JONATHAN JEREMIAH @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 12/05/15

Door beroepsomstandigheden is de Nuits Botanique van deze 12 mei voor mij wat korter uitgevallen. De eerste 2 acts van de avond: Leisure Society en Joe Bell heb ik dan ook gemist. Maar ik was op tijd voor “Tout Va Bien”, de groep van Mechelaar Jan Wouter Van Gestel te zien. Ze zijn momenteel regelmatig te horen op de radio en zaten in de Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Rond de klok van 9 kwam hij op met zijn groep bestaande uit de klassieke drum, bas, toetsen en gitaar. Maar het centrale element in hun muziek is natuurlijk de stem. Deze stem heeft eigenlijk 2 timbres waarmee hij de songs een accent geeft: enerzijds een hoge, wat falsetto stem en anderzijds een diepere, steviger timbre waar tijdens de liedjes vlot van het ene naar het andere wordt geswitchd. Ze spelen rock die enerzijds traag is en anderzijds schakelden ze naar het einde over naar dansmuziek.

Na het rustige “Our Memories” kwamen ze met hun cover van Jacques Brel: “If You Go Away “ of de vertaling van “Ne Me Quitte Pas”. Hun versie is in een heel ander ritme, gebracht met veel respect voor het origineel. Uiteraard is de emotie niet op hetzelfde niveau als bij Le Grand Jacques maar toch knap gedaan. In de tragere stukken doen ze wat denken aan Ozark Henry. Zo was een hoogtepunt een episch nummer dat vermoedelijk “Oklahoma Skies” noemde. Naar het einde toe speelde ze meer dansbare muziek die deed denken aan Mika of Daan. Zo is de nieuwe single “Old Love” er een met stevige disco injectie. Ze brengen nummers die ook snel in het gehoor blijven hangen en daardoor alleen denk ik dat we nog veel gaan horen van deze gasten. Het zal het nog lang “Tout Va Bien” gaan.

Dan was het tijd voor de hoofdact van de avond. Jonathan Jeremiah is in de Lage Landen al langer een geliefd artiest. De man die er uitziet als een kruising tussen Jezus en Cat Stevens brengt mooie folk getinte liedjes die hij met zijn soulvolle stem genoeg extra geeft om garant te staan voor een goed concert. Hij kwam vooral om de nieuwe cd “Oh Desire” te promoten. Het nieuwe accent op deze plaat is de prominente rol van de violen. Hij had dan ook zijn band versterkt met 2 violen en een cello.

Hij begon met een duo uit de nieuwe plaat met de strings in de hoofdrol. In deze soft soul nummers zoals “Rosario” doet hij denken aan Boz Scaggs (wat een knappe, nieuwe plaat heeft die!)of Hall & Oates. Met een CCR beat ging hij er wat rauwer tegenaan bij “Heart Of Stone” en doet hij dan meer denken aan een Southside Johnny. Toen was de tent helemaal aan zijn lippen. Hij haalde dan Gabriel Rios op het podium om samen een lange versie te brengen van de nieuwe single “Arms”. Een knap nummer met wederom die typische refreinvorm die maakt dat het nummer zeker opgemerkt blijft. Rios stem kwam in het begin niet goed door tegenover Jonathan, maar naar het einde van het nummer ging dat vlotter.

Zo ging de set verder met een afwisseling van nieuwe en oudere nummers. Ondertussen heeft hij al genoeg sterke nummers om een set op te bouwen die de hele duurtijd kan boeien. De toevoeging van de violen bracht andere accenten zonder te vervallen in de stroperigheid die dat soms meebrengt. Afwisseling was er ook genoeg. Zo doet hij halfweg de set solo met de akoestische gitaar “A Solitary Man” van zijn eerste plaat. Met enkel zijn gitarist (die enkele knnappe maar beheerste solo’s speelde) bracht hij “Oh Desire”. Maar net zo goed komen ze funky uit de hoek met “Lazin In The Sunshine” (zijn doorbraaksingle). Of met de soul stamper “Happiness” dat een knappe hammond solo kreeg om die Stax sfeer te creeren. De uitsmijters waren “Wild Fire” en The Birds” van de nieuwe plaat. Twee nummers die hem toelieten nog wat vocaal te schitteren.

Ik heb de man al een paar keer live mogen meemaken en elke keer was het een goed concert. Hij heeft troeven die maken dat het bijna niet mis kan lopen: een goed ingespeelde band, knappe songs en die o zo knappe bariton soulstem van hem. Tegenover het eerste concert dat ik hem zag doen heeft het enthousiasme wat plaatsgemaakt voor Brits flegma. Maar laat dat een klein detail zijn. Thanks Jeremiah.

(Lisael)

Foto © Yvo Zels

 

Artiest info
   
facebook  

AB, BRUSSEL - 12/05/15