BRYAN FERRY @ STADSSCHOUWBURG ANTWERPEN - 11/10/16

Er was een tijd dat rockers op leeftijd nog eens een concert gaven waar dan met veel scepcis naar werd uitgekeken. Door het vrij eenmalig karakter opereerden ze in een aparte categorie. Respectvol werd hun prestatie gewogen met de mantel der liefde. De dag van vandaag blijven oude rockers maar platen maken en maar optreden alsof het nog altijd jonge veulens zijn, hetzij door zichzelf, door de media of door het publiek voortgestuwd. Concertliefhebbers kunnen zo de ene dag naar een twintiger gaan kijken en de volgende dag naar een zeventiger. Een en ander heeft voor gevolg dat die oudere artiesten niet meer in een aparte afgeschermde categorie kunnen fungeren maar samen met hun veel jongere collega’s worden beoordeeld. En daar wringt het schoentje. Waar ervaring en tijdloosheid primeren moeten frisheid en leeftijdskwaaltjes het dikwijls afleggen.

In het geval van Bryan Ferry worstelt de charismatische frontman en stijlicoon van de legendarische artrock band Roxy Music al een paar jaar met stemproblemen. Wie Ferry al jaren live heeft gevolgd en de laatste reeds uitgestelde Brusselse concerten in het Koninklijk Circus in 2014 en in de AB in 2015 heeft gezien, kan getuigen. Maar alles went, naar een oude held gaan kijken met de ogen van toen heeft geen zin, ofwel stel je de verwachtingen bij ofwel blijf je thuis. En dat laatste zou doodjammer zijn want de 71 jarige Bryan Ferry live is nog altijd fenomenaal. En zijn Belgisch publiek laat het niet afweten met 3 uitverkochte concerten op rij in Kursaal Oostende, Stadsschouwburg Antwerpen en Capitole Gent.

Stipt op tijd verschijnt Bryan Ferry op het podium. Het concert start met twee nummers uit de laatste plaat ‘Avonmore’: de tittelsong en “Driving Me Wild” gevolgd door “Slave to Love”. Met een band van 10 man waaronder 3 gitaristen is het aanvankelijk wat wennen aan het hard afgestelde groepsgeluid. In geen tijd zijn de eerste drie nummers voorbij, potige versies in een volle sound met toch voldoende detail waarin de gitaarsound van de Deense gitarist Jacob Quistgaard een hoofdrol opeist. De stem van Ferry kan ondertussen langzaam opwarmen tot bij “Beauty Queen” een verrassende keuze uit de eerste Roxy Music periode (1971-1975), artistiek hun glansperiode waaruit tot groot jolijt van de fans van het eerste uur nog 8 keer zou geplukt worden. Het concert kent een hoog tempo met nauwelijks een pauze met een dwarsdoorsnede uit Ferry’s hele carrière: 2/3 Roxy Music songs met 4 songs uit het debuut ‘Roxy Music’ en 4 songs uit ‘Avalon’ en 1/3 Bryan Ferry solo waaronder 3 covers. Een opmerkelijke rol is weggelegd voor de ranke saxofoniste Jorga Chalmers die regelmatig vanuit haar positie rechtsboven het trapje afdaalt en zich verleidelijk tot bij Bryan Ferry beweegt. Sexy, elegantie en charme gelden ook voor haar patron die nog steeds de vrouwenharten sneller doet slaan in het verleidelijke “Don't Stop the Dance”. De set zit boordevol afwisseling met veel niet kapot te krijgen Roxy Music songs, zoals de gesofisticeerde sax/viool intro van het magistrale “Ladytron” gekoppeld aan het jonge gitaargeweld van lead gitarist Quist die andermaal mag loos gaan. Bij het wiegende “Oh Yeah” gaat Ferry’s stem voor het eerst al te hesig klinken doch het meeslepende refrein en de zuchtende langoureuze sax maken veel goed. Die gebroken hese stem mag er helemaal zijn voor de Dylan cover “Don't Think Twice, It's All Right”. Ferry zingt doorleeft en zijn tussenkomst tweemaal op mondharmonica is om van te snoepen. Dan laat de stem het wél danig afweten voor een zwoele maar al te bombastische cover van de aloude The Platters song “Smoke Gets In Your Eyes”. In het decadent aanstekelijk funky “Bete Noire” steelt violiste Lucy Wilkins de show met haar indrukwekkende vioolpartij maar het donkere “Zamba” uit datzelfde solo album uit 1987 verdrinkt wat in de dikke laag keys- en gitaarpartijen. De tittel “Stronger Through the Years” staat wat haaks op de tere stembanden van de meester maar blijft een sterk nummer uit het ‘Manifesto (1979) album. Ook de succesplaat ‘Avalon’ krijgt de volle aandacht met 4 bijdragen. De zwijmelende instrumental “Tara” is halverwege het concert een uitgelezen moment voor de 3 protagonisten van dienst voor een muzikaal hoogstandje: JC op basklarinet blaast de sterren van de hemel na een inleidende solo van bandleider/toetsenist Paul Beard en Quistgaard sluit op zijn beurt af met een akoestische gitaarsolo. Een stijlvol “Take a Chance with Me” is de voorbode voor het geweldig trio oude stijl RM met het rockende “Re-Make/Re-Model”(met de ultra-korte snelle solo’s aan het einde), het dreigende “In Every Dream Home A Heartache” (met de spaarzame piano en de trillende tremelo van Ferry en halverwege de drummokerslag die de hele zaal doet opschrikken vóór “but you blew my mind!” ontploft ) en de experimentele country “If There Is Something”. Werkelijk fantastisch zijn die oude Roxy nummers met een bezield zingende Bryan Ferry aan de piano gezeten, in grote doen. Een begeesterd publiek klapt uitzinnig en Ferry, zichtbaar tevreden over zijn performance beantwoordt met zijn welbekende brede glimlach. Daarop verlaat Ferry zijn pianozitje en gaat rechtstaan achter de microfoon. Gek genoeg gaat de stem dan tegenspartelen. “More Than This” houdt het niet helemaal en de publieksfavoriet “Avalon” wordt slechts gered door de uitstekend aanvullende vocalen van het soulvolle achtergrondduo Fonzi Thornton en Bobbie Gorden. Toch blijven dit fantastisch klinkende nummers met “Avalon” eens te meer een hoogtepunt in de aanloop naar wat een grandioze finale zal worden. Vanaf de beginnoten van “Love Is The Drug” is de zaal niet meer te houden en veert het publiek in een ruk recht alsof ze er al die tijd zaten op te wachten. Het gaat in een vaart door met het onverslijtbare “Virginia Plain”. Ferry wuift tot ziens en gaat weg maar is onmiddellijk terug voor een werkelijk fantastische eindsprint met daarin de onverwoestbare hits “Let's Stick Together” en “Jealous Guy”. In die laatste song haalt BF de hoge noten niet meer maar ach de man heeft ons andermaal begeesterd met een geweldig optreden. We krijgen nog een knap “Mother Of Pearl” (cfr.: Roxy Music: Stranded, 1973) dat voor het eerst tijdens deze tour wordt gespeeld en als slot een feestelijk swingend “Both Ends Burning”. Zo kon iedereen tevreden zijn na afloop.

Op het charisma van de frontman en op zijn inzet valt niets af te dingen. Zijn stem blijft een zwakke schakel maar globaal genomen brengt hij het er goed van af. Dankzij een superbe band en een hele reeks tijdloze nummers en hits is Bryan Ferry live nog steeds een kwaliteitsmerk. De hele band is super en nog belangrijker elk bandlid heeft zonder dat het opvalt een uitgewerkte rol die strict wordt nageleefd zonder dat het ook maar een moment klinisch wordt m.a.w. een goed op elkaar ingespeelde strak spelende groep van topmuzikanten voor wie de Roxy Music en Bryan Ferry songs een godsgeschenk zijn om te spelen. Voor het publiek is het genieten. Samengevat was dit het beste Belgische concert van de laatste jaren sinds Gent Jazz in 2013.

Marc Buggenhoudt

Foto © JiVe

meer foto's © JiVe

Setlist
1.Avonmore (Bryan Ferry: Avonmore, 2014)
2.Driving Me Wild (Bryan Ferry: Avonmore, 2014)
3.Slave to Love (Bryan Ferry: Boys and Girls, 1985)
4.Beauty Queen (Roxy Music: For Your Pleasure, 1973)
5.Don't Stop the Dance (Bryan Ferry: Boys and Girls, 1985)
6.Ladytron (Roxy Music: Roxy Music, 1972)
7.Oh Yeah (Roxy Music: Flesh + Blood, 1980)
8.Don't Think Twice, It's All Right (Bob Dylan cover) (Bryan Ferry: Frantic, 2002)
9.Smoke Gets in Your Eyes (Jerome Kern cover)(Bryan Ferry: Another Time, Another Place, 1974)
10.Bête Noire (Bryan Ferry: Bete Noire, 1987)
11.Zamba (Bryan Ferry: Bete Noire, 1987)
12.Stronger Through the Years (Roxy Music: Manifesto, 1979)
13.Tara (Roxy Music: Avalon, 1982)
14.Take a Chance with Me (Roxy Music: Avalon, 1982)
15.Re-Make/Re-Model (Roxy Music: Roxy Music, 1972)
16.In Every Dream Home a Heartache (Roxy Music: For Your Pleasure, 1973)
17.If There Is Something (Roxy Music: Roxy Music, 1972)
18.More Than This (Roxy Music: Avalon, 1982)
19.Avalon (Roxy Music: Avalon, 1982)
20.Love Is the Drug (Roxy Music: Siren, 1975)
21.Virginia Plain (Roxy Music: Roxy Music, 1972)
22.Let's Stick Together (Wilbert Harrison cover) (Bryan Ferry: Let's Stick Together, 1976)
23.Jealous Guy (John Lennon cover) (Roxy Music: single, 1981)
24.Mother Of Pearl (Roxy Music: Stranded, 1973)
25.Both Ends Burning (Roxy Music: Siren, 1975)

 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

STADSSCHOUWBURG ANTWERPEN - 11/10/16