SERATONES @ AB CLUB, BRUSSEL - 14/11/16

Opener van deze avond was Damn Noir.  Een Belgische groep met een zweem van mysterie rond hen.  Op het net zal je weinig vinden van hen.  Het gene er op staat is dat ze een zangeres hebben en ze bluesy muziek spelen. Uiteraard was ik benieuwd naar wat dit mocht zijn. Door het weerspannige verkeer het begin van de set gemist.  Maar toch nog genoeg gezien van deze band. Ze spelen stevige rock muziek die zeker zijn wortels in de blues heeft.  Maar nog veel meer spelen ze rockmuziek.  Eigenlijk deed hun muziek me zeer sterk aan TC Matic denken.  Ze hebben dan ook een sterke frontvrouw wat de gelijkenissen voedt.  “Best Of The Rest” was zo’n stevig in gitaarrock gedrenkt nummer.  Op “Messiah” begon de , zie de groepsnaam, geheel in het zwart geklede zangeres sensueel en suggestief te bewegen op de muziek.  Een visueel aspect dat zeker een extra is. “Take Me Home” was een nummer met een aanstekelijk ritme waarbij het vlotte samenspel en de knappe zang opviel.  Helemaal lieten ze zich gaan in het afsluitende “Running” waar de geest van Arno & Co in hun beginjaren door spookt.  Een groep die zeker een live reputatie kan opbouwen in onze contreien. Ze hebben daarvoor alles: muziek die zich leent om live gepeeld te worden, een eigen sound en een zangeres die velen hen benijden.  Alleen spelen ze muziek die je spijtig genoeg zelden of nooit op de radio zal horen.

Maar de hoofdact van de avond moest nog komen.  Qua frontvrouw kunnen de Seratones uit Louisiana zeker ijveren met de besten.  Ze kwamen hun nieuwe, eerste plaat “Get Gone” presenteren.  Deze plaat kwam uit op het legendarische Fat Possum label en werd geproduceerd door Jimbo Mathus. Toch wel referenties die tellen.  Het viertal wordt in de pers vergeleken met de Alabama Shakes.  Nogal wiedes als de groep bestaat uit 3 blanke muzikanten en een zwarte frontvrouw. Die frontvrouw, in een fel rood kleedje, is de centrale focus van deze groep.  Vanaf dat ze het podium op komt trekt ze de aandacht. Niet dat het zo’n beauty is maar gewoon door haar stijl en houding.  In de streek waar ik woon noemt men zo’n madam ook wel eens “een zotte doos”.   Ze kwamen het podium op, ze omgorden hun instrument en ze begroette het publiek met het credo van de avond: “Lets Rock & Roll”.  En “Coys” werd ingezet: twinkelende gitaren, rockabillyachtige drums en stevige zang.  Ze schrikt er niet voor terug om het volk te mennen.  In “Sun” zette ze het publiek aan te dansen terwijl iedereen al een het shaken was op de aanstekelijke song.  “Kingdom Come” was weer rechttoe, rechtaan rock. Het tempo werd wat terug geschroefd op  “Get Gone”. In dit iets tragere nummer kwam haar zang optimaal tot zijn recht. Het catchy “Headtrip” was een hoogtepunt dat de hele zaal een smile op het gezicht bezorgde.  Tussenin vermaakte ze het publiek met zotte snoeten en danspasjes.  Ondertussen geruggesteund door een stevige band.  Om “Chandelier” in te zetten zei ze “give me a beat”.  Het is een stevige goede rocksong zoals ik ze wel lust. Tijdens “Take It Easy” wandelt ze het podium af om tussen het publiek te spelen en de mensen aan te zetten tot dansen. “Brainwashed” was weer zo’n rockende song van de winkel van simpel. Ondanks de lugubere titel is “Necromancer” een aanstekelijk nummer waarbij haar oproep om te dansen door de half volgelopen zaal gevolgd werd. Vol overgave werd de eindspurt ingezet: “Don”t Need It” en “Trees” waren slechts een alibi om weer het publiek in te duiken en daar in een cirkel te beginnen dansen en rocken. Uiteraard volgde er een bisnummer.  Een hevige song waarvan de titel vermoedelijk “Keep Me” is.  

De vergelijkingen met de Alabama Shakes zijn ergens niet helemaal terecht?  Deze band put minder uit de verschillende stijlen in de rootsmuziek en speelt meer een rechttoe-rechtaan soort rock n roll. En in de Fat Possum stijl passend zonder al te veel franjes. Een concert met jammer genoeg niet veel aanwezigen.  Maar de afwezigen hadden ongelijk want dit is het prototype van een live band: demuziek krijgt een grote meerwaarde door het hen te horen en zien spelen. Ik denk dat ze deze zomer wel eens op de affiche van enkele festivals kunnen staan.

Lisael

Foto’s Yvo Zels

meer foto´s, klik hier.

 

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 14/11/16

 

Damn Noir

Seratones