fijne pianosolo. Ook in het van James Taylor ontleende “Bartenders’ Blues” laat Goldings zich opmerken met atmosferische orgelklanken voor een bluesy gospeltoon. Zowel bassist Steve Swallow als dummer Bill Stewart zijn in grote doen, de eerste met krachtig , flexibel en intens drumspel, steeds de juiste tik uitdelend, de tweede is de rustige vastheid zelve die op zijn vijfsnarenbas met een opmerkelijke solo van het basisthema meermaals voor een rustpunt tekent. Een buitenbeentje qua uitvoering is de cover Hank Williams’ “I'm So Lonesome I Could Cry”. Scofield en co nemen de donkere onderlaag van het origineel mee naar een andere wereld zodat van de oorspronkelijke melodie nauwelijks iets herkenbaars overblijft. Het gezegde: “dat slaat als een tang op een varken”… Maar Jazz en country kunnen mekaar ook goed vinden in een luchtige symbiose. “You're Still the One (Shania Twain cover) is een mooie afsluiter voor de pauze ingaat. Met 70 minuten concert hadden we niet te klagen en dan moest het tweede deel nog beginnen. De tweede set begint met 2 songs die niet op de nieuwe cd staan. De aloude Kenny Rogers hit “The Gambler” krijgt een bluesy jazz aanpak die swingt en wordt afgerond met een knappe lange gitaar outro terwijl bij “Tennessee Waltz” (Pee Wee King cover), best bekend in de versie van Patti Page, de countryfeel en het eigenzinnig intense orgelspel van Goldings (met dichtgeknepen ogen) mekaar harmonieus aanvullen. De traditional “Red River Valley” start als een garage rocker die “Red River Rock” van Johnny & The Hurricanes in herinnering brengt maar dan resoluut de jazz kant opgaat. Het is tegelijk leuk als hoogstaand met knappe individuele solo’s. Met een andere George Jones cover “Just a Girl I Used to Know” (Cowboy Jack Clement ) wordt de reguliere set in country schoonheid afgesloten. Het is heerlijk om te horen en te zien hoe Scofield en Goldings met hun spel dicht bij het origineel blijven en toch volledig de tune naar hun jazz hand zetten. Formidabel! Een oververdiend applaus na een concert van bijna 2 uur met nauwelijks mindere momenten volgt. Scofield en co hebben al het beste van zichzelf gegeven maar keren nog terug voor een magistrale uitvoering van de traditional “The Wayfaring Stranger”. New Orleans jazz en blues in een desolate sfeer gedrenkt met fijnzinnig intens pianospel, geweldig slagwerk met aan het begin en eind de bluesy gitaar van de master John Scofield.

Een concert met The best of both worlds, het relaxte van country gepaard aan het improviserend virtuoze van jazz, een zeldzaamheid.  

Marc Buggenhoudt

Foto © JiVe

meer Foto © JiVe


Set 1
1.Mr. Fool (George Jones cover)
2.Mama Tried (Merle Haggard cover)
3.Jolene (Dolly Parton cover)
4.Bartender’s Blues (James Taylor cover)
5.I'm So Lonesome I Could Cry (Hank Williams cover)
6.You're Still the One (Shania Twain cover)

Set 2
7.The Gambler(Kenny Rogers cover)
8.Tennessee Waltz (Pee Wee King cover)
9.Red River Valley ([Traditional] cover)
10.Just a Girl I Used to Know (Cowboy Jack Clement/George Jones cover)
Encore:
11.The Wayfaring Stranger ([Traditional] cover)

 

 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 26/10/16