SPINVIS @ MUZIEKODROOM, HASSELT – 08/11/17

Maar liefst zes jaar werd ons geduld op de proef gesteld vooraleer Erik De Jong, aka Spinvis, een vervolg breide aan zijn vorige succesalbum “Tot Ziens Justine Keller”. Het wachten loonde echter de moeite, want de sympathieke Nederlander uit Nieuwegein heeft met zijn nieuwkomer “Trein Vuur Dageraad”, opnieuw voor een schot in de roos gezorgd. Het is een staaltje van ‘s mans artistieke toverkunst, waar hij speelt met poëtische teksten en creatieve woordspelingen die ieders fantasie op hol doen slaan, Zijn ultra trouwe fanbase draagt de kunstenaar, muzikant, poëet terecht op handen en het dertien en half nummers tellende nieuwe album, verbergt niet enkel bijna allemaal songs die zich als oorwurmen onmiddellijk tussen je oren nestelen, Spinvis gooide ook instrumentaal zijn volle gewicht in de weegschaal. Stond hij in zijn beginperiode bekend als kunstige knutselaar, die zijn nummertjes zelfstandig op pc, met samples of vooraf opgenomen geluiden in een eenzaam kamertje in elkaar puzzelde, dan trommelde hij voor “Trein, Vuur, Dageraad”, een vijfkoppige band op het toneel met onder andere strijkers en blazers. Je mag hier dus terecht spreken van een artiest die zichzelf opnieuw uitgevonden heeft en daar mag iedereen vanavond in een goed volgelopen zaal van de MOD getuige van zijn.


Hoe goed “Trein Vuur Dageraad” wel onthaald werd door het Belgische publiek, bewijzen de bijna overal uitverkochte zaalshows. Het album verscheen in april op de markt en Spinvis is al sinds begin mei, bij de cd-voorstelling in AB Brussel, op tournee met zijn nieuwe plaat. De songs zitten ondertussen perfect in het collectieve geheugen van alle bandleden en dit creëert een zeer ontspannen, maar eveneens creatieve sfeer. Enkel lachende gezichten op het podium en voeg daarbij een enthousiast publiek dat mee is van de eerste noot en je krijgt een toprecept met een heerlijke wisselwerking tussen fans en artiesten.

Het is de Belgische parel der badsteden “Oostende”, uit zijn vorige album “Tot Ziens Justine Keller”, dat zijn eerste weemoedige golven met zachte parlando stem in onze oren mag fluisteren. De klagende cello van Saartje Van Camp, de snijdende viool van Merel Junge en een twinkelend keyboard van toetsenist Lucas Oldeman, laat een zwoel romantisch zeebriesje door onze haren strelen en trakteert ons op een magische start van deze avond. Spinvis timmert al zestien jaar aan de muzikale wand en één van de oude pareltjes uit " Dagen van gras, dagen van stro", blijft het donkere, naar een psychedelische climax stuwende, “ Het voordeel van de video”. Met de drammende percussie van Marcel Van As, de bijna dissonante strijkers en de naar de keel grijpende samenzang tussen Sarah en Erik, heeft dit nummer nog aan dramatiek gewonnen .

Spinvis verrast ons vanavond regelmatig met een schitterend harmonisch stemmenspel van zijn sextet. Zo omhullen de hemels klinkende backing stemmen het bezwerend orgeltje in “Tienduizend zwaluwen” in een bedwelmende stemmenwolk en rollen ze de loper uit voor een krachtige strijkersfinale. Samen met `de vrolijkste noot uit het concert, “Wespen op de appeltaart”, dat nog meer power krijgt met een zesstemmig koor en de pompende tuba van Merel, vormt het één van de vele vocale hoogtepunten van de show. Droeve tonen rollen er in overvloed van het podium, zo mogen we letterlijk uit de mond van Erik De Jong horen, maar als er dan eens een vrolijke noot opwelt, weet Spinvis je ook in het middenschip te raken, zoals in het filmische “Dageraadplein” dat met dartele toetsen, een opgewekte gitaartokkel en een rondspinnende viool, onmiddellijk de kille herfsttemperaturen verjaagt.

Spelen met een instrumentale klankenvariatie en daarmee unieke effecten scheppen, heeft Spinvis altijd bekoord. Met een virtuoze band waar het speelplezier vanaf druipt wordt zoiets zelfs een uitdaging. Zo klinkt “Club Insomnia” beklemmend en beangstigend met de spookie intro die Erik uit zijn effectpedalen puurt en die als aanloop dienen voor een razend rockende finale met donderbas van Diede Oosterveen. “Ik wil alleen maar zwemmen” wordt dan weer geruggensteund door de golvende klanken van de mysterieus zingende zaag van Saartje, incluis een grappige inlas van Lou Reed’s “Viscous” door Erik en een opzettelijk gek stukje valse samenzang. In alle eenvoud kan het ook, zoals in Spinvis’ Leonard Cohen moment, in het verstillend tweestemmig door Saartje en Erik gezongen “Wat Blijft”, dat met zijn droeve tokkel in al zijn ontroering je recht naar de keel grijpt. Helemaal uit een ander vaatje tapt het op daverende drums openende “Het Kindje van God” dat ontspint in een jazzy funkfestijn met een wervelende tubasolo van Merel.

Na dik twee uur mogen we met Spinvis huiswaarts keren, drijvend op de wolkjes van “Bagagedrager”, dat halverwege nog gemixt wordt met een perfect passend intermezzo van Raymond Van Het Groenewoud’s “Twee Meisjes”. Dat Spinvis een uniek artiest is in zijn genre mochten we in Hasselt weer ondervinden. Zijn teksten zijn poëtisch, filmisch en raadselachtig en muzikaal zo mooi ingekleurd door dit virtuoos vijfkoppig ensemble, dat elke song letterlijk in je huid kruipt. Zulke avonden zijn magisch en wie daar nog getuige van wil zijn op deze tournee zal snel moeten zijn. Niet voor niets zijn bijna alle Belgische shows uitverkocht.

do 14/12 Handelsbeurs, Gent
za 23/12 De Roma, Antwerpen

Foto © Yvo Zels, voor meer foto's klik hier

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MOD, HASSELT - 08/11//17