SONS OF BILL - RYAN BINGHAM @ PARADISO, AMSTERDAM - 19/10/15

Sinds kort heeft een van de meest bekende popzalen uit Nederland een dependance geopend, en wel in het voormalig gebouw van de Shell, gelegen aan de achterkant van Amsterdam CS. Om hier te komen moet je eerst met een veerpont het IJ over varen. De omgeving is prachtig, een mooie tuin, heel bijzonder in zo’n grote stad.
Op het programma staat vanavond Ryan Bingham met Sons of Bill in het voorprogramma. Aangezien SOB begin dit jaar in de Qbus te Leiden een verpletterende indruk had achtergelaten wilde ik ze graag nog eens live aan het werk zien. Ondanks dat ze nu geprogrammeerd staan als voorprogramma leek het me alleszins de moeite waard. En dan Ryan Bingham als toetje lijkt me ook niet helemaal onsmakelijk.

 

SOB is een band opgebouwd rondom drie zonen van Bill Wilson. James zorgt voor de leadzang en gitaar, Abe speelt op een elektrische piano en Sam speelt op diverse gitaren. De band is verder aangevuld met Seth Green op bass en Todd Wellens op drums. Inmiddels hebben ze vier albums uitgebracht, met als laatste kunststuk “Love And Logic”. Voor de echte fans is dit album trouwens nu ook te koop als een luxe uitgave, met veel live werk en bijzondere opnamen.

De zaal van Paradiso Noord is een prachtige popzaal geworden met een mooi balkon bovenlangs. Je krijgt vanuit de hele zaal een mooi zicht op het podium en de akoestiek is ook puik. Om klokslag 20.00 uur staan ze ineens op het podium. Nog even een beetje “psychedelisch” de zaal een beetje opwarmen en dan gaan ze gelijk helemaal los. “Brand New Paradigm” van hun laatste album. Wat gelijk opvalt is de mooie harmonieuze zang van de drie broers. Ze willen niet geassocieerd worden met The Beatles maar toch kan ik het niet laten om te benadrukken dat ze daar bij vlagen toch iets van weg hebben. Daarna volgt het nummer “Bad Dancer” met een heerlijk elektrisch piano intro om daarna de gitaren te laten gieren. Het nummer “Joey’s Arm” is van het album “OneTown Away” en is voor mij nog steeds één van hun allermooiste nummers. Dan komt er iets rustigers; “Road To Canaan”. Sam neemt de leadzang over van James en laat horen over een fantastische mooie stem te beschikken. Heel contrair aan het geluid wat er uit de keel komt van zijn broer James. Spontaan wordt er achter uit de zaal geroepen dat het echt “Great Stuff” is; en zo is het maar net. Het nummer “Santa Ana Winds” gaat over terrorisme en is geschreven door Abel Wilson. Als laatste nummer hebben ze “Lost In The Cosmos” op de setlist staan. Een nummer geschreven als eerbetoon aan Chris Bell, de leadzanger van de band “Big Star” die veel succes hadden met het album “I Am The Cosmos”. Heel ongelukkig is hij kort daarna overleden bij een auto-ongeluk. Later kreeg de band pas veel aandacht omdat het door grote artiesten zoals REM en Ian Moore als inspiratie werd gebruikt. James vertelt dat ze de laatste weken veel hebben opgetreden in Duitsland en dat ze daar Big Star helemaal niet kennen. Daarom hebben ze daar maar het nummer “Wind Of Change” van de Scorpions gespeeld. Het nummer “Lost In The Cosmos” is prachtig opgebouwd door de drums die steeds dominanter opgevoerd worden naar het einde met een geweldige climax tot gevolg. Helaas, heel jammer, na 30 minuten komt er al einde aan het optreden. Na afloop heb ik James nog even gesproken en hij vertelde dat ze pas volgend najaar weer naar Nederland komen en dan hebben ze hopelijk ook een nieuw album uit. Ze zijn nu veel on tour, straks een tijdje rust en daarna het nieuwe album opnemen.

In no-time wordt het podium klaar gemaakt voor Ryan Bingham en zijn band. Ryan is opgegroeid in New Mexico en heeft de rootsmuziek in zijn aderen zitten. Wanneer je zijn biografie erbij zoekt dan lees je hoeveel ellende hij al meegemaakt moet hebben. Zijn moeder heeft zich dood gedronken en zijn vader heeft zelfmoord gepleegd. Echter het geluk is nu aan zijn zijde nu hij sinds kort de vader is van een dochter. Hij heeft inmiddels vijf albums op zijn naam staan met als laatste werk “Fear And Saturday Night”.

Wat opvalt is dat de muziek heel anders in elkaar steekt dan dat van Sons Of Bill. Het klinkt veel drukker en voller. Hierdoor is het lastig om de stem van Ryan goed te verstaan. Bovendien is zijn stem zo scherp, dat het lijkt alsof hij met schuurpapier als stemband staat te zingen. Zijn stem kun je het beste vergelijken met de huidige Bob Dylan. Dat hij ook in de smaak valt bij de dames is ook duidelijk te merken; ze dringen steeds verder naar voren om zo dicht mogelijk bij hem te komen. Met zijn cowboyhoed met veer lijkt het of hij de echte country komt spelen, maar schijn bedriegt. In die zin is het een schaap in wolfskleren.

Vanaf het begin is behoorlijke stevige muziek. De fiddle wordt bespeeld door Richard Bowden en hij doet dat op een fantastische manier. Zo veel inzet en plezier, dat hij na drie nummers helemaal buiten adem raakt. Een kort rustmoment is even nodig. In die tijd vertelt Ryan dat ze er vanavond zin in hebben om rock ’n roll, country, folk en blues te spelen. Het nummer “Bluebird” is een opzet naar een magistraal solo van de gitarist. Hij is zo onvoorstelbaar vingervlug aan het spelen, terwijl het tempo nog steeds meer toeneemt. Het lijkt wel of de geest van Jimi Hendrix in hem is gekomen. Het optreden gaat alle kanten op, van stevige elektrische rock tot akoestische ballads. Het verveelt dan ook geen moment. Hij blijft steeds variëren, met gitaren, mandoline en mondharmonica. Het nummer “Broken Heart Tattoos” is vlak voor het einde van de set een muzikaal en emotioneel hoogtepunt voor Ryan omdat het lied speciaal is opgedragen aan zijn vier maanden geleden geboren dochter.

Na een korte break komt Ryan in zijn eentje terug om drie nummers solo te spelen. Het publiek wordt steeds enthousiaster en zingt uit volle borst mee. Ryan wordt er een beetje verlegen van en kan niet ophouden met spelen. Aan het eind komt de band er nog bij om nog helemaal los te gaan. Een geweldig apotheose tot gevolg.
Het einde is dan toch in zicht, de avond ging in een sneltreinvaart voorbij. Resumerend kan ik alleen maar zeggen dat Sons Of Bill geweldig was om weer mee te maken en Ryan Bingham heeft er na vanavond een fan bij.

Roelof Passies

Foto © Yvo Zels

meer foto's Ryan Bingham of Sons Of Bill © Yvo Zels

Setlist Sons Of Bill:

Brand New Paradigm
Bad Dancer
Joey’s Arm
Road To Canaan
Santa Ana Winds
Lost In The Cosmos (song for Chris Bell)

 

Artiest info
website  
   

PARADISO, AMSTERDAM - 19/10/15

 

Ryan Bingham