BLUES IN SCHOTEN @ CC DE KAEKELAAR, SCHOTEN - 21/11/15

Al 13 jaar vindt in het Antwerpse noorden Blues in Schoten plaats. De organisatie streeft naar een programma met drie Belgische bands en een buitenlandse topper. In 2012 kende het comité een zware tegenslag: de Amerikaanse headliner Dwayne Dopsie zegde in laatste instantie af terwijl de 6 vliegtickets al betaald waren. Daarom was men genoodzaakt om budgettair de riem er op te leggen en in 2013 en 2014 enkel Belgische acts te boeken. Ondanks dat ze bewezen dat het mogelijk is om met enkel Belgische groepen een mooi programma samen te stellen, is de organisatie trots om terug een buitenlandse act op de affiche te kunnen zetten. Met Lil’ Ed And The Blues Imperials hadden ze zelfs een bluestopper die zelden te zien is in onze contreien. Ook de andere groepen waren de voorbije zomer zelden te zien in het festivalcircuit.

Iets na half acht mocht Salty Dogs openen. Deze groep uit Klein-Brabant maakte in 2014 ook een goede beurt op Duvel Blues. Het kwintet brengt dansbare swingblues met een hoofdrol voor zangeres Ilse Simon. Op de setlist staan oude klassiekers zoals ‘Lonesome Whistle Blues’ en ‘That’s Alright, Mama’ en recente nummers van Caro Emerald. Prachtige slepertjes waren ‘Your Funeral, My Trial’ en ‘I Put A Spell You’ met in dit laatste nummer knap vraag- en antwoordspel van beide gitaristen. Dat Ilse het amoureus goed stelt was te horen in ‘So Glad You’re Mine’ en ‘Big Bad Handsome Man’. Na een ruime 50 minuten zaten de compact gespeelde nummers (15 nummers van maximum 4 minuten) erop. Een groep die wij te weinig zien in het Antwerpse is Maxwell Street. Hun frontman Marino Noppe is een bluesgod in de Vlaanders, maar helaas speelt hij te weinig in het oosten van ons land. Maxwell Street ontstond in 1982 en bracht in juni 2014 hun recentste cd ‘Going Back’ uit. Op deze cd heeft de ravissante Tessa De Vreese een gastrolletje, maar ondertussen is de zangeres tot een belangrijke pion binnen de groep uitgegroeid. De combinatie van beide gitaristen, Marino op slide en Willy De Vleeschouwer op zijn 12 snarige gibson, is al meer dan 30 jaar een match made in heaven. Marino neemt vocaal de eerste 3 uptempo nummers voor zich, daarna mag Tessa haar opkomst maken met ‘Voodoo Woman’. Nummmers zoals ‘Ramblin’ en ‘Shake Your Moneymaker’ zijn korfjes naar de slide hand van Marino. Heel mooi is ook de samenzang tussen Tessa en Marino tijdens ‘Love The One You’re With’ en ‘Little By Little’. De reguliere set afsluiten doen ze met het soulvolle ‘Ain’t No Love In the Heart Of The City’. Presentator Henk ‘Last Call’ Van der Sypt weet hun te overhalen voor een bis met het rockende ‘Walking By Myself’. Marino Noppe wordt door Guy Verlinde zijn mentor genoemd. Het grootste verschil is dat Guy een zakeninstinct heeft waardoor hij één van de weinige professionele bluesmuzikanten in België is. Hij heeft een mooie website, doet zeer actief zijn cd-verkoop en biedt meerdere formaties aan (solo, band of begeleiding Ina Forsman). Marino heeft zelfs nog geen website en het nochtans uitstekende Maxwell Street album ‘Going Back’ werd vanavond niet aangeboden. Kortom met wat meer PR valt er meer uit Marino’s carrière te halen, maar hij blijft liever een outlaw die leeft voor de blues.

Als 3de groep stond het Nederlandse The Rhythm Chiefs geprogrammeerd. Deze band werd 10 jaar geleden in de markt gezet als de jongste bluesband van Nederland. Ondertussen zijn de pubers midtwintigers geworden en vormen zij ook de vaste begeleidingsband van Ian Siegal. Het voorbije jaar tourden de muzikanten geregeld met het Britse bluesicoon in onze streek, maar als trio moet het toch al enkele jaren geleden zijn dat zij te horen waren. De grootste evolutie binnen de band zijn de vocalen van Dusty Ciggaar. Als 15 jarige had hij al gitaartalent, maar vocaal kwam hij toen onzeker over. Moet het de opkomende baard in de keel geweest zijn, maar vandaag stond hier een met vertrouwen blakende zanger. De sound van deze band gaat veel verder dan de klassieke blues. ‘Break That Bottle’ heeft een vrolijke countrytwist en ‘Here Comes The Rain Again’ en ‘Please Don’t Love Me’ hadden ook op de setlist van The Paladins kunnen staan. De instrumentale nummers zitten mooi verspreid in de set. Hierop komen de gitaarskills van Dusty het best uit de verf, getuige Freddie King’s ‘San-Ho-Zay’. Een leuk nummer is ‘Ships Of Wonder’, het titelnummer van hun enige cd uit 2008, dat rustig begint en halfweg een explosie kent. Opvallend is ook de opstelling van de muzikanten. De drummer zit op gelijke hoogte met bassist en gitarist en hierdoor komt hun samenspel en speelplezier uitstekend tot hun recht. Als uitsmijter kregen wij nog een instrumentaal surfnummertje.

Top of the bill was Lil’ Ed And The Blues Imperials. Deze band uit Chicago en is één van de laatste chicagobluesvertolkers in de stijl van Hound Dog Taylor en JB Hutto. Frontman Ed Williams is zelfs een neefje van JB Hutto en heeft de familiale plicht om deze unieke stijl van blues in leven te houden. Al sedert 1975 is Lil’ Ed professioneel actief met deze band en in 1985 maakte hij zijn platendebuut bij het toonaangevende Alligator Records. Momenteel staat de teller op 8 studioalbums. De band heeft een uitstekende live reputatie waarbij Lil’ Ed gekend is voor zijn eindeloos enthousiasme. Ook visueel maakt hij de show aantrekkelijk met zijn excentrieke pakken en onafscheidelijke fez. Wat is het heerlijk om zijn ruwe slide te horen op nummers zoals ‘Bloody Tears’, ‘Suzie Q’, ‘Take Five’ en ‘Messin With The Kid’, allemaal nummers die ook bij zijn erflaters (JB Hutto, Hound Dog Taylor en John Littlejohn) op het repertoire stonden. Ook in de trage nummers zoals ‘You Burnt Me’ 'Five Long Years’ en ‘Check My Baby’s Oil’ zorgt hij voor kippenvel. Van het nieuwe werk is ‘Jump Right In’ een heerlijke meezinger. Het was al 1u25 toen hij met de bis ‘Blow Wind Blow’ afsloot. Neen, er viel niets op aan te merken op deze 13de editie van het indoorfestival. Vier keer 180 zou men zeggen in de dartssport.

Kris Vermeulen


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

CC DE KAEKELAAR, SCHOTEN - 21/11/15

 

Salty Dogs

Maxwell Street

The Rhythm Chiefs

Lil’ Ed And The Blues Imperials