THE CRIPPLED KINGS @ TAPASCO, AALST - 05/11/15

Op de Grote Markt in Aalst kan je een gezellige eettent vinden met de originele naam Tapasco. Je kan er zowel spaanse en italiaanse klassiekers als receptjes van grootmoeders bestellen. Iedere donderdag krijg je er bovenop nog live performances ! Een mengkroes van jazz, folk, country, rock, blues enz.... Tapasco was op 5 november het decor voor een optreden van The Crippled Kings. ‘The Crippled Kings' zijn een akoestisch country blues trio met Koen 'Skip' Van Accoleyen, Luc Borms & Marc Borms. Echter, moest Luc Borms die, naast mondharmonica, normaal ook een deel van de zang en gitaar voor zijn rekening neemt last minute forfait geven door een hernia. Een duo dus deze avond met Marc Borms en Koen ‘Skip’Van Accoleyen die onder hun beiden de muzikale wandeling door de geschiedenis van ‘The Blues’, de cultuur van de Mississippi Delta, het diepe zuiden van de VS zouden gidsen onder begeleiding van akoestische gitaren, slide, mandoline en piano.

Beide heren zijn echter ervaren genoeg om de tegenslag, het wegvallen van Luc, op te vangen. Zo is Marc Borms al meer dan 30 jaar actief als blues- en gospelmuzikant, zowel op piano als akoestische gitaar. Als gastmuzikant stond hij, samen met zijn broer, op verschillende podia in de Mississippi Delta. Over hun reizen schreven ze samen een boek 'Catfish & Cotton - drivin' down the blues highway' en doen muzikale vertelconcerten als ‘Catfish & Cotton’. Hierover binnen afzienbare tijd meer want de Nederlandstalige versie van het boek is zo goed als klaar.

Koen ‘Skip’ Van Accoleyen begon met gitaar op 16-jarige leeftijd na het zien spelen van een leider op scoutskamp, de spreekwoordelijke ‘struck by lightning’. Niet lang daarna verdiepte hij zich in de tenor banjo en mandoline en dit vooral om Ierse folk te spelen. Op 20 jarige leeftijd werd hij totaal omver geblazen door een video van Stefan Grossman ; ‘How To Play Country Blues Guitar’, en vanaf dat moment wordt hij met graagte heen en weer geslingerd tussen country blues en Ierse folk. Hij is een slordige 35 jaar actief in Vlaanderen. Hij is al een tiental jaar vast groepslid bij ‘Stampen & Dagen’ en speelt hij bij ‘Eclectic Ox’ (Irish folk), trekt rond met een ‘Dylan Tribute’ en is natuurlijk ook lid van ‘The Crippled Kings Koen zorgt naast de gitaar,slide, tenor banjo en mandoline met een fantastische stem ook voor een groot deel van de vocalen.

Marc en Skip begonnen, niet toevallig, hun set met “Catfish”, terwijl gastvrouw Pascale de eerste heerlijke tapa’s liet aanrukken die door manlief Kurt vakkundig werden klaargemaakt. Koen op de Gibson en Marc op de toetsen overtuigden ons direct in ons vermoeden dat dit wel eens een heel aangename avond zou kunnen worden. Hun talent werd meermaals geïllustreerd zoals op bijvoorbeeld “You Don’t Know My Mind” waar de slide zo heerlijk had huis gevonden. De grappige tussenteksten en plaagstoten richting onfortuinlijke Luc zorgden er mede voor dat meermaals de glimlach op de lippen verscheen, ook al om dat er bijwijlen teksten van klassiekers lichtjes aangepast werden aan de omgeving van de avond: de Tapa’s in “Beafstuk Blues” mocht dit aantonen.

Dat beide heren liefhebber of fan zijn van Dylan werd geïllustreerd met een fantastische versie van diens “Meet Me In The Morning” met stuwend toetsenwerk en een gedreven snarenspel. Ook Mississippi John Hurt ontbrak niet in de setlist. Méér dan geslaagde versies van “Lonesome Valley”, wow die banjo !, “Pay Day” en “Let The Mermaids Flirt With Me” vielen ons ten deel. En als we eens willen mierenneuken moeten we aanstippen dat we niet echt overtuigd waren van “Love Looks Good On You” van Guy Davis , ook al omdat diens originele versie in ons geheugen gebeiteld zit waarschijnlijk. De prima , meer rockende, versie van Tampa Red’s “Play With Your Poodle” was trouwens ook al een hoogtepunt in de set die we gepresenteerd kregen.

De zeldzame uitschuivers die we noteerden, zoals tijdens “Ragged An Dirty” maakten eerder charmant deel uit van de last minute improvisatie en zijn eigen aan live optredens. In het tweede deel noteerden we ook nog briljante versies van ondermeer “Death Don’t Have No Mercy” met schitterend muzikaal intermezzo en zelfs Big Bill Broonzy’s “Hey Hey” was méér dan geslaagd. Uiteraard miste je bij sommige nummers de mondharmonica en de bluesstem van Luc maar dit werd toch terdege gecompenseerd door de inzet en inleving van Marc en Koen. Het gevoelige “Youre Gonna Quit Me” kende een sublieme solo op toetsen en “Big Road Blues” van Tommy Johnson werd door ondergetekende als sublieme afsluiter van de reguliere set genoteerd. Skip had echter duidelijk zin in meer en tot onze grote bewondering zette hij een briljante versie neer van “Black Jack Davey”, Marc nestelde zich terug achter zijn piano en ondersteunde even subtiel als adequaat.

Het was zo een avond waarop al, nou ja al, je zintuigen werden verwend. Met dank aan de locatie en organisatie van gastvrouw en gastheer Pascale en Kurt wier tapa’s erin gingen als..heu..zoete broodjes, net zoals de muziek van The Crippled Kings trouwens. Het doet je alleen maar uitkijken naar een volgend optreden met volledige bezetting!

Luc Meert

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

TAPASCO, AALST - 05/11/15