SALLIE FORD @ N9, EEKLO - 13/11/15 (SUPPORTACT : LEE & THE LOVEDADDIES)

Lee and the Lovedaddies

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 13/11/15

 

 

Afgelopen vrijdag de 13-de, ongeveer halfweg de set van Sallie Ford, werd door een vriend even de tussenstand van onze Rode Duivels op de I-phone gecheckt. Naast de hoopgevende score kwam er ook de melding van de horror in Parijs en dito gijzeling tijdens het concert van Eagles Of Death Metal in zaal Bataclan. De ware impact van dit gebeuren werd ons gelukkig pas duidelijk na het concert van Sallie, anders was er van genieten totaal geen sprake meer geweest. En er kon genoten worden vrijdagavond. Vooraleer de hoofd act van de avond zijn, of beter, haar duivels mocht ontbinden, mochten de Gentse ‘Lee and the Lovedaddies’ met een 10-tal nummers de slechts half gevulde zaal (voetbal?) in de juiste stemming brengen. Met een wilde furie als Natalie Van Laecke als zingende & gitaarspelende frontvrouw, Kurt De Waele (ex-Mudgang) op drums, Luc Waegeman op bas & zang (Kinky Star) en Timothy Jacobs op gitaar (bassist van The Germans) werd deze klus met brio geklaard. De band bracht in 2013 hun gelijknamige cd uit en hun muziek is duidelijk geinspireerd op de late 70’s/begin jaren 80 powerpop, genre The Cars, the Knack. Klonk het niet steeds 100% perfect dan maakte het enthousiasme waar mee ze alles de zaal insmeten veel goed. Hoogtepunten in de set waren oa. ‘Girlfriend’, het van de the Jags geleende ‘The Back Of My Hand’, waarbij Natalie al snel het publiek in dook, en het ingetogen ‘Telephone Conversation’.Met ‘Cocaine’ ,tevens een schitterend nummer, al waren de papapapa’s er misschien wat te veel aan, sloten ze de set succesvol af. Leuke support act !

Setlist: Make Me Wanna Cry, Sugar Baby, Girlfriend, Back Of My Hand, Waiting For Another One, Heavy Loaded, Walking Around, Upside Down, Telephone Conversation, Cocaine

De uit Portland, Oregon afkomstige Sallie Ford probeert sinds 2007 voet aan de grond te krijgen in de Amerikaanse indie rock scene. Tot 2014 gebeurde dit met haar band ‘ Sallie Ford and the Sound Outside’, waarmee ze een 2-tal cd’s ( Dirty Radio & Untamed Beast) uitbracht. De groep splitte echter en sindsdien probeert ze het onder haar eigen naam en met een 4-koppige all-girl band als begeleiding. Sinds kort is echter ook de keyboardspeelster uit de groep verdwenen dus het was uiteindelijk een trioformatie die op het podium van de N9 stond. Nu erg was dat niet, want de muziek van Sallie heeft duidelijk genoeg aan deze invulling. De 3-stemmige acapello opener ‘Intro (Baby)’ van de nieuwe cd ‘Slap Back’ stond er als een huis , meteen gevolgd door een fel ‘Dive In’. Indie, garage ,grunge zijn de contouren waarin Sallie zich beweegt en vervelen deed het geen seconde. Het werd zelfs wat poppy met ‘Lips ‘n’ Hips’ en bij de intro van ‘Workin’ the Job’ was The Cure nooit veraf. Een nijdig gezongen ‘ Fuck That’ volgde. In sneltreinvaart raasde ze door haar songcatalogus waarin ook haar oudere werk duidelijk niet werd vergeten. ‘Danger ‘ had in een ideale wereld een leuke radio hit kunnen zijn en de mooie meerstemmige zang in ‘Never be Lame’ had iets beklijvend. Nu de 3 meiden deden er werkelijk alles aan om er een leuke avond van te maken. Bassiste Anita Lee Elliot legde telkens de juiste fundering, drumster Amanda Spring was een plezier om naar te kijken, het speelplezier spatte er van af (that smile on her face !!) en Sallie zelf bleek naast een goede vocaliste ook alle knepen van het gitaarspelen perfect te beheersen. Voor ‘Lip Boy’ en ‘Party Kids’ wisselden Sallie & Anita zelfs even van instrument. Met ‘Gotta Get Out’ en ‘Failure’ werd er zelfs een blik nieuwe nummers opengetrokken. Een strak ‘ Coulda Been ‘ betekende het einde van de reguliere set . Natuurlijk kwam er een verdiende bisronde met als uitsmijter ‘About A Girl’ van Nirvana, overigens de enige cover in de set. Sallie nam afscheid met de melding dat ze helaas geen cd’s meer had om te verkopen , alles was reeds de vorige optredens aan de man gebracht, en er volgden nog enkele optredens op deze Europese tournée. Blijkbaar had ze haar eigen succes onderschat…. Straf optreden van een straffe madam !

PS : Enkele tijd na het optreden kwam de ernst van de feiten in Parijs tot uiting. Het bleek dat de band zaterdag zou afreizen naar Parijs omdat er daar in de buurt een 2-tal optredens waren voorzien. Die optredens werden natuurlijk gecanceld en de groep liet op hun website weten dat ze de volgende dagen in het veilige (?) België zouden blijven.

Setlist: Intro (Baby) , Dive In, The Told Me, Lips’n’ Hips, Workin’ The Job, Fuck That, Hey Girl, An Ending, Danger, Never Be Lame, Luck To Miss, Give Me Your Lovin’, Oregon, You Bet Your Ass, Gotta Get Out, Failure, Lip Boy, Party Kids, I Swear, Coulda Been - Bis: Roll Around, About A Girl

Jan Van Streydonck

Foto © N9 (Jurgen Dhont)