STEVIE NIMMO TRIO @ SPIRIT OF 66 , VERVIERS - 13/11/15

Het Schotse gebergte kent zijn ideale roots en roads voor motorrijders, maar ook voor blues muzikanten. Op de Facebook pagina van Stevie Nimmo, merk je al direct dat hij daar beide mee tourt, zijn Yamaha Fazer en zijn PRS gitaar.  Als singer-songwriter maakte hij, na een zestal CD's samen met broer Alan, zijn eerste solo album:  “Wynds of Life”. Deze titel verwijzend naar een Schotse uitdrukking over een smal kronkelend pad, waarvan je niet precies weet waar het heen leidt.Stevie begon al op jonge leeftijd zichzelf gitaar te leren. Vormde samen met zijn broer enkele bandjes, o.a.”The Blackwater Blues Band” van '95 tot '98, verder de “Nimmo Brothers” die al zo'n twintig jaar in Europa en Amerika een goede reputatie opbouwden. Stevie zijn stijl kan je beschrijven als een cocktail van Americana en Roots muziek, met invloeden  uit Gospel, Country, Soul en Blues. Live brengt hij dit robuust en sfeervol, met hartverscheurend vette gitaar solo's, die dan weer nauw aan de bluesrock liggen. De warmte en diepte uit zijn Orange versterker, die hij verkiest net als zijn idolen Peter Green en Paul Kossoff, kun je er pas inpluggen wanneer je zelf over de juiste kwaliteiten beschikt.  Met deze korte driedaagse tour, over de plas hier in België en Nederland, staan voor ons de Schotse Kelpie McKenzie op bass en de Engelse Arturs Reirs op drums. Arturs is een geschoolde house drummer uit Londen. Kelpie een bluesbrother uit Stevie's geboortestad Glasgow.

Het wordt een onderonsje in een altijd sfeervolle Spirit. Introduceert alvast zijn nieuwe band en een openingsnummer vanjewelste. Eéntje van  de goeie ouwe Fleetwood Mac, geschreven door Peter Green in '69, die de “Gouden Seventies” voorspelde, “let's always jerk with the blues” met “Rattlesnake Shake”. “I might be Broke” Stevie gans vooraan op het podium , met zijn mahoniehouten Stevie. Wisselt daarna met zijn Fender en brengt ons een primeur uit zijn nieuwe CD die in februari 2016 wordt uitgebracht. Het nummer “If I Can Change” heeft middenin hete solo's. Die CD belooft alvast !

Een trage intro, om dan uit te breken met sterk gitaarwerk en een gouden stem in “Make It Up To You”. We worden verwend met een andere ballade uit de opkomende CD: ”Running All Back To You”, dat hij omschrijft met de woorden “as close as I can get these days”. Duidelijk opgetogen met de nieuwe band en  nog altijd op de azuurblauwe Fender, rijden we mee op de moto langs zijn favoriete blueswegen. Hoe kan het ook anders, hij luisterde in jonge jaren veel naar Thin Lizzy, Free en Bad Company. De eerste bluesgitarist die indruk op hem maakte was Gary Moore, vooral  met het album “Still Got The Blues”. Eén die we allemaal  in onze collectie hebben zitten onder de letter M, van “more”... Stevie luistert tegenwoordig zowel naar upbeat Rock als moderne country, wat je dan ook in zijn muziek herkent, wel met veel meer gitaar dan gebruikelijk.

Stevie woonde een paar jaar in Frankrijk, waardoor hij ons niet alleen begroet met bienvenues, maar verstaat ook duidelijk wat de Waalse bluesvrienden hem hier antwoorden. De CD “Wynds of Life”,  vertelt hij verder, is opgenomen in bluesy Austin/Texas, met muzikanten zonder ego, noch stress. Ook uit dit album “Good Day For The Blues” een ballade en cover van de Texaanse band Storyville. Opvolgende song van een oude vriend uit Glasgow, Big George. Deze leerde de jonge Stevie verder de blues te spelen en waarschuwde hem ook niemand te vertrouwen in de music business. “Stone” wil hij ook opdragen aan... éne Louis onder ons, die zich niet kenbaar wil maken, dan liever aan... diens vrouw, die hier duidelijk wel is. Ben zeker dat Stevie, aan de originele steen, een paar solo's meer heeft toegevoegd... voor haar.

Terug naar eigen solo album “Wynds of Life” met een soul ballade van een andere songwriter Marc Broussard, “Lonely Nights In Georgia”. Betere muziek brengt altijd verlichting en verluchting. Stevie  is dan ook een man die ieders negatieve gevoelens in positieve wil transformeren, voor zichzelf heeft hij dat vroeger al bewezen. Dat noemen we de kracht van muziek en wie zei ook alweer “Music Is The Best”.

Terug naar zijn toekomstige CD met “All Lovin' Is Good”. Vraagt nogmaals applaus voor basman “Cool Ass” Kelpie McKenzie en de drummer Arturs Reirs “all the way from somewhere...else”, ja Londen is voor een Schot het buitenland. Al werden er op dat ogenblik schoten in het Franse buitenland gelost. Zoals we later bij  buitengaan het afschuwelijke nieuws zullen horen, van op een concert in de Parijse Bataclan. “All Lovin' Is Good” wordt  duidelijk niet door iedereen op deze aarde begrepen. Vrijdag de dertiende wordt hierdoor dan ook een zwarte dag.

“De tijd vliegt snel wanneer we plezier maken”, zegt Stevie, hierover nog niets wetend. Switchen over naar solo album met een laatste nummer “Eye Of The Storm”. Melancholie op z'n best met jammerende wah-wah. Achteraf bekeken mooi toepasselijk bij deze avond, met een dubbele zijde. Toch graag nog een bis nummer en na “je vous remercie”, herkennen we in de meeslepende riffs,  “Goin' Down”. Een fantastische afsluiter van  Freddie King, maar dan op Stevies wijze. Achteraf gezien waren de laatste nummers meer dan toepasselijk op deze avond.

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 13/11/15