EDGAR WINTER BAND @ SPIRIT OF 66, VERVIERS - 27/11/15

Van John Dawson Winter Jr. en Edwina Winter, zal later blijken, enorme invloed te hebben op hun twee albino zonen. Mr .Winter Jr. werd burgemeester in 1936 van het stadje Leland, Mississippi. Speelde gitaar en sax, destijds nog ultra modern instrument, ontworpen door onze Belgische Adolphe Sax uit Dinant. Op negen jarige leeftijd maakten Edgar en Johnny hun bandje. Edgar begeleidde eerst zijn broer als multi-instrumentalist, maar vormde zijn eigen band met muzikanten uit Texas en Louisiana. Samen met deze White Trash band zijn “so many roads” ook door hen afgelegd in de rock, jazz, blues en pop wereld. Reünie met zijn “White Trash” en een samenspel met zijn broer op Woodstock-69 kenmerken de tijd. In verschillende jaren speelt hij samen met o.a. Ringo in de jaarlijkse All-Stars Band. Zijn muziek wordt opgenomen in vele films. Maakte onlangs eindelijk zijn eigen website. Je kan hierop ook o.a. getuige zijn van zijn huwelijksverzoek aan zijn vrouw Monique.

Negen uur gepland, maar 't wordt ondertussen half tien wanneer Edgar de rijkelijk gesigneerde backstage kleedkamer van de Spirit of 66 verlaat. Het podium al even rijkelijk gemeubeld met een versterker die op een korte golfzender lijkt uit de seventies, maar dan ingeplugd met een Amerikaanse Knaggs gitaar, een betere maar ook duurdere kruising van een warm diepe Gibson met een helder koele Fender, wat de statige Marshall ernaast eer aan doet. Het zou allemaal perfect in je winkelwagentje passen. Midvoor vanavond staat als spits, sax en keyboard van Edgar, waaronder zijn meest gekke idee, wat een grote swingende uitvinding zou blijken, een gewone nek gordel met een “keyboard body strap” rond een relatief licht maar polyfonisch ARP toetsenbord, wat hij “The Instrumental “ noemde. Terwijl Edgar het podium betreedt roept hij, al gewoonte getrouw en over ons hand geklap heen: “ Rock and Roll “. Of we ons in België goed voelen heden ten dage met veiligheidsniveau vier, weet ik niet, maar hier in de Spirit roepen we zeker positief op zijn vraag “How are you Belgium ”.

Rock & Roll is dan ook troef vanavond, hun eerste kaart is dan ook “Keep Playing That R&R”. De single en LP van Edgar Winter And The White Trash, haalde de Billboard top 100 voor tachtig weken. Edgar Winter heeft enkele platen die normaal gesproken rot gespeeld zijn, maar nu een betere plaats verdienen, zoals “They Come Only Out At Night” en duidelijk doen ze dat nog altijd. Uit dit album... of er iemand zin heeft in een “Free Ride”. Koko Powell op zijn vijfsnarige Schecter bas, mag volgend nummer “Hanging Around” ook vocaal op zijn naam zetten. Ook het dubbel live “Roadwork” album, opgenomen deels in de Whisky A Go Go  nachtclub in LA en het Apollo theater in NY, waaruit “Tobacco Road”. Een nummer destijds van 17 minuten dat sowieso een hele kant van een plaat innam. Hier op een meer afwisselende leest geschoeid door Edgars sax en orgel solo's, terwijl Doug Rappoport op zijn Knaggs het huis laat knallen samen met Jason Carpenter op drums. Zo'n nummer wordt dan helemaal veelzijdig als er riffs van Led Zep's “Kashmir” en Creams   “Sunshine Of Your Love” in verweven worden. De tijd komt hier helemaal terug, de golden years of Rock & Roll. Dat zijn Lp's de gouden en dubbel platina versies behaalden, zijn we dan ook niet vergeten.

Even hedendaags werk met zijn laatste CD “Rebel Road”, waar ook Slash aan meewerkte. Hieruit “Eye On You” met een heet gitaar intro door Doug, terwijl Edgar zijn R&R vest uitgooit. Een Texaanse Boogie Woogie Shuffle met “Come On Down To Texas”. Deze album, Rebel Road, verder volgend in “Texas Tornado” zoals ze Edgar meermaals noemden. Doug bezingt het “We All Had A Real Good Time”, welk ook het gevoel op dit concert versterkt. Edgar is nog steeds een optimistische muzikant, bedankt ons ook voor de condoleances verleden jaar voor zijn broer Johnny. Doug Rappoport staat dan ook zijn mannetje en brengt ons gitaar solo's terwijl Edgar hem uitdaagt met zijn tweedle zangstem die door de snaren wordt beantwoord. Negenenzestig wordt deze man volgende maand en nog vol energie. Opvolgend intro kennen we van een andere R & R supergroep, een cover van “Won't Get Fooled Again”. De Pete Townsend mokerslagen worden dan ook door Koko Powell niet vergeten.

Levenswijsheid uit de kroeg met “The Power Of Positive Drinkin' ”, welk hij gebruikte om zijn enorme energie in de studio te verklaren, zelfs na een nachtje stappen. Edgar veroorzaakte ook een revolutie in 1973 dankzij het instrumentale “Frankenstein”, dat een heel nieuwe wereld van sound experimenten opende. De “keyboard body strap” komt dan ook tot zijn recht, naast de tsunami van Dougs Knaggs en een drumsolo van Jason. Edgar geeft hier ook staaltjes weg van eigen drumwerk. Als laatste “Rock and Roll Hoochie Koo” de strijdkreet waarmee hij samen met “Rick Derringer” de seventies inluidde, wat een jaren, wat een leven, dankzij deze R & R.

Je verlaat de Spirit niet zonder encore. Vertelt ons dat Johnny dit ook graag had mee gespeeld en gooien nog een cover van de Stones op het podium. Met “Jumpin Jack Flash” wordt dit podium afgebroken, witte splinters vliegen in het rond. Het wordt dan ook Winter tijd. We hebben zeker de gouden jaren even terug beleefd. Even  die oude platen terug opzoeken !

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS - 27/11/15