DANNY BRYANT @ DE BOSUIL, WEERT - 19/11/17

Vanuit Puyallup, Seattle komt de band Sweetkiss Momma De Bosuil opwarmen alvorens het bluesgeweld van Danny Bryant het podium op mag.

Frontman en bezieler van de band is Jeff Hamel, hij richtte, samen met gitarist Aaron Arnold en drummer Tyson Lickert, Sweetkiss Momma op in 2008. “Revival Rock” (2010) werd hun debuutalbum, Southern Soul getinte Rock and Roll, denken we vooral in de richting van het geluid van The Black Crowes. Na nog een full album “A Reckoning is Coming” (2014), en een EP “What You’ve Got” (2016) kwam men dit jaar met nog een EP op de proppen “Get Ready For The Getdown” waarna deze Europese tour volgt, Europa blijkt een belangrijke afzetmarkt voor de band te zijn, de populariteit in vooral Duitsland en Spanje is groter dan in hun vaderland.


“We are a rock and roll band” roept Hamel wanneer de band opkomt, en pure rock and roll krijgen we met de openingsnummers “Dry Old Bones” en “Go On, Get Off” uit de nieuwe EP. De band speelt in een strak tempo, hun toegestane tijd zo goed mogelijk in te vullen, geen bindteksten, sommige nummers gaan gewoon in het volgende over. Jammer dat het toch wel sterke songmateriaal op deze tour zonder toetsenist moet worden gespeeld maar toch weet de band een leuke set neer te zetten. “What I Like About You” van de Romantics krijgt hier een leuke, rustigere, bewerking en tijdens “Breathe Rebel” probeert Jeff Hamel een beetje ambiance in de zaal te brengen. Het solo gitaarwerk van Aaron Arnold is voortreffelijk en met het laatste nummer “Mercy Love” laat de band een puike indruk na.

Tijd voor het betere blues werk! Danny Bryant (37) is reeds vanaf zijn achttiende een professioneel gitaarspeler met als lichtende voorbeeld Walter Trout. Na eerdere albums, onder de naam, Danny Bryant's RedEyeBand, met zijn vader Ken op basgitaar, komt hij in 2013 met het album “Hurricane” zijn debuutalbum onder eigen naam, op de proppen. Bryant’s gitaarspelen wordt vooral gekenmerkt door het soleren met veel gevoel, waar de snelheid een ondergeschikte rol heeft, het bezield gitaarspelen is een eigenheid van deze gitarist.

Met zijn volgende albums “Tempature Rising” (2014) en “Blood Money” (2016) consolideert hij zijn succes en profileert hij zich als een van de betere songwriters in het genre. Begin dit jaar kon hij één van zijn dromen op zijn bucket list schrappen, zijn nummers live brengen met een bigband. In januari van dit jaar werden enkele shows in Duitsland en Nederland opgenomen en uitgebracht op het album “Big”, nieuwere en oudere nummers herwerkt zodat ze met een klassieke bigband opstelling kunnen gespeeld worden. Benieuwd wat dat geeft in De Bosuil !

De band trapt af met het instrumentale “On The Rocks”, waarbij Stevie Watts zijn eerste van vele keyboardssolo’s mag spelen. De kopersectie, David Maddison op trompet, Alex Maddison op trombone, Lauren Young op tenorsax en Mark Wilkinson op bariton sax, zat wat ongelukkig in een hoekje geduwd, achteraan op het podium. Spijtig want ze spelen toch een prominente rol tijdens dit optreden. De band speelt zowat alle nummers van het live album “Big” met Danny Bryant als volleerd bandleider, knikkend naar diegene die een solopartij mocht spelen en gesoleerd werd er. Zowel in het trage bluesnummer “As The Years Go Passing By” wat een heerlijke lange gitaarintro kende, als op het met een stevige riff beginnende “Take Me Higher” laten de muzikanten horen wat ze in petto hebben. Tijdens “Blood Money” zijn er even technische problemen, de voorziene gitaarsolo wordt hierbij vakkundig vervangen door Watts op zijn orgel, die ook op het volgend nummer “Just Won’t Burn” zijn kunnen op piano mag demonstreren. Zo krijgt elke speler zijn moment van glorie, de trompet en tenorsax in “Holding All The Cards”, de bariton sax en trombone in “Prisoner” en de bassist in “Unchained” terwijl Bryant op zijn Fret-King Corona lustig wat solo’s in het rond strooit. Met het rustige “Painkiller” waarbij gitarist Marc Raner op een speciale elektrische-akoestische ‘silent’ gitaar speelt, deze is zonder klankkast, en Stevie Watts een mooie pianosolo speelt zonder band, in het middenstuk van het nummer, Bryant zet er nog een stevige gitaarsolo achter om het fijne optreden te beëindigen. Als bis speelt men nog de Robert Johnson cover “Stop Breaking Down” met een knap gitaar-orgel duel, waarna Bryant het publiek bedankt voor de opkomst en zich richting ‘merchandise’ begeeft.

De bigband die Danny Bryant ondersteunt tijdens dit optreden is zeker een meerwaarde, de blues wordt op een vernieuwende manier gebracht, geschikt voor een breder publiek!!!

Luc Nuyts

Foto's Danny Bryant © Sonja Schepers

Foto's Sweetkiss Momma © Sonja Schepers

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE BOSUIL, WEERT - 19/11/17

 

Sweetkiss Momma

Danny Bryant