GHALIA & MAMA’S BOYS @ MISSY SIPPY, GENT - 7/11/17

 

Het was een meer dan gezellige drukte in de Gentse Missy Sippy voor de cd release van ‘Let the Demons Out’, het eerste volwaardige album van Ghalia & Mama’s Boys, een samenwerkingsverband tussen de Brusselse Ghalia Vauthier en de New Orleanse heavy blues band van frontman Johnny Mastro. De lieftallige Ghalia leerde de knepen van het vak als Brussels straatmuzikant, en deed met Ghalia & the Naphtalins en Ghalia & Voodoo Casino haar eerste bandervaring op. Sinds 2013 steekt deze 25 jarige songwriter /blues muzikante regelmatig de grote plas over om in de grote muzieksteden zoals Chicago, Memphis, St. Louis, Nashville inspiratie en ervaring op te doen.

In het voorjaar van 2016 zag ze in New Orleans Johnny Mastro en zijn band. Het klikte blijkbaar en samen trokken ze de studio in, wat resulteerde in de opnames van haar huidig album en een contract met het Duitse Ruf records, het blues platenlabel bij uitstek. Iedereen was dan ook zeer benieuwd hoe deze combinatie van jong vrouwelijk Belgisch talent en de ervaren blues ratten van Johnny Mastro het er live zouden van af brengen. Muzikaal zat het al van bij opener ‘Hoodoo Evil Man’ meteen snor.

Er werd stevig gemusiceerd, Johnny blies zoals steeds de longen uit zijn lijf en Smokehouse (Smokey) Brown toverde de ene mooie solo na de andere uit zijn gitaar. Dean Zucchero op bas en Christophe Gaillot op drums zorgden voor de solide ritmebasis. Ghalia zelf heeft een leuke blues stem die met ouder worden en wat meer eelt op de ziel alleen maar beter kan worden. ‘All The Good Things’ en swampy titeltrack ‘Let the Demons out’ waarin Ghalia de lagere regionen van haar stem naar voor bracht, volgden. Ook een cover werd niet geschuwd, de blues standard ‘It Hurts me Too’ , origineel van Tampa Red, maar ook gecoverd door Elmore James, Junior Wells, Eric Clapton …. kreeg een voldragen versie mee. En de nieuwe song ‘Meet You Down The Line’ belooft alvast voor de toekomst. Humor in de blues moet ook kunnen , het moet niet steeds kommer en kwel zijn. De ’Hiccup Boogie’, die Ghalia samen met haar band schreef was daar het mooiste bewijs van, en sloot meteen ook het eerste deel van haar set af.

Na de pauze bracht de band een 2-tal songs zonder Ghalia, waarin zowel Johnny als Smokey zich ten volle konden uitleven. (Ooit een gitarist zien soleren terwijl hij pint bier salamanderde?). Dit was blijkbaar het sein om vanaf dan een versnelling hoger te schakelen. Het was de laatste show van de tour (10 gigs op 13 dagen!) dus de voet mocht extra op het gaspedaal ! Ook Ghalia bewees dat ze een stukje gitaar kon spelen . Niet makkelijk met iemand als Smokey naast zich! Smokey die tijdens ‘Waiting’, een duet tussen Ghalia en Johnny, figuurlijk bijna de glazen van de Missy Sippy toog speelde! En diezelfde glazen kregen het nog zwaarder te verduren toen tijdens ‘Have You Seen My Woman’ ook Ghalia haar ‘demons’ de vrije loop liet, en het podium inwisselde voor de Missy Sippy toog. En toen ze tijdens ‘4 am Fried Chicken’ haar vingers aflikte, een blik in de zaal sloeg, en de slotwoorden ‘Fingerlicking good’ uitsprak, wist je dat ze de harten van de toeschouwers had veroverd.

Met de Elmore James kraker ‘Shake Your Moneymaker’ kwam er een einde aan een best vermakelijk concert van een jonge beloftevolle Belgische vrouwelijke bluesartieste met een leuke stem, podiumprésence, en die ook nog in staat blijkt om leuke songs te schrijven. Geef toe, ze lopen er niet dik in ons Belgenland. Koesteren dus. Nu nog werken aan de uitspraak van haar ‘franglais’ en de Belgische blues scene heeft er een grote bij !

Jan Van Streydonck

foto © Karim Hamid

meer foto © Karim Hamid

 

 

 

 meer video's: Have You Seen My Woman - Addiction - Waiting - Hiccup Boogie - Hoodoo Evil Man - Meet You Down The Road - Let The Demons Out - 4AM Fried Chicken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MISSY SIPPY, GENT - 7/11/17