PAVLOV'S DOG @ SPIRIT OF 66, VERVIERS - 28/10/15

Dat dit geen gewone band is weten we al lang. Tenminste bij de prog rock fans hier aanwezig in en met een volle Spirit of 66. Vanaf 1970 staan de geconditioneerde reflexen van PD in referentie met andere honden (muzikanten) te experimenteren. Ziedaar waarom ze dan ook deze naam voor hun band kozen. Gedenk de experimenten op de hond van Pavlov met de reflexen die ook in Huxleys dystopisch boek “Brave New World” werden behandeld, ook veelal gelezen en besproken in de seventies. De twee band stichters waren Mike Safran en Siegfried Carver, geboren als Richard Nadler. Op een dag kwam David Surkamp op auditie als gitarist. Daar ze hierom niet zo blij waren, vroegen ze hem een stuk te zingen. Er werd al snel beslist om hem als hoofdzanger te nemen door zijn zeer hoge als het ware helium stem. Vele rockers waren toen in de ban van dit exceptionele timbre. Ze vormden het voorprogramma van Jefferson Airplane in alle grote zalen van de wereld. Na vele jaren solo maar ook moeilijke jaren, vormt David samen met zijn vrouw Sarah, opnieuw de levende legende, Pavlov's Dog, weerom met andere jonge experimentele muzikanten.

Dat dit geen gewone band is, wordt al heel snel duidelijk. Een nummer op CD als intro, waarna een bel hun samenspel inluidt, we zitten in de golden seventies met “Echo & Boo”, heerlijk intro op viool, zeker niet zo gewoon in die tijd. Terwijl we in deze tijd niet zo dikwijls een zevenkoppige band op de planken zien. David vertelt ons dat het goed voelt terug te zijn in de Spirit Of 66, hij herinnert zich ook het jaar '66 ook heel goed, in St. Louis waar het allemaal begon. David zingt nog steeds met die opmerkelijke hoge nasale stem in “Late November” en “Fast Gun”. Maar ook zijn vrouw Sarah Surkamp neemt de zang voor haar rekening in “Crying Forever”. Hoger dan een tenor klinkt het, alsof David in een leeuwenkuil zit en daarbij dan nog “Lost In America”, een prachtige opener en titelnummer van hun vierde album uit 1990. Meermaals wordt door het viertal vooraan gezongen, David met Sarah altijd aan zijn zij, bakboord staat Amanda Mac Coy, hevig solerend als een jonge volleerde lead gitarist, terwijl stuurboord de viool van Abbie Hainz Steiling de blonde golven laat horen en zien.

David vertelt over hun hotel in New York, hoe ze alle dagen in de studio zaten, violist Carver met een zware verkoudheid, wel veertig jaar geleden. Het waren experimentele tijden, net als hun albums. Ze hadden ondanks hun kort bestaan, een rol als één van de belangrijkste bands in de psychedelische rock. Het album “Pampered Menial” was uiterst progressief. Eigenlijk een verbeterde versie van de “Pekin Tapes”, die ze twee jaar daarvoor op een drietal dagen hadden opgenomen. Het wordt het enige album dat ooit onder twee labels uitgebracht werd op hetzelfde moment. Vooral hieruit komen hun allersterkste nummers, maar deze avond tonen ze alles, ook enkele songs van Davids solo albums.

In “Preludin” wisselen de viool partijen van Abbie en de gitaar solo's van Amanda mekaar op. Net zoals de stereo effecten uit die tijd, als voorloper van hedendaags surround, maar dan op een meer innovatieve en originele wijze. “Canadian Rain” met psychedelische ritmes op orgel en gitaar. Ook Basman Rick Steiling mag hier zijn solo geven. Dat een bas op de achtergrond thuishoort wordt even vergeten en Rick speelt vooraan op het podium een mooie set baslijnen. Ook op drums brengt de Duitse Manfred Ploetz ons een overzicht van de seventies ritmes in “Standing Here With You”.

David schreef veel muziek, meestal met zijn 12-snarige gitaar. Niet altijd pen en papier op zak, op de hoek van een bierkaartje of zoals bij een vriend, wiens moeder van dure schoenen hield, op haar schoendoos, die hij achteraf stiekem terug bracht... “Wrong” uit een solo album aansluitend, ook “One Of These Days”en “Try To Hang On”. “Gold Nuggets”, waar Abbie de viool ruilt voor de mandoline, naast Sarah op akoestische gitaar. David bedankt ons, maar vooral Francis (Geron), voor dit thuisgevoel, hier in de Spirit en verdwijnt even van het podium. Met dit gebaar kondigt hij “Walk Away” aan. Een duospel van viool versus gitaar, Abbie versus Amanda. Tijdens “Only You” en “I don't Do So Good Without You” komt er meer fun op de planken, vooral met een swingend zingende Sarah. Ian Mathews wordt even aangehaald, folk zanger van Fairport Convention waarmee hij nog twee albums maakte, beginjaren tachtig. David vindt het een privilege om hier voor ons gitaar te mogen spelen en brengt “Only You”, een ballade waarin nog eens het helium gehalte tot zijn recht komt. “Episode”, nu vocaal ingezet door Abbie, die dan ritmeversnellingen aangaat op viool, David op Telecaster, alsook Nathan Jatcko uit Illinois op keyboard. “Did You See Him Cry”, als aanloop voor het geweldige “Song Dance”, hoogtepunt van de avond.

De viool die vroeger door de overleden Siegfried Carver werd gespeeld, heeft nog altijd zijn allergrootste rol in dit nummer, prachtig uitgevoerd door Abbie wiens strelingen we nooit meer zullen vergeten. “Valkerie” waarin het refrein “Bring Back The Good Old Days”, de meegezongen slagzin van de avond. Een zin met de ware spirit of 66. Het was Bill Bruford, drummer van Yes en King Crimson, die meewerkte aan dit nummer op hun tweede album “The Sound Of The Bell”. Of dit optreden ook met een bel eindigt...

Je kan een bisnummer al handklappend opvragen, hier beginnen we met z'n allen “bring back the good old days” te zingen. En jawel, David verschijnt alleen op het podium, schertst dat zijn band spoorloos is, of hij hier ergens politie kan bellen ? We krijgen drie bisnummers. Eerst een akoestisch solowerk. Vervolgens “Subway Sue”, vernoemt Nathan op orgel als de man met 88 vingers op 88 toetsen en dan uiteindelijk als laatst “Julia”, meest gekend en weer eentje uit hun eerste en buitengewoon album “Pampered Menial”. Het was van oktober 2014 geleden dat Pavlov's Dog hier optrad, zeggen we misschien tot volgend jaar, met een nieuw album?

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

meer foto's

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 28/10/15