SKINNY MOLLY @ SPIRIT OF 66, VERVIERS - 04/11/15

Skinny Molly is een Southern rock band, die door zanger / gitarist Mike Estes (ex Lynyrd Skynyrd), gitarist Dave Hlubek en drummer Kurt Pietro in 2004 (als gelegenheidsband) opgericht werd. Dave Hlubek ging in 2015 terug naar Molly Hatchet en werd vervangen door zanger / gitarist Jay Johnson. De uit Nashville afkomstige bluegrass- en Grand Ole Opry-bassist Luke Bradshaw werd in 2007 de bassist van Skinny Molly. De band - in de huidige line-up -  debuteerde in 2009 met “No Good Deed”. In 2012 tekenden ze een contract bij ‘Ruf Records’ en in 2013 brengen ze er het album "Haywire Riot" uit. Na hun vertrek bij Ruf, brengen ze in 2014 "Here For A Good Time". Op dit album staat o.a. het nummer “Make It Easy”, waar Ed King op meespeelt. Joey Huffman (pianist van Hank Williams Jr.), speelt op verschillende nummers van het album.

In oktober begon Skinny Molly in Brno, CZ, aan hun Europese tour. Deze maand was in België (na Evergem en Gent) Verviers geprogrammeerd. Skinny Molly is er opnieuw in een voor hen heel belende locatie, de Spirit of 66. De tour eindigt op 9 december in Londen op Mike’s verjaardag. Voor Verviers verving de Franse gitarist Manu Aeschbach (gitarist bij de ‘Natchez Band’) de oververmoeide Jay Johnson, die thuis in Alabama uitrust.

Zoals we dat in de Spirit gewoon zijn, neemt club eigenaar Francis Geron (ooit zelf nog bassist en bevriend met Pierre Rapsat) rond half negen plaats achter de PA en begint Mike Estes de eerste set met een begroeting: “It’s great to be back home. To be in the best venue in Europe…”, waarmee hij duidelijk laat blijken, dat de Spirit voor menig artiest de “place to be” is in België. Mike en Manu (Aeschbach) hebben beiden een Gibson gitaar omgehangen en de Marshall boxen in de achtergrond staan paraat. De avond wordt “spreekwoordelijk” ingezet met “Here For A Good Time”, de titel song van hun laatste album en een nummer, dat duidelijk dient om Mike’s stem wat op te warmen en de laatste bijstellingen op de PA te doen. Als Mike het bluesy nummer “If You Don’t Care” (de opener van hun “Haywire Rot” album) brengt, hoor je al meer reacties van het publiek, dat duidelijk al wat beter aan zijn trekken komt. “Judge Parker” (een waar gebeurd verhaal zo vertelt ons Mike) is een rustige Americana, die ons even tijd voor wat rust gunt. De gespeelde nummers bevestigen ondertussen ook, dat Manu als tijdelijke vervanger van Jay Johnson, een uitstekende keuze is. Het wordt hierna wat meer funky als de band “After You” doet en (na de band voorstelling) een feestje met “When The Goin’ Gets Tough The Tough Go Fishin’”. In deze rocker, die ingeleid wordt met een kort drumsolo van Kurt Pietro, nemen de Gibsons van Mike en Manu het samen over. Met een Freddie King cover “Wishing Well” wordt de eerste set afgesloten.

“Copperhead Road” opent (na pauze aan de bar) de tweede set. Dit Steve Earl nummer (uit zijn gelijknamig album uit 2008) zorgt voor een perfecte start en is de eerste echte meezinger. Ook hier kan Kurt van achter zijn drums met enkele solo’s nog eens hard uithalen.  Na een heel sterke versie van Stones’ Dead Flowers” (“Sticky Fingers”, 1971) is er na een song over echtscheidingen (een item dat voor Mike herkenbaar was) “Two Good Wheels”, de Lynyrd Skynyrd song waar iedereen op wachtte “Sweet Home Alabama”. Voor dit nummer roept Mike twee dames op het podium (hij noemt ze The Bluesettes) om de backing te doen. Dit maakt van deze onsterfelijke song, ondanks de ontbrekende “blue skies”, dat het nog meer genieten wordt. We mogen Ed King, Garry Rossington en Ronnie Van Zant nog lang dankbaar zijn, omdat ze dit nummer schreven. De finale volgt direct er na, met een tweede dikke Skynyrd hit “Free Bird”. Het is een extra lange versie met slides van Mike en een sterke climax in de finale. Voor een “encore” had de band na wat aandringen ook nog tijd. Een serieus einde mag je zeggen want afsluiten met “(Dawn at the) Cross Roads” is eindigen in schoonheid…

Francis Geron stond nog aan de uitgang van zijn club na te praten, toen de laatste bezoekers van de Spirit of 66 tevreden naar huis gingen. Ik was zoals zij (denk ik), heel tevreden over deze avond. Skinny Molly had ons nog eens mee teruggenomen naar onze jeugdjaren, toen alles nog veel eenvoudiger leek. Wij hebben genoten, meegezongen en hebben even mogen dromen. Meer moet dat bij goede muziek in goed gezelschap niet zijn!            

Eric Schuurmans

Foto © Manon Houtackers

 

Set list: 1-HERE FOR A GOOD TIME / 2-TOO MUCH / 3-IF YOU DON’T CARE / 4-JUDGE PARKER / 5-GLAD I AIN’T YOU / 6-DEVIL IN THE BOTTLE / 7-AFTER YOU / 8- WHEN THE GOIN' GETS TOUGH THE TOUGH GO FISHIN’ / 9-WISHING WELL (Freddie King) - set 2 - 10-COPPERHEAD ROAD (Steve Earl) / 11-GIVE YOU ALL NIGHT / 12-SNAKEBIT / 13-DEAD FLOWERS (M. Jagger / K. Richards) / 14-2 GOOD WHEELS / 15-SWEET HOME ALABAMA (Lynyrd Skynyrd: Ed King, Garry Rossington, Ronnie Van Zant) / 16-BETTER THAN I SHOULD / 17-FOR Y’ ALL / 18-FREE BIRD (Lynyrd Skynyrd: Allen Collins, Ronnie Van Zant) - encore - 19-DOWN AT THE CROSS ROADS (Robert Johnson / Eric Clapton) -- (from NO GOOD DEED - 2009: 2,16 / from HAYWIRE RIOT - 2013: 3,4,6,7,14 / from HERE FOR A GOOD TIME - 2014: 1,5,8,11,12,17 - covers: 9,10,13,15,18,19)   

 

 

meer video's : TOO MUCH - IF YOU DON’ T CARE - JUDGE PARKER - SWEET HOME ALABAMA -  BETTER

        

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 04/11/15