LEZ ZEPPELIN @ SPIRIT OF 66, VERVIERS - 6/10/15

Nu Led Zeppelin niet meer als een frivole matroos van dek springt, hun reünie concerten al even achter de rug zijn, trekken we graag naar een bekend geworden meidenband, die de seventies terug voor onze ogen laat verschijnen. Zij verschijnen al sinds 2004 in Japan, over Bombay in Indië tot hometown Big Apple New York city. Op vele festivals als Skegness en Rock am Ring, beschreven en besproken door oa Reuters en CNN als voorname protagonistische coverband. Op hun Franse Euro tour vanavond terug hier in de Spirit of 66, de muziektempel van Francis, waar vele podiumbeesten en fans hun triomftochten al gevierd hebben.

Het was Steph Paynes die vanaf kindsbeen al graag, net als Jimmy Page, de Gov'nor der gitaristen, gitaar wilde spelen, daarom deze band oprichtte. Met de tijd zijn er al enkele bandleden vervangen, alleen Steph is en blijft de voortrekker en on the road nu met dezelfde leden van hun tweede album uit 2010. De trip door Frankrijk heeft hen wat taalkennis bijgebracht, als soisante-six en chanter, pocht Paynes. Texaanse drumster Leesa Harrington-Squyres werpt lachend op dat ze maar één taal kent waarmee ze al moet vechten. Steph vraagt ons hoeveel talen wij spreken, weet ook dat hier Nederlands wordt gesproken en kijkt me blij verrast aan als ze hoort dat “dank u” en “thank you” niet zo ver van elkaar liggen, maar over de Germaanse aanvallen en invloeden in Engeland gaan we niet uitweiden. Wel ten aanval en met een jammerende strijdkreet begint Shannon Conley de wereldbekende single “Immigrant Song” geschreven door Robert Plant voor het openingsconcert in Reykjavik 1970. Haar stem laat de zeppelin terug opgaan, met het verhaal van een viking die vanuit Scandinavië naar het westen roeit, ter ontdekking.

“from the land of ice and snow,
from the midnight sun,
where the hot springs blow,
Valhalla I'm coming”

De nodige hoeveelheid testosteron om deze krachtige hard rock te kunnen spelen, blijkt geen probleem, volgens Paynes was er trouwens veel vrouwelijke energie aanwezig in de mannelijke Led Zeppelin albums. De rol overnemen van Jimmy Page vindt zij dan ook gemakkelijk, wat we alleen maar kunnen bevestigen. “ Communication Breakdown ” ook geen probleem voor Shannon Conley die de hogere noten op de juiste plaats Plant, inderdaad met een hoofdletter. Een nummer met zo'n intelligente sequensing, om van te snoepen. Met “Out On The Tiles” direct gevolgd door “Black Dog” wordt de Blues Rock van Robert zijn band gecoverd op een eigen manier. We hebben allemaal de Led Zep albums op 33 toeren rot gespeeld, de analoge klankkleur uit de flower power periode wordt zeer goed weergegeven. Ook Paynes heeft hier geen uitgebreid pedalenset, zoals dat tegenwoordig hoort, voor haar rechtervoet staat enkel haar wah-wah.

Warmte en dorst horen altijd samen. Steph kent ondertussen ook de oplossing...Duvel bier, smeekt ervoor, maar ziet voor haar ogen dat Shannon een biertje aangeboden krijgt en mijmert ” the singer gets it always !” Weerom gebulder in de band.  Megan Thomas behoudt alle koelte als waardige bassiste, verandert meermaals van bas naar orgel en ook mandoline.“ The Ocean ” van “ Houses Of The Holy ” slaat op ons hier aanwezig, al was de zee van fans wel iets groter op de Led concerten, de opkomst bij Lez is hier meer dan voldoende. Fans met een Led Zeppelin T-shirt, maar ook fans van Lez Zeppelin zelf, enkelen onder ons zagen deze Lezzies hier al meermaals. Met een identieke Page 1959 Epiphone, bulken de riffs en solo's in “Misty Mountain Hop”. “Trampled Under Food” uit “Physical Graffiti 1975” geïnspireerd en met een even grote dubbele bodem als Robert Johnson's “Terraplane Blues”. Een sexueel innuendo met talrijke insinuaties als “let me pump your gas”. De greasy songs zoals ook Zappa ze zou bespelen. - “keep it greasy, so it will go down easy”

Terug naar album Led Zep I, ruw en toch gevoelig op hetzelfde moment. “Dazed And Confused ”, een nummer van Jake Holmes, eerst gecoverd door de Yardbirds, Jimmy's prehistorische band, later door Led Zeppelin bekend gemaakt, vooral daar Page met de strijkstok zijn zwarte Gibson bespeelde op een meer geselende wijze. Ook Paynes, ontkleed van haar lange showmantel, kent hier alles van. Hierdoor krijgt het een memorabel en psychedelisch karakter, een love song in de zin van “ Shall I Stay Or Shall I Go “, twijfelend of zij die nacht bij hem blijft.

Een tweede set wordt voor ons voorbereid met drie barstoelen en een mandoline, net als basman Jean Paul Jones, nu voor Megan Thomas. Akoestische nummers als “Going To California”, “That's The Way” en “Brin-Yr-Aur Stomp” brengen even een verademing. De laatste song handelt over de hut in Wales van de familie Plant, zonder water noch elektriciteit, maar met zo'n inspiratievol uitzicht, waardoor ze het derde album hebben geschreven. De streving van deze band om Led Zep songs te spelen met eenzelfde energie, wordt even opzij geschoven. De gevoelige tederheid van de progressieve rock ontbreekt hier niet. De zangstem van Shannon Conley valt ons des te meer op, Megan heer en meester op mandoline, terwijl de akoestische Takamine gitaar van Steph alles ondersteunt.

Fase drie nu. Stoeltjes weg en terug elektrisch met “Good Times, Bad Times”. Eerste nummer op allereerste album, in een Sheer Swing, één van de grote mijlpalen in onze muziekgeschiedenis. De solo's van Jimmy Page als manifesten van de wilde jaren. Steph roept ze allemaal terug op. “Nobody's Fault But Mine” begint al met een even mooie solo, met Aha kreten van de vier Lezzies of Lizzies, wie zal het zeggen. De diepe aanblik van Steph laat me trouwens aan een jonge Patti Smith denken, waarmee ook velen graag een etentje zouden aandurven. “I Can't Quit You Baby” een Willie Dixon nummer, eveneens van LZ I, blues uit  de bovenste schuif. De sfeer wordt al maar intiemer, de band houdt duidelijk van deze keet. Ook vele jonge gitaristen als Chantel Mac Gregor droomden zelfs ooit hier te spelen. Verviers heeft en geeft je echt de Spirit Of 66, ook al ben je niet met de moto. Dan volgens mij het hoogtepunt van deze avond “Ramble On”, waarvoor eerst Steph toch een Duvel krijgt aangeboden, beter moment kon niet gekozen worden, alle remmen los, dus gas geven en ertegenaan rammen. Weinigen weten dat dit nummer ook refereert naar Tolkiens “Lord of the Rings”

“it was in the darkest depths of Mordor
I met a girl so fair,
but Gollom and the evil one crept up and slipt away with her”

“Rock And Roll” met een lange drumsolo van de grote Leesa net als de grote Bonham, in een zelfde exuberante en creatieve stijl, weliswaar alles in zijn tijd gezien ! En ook geen half uur durend, we zijn trouwens al meer dan twee uur live bezig. Met een grote gongslag wordt direct over geswitcht naar “Kashmir”. Een mooi einde en saluut, maar nee, graag nog het voorspelde “Heartbreaker”. Vol intensieve riffs die tot op het been snijden, direct verweven met “Whole Lotta Love”, met een trio standje, tekst gaat dan ook direct to the point,

“Way down inside honey, You need it,
Shake for me girl, I wanna be
Your backdoor man “

alles verduidelijkt in een bijgevoegde clip. Album LZ II, bijgenaamd “The Brown Bomber”, een Jimmy Page album, geschreven door hem tijdens hun US tour . Straf wel dat dit album gemaakt werd daar ze pas in de studio doken, na hun carnaval en sexuele excessies, tijdens die Gargantuan Tour in'69. Wel wordt dit album de oorsprong van Heavy Metal genoemd en hip genoeg om de lyrische generatie van alle tijden te bereiken. Onder luid handgeklap wordt door het viertal, op het podium, een kleine meeting gehouden. Het kan duidelijk niet op, beslissen dan toch een allerlaatst nummer te brengen. Vol overtuiging en dankbaarheid, luisteren we nog naar  “Over The Hills And Far Away”. Wel letterlijk gepast voor onze terugtocht huiswaarts. Lez go again.

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

meer foto's

 

 

 

meer video's : VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5 - VIDEO 6 - VIDEO 7 - VIDEO 8

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 6/10/15