ALLAH-LAS @ AB, BRUSSEL - 26/10/16

Ik had de Allah- Las leren kennen aan de luisterpaal van een platenzaak.  Ik had over hun plaat gelezen.  En iemand die altijd op zoek is naar iets nieuws op muzikaal vlak gaat op ontdekking.  Het was een openbaring.  Sindsdien hebben ze al een tweede plaat uit.  Maar nog meer dan op plaat vermoedde ik dat de sixties getinte muziek van deze mannen live een feest moest zijn.

Dus met hoge verwachtingen naar de AB getrokken die woensdagavond. Tot mijn aangename verrassing was er veel volk.  Dit ondanks het feit dat de groep niet echt een hit heeft gehad, op de radio te horen is of hippe muziek speelt.  En gezien de huidige situatie is hun naam niet echt commercieel wervend.

Ze namen een vliegende start met een van hun knappe instrumentale nummers “Ferus Gallery”, gedrenkt in de surf traditie. Meteen was iedereen bij de keel gegrepen en die greep lieten ze van het hele concert niet meer los.  Aan hoog tempo speelden ze op een goed uur 20 nummers.  Tussen de nummers door werd er niet veel tijd verloren met gebabbel, hoewel ze niet arrogant waren.  Na die opener gingen ze voort met “Had It All” , knappe gitaarpop die flink wat Byrds invloeden heeft.  Ik hoorde tijdens het concert flarden Byrds, Kinks, vroege REM en alles wat in de Nuggets reeks verscheen nl.: de sixties garage rock uit de VS.  Ze gingen op hun elan voort en speelden nummers uit hun beide platen: “Bushman’s Holiday”, “501-415”, Could Be You” passeerden de revue.  Hun sterkte is dat verschillende groepsleden de zang op zich nemen (afwisseling en snelle omschakeling dus) en dat ze de nummers niet rekken met solo’s maar eerder met functionele breaks.  Na het lichtjes psychedelisch “Warmed” kwam “Famous” dat wederom een hoogtepunt was.  Maar de twinkelende gitaren in “Sandy” vragen om beelden van een Quentin Tarantino film.  Iemand zou hun muziek eens aan hem moeten laten horen. Gegarandeerd gebruikt hij die.

Af en toe werd het gaspedaal losgelaten om daarna weer in de hoogste versnelling te gaan: het hevige “Satisfied” deed de hele zaal bewegen (stilstaan op dit nummer is geen optie) om dan met “Catalina” een versnelling lager te gaan en in het ongemeen knappe “Sacred Sands”weer vol gas te geven.   Dan moest de eindspurt nog komen. Die werd ingezet met “No Voodoo” (knappe gitaarsolo) , de jungle beat in “Autumn Dawn”, de cover “Calm Me Down” van de onbekende sixtiesgroep The Human Expression om te eindigen met “Catamaran” met het meezingende publiek. 

Uiteraard waren ze ons nog bissen verschuldigd.  Dat werden “Long Journey” (een cover van The Roots) en “Every Girl”. Weer twee keer prijs.  Jawadde, zonder enige twijfel een van de beste concerten van dit najaar. Je kan detailkritiek geven als: de zang kwam niet helemaal tot zijn recht.  Maar dat is niet relevant.  Het aantal mooie gitarenriffs die ik mocht horen zijn ver boven deze van andere concerten, het aantal aanstekelijke melodietjes even goed. Tel daar het spelplezier en de drive bij en dan weet je waarom dit een topconcert was. Ondertussen is er al aangekondigd dat hun producer Nick Waterhouse gaat komen. Een datum om zeker aan te kruisen.  Topconcert punt uit.

(Lisael)

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 26/10/16