LOW SOCIETY @ GOORBLUES, WUUSTWEZEL – 12/11/17

In deze tijden van tegenstellingen en verwarring over de juiste houding betreffende persoonlijk wapenbezit, als over de klimaatverandering, als over grensoverschrijdend gedrag wereldwijd, rijden we naar het allerlaatste optreden van Goorblues, tevens het eerste optreden van de Low Society European Tour.

Deze band heeft zeker geen klimaatopwarming nodig. De orkaan Mandy Lemons heeft zo'n bruisende stem als de woeste stroming van de Mississippi, waar ook haar roots liggen en waar een ervaren gitarist Sturgis Nikides bijhoort. Deze mening hadden zij dan ook en vormen vanaf 2009 een muzikaal koppel die de Juke Joints van Beale Street in Memphis tot de onze doet daveren. Met duidelijk een meerwaarde voor onze blueswereld, vol meeslepende soul swing en Memphis Rock, Americana en stampende Texas blues, Blues en Roots steeds als basis.

Zijn fier op hun nieuwste telg Sanctified, het derde album waarvan de rhythm tracks opgenomen werden in de CS studio te Roeselare, samen met hun vaste Vlaamse broeders, Jack “The Bass” Verstraeten en drummer Bart “Bigfoot” De Bruecker. Bereikten een mooie plaats in de Top 50 Bluesrock Song Chart met twee songs hieruit (The Freeze en Drowning Blues). Mandy Lemons en Sturgis Nikides zijn in de US gekend als de Voice Of Memphis & The Man Of Steel. Ook hun fans volgen hun tour bij ons van nabij, dankzij facebook en youtube. Het is nog maar de tweede keer dat zij de plas oversteken, niettegenstaande dat merken we al snel de familiale sfeer met de band die altijd heerst op Goorblues.

Tour manager, onze vriend Danny De Man en zijn mooie jonge dochter, ook Mandy genaamd, begroeten ons aan de ingang. Field Marshall Danny is een man van de wereld, hij kondigt niet alleen de band aan, maar vraagt Paul en Lydia ook op het podium, die letterlijk door hem in de bloemetjes worden gezet met meer dan gemeende dank voor hun jarenlange inzet, samen met Michel, voor de vele internationale blues concerten die wij hier mochten beleven. - Nogmaals ook hier dank aan Paul Vissers en Michel Hofkens die als ware blues brothers samen de Amerikaanse jachtvelden verkenden en hun “Thrill Of The Hunt” ook naar hier brachten. Man, man, een dik boek vol ! Keeping the blues alive is al jaren hun credo. Paul antwoordt nog dat hij de blues niet zomaar opgeeft, maar samen met Lydia nu wil genieten van hun pensioen en ik weet ook met hun mobilhome, maar vooral met hun kleinkinderen.

“ Dead Mans Shoes “ een openingsnummer waarbij de short dressed Mandy ook haar stem daarbij nog opheft. Dat Sturgis de man van staal is merken we al snel in minuten lange prachtige slides op een bruine hollow body gemaakt door een vriend. Van Houston verhuisden zij naar Memphis, waar blues leeft als religie en deel van het landschap uitmaakt. “ Sugar Coated Love ”, eveneens uit het debuutalbum High Time uit 2011. Het is Sturgis die de muziek maakt en Mandy die de teksten schrijft. “ Up In Your Grave “ getuigt van de aansporing om uit je schelp te komen. Diepzinnige teksten zijn nooit ver weg en worden net als bij een gospel uitvoerig tot leven gebracht. “ Tree Time Loser ” over de stuff of live dat we allen wel herkennen. Blues op zijn verslindende weg, maar wel overleefbaar met de roeispanen die Mandy ons doorgeeft, met zo'n voordracht waarbij je bedenkt dat zij altijd wel grote onderscheiding had in de lessen toneel en zang. Het is dankzij haar moeder dat ze in Houston Texas al op jonge leeftijd zanglessen mocht nemen. In 1927 brak de Mississippi uit zijn oevers met veel leed en slachtoffers, ze noemen het daar de honderdjarige vloed. “ Here Comes The Flood “, niet van Peter Gabriel maar hun herdenking aan die gruwelijke tijd. Tijdens de stuwende titeltrack van hun nieuwe CD “ Sanctified “ kan je ook het R&R gehalte mee proeven (getuig jezelf met bijgevoegde clip).

“ The Raccoon Song “ een uptempo nummer voor grandioze slide en vrolijke how how stem. “ Angel From Montgomery “ een cover van de 71-jarige John Prine, net als bij “ Tedeshi Trucks “ waden we door een magische energie, waar ook Crosby, Stills & Nash eerbied voor zou hebben. Als laatste nummer van de eerste set een humoristische Memphis song uit 1910 van W.C. Handy “ Mister Crump ”. Nee niet met een T... Wel een klassieker waarvan Bealstreet nog natrilt en van mij gerust een Oscar mag halen net als Lisa Minelli met haar Cabaret.

In de pauze verneem ik dat ze de tweede set zullen openen met “ The Freeze “. Een naar mijn mening meesterwerk in slow blues. Even zag ik zelfs Neil Young aan de toog staan, een nummer dat van mij eindeloos verder door de ether mag zweven, met Sturgis rules. Niet voor niets dat hij twee jaar samen met John Cale tourde ('79-'81). Nog zo'n autobiografisch werkje “ Long Black Limousine “, dat Mandy inleidt met een waar gebeurd verhaal toen ze ooit bestolen werd door een taxi chauffeur. De sfeer zat er al lang in maar nu zijn alle remmen los en er wordt zelfs gepaaldanst tijdens “ Let Me Ride “. Hek van de dam zeggen ze bij onze noorderburen, op Goorblues staat dat hek er al jaren niet meer.

Het is weer een heerlijke namiddag, iedereen weet hier dat we dit gaan missen, maar de vlam is nog niet uit, zeker niet van Mandy en Sturgis. Ook de ritme sectie van Jack en Bart die nauw aansluit en op de juiste plaats de punten en de komma's zet. We volgen graag de Sturgis Rules met “ This Heart Of Mine “. Weer zo'n intro om je duimen en vingers af te likken. Terug vol gas geven met een Hound Dog Taylor “ Gimme Back My Wig “. Shake down Mandy ! Rock & Roll met een volle dansvloer. Sturgis vertelt over een nummer dat ze gewoonlijk als laatse brengen“ I'd Rather Go Blind “, de Etta James cover die zomaar niet iedereen kan opvoeren.

Danny stapt nog even op het podium en getuigt zijn ondersteuning aan deze band, een traan wegpinkend. Paul redt hem en behoudt dan ook zijn gebruikelijke job tot het aanzetten van het “make some noice moment” en of we “something more” willen, altijd het enige moment hier waarbij je je oordopjes kan gebruiken. Mandy opent haar feministisch boekje met de titeltrack van hun tweede album “ You Can't Keep A Good Woman Down “. Misschien ook wel een typisch nummer voor dit huis, al even mooi als de bloemen van Lydia die ze na ontvangst al direct in de vaas zette voor het podium.

Low Society: we love you !

Michel, Paul & Lydia: we 'll always love you !

Guy Cuypers

Foto © JiVe

 

 

video's : The Freeze - This Heart Of Mine -  You Can't Keep A Good Woman Down - Long Black Limousine - Let Me Rid - Sanctified - Angel From Montgomery - Three Time Loser - I'd Rather Go Blind


 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

GOORBLUES - 12/11/17