ECHO & THE BUNNYMEN @ HET DEPOT, LEUVEN - 05/11/16

Muzikaal gesproken hebben de jaren ’80 ons weinig memorabele nieuwe bands opgeleverd. Maar er zijn uitzonderingen, The Smiths bijvoorbeeld of U2, R.E.M., Joy Division, The Pogues en zeker ook Echo & The Bunnymen. Deze laatste groep zag meer dan een kwarteeuw geleden, middenin het post-punktijdperk,  het levenslicht in Liverpool en schonk de mensheid niet alleen ijzersterke albums als ‘Crocodiles’ (1980), Heaven Up Here’ (1981) en ‘Ocean Rain’ (1984) maar ook een handvol Britse songklassiekers.

Na het dodelijke motorongeval van drummer Pete de Freitas in 1989 en enkele personeelswissels viel de groep uit mekaar maar herenigde zich in 1997. De spilfiguren binnen Echo & The Bunnymen bleven de stichtende leden Ian McCulloch (zang) en Will Sergeant (gitaar) en het zijn deze twee die de spirit anno 2016 levend houden. Rondom zich houden ze een strakke band samen, bestaande uit Stephen Brannan (bas), Nicholas Kilroe (drums), Jez Wing (keyboards). Enkel Kelley Stoltz, een Amerikaanse ritmegitarist, is een nieuw gezicht binnen de groep. 

Dat Echo & The Bunnymen van de Lage Landen houden mag misschien wel als een understatement klinken. De laatste tien jaar toerde de band er bijna jaarlijks. Vorig jaar speelden ze nog in op het openluchttheater Rivierenhof en vandaag staan ze in het Leuvense Depot, een plek waar Ian McCullogh in 2013 al eens eerder solo optrad.

Het eerste wat deze keer opvalt is het strakke groepsgeluid. The Bunnymen hebben net een toernee in de Verenigde Staten achter de rug en klinken als een geoliede machine. Akkoord, Ian zingt niet erg toonvast, maar dat is nooit het geval geweest.  De passie, de overtuiging en het charisma van de frontman maken veel goed. Daarnaast zorgt klassegitarist Will Sergeant voor talrijke creatieve erupties die soms doen denken aan iemand als onze eigen Jean-Marie Aerts in zijn beste dagen. 

De setlist bestaat voor bijna de helft uit vroege songs afkomstig uit hun eerste twee albums ‘Crocodiles’ en ‘Heaven Up Here’. Bekende nummers als ‘The Puppet’, ‘The Back Of Love’  en ‘A Promise’ blijven in de ladenkast. In de plaats krijgen we minder bekend werk als ‘Going Up’ en ‘Do It Clean’, vergeten parels die hard en compromisloos de zaal worden ingekeild.

‘Seven Seas’ levert het eerste herkenningsapplaus op en McCullogh bestempelt ‘Bedbugs and Ballyhoo’ daarna zelfs als “something you can sway to”. Het publiek roert zich pas echt tijdens ‘Rescue’, een dijk van een song die nog steeds aan de ribben blijft plakken. De zanger amuseert zich duidelijk en tracht contact te leggen met zijn publiek maar doet dit echter op een wat klunzige manier (“Hey Leuven, What are your names?”). Het post-apocalyptische ‘All My Colors (Zimbo)’, één van de hoogtepunten van het concert,  laat een bezwerende indruk na. Het van moordende drums voorziene ‘Over The Wall’ en de drugssong ‘Villiers Terrace’, opgeluisterd met streepjes ‘Roadhouse Blues’ bewijzen dat de band in bloedvorm verkeerd.

Tenslotte laten Echo & The Bunnymen hun bekendste hits op het publiek los: de bekoelde meezinger ‘Bring On The Dancing Horses’, het prachtige ‘The Killing Moon’, toch één van de allerbeste Britse nummers binnen het tijdsgewricht van de jaren ’80 en de finale vlijmscherpe afsluiter ‘The Cutter’.

De Leuvenaars willen en krijgen meer. Eerst via de wondermooie ballad ‘Nothing Lasts Forever’ waarin Ian McCullogh dit keer flarden van Dylan’s ‘She Belongs To Me’, Lou Reed’s ‘Walk On The Wild Side’ en ‘Coney Island Baby’ verstopt. Als goede Liverpudlian zingt hij ook deze keer “I Wanna Play Football For The Coach” en voegt er als LFC supporter “Jûrgen Klopp is the coach’ aan toe.  Een heerlijke versie van ‘Lips Like Sugar’ had het concert volgens de reguliere playlist moeten afsluiten maar verwonderlijk komt de band nog één keer terug  voor een bitterzoet coda: ‘Ocean Rain’. Ian heeft een flink boontje voor de Belgen, zoveel is duidelijk. 

Samengevat kunnen we  terugkijken op één van de beste ‘Echo & The Bunnymen’ concerten van het laatste decennium en ons geluk kan niet op als minder dan 24 uur later ook in het Engelse voetbal zal blijken dat Liverpool zich “back on top of the League” bevindt. Bring On The Dancing Horses!

Shake                                              

Foto © Yvo Zels

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
   

HET DEPOT, LEUVEN - 05/11/16