JULIEN BAKER @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 12/11/17

Julien Baker is een jonge Amerikaanse studente (22 jaar oud) die 2 jaar geleden de plaat “Sprained Ankle “uitbracht. Nu toerde ze om haar nieuwe plaat “Turn Out The Lights” te promoten. Deze plaat krijgt zowat overal lovende kritieken. Het was dan ook niet te verwonderen dat ze het plaatje met “uitverkocht” mochten bovenhalen.

Het was dan ook drummen om de Rotonde binnen te geraken. Half op de trap naar buiten kon ik het concert volgen. Het grote voordeel van de Rotonde is dat je nog altijd dicht genoeg bij bent om je , als het ware, persoonlijk aangesproken te voelen door de muzikante. Ze begon haar set met “Appointments”. Helemaal alleen op het podium aan de piano bracht ze dit nummer met haar gepassioneerde zang. Ze omgordde de elektrische gitaar om “Funeral Pyre” te brengen. Het nummer begint stil en dromerig en is wat ik associeer met de term “Ayco” muziek. In “Sour Breath” zingt ze over verliefdheid die halfweg het nummer overslaat op boosheid en waar ze fel uit de hoek komt. Dat ze zich helemaal smijt in haar nummers kon op veel bijval rekenen van het muisstille, aandachtige publiek. Iets wat tegenwoordig toch wel een hele prestatie is met zo veel mensen die naar een concert komen om bij te praten. Ze ging verder met “Happy To Be Here” dat ze met spaarzame gitaar en overgave bracht. Het titelnummer van haar debuutplaat lokte herkenningsgeluiden op bij de intro. Het concert begon wat te kabbelen bij “Everybody Does” en “Rejoice” . Maar dit werd helemaal rechtgezet bij het majestueuze “Turn Out The Lights” dat ingetogen begon en een episch, hevig einde kreeg en door wat pedalenwerk leek alsof er een hele band aan het spelen was. Knap en hoogtepunt van de avond voor mij.

Ze ging terug aan de piano zitten en bracht “Hurt Less” en “Go Home” waarbij het beeld van Tori Amos voor me opdook. De set afsluiten na een klein uur deed ze met “Something” wat de vele verliefde koppeltjes in de zaal zeker zal geraakt hebben. Ze kreeg terecht een groot applaus en kwam terug voor een bisnummer. Ze beweerde daar niet op gerekend te hebben. Maar toch ging ze vlot aan de piano zitten bracht ze “Accident Prone” een cover van Jawbreaker waarbij de knappe pianopartij opviel.

Ik moet zeggen dat ik met lage verwachtingen ging want ik had de nieuwe plaat snel beluisterd en was niet onder de indruk. Van dit concert was ik het des te meer omdat het kleine meisje er in slaagt een zaal bij de strot te pakken met haar miniatuurtjes van nummers die gaan over wat een meisje van 22 bezighoud. Ze doet dit op zo’n ontwapenende maar toch aangrijpende wijze dat ze een overvolle zaal gedurende een uur muisstil en aan haar lippen hangend krijgt. Ik zal toch nog eens naar die plaat luisteren, want het is me nu wel duidelijk dat dit geen muziek is om snel te beluisteren.

Lisael

 



 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL

12/10/17