DEZ MONA @ AB, BRUSSEL - 2/10/15

Dez Mona, de groep rond Gregory Frateur en Nicolas Rombouts, heeft net een nieuw album uit, genaamd 'Origin'. Het vorige album 'A Gentleman's Agreement' neigde meer naar de rock, maar nu gaat de groep terug naar haar roots. En dat is bezwerende muziek uit alle continenten, overgoten met de sound van de fantastische stem van Gregory Frateur.

Zoals het hoort had de groep op de officiële start van de release-tour ook een 'voorprogramma' meegebracht. Sherman, het alter ego voor muzikant Steven Bossuyt, mocht ons opwarmen. Of eerder doofmaken, want zijn drummachine stond zo oorverdovend luid, dat het al aanwezige publiek op een respectabele afstand van het podium bleef hangen. Nochtans is de muziek van Sherman bijlange niet slecht: het doet wat zweverig en ijl aan, maar hij is zeker een goed zanger, en hij weet hoe een song moet gevormd worden. Soms neemt hij de Fender in de hand, en ook dan worden de gitaarklanken mooi verweven met de synthesizer. Alleen, de volgende keer een paar decibels minder? Onze oren waren net wat terug gewoon aan normale decibelwaarde toen Dez Mona eraan begon. Gelukkig was de geluidsmix nu stukken genietbaarder.

Het nieuwe album staat vol jazzy en sfeervolle nummers, die pas na een paar luisterbeurten hun geheimen prijsgeven. De vraag was hoe ze dat live zouden overbrengen, want een eerste blik op de setlist leerde dat maar liefst 9 nummers van het album opgelijst stonden. De eerste 5 nummers op het album waren ook direct de eerste nummers die live gebracht werden, en was dit de reden waarom de groep, met Frateur als alomtegenwoordige frontman, nogal traagjes op gang kwam? Nochtans zitten in die nummers genoeg pareltjes die typisch Dez Mona zijn: gitaareffecten om duimen en vingers bij af te likken, een schuiftrompet die sfeervol de zaal doorklieft en de alomtegenwoordige accordeon van Roel Van Camp. Ook tekstueel is er heel wat te beleven, van 'You cannot stand the kind of state you're in, so you're working your way up with dirty language' naar 'Did you notice when things became difficult, did you feel it when he broke into pieces, did you hold him when they fell apart, did you still want him?' in Transparant.

Gelukkig waren bij 'Carry On' de zenuwen ineens verdwenen, en kwam iedereen los. De combo 'Carry On/Get Out of Here' werkte wonderwel, en Frateur zwierde de microfoonstand richting coulissen en ontbond zijn vocale- en dansduivels. Het publiek werd pas echt enthousiast toen 'Suspicion' door de zaal denderde. En de riff van 'Bohemian Rebel' hield hen ook nog wel een tijdje in de ban.

Ondertusen was Gregory Frateur al door het publiek geraasd, alsof hij iedereen wou aansporen om volledig los te laten. En het hielp echt wel, want van dan af werd het dak bijna van de AB Club geblazen. 'The Back Door' kreeg een extra sombere 80ies, newwave vibe toegemeten, die nog steeds geweldig bij de tekst past (They sent me through that backdoor, they said I was deranged).

Dat er een bisronde zat aan te komen, was redelijk evident. Maar dat Thijs Delbeke, die tot dan toe mooi in de achtergrond was gebleven, ons zo zou ontroeren in 'A Part of us all', dat hadden we niet voorzien. Dit laat alweer maar zien dat iedereen binnen Dez Mona een belangrijke rol heeft, het is geen one man Gregory Frateur show. Bisronde nummer 2 werd afgesloten met 'Great Time', waarin we vooral dit gaan onthouden: 'Did you have a fucking great time?' Hell yeah!

Kathy Van Peteghem

Foto © Marke Tentster

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 2/10/15