WILLE AND THE BANDITS @ LIVE CLUB,  LUIK – 14/05/15

Wille And The Bandits waren eindelijk nog eens in België, dus konden we niet anders dan naar de vurige stede Luik rijden. De Live Club is een mooie en gezellige club in een heel smal straatje in het centrum van Luik. Toen we eindelijk ter plaatse kwamen, was er nog het probleem om de auto ergens veilig achter te laten. Dat lukte, ook al was het lang zoeken. Maar met het vooruitzicht op honderd minuten muzikaal genot zijn dat maar bijkomstigheden. De Live Club was gezellig vol wanneer het Engelse trio, rond half elf aan hun set begon. Zoals gewoonlijk gebeurde dat met het krachtige 'Miles Today'. Het is een nieuw nummer dat zonder twijfel op het volgende studio album van Wille And The Bandits zal te vinden zijn. Dadelijk kregen we die stuwende, speciale sound, die deze band toch heeft voorgeschoteld. Met Wille zijn hese, sterke stem en de instrumentale vaardigheden van het drietal veroverden Wille And The Bandits dadelijk de harten van de aanwezigen. 'Butterfly For One Day' heeft dat psychedelische en dat dromerige in zich. Wille was zoals altijd omringd door een aantal akoestische gitaren, die hij kan inpluggen en een tweetal lapsteels. Op de akoestische gitaar wisselde hij regelmatig van het vingerwerk naar slide. Matt Brooks was zoals altijd weer in grootse doen op zijn zes snaren bas en drummer en percussionist Andrew Naumann was een plezier om naar te luisteren en te kijken. Tijd voor een bekende cover van Peter Green. Andrew had de djembé tussen zijn benen gezet en de band begon aan een heel Latijnse versie van 'Black Magic Woman'. Heel de Live Club was aan het dansen op deze aanstekelige muziek en het applaus dat de band achteraf kreeg was dan ook langdurig en luid. Dat Wille naast zanger ook nog vader is mochten we horen in 'Watch You Grow'. Dit nummer schreef hij voor zijn prille dochter en het werd gezongen van uit het diepst van zijn hart. De lapsteel werd voor de eerste keer gebruikt en ze klonk geweldig. Andrew gaf het nummer een speciale sound door het gebruik van zijn tong drum 8 note. Matt Brooks zijn mooie baslijnen kriebelde in de buik tijdens deze tedere song. Van innig en teder naar het verschroeiende ritme van 'Galopping Horses' vergde wat aanpassing, maar in geen tijd waren er weer niets anders dan bewegende lichamen in de Live Club. Men kreeg de indruk dat het publiek door dit soort muziek in een roes terecht kwam, die hen verplichtte om te dansen.

Met vet slide werk werd 'Virgin Eyes' op gang getrokken. Maar eens de grommende basdrum van Andrew zijn intrede deed kregen we weer de sound die eigen is aan Wille And The Bandits. In dit nummer waren een paar sfeer en ritme wisselingen om duimen en vingers af te likken. Top nummer. We kwamen ook te weten dat oofty, het favoriete woord is van Wille Edwards. De elektronische contrabas Far West stond natuurlijk niet als sier instrument op het podium. Matt Brooks nam de strijkstok en begon deze bas te bespelen tijdens 'Chillout'. Andrew Naumann haalde weer heel mooie opwindende klanken uit zijn tong drum. Matt bleef aan die speciale Far West contrabas om solo te beginnen aan 'Forgiveness'. Deze song komt uit het album 'Grow' en is de nieuwe single van de band. Voor mij is het rustige 'Mammon' één van de beste songs van Wille And The Bandits en ik was dan ook zeer blij dat dit nummer over de aanbidding en verering van geld op de setlist stond. Wille zong het lied met veel overtuiging in zijn stem. We kregen ook een nieuwe song te horen. Als 'Love Me When The Fires Out' de norm is voor het nieuwe album, dan is Wille And The Bandits bezig aan een uitstekend nieuw album. De ingrediënten bleven hetzelfde, namelijk de lapsteel, de djembé en de elektronische contrabas. Het nummer had zoals vele andere songs van Wille And The Bandits een enorme drive en geweldige sfeer. Na wat reclame gemaakt te hebben voor de cd's en de overige merchandise begon de band verschroeiend aan 'Jack The Lad'. Matt Brooks speelde al het gehele optreden op een zeer hoog niveau op zijn zes snaren bas en je zag al de hele avond dat hij er enorm veel zin in had. Op de momenten dat de song wat stil viel was er Wille om met zijn luide en overtuigende yeah kreet, nieuw leven in het nummer te blazen. De finale was duidelijk ingezet en de band hield tijdens 'Gipsy Woman' dat verschroeiende ritme aan. 'Bad News' begon heel rustig met de akoestische gitaar, maar dat duurde maar één minuut. Op het moment dat Matt op de bas en Andrew op de drums er zich mee gingen bemoeien werden alle registers open getrokken en barstte het nummer explosief open. Als afsluiter speelde de band een kwartier durende versie van 'Angel'. Wille schreef deze song speciaal voor zijn moeder, die negen jaar geleden overleed. We kregen voortdurend sfeer en tempo wisselingen in dit opwindende instrumentaal nummer.

Het publiek was door het dolle heen en liet er geen twijfel over bestaan dat ze nog meer van dat moois wilden. Wille, Matt en Andrew kwamen graag terug en drukten het gaspedaal goed in tijdens '1970'. Het nummer werd geschreven met heimwee naar de jaren zeventig. Wille was toen graag jong geweest. Het moet volgens hem heerlijk geweest zijn om bands als Led Zeppelin, Cream en Santana live te zien spelen tijdens  hun hoogdagen. Ik kan dat als bijna zestig jarige alleen maar beamen. Andrew had de djembé nogmaals tussen zijn benen gezet en Matt toverde een gedreven en knappe solo uit zijn six strings basgitaar. Deze '1970' heeft een mix van Zuid Amerikaanse ritmes en psychedelische bluesrock en das was meer dan voldoende om het publiek in de vurige stede in vuur en vlam te zetten. Het geroep om meer klonk nog luider dan de eerste keer en de band kon niet anders dan nog een keer op het podium te komen. Wille And The Bandits begonnen aan een zeer sterke jam. Uit deze jam bleek hoe goed de bandleden elkaar aanvoelden. Wille And The Bandits hebben na dit fantastische concert In Luik zeker weer nieuwe fans bij gekregen. Aan het applaus te horen en aan de gezichten te zien, was iedereen heel tevreden over hetgene dat het Engelse trio honderd minuten bracht op het podium. Wie deze erg goede band nog wil zien dit jaar kan dat nog op 4 juli op het Festival Der Aa in Schipborg (NL), op 18 juli op het Blues Festival in Peer, op 9 augustus op het Gouvy Blues And jazz festival in Gouvy, op 5 september op Groenmarkt Blues And Roots in Amersfoort (NL) en op 11 oktober in de Paradox in Tilburg (NL).

Walter Vanheuckelom

Foto © Walter Vanheuckelom‏

meer foto's © Walter Vanheuckelom‏

Wille Edwards : Zang, Akoestische gitaar, Elektrische Lap Steel gitaar
Matt Brooks : Bas (6 snaren), Elektrische contra bass
Andrew Naumann : Drums, Percussie

Setlist :  Miles Today /  Butterfly for a day /  Black magic woman /  Watch you grow / Galopping horses /  Virgin eyes /  Chillout /  Forgiveness /  Mammon / Love me when the fires out /  Jack the lad / Gipsy woman /  Bad news / Angel / 1970 / Jam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

LIVE CLUB,  LUIK – 14/05/15