SX @ TRIX, ANTWERPEN – 24/11/16

Twee letters, meer hadden Stefanie Callebaut, Benjamin Desmet en Jeroen Termote niet nodig om indruk te maken. SX werd in de lente van 2009 opgericht en hun eerste single "Black Video" die in 2011 verscheen, deed een frisse wind waaien door het muzieklandschap. Het trio won Vibe on Air en van radiozender Studio Brussel kreeg zowel de single als de band veel aandacht. Een jaar later volgde hun debuutalbum Arche. Lovende recensies waren schering en inslag en SX was een graag geziene gast op grote en mindergrote festivals. Begin dit jaar releasden ze hun EP Alpha, de voorloper van Alphabet, dat vorige week op de markt kwam. ToutPartout reserveerde onder Autumn Falls een plekje voor deze Kortrijkzanen.

De S stond voor het zachte, de X voor het woeste vertelden Stefanie en Benjamin onlangs in een interview en dat wisten ze muzikaal goed over te brengen. Het ene nummer al iets rustiger dan het andere en bij sommigen sloeg het volledig om tijdens het lied zelf maar telkens vond SX de juiste balans. Dat demonstreerden ze in hun openingsnummer "Hurts". Het begon met een dreigende paukenslag in combinatie met de sensuele stem van de frontfrouw, die gekleed was in een zwart transparant bloesje met een lederen vestje aan vast en een flashy zilveren broek. Vestimentair zat het goed bij de zangeres en ook qua stembereik was het dik oké. De wispelturigheid hoorden we terug in "Under The Skin". Deze nam je mee in een zweverige trip maar naarmate de song vorderde werd je agressief tegen de grond gesmakt door de industrieel getinte sound.

"Apollo" en "Mercury" daarentegen waren puur S. Het eerste bezat een repetitief eenvoudig maar aanstekelig deuntje waarbij Stefanie met grote stappen gebruik maakte van het hele podium. "Mercury" was visueel knap uitgewerkt. Een donkere belichting die schaduwen wierp tegen de achtergrond en een volgspot op de zangeres die op een paar jaar tijd open gebloeid is van verlegen meisje tot grande dame. "Tango" begon lekker zacht maar de jazzy tune die een bruine-kroegsfeer opriep, veranderde stilaan in een stevige electro beat waarop je moeilijk kon blijven stilstaan. Moesten er nog mensen zijn die niet bewogen, dan gebeurde het zeker tijdens het aansluitende "Black Video" waarmee ze voor het eerst wat ouder werk brachten. Dansend vervolgden ze met het dreunende "Vision" en het knap opgebouwde "The Future" waarbij je in een soort mantra terecht kwam.

Daarna was het weer tijd voor nieuw werk met "Phenomenal Woman". De paarse belichting vulde de muzikale donkerte aan zodat het plaatje compleet klopte. In dezelfde stemming begonnen SX aan "Shimona" dat toch wat tempowisselingen bezat en waarbij Stefanie nog eens uithaalde met haar stem. "Comfort" was opgebouwd in verschillende lagen zodat je strofe na strofe nieuwe dingen ontdekte. Dit was een mooie afsluiter van het eerste deel.

In de bisronde speelde SX enkel ouder werk. "Gold" brachten ze Kraftwerk-gewijs, de vier muzikanten bijna op één rij, met Stefanie voor het eerst achter het keyboard. Bij "Graffiti" kwam de zangeres iets meer naar voor maar minder uitgesproken dan tijdens het eerste deel van de show. Gezien de opstelling kwam haar rol als frontvrouw beter tot zijn recht.

Dirk Vanhees

Foto © Berugi

 

Setlist: "Hurts" (Alphabet, 2016) / "Under The Skin" (2016) / "Apollo" (2016) / "Mercury" (2016) / "Tango" (2016) / "Black Video" (Arche, 2012) / "Vision" (2016) / "The Future" (2012) / "Pearls" (2012) / Phenomenal Woman" (2016) / "Shimona" (2016) / "Comfort" (2016) ---- / Bisronde : "Gold" (2012) / "Graffiti" (2012)

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN – 24/11/16